Tibetan
འམ་ཞེས་གསོལ་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་བཞེས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོགས་སུ་གཏོར་རོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་རྣམས་མེ་ཏོག་པདྨས་ཁེབས་པར་གྱུར་ནས། མེ་ཏོག་དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མང་པོ་བཞུགས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་དེ་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་ཐོས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའམ། ཁྱེའུ་དང་བུ་མོའི་གཟུགས་ཀྱིས་རང་རང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བས་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཞན་ལ་བསྒྲེའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་གཞི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར། མེ་ཏོག་སེལ་མ་སྣ་ཚོགས་དང༌། དར་གྱི་ལྔ་ལྡི་དང༌། སྤོས་ཀྱི་ཤིང་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྩེ་མོ་གཡུར་ཟ་བ་སྣ་ཚོགས་དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མེ་ཏོག་ཀུན་ནས་རྒྱས་པའི་ཞིང་གང་ན། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་བཞུགས་པའམ། ལྷའི་བུ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་བཞུགས་པའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨ་ཅན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །གང་དག་ཡང་དག་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཡུམ་དེ་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་ཡང་གླིང་གཞི་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་མཆོད་བརྗོད་ཚིག་ལེའུར་བཅས་པ་མཛད་ཅེས་པའོ། །གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།མདོ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་གླེང་བསླང་བ་ནི་གཉིས། སྟོན་པས་གླེང་བསླང་བ་དང༌། འཁོར་གྱིས་གླང་བསླང་བའོ། །སྟོན་པས་གླེང་བསླང་བ་ནི་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་དང་བཅས་པ། བདུད་དང་བཅས་པ། དགེ་སྦྱོར་དང་བྲམ་ཟེ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མང་པོ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་འདིར་འདུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །འཁོར་གྱིས་གླེང་བསླང་བ་ནི་མདོ་དོན་གཞུང་གནས་སྐབས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དགོས་འབྲེལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདིས་ལས་བཤད་པ་གང༌། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་ཕྱིར། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བདེ་བླག་
Chinese
或者这样祈请后，便撒了花。世尊取了花，向东方撒去。东方的所有世界都覆盖了莲花，那些莲花上住着许多如来的身像，宣讲着六度波罗蜜多的法。哪些众生听闻了此法，他们全部都获得了无上菩提。菩提萨埵，无论是居家者还是出家者，或者以童男童女的形象，都以各自的善根作供养，然后聚集在一个方向。同样地，也向其他方向撒花。那时，那段时间，地基变成了珍宝的自性。各种各样的散花，丝绸的五彩绸缎，香木和如意树，树顶上挂满了各种各样的东西，例如菩提萨埵大菩萨鲜花盛开的净土，圣者文殊师利童子住的地方，或者天子非常坚固住的地方，就像莲花世界一样。凡是具有真正证悟的，就是一切种智，向那三位母亲顶礼。这也是广说基础，收集教诲，创作包含赞颂的偈颂。这是开端之章，第一章结束。经部功德珍宝生起之缘由的开端分为两部分：导师发起开端，眷属发起开端。导师发起开端是：当时，世尊了知天人、魔、修行者、婆罗门和许多变成童子的菩提萨埵聚集在这个三千大千世界，于是对具寿舍利子说：舍利子，想要一切种相现证圆满成佛的菩提萨埵大菩萨，应当修学般若波罗蜜多。眷属发起开端是：经部要义在正文的间隙中宣说。必要联系是：一切种智道，导师用此说了什么业，不是他人所能体验的，因为有智慧的人才能见到。将十种法行的自性，经部要义置于忆念中，轻松
English
Or, after praying like this, flowers were scattered. The Blessed One took the flowers and scattered them towards the east. All those realms of the eastern world were covered with lotus flowers, and on those flowers resided many bodies of the Tathagatas, teaching the Dharma of the six perfections. Whichever sentient beings heard that Dharma, all of them attained the unsurpassed Bodhi. Bodhisattvas, whether householders or renunciates, or in the form of young boys and girls, made offerings with their respective roots of virtue, and then gathered in one direction. Similarly, flowers were scattered in other directions as well. At that time, at that moment, the ground became the nature of precious jewels. Various kinds of scattered flowers, silk brocades, fragrant trees, and wish-fulfilling trees, with their tops laden with all sorts of things, like the pure land of Bodhisattvas, great Bodhisattvas, where flowers bloom everywhere, the place where the noble Manjushri, the youth, resides, or the world of lotus flowers, like the place where the son of the gods, the exceedingly steadfast one, resides. Those who possess true realization are the all-knowing ones, I prostrate to those three mothers. This is also the extensive explanation of the foundation, the collection of teachings, and the creation of verses containing praise. This is the end of the first chapter, the chapter of the beginning. The beginning of the cause of the arising of the Sutra, the Jewel of Qualities, is divided into two parts: the Teacher initiates the beginning, and the retinue initiates the beginning. The Teacher initiates the beginning: At that time, the Blessed One, knowing that gods, demons, practitioners, Brahmins, and many Bodhisattvas who had become youths had gathered in this three-thousandfold great thousand world, then spoke to the venerable Shariputra: Shariputra, a Bodhisattva Mahasattva who wishes to manifestly and completely awaken to all dharmas in all aspects should train in the Prajnaparamita. The retinue initiates the beginning: The essential meaning of the Sutra is taught in the intervals of the text. The necessary connection is: The path of all-knowingness, whatever action the Teacher has spoken of with this, is not something that others can experience, because it will be seen by those who possess intelligence. Having placed the nature of the ten practices of Dharma, the essential meaning of the Sutra, in remembrance, easily
