Tibetan
ང་ནི་རྫས་སུ་མ་མཆིས་པ་དང་རྫས་སུ་མཆིས་པ་མ་ལགས་པའི་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུམ་པོ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ཞེས་བགྱི་བ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པར་བརྩི་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པར་བརྩིས་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་གཟུགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན། གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གང་གཟུགས་མ་ཡིན་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གྲངས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་མཁས་པས་ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་སྤང་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱི་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པ་བལྟ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དེ་དབུ་མའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་གང་གི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གང་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ པ་དེ་ཉིད་དེའི་སྤོང་བའོ། །གང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེའི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །གང་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་སྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེའི་བསྒོམ་པའོ། །གསོལ་པ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁོར་བ་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ
Chinese
我不是非实有和实有的胜义谛所区分的。世尊将这三者依次宣说。其中，分别安立是说“取实有”。请问世尊，如何从认为“色”等不二，到认为一切法不二呢？世尊说：周遍计等三者，色的胜义谛不是色，也不是非色。凡不是色，也不是非色，那是不二。同样，直至诸佛不共法之间也是如此，因此被算作不二之数。请问：菩萨如何以通达不二之智，了知体性，如何舍弃体性，如何现证体性，如何修习体性呢？世尊说：舍弃二边，进入中道，对于色，既非完全了知，也非完全不了知，乃至对于诸佛法，既非完全了知，也非完全不了知，那便是了知。凡既非舍弃，也非不舍弃，那便是舍弃。凡既非现证，也非不现证，那便是现证。凡从色乃至诸佛法，为了舍弃而修道，既非修习，也非不修习，那便是修习。请问：如是具有了知等的菩萨，如何完全般涅槃呢？世尊说：慈氏，这是极其甚深的。如是，他既非般涅槃，也非非般涅槃，这是因为他为了利益他人而没有完全舍弃轮回，所以不是般涅槃；又因为他为了自己的利益而没有完全放弃般涅槃，所以不是非般涅槃。那是从轮回中轮回和涅槃。
English
I am distinguished by the ultimate truth that is neither non-substantial nor substantial. The Blessed One spoke of these three in order. Among them, the establishment of distinctions is said to be "taking what is substantial." Question: Blessed One, how does one go from considering "form" and so on as non-dual, to considering all dharmas as non-dual? The Blessed One said: The three, such as the completely conceptualized, the ultimate distinction of form is not form, nor is it non-form. Whatever is not form, nor is it non-form, that is non-dual. Similarly, it is the same up to the unshared qualities of the Buddhas, therefore it is counted as non-dual. Question: How does a Bodhisattva, skilled in such non-duality, fully know the characteristics, how does he abandon the characteristics, how does he realize the characteristics, and how does he contemplate the characteristics? The Blessed One said: Abandoning the two extremes and entering the Middle Way, regarding form, it is neither fully known nor fully unknown, and up to the qualities of the Buddhas, it is neither fully known nor fully unknown, that itself is the full knowledge. Whatever is neither abandoned nor not abandoned, that itself is the abandonment. Whatever is neither realized nor not realized, that itself is the realization. Whatever, from form up to the qualities of the Buddhas, cultivates the path for the sake of abandonment, it is neither cultivation nor non-cultivation, that itself is the cultivation. Question: How does a Bodhisattva who possesses such full knowledge and so on completely pass into Nirvana? The Blessed One said: Maitreya, this is extremely profound. Thus, he is neither in Nirvana nor not in Nirvana, because he has not completely abandoned Samsara for the sake of benefiting others, therefore he is not in Nirvana; and because he has not completely given up Nirvana for the sake of his own benefit, therefore he is not not in Nirvana. That is cycling from Samsara and Nirvana.
