Tibetan
གསུངས་ཏེ་གང་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཐ་སྙད་མེད་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་མེད་པ་དང་ཚིག་མེད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡང༌། མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཡང་ཚད་མེད་དེ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཐ་མི་དད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སྣང་བ་བདག་ཉིད་སྣང་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ནི་དེ་དག་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྣང་སྟེ། འཁྲུལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་བློ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པ་མེད་པའི་བློ་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་ནུབ་སྟེ། ཤེས་པ་སྣང་བ་དང་རྣམ་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསམས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་འདི་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་
Chinese
说，说哪里也没有，因为没有意义，所以不是身和语和意，因为不可见所说和能说。一切法等是总结。没有名称不可说，因为在那些中没有那些。以“彼”之声，是无和无词。色等具有量，因此其空性等也具有量，因此缘于它的般若波罗蜜多也成为具有量，难道不是不希望的吗？这是辩论者。以“一切法无量之故”等说了回答，说一切法无量，因为是无量之故，如无事物之相，因此诸法无量。如虚空没有无事物之自性之相，同样空性也无量，因为没有能断者。因此般若波罗蜜多也无差别。如果那样，那么色等的青色等这些又如何显现呢？这些是法的相，不是法的实物。因为远离一和多的自性，以及不显现的自性显现是不合理的。诸法的相也是诸法的错乱之相，那也是显现的自性，因此显现是虽然没有那些也显现，因为对于错乱者来说，没有的相是显现的缘故。如果那样，那么般若波罗蜜多也不成立，因为它也不是错乱，具有相的智是错乱，没有相的智即使在梦中也没有体验过，这是辩论者。以“一切法无相之故”等说了回答，一切法的相消失，知识没有显现和相。因此因为舍弃了相，应当了知是般若波罗蜜多，如无色定的等持一样，这样想了。那么因为舍弃了分别的相，法的界限也如实地忆念。
English
It is said that saying there is nothing anywhere is meaningless, so it is not body, speech, and mind, because the spoken and the speaker are invisible. 'All dharmas' etc. is the conclusion. 'Without name, unspeakable' means that those are not in those. By the sound of 'that', it is without and without words. Form and so on have measure, therefore their emptiness and so on also have measure, and therefore the Prajnaparamita that focuses on it also becomes having measure, isn't that undesirable? This is the debater. By 'because all dharmas are immeasurable' etc., the answer is given, saying that all dharmas are immeasurable, because it is immeasurable, like the characteristic of having no thing, therefore dharmas are immeasurable. Just as space has no characteristic of the nature of having no thing, similarly emptiness is also immeasurable, because there is no cutter. Therefore, Prajnaparamita is also undifferentiated. If that is so, then how do these blue and so on of form and so on appear? These are the signs of dharmas, not the substance of dharmas. Because it is separated from the nature of one and many, and it is unreasonable for the nature of non-appearance to appear. The signs of dharmas are also the confused appearance of dharmas, and that is also the nature of appearance, therefore appearance is although there are no those, it appears, because for the confused ones, the sign of non-existence appears. If that is so, then Prajnaparamita is also not established, because it is also not confused, the wisdom with appearance is confused, and the wisdom without appearance has not been experienced even in dreams, this is the debater. By 'because all dharmas are without signs' etc., the answer is given, the signs of all dharmas disappear, knowledge has no appearance and sign. Therefore, because the sign is abandoned, it should be known as Prajnaparamita, like the samadhi of the formless absorption, so it is thought. Then, because the sign of discrimination is abandoned, the realm of dharma is also truly remembered.
Tibetan
བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་འདིར་སོ་སོར་རྟོག་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་གི་ངེས་པར་འབྱེད་པའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཇི་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གང་ཡིན། དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་དག་པ་གང་ཡིན། བདག་ནི་མེད་པས་མི་འདོད་ལ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པའམ། དག་པ་ཅིག་ཡིན་གྲང་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དག་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། སོལ་བ་བདར་བ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་དོན་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱ། རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྨྲས་ཀྱང་འོན་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང༌། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲིན་དང༌། མུན་པ་དང༌། ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲིབས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དེ་དག་བསལ་བས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ།སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན
Chinese
如果不是这样，就不是般若波罗蜜多，这是辩论者的观点。以“为了确定一切法”来回答，确定是指这里所说的各别思择。以各别思择的智慧，现证一切法圆满成就的自性，那就是对它们的确定。因此，这以它的体性来说，就是所谓的般若波罗蜜多的意义。这样，通过很好地作意于此，通过听闻、思维和修习的次第，自然成就，不显现积聚，作意，并且对于一切法的如实性，也生起无戏论的智慧。那就是对它的各别思择。如果有人问：般若波罗蜜多的意义是什么？回答说：是清净。这是不合理的，因为这样一来，什么是清净呢？因为没有我，所以不希望是，并且因为每一刹那都在坏灭，所以不是心。如果有人问：是心的相续吗？那么，它是自性不清净的，还是清净的呢？如果按照第一种情况，那它就不是清净的，就像打磨过的煤炭一样。如果按照第二种情况，那就没有意义了。如果有人问：是心的法性清净吗？这也是不合理的，因为对于它来说，没有变异，这是辩论者的观点。以“因为一切法自性清净”等等来回答，因为一切法自性圆满清净，因此，以那个意乐，应当随顺了知般若波罗蜜多，应当随顺安住。如果有人问：不是说因为它没有变异，所以那也是不合理的吗？回答说：虽然说了这个，但仍然是不合理的，因为理由是确定的。虽然它仅仅是自性清净，但因为它不是它的自性，所以被突如其来的障碍的垢染所染污，就像天空被云、黑暗和烟雾等遮蔽一样。后来，通过般若波罗蜜多去除那些，就会变得清净，就像去除云等的天空一样。般若波罗蜜多也是世尊所宣说的。
English
If it is not, then it is not Prajñāpāramitā, this is the view of the debater. The answer is given by "in order to ascertain all dharmas," ascertainment refers here to individual discrimination. With the wisdom of individual discrimination, the nature of the complete accomplishment of all dharmas is directly realized, that is the ascertainment of them. Therefore, this, in its essence, is the meaning of what is called Prajñāpāramitā. Thus, by well attending to this, through the sequence of hearing, thinking, and meditating, it is naturally accomplished, without the appearance of accumulation, attending, and also for the suchness of all dharmas, non-elaborate wisdom also arises. That is the individual discrimination of it. If someone asks: what is the meaning of Prajñāpāramitā? The answer is: it is purity. This is unreasonable, because in that case, what is purity? Because there is no self, it is not desired, and because it is destroyed in each moment, it is not mind. If someone asks: is it the continuum of mind? Then, is it inherently impure, or is it pure? If according to the first case, then it is not pure, like polished charcoal. If according to the second case, then it is meaningless. If someone asks: is the dharma-nature of mind pure? This is also unreasonable, because for it, there is no alteration, this is the view of the debater. The answer is given by "because all dharmas are inherently pure" etc., because all dharmas are inherently completely pure, therefore, with that intention, one should accordingly know Prajñāpāramitā, one should accordingly abide. If someone asks: wasn't it said that because it has no alteration, so that is also unreasonable? The answer is: although this was said, it is still unreasonable, because the reason is certain. Although it is only inherently pure, because it is not its nature, it is defiled by the stains of adventitious obscurations, like the sky is obscured by clouds, darkness, and smoke etc. Later, by removing those through Prajñāpāramitā, it will become pure, like the sky after removing clouds etc. Prajñāpāramitā is also taught by the Bhagavan.