Tibetan
ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །བྱ་བ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །བརྗོད་བྱ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མའོ། །དགོས་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའོ། །འབྲེལ་པ་ནི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའོ། །མངོན་རྟོགས་མཛད་པའི་དགོས་པ་ནི་དོན་དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་མཛད་པའོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་གཉིས། ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོ་འདི་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ཐམ་པ། བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ། ཞུས་ལན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག །འགྲེས་རྐང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། འགྲེས་རྩ་སུམ་བརྒྱ་ དྲུག་ཅུ། བཤད་ཐབས་རྣམ་པ་ལྔ། བཤད་པ་དཀྱུས་ཐོག །གང་ཟག་ཉམས་ཐོག །ཆོས་ཉིད་དོན་ཐོག་དང་གསུམ། སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་མདོར་བསྟན། སྐབས་བུ་ཆུང་བདུན་ཅུས་རྒྱས་པར་བཤད། གཞུང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས། དྲུག་གིས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བསྡུ་བ། གསུམ་གྱིས་རྩ་བའི་བསྡུ་བའོ། །སྐབས་བརྒྱད་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམ་བརྒྱད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་ལྟ་སྒོམ་རྣམ་པ་བཞི། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་སྐྱེ་མེད་དོ། །གཞི་ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་གདོད་མ་ནས་རྣག་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་གཞི་སྐྱེ་མེད་དོ། །དེ་གསུམ་གྱི་གཞི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། ལམ་སེམས་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རེ་བའི་སྒྲོ་འདོགས་གསུམ་ཆོད་པས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །སྒོམ་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་སྒོམ་དུ་དེ་གསུམ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱེད་བྱུང་ནས་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་པར་སྒོམ་པ་ནི་རྩེ་མོ་མངོན་རྟོགས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རིམ་གྱིས་འཆར་བ་ནི་མཐར་གྱིས་པ། འབྲལ་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ག
Chinese
“成为理解之因，是造作事业之必要。”如是说，一切种智即是必要之必要。所诠释的是般若波罗蜜多。必要是理解所诠释。关系是方便与从方便所生。现观之必要是，为了使彼义圣者无著等易于理解而造作。随行分二：体性之安立与支分之广说。体性之安立是，此大母经有十二万颂，三百品，一百二十请问，十一种类，一百零八句释，三百六十释词，五种说法方式，说法分：经文，补特伽罗修持，法性义，此三者。以八品作总说，以七十小品作广说，以分别部类之论典作极广说。摄略分二：以六者作处所之摄略，以三者作根本之摄略。八品是：于般若波罗蜜多中，以八事作真实宣说。一切种智，道智，之后一切智。一切种现证菩提，至顶与渐次，一刹那现证菩提，法身与彼等八者。如是说。其中观修有四种：如所有性与尽所有性之法无自性而证悟是种类无生。圣者一切补特伽罗之道无自性而证悟是道无生。基蕴界等从本以来无自性而知是基无生。断除彼三之基执著实有，道执著为心性，果希求一切种智之三种执著而得决定。修分二：于一座中圆满修彼三者是一切种现证。于证悟彼者由生起而不需勤作而修是至顶现观。行分二：六度次第生起是渐次，无离而修，六度一时圆满是一刹那。
English
"Becoming the cause of understanding is the necessity of undertaking activities." Thus it is said, omniscience itself is the necessity of necessity. What is explained is the Prajñāpāramitā. The necessity is to understand what is explained. The relationship is the means and what arises from the means. The necessity of realization is to make it a means for the noble Asanga and others to easily understand that meaning. Following is divided into two: the establishment of the essence and the extensive explanation of the branches. The establishment of the essence is that this great mother has one hundred thousand verses, three hundred chapters, one hundred and twenty questions, eleven categories, one hundred and eight commentary lines, three hundred and sixty commentary words, five ways of teaching, teaching divided into: scripture, individual practice, and the nature of reality. Briefly explained in eight topics, extensively explained in seventy small topics, and very extensively explained by dividing into specific sections of the treatises. Condensation is divided into two: condensation of the location with six, and condensation of the root with three. The eight topics are: In the Prajñāpāramitā, it is truly explained by eight things. Omniscience, path knowledge, then all knowledge. All-aspect complete enlightenment, reaching the peak and gradual, one instant complete enlightenment, the Dharmakāya and those eight. Thus it is said. Among them, there are four types of view and meditation: Realizing that phenomena of suchness and all that exists are without inherent existence is the unborn type. Realizing that all the paths of noble individuals are without inherent existence is the unborn path. Knowing that the basis, aggregates, elements, etc., are without inherent existence from the beginning is the unborn basis. Deciding by cutting off the three attachments of clinging to the basis of those three as real, clinging to the path as mind itself, and hoping for the result of omniscience. Meditation is divided into two: Fully meditating on those three in one session is all-aspect complete enlightenment. Meditating on realizing that itself from arising without needing effort is the peak realization. Conduct is divided into two: The six perfections arising gradually is gradual, meditating inseparably, the six perfections being completed at once is one instant.