Tibetan
་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །དེ་བས་ན་འདི་ལ་གཉི་ག་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉི་ག་ལ་ཡང་སྐྱོ་བ་མེད་པ་དེ་བས་ན་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་ངོ༌། །གསོལ་པ། གཉི་ག་མ་བླངས་ན་ཇི་ལྟར་གཉི་ག་བཏང་བ་མ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉི་ག་བླང་བའམ་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་སྨྲའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་འཁོར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་སྨྲའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། གང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་འདི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པའོ། །གསོལ་པ། ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་སྟེ། ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་གྱ་ནོམ་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མགུ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་དང་པོ་ཉིད་ནས་དམན་པའི་ཁྱད་པར་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་དེས་མགུ་བར་འགྱུར་རོ། །འགའ་ཞིག་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཁྱད་པར་དམན་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་དེ་ཉིད་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མགུ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་ངས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་སྨྲས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དག་གིས་སོ། །གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མཐུ་ཆེ་བ་གང་ལགས། དེས་ན་དེ་དག་གྱ་ནོམ་པའི་ཁྱད་པར་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་འདི་ནི་བརྒྱ་
Chinese
又于涅槃不作分别。因此，于此二者亦得成立，于二者亦无厌倦，因此二者皆不弃舍。请问：若不取二者，云何不舍二者耶？世尊告曰：我不说取或应取二者，然取安住于无相空性之界，菩萨我不说弃舍涅槃。彼虽已入涅槃，然以安住于无分别界之智，心已得自在，善巧方便，为于十方世界界中示现故，我说不舍轮回。一切法及其空性，及有事与无事二者无别，及无戏论，此乃无分别之体性无余也。请问：一切声闻皆安住于寂静一趣之涅槃耶？世尊 告曰：非也。众生界有种种差别，有者从最初即求殊胜之差别，彼即能领会，且因此而满足。有者从最初即求下劣之差别，且得彼即满足。复有从最初即求下劣之差别，然得彼亦不满足者，如是，初者是菩萨，二者是声闻寂静一趣者，三者是声闻转成菩提者。云何阿罗汉既已成阿罗汉，复求正等菩提，且于彼彼中受生耶？慈氏，我未曾说由业及烦恼力而受生，然于趣入涅槃究竟之阿罗汉，亦有不可思议之受生也。请问：菩萨之意乐广大，及彼等之增上意乐力大，何者耶？以是故，彼等求殊胜之差别，且得彼耶？世尊告曰：此乃百
English
Furthermore, they do not discriminate about nirvana. Therefore, both of these are established, and there is no weariness with either, so neither is abandoned. Question: If both are not taken, how can it not be abandoning both? The Blessed One said: I do not say that both are taken or should be taken, but having closely taken dwelling in the realm of emptiness without characteristics, I say that bodhisattvas do not abandon nirvana. Although they have completely passed into nirvana, through the wisdom that focuses on the realm of non-discrimination, their minds are mastered, and they are skilled in means. For the sake of showing themselves in the cycle of the ten directions of the world, I say that they do not abandon the cycle of existence. All dharmas and their emptiness, and the inseparability of what exists and what does not exist, and whatever is without elaboration, this is the complete characteristic of non-discrimination. Question: Do all Hearers abide in the one-sided, peaceful nirvana? The Blessed One said: That is not so. Sentient beings have various dispositions. Some from the beginning seek excellence, that is, superior distinctions, and they understand that very thing and are satisfied by it. Some from the very beginning seek inferior distinctions, and they are satisfied by obtaining that very thing. Some seek inferior distinctions from the very beginning, and having obtained that very thing, they are not satisfied by it. Of these, the first are bodhisattvas, the second are Hearers who are one-sidedly peaceful, and the third are Hearers who turn into enlightenment. How is it that once they have become arhats, they then seek perfect and complete enlightenment and are born in that and that? Maitreya, I have not said that they are born by the power of karma and afflictions, but even for arhats who go to the ultimate end of nirvana, there are inconceivable births. Question: Which is greater, the vast intention of bodhisattvas or the powerful superior intention of those? Therefore, do they seek excellent distinctions and obtain them? The Blessed One said: This is a hundred
Tibetan
བྱིན་ཉིད་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཉིད་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དུ་མི་གཉེར་གྱི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། འཛིན་པ་མེད་པ་འདི་ནི་དེ་དག་གིས་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །གང་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང༌། འཛིན་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱེད་པར་འདོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་དེ་དག་གི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མཐུ་ཆེ་བའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་དྲི་བའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལན་ནོ། །དེ་ བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་འཁྲུལ་པ་ལོག་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་ད་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་སྤངས་པ་དང༌། དོར་བ་ལ་འགོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་སོ། །དེ་ནི་འདིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པ་ལ་འགོད་པའི་ལས་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་མེད་པ་ལ་འགོད་པའི་ལས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་འགོད་པའི་ལས་སོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཚོགས་ལ་འགོད་པའི་ལས་སོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཁྱུ་མཆོག་གི་མཐར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པ་ལ་འགོད་པའི་ལས་སོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོད་པར་འགྱུར་རེ་སྐན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པའི་ལས་སོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞེས་ཤིང་ནམ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཆོས་སོ། །ཆོས་ཀྱང་འདི་ཡིན་ལ་སྐུ
Chinese
自在和世间守护者以及转轮王等世间的圆满，在一切方面都不追求，而是为了无上的菩提而完全积累善根，并且对那些也没有贪执，没有执著，这就是他们的广大发心。任何对那没有贪执的安乐，没有执著的安乐和寂灭的安乐，想要与一切众生共同拥有，并且为了大菩提而完全积累善根，这就是在此他们的殊胜发心力量强大。之后，具寿善现说等是善现的提问。之后，世尊说等是世尊的回答。 因此，菩萨那样行于般若波罗蜜多时，凡是错乱颠倒执着的，那些就是颠倒，那些也由慈氏和善现的语句来显示。安置于舍弃和抛弃那些，是世尊的教令。那是用此安置于舍弃颠倒之业，即第二十二。善现请问说，到没有一切烦恼和清净之间的，是用安置于四种没有颠倒之业。之后，具寿善现说，到超越言词之路之间的，是安置于清净之业。请问，世尊说，到不是胜义之间的，是安置于清净之聚之业。请问，世尊，如来现证菩提之法，到不会变为牛王之末之间的，是安置于了知有为法和无为法无差别之业。请问，世尊说，到会有存在希望之间的，是安置于寂灭之业。那是显示法身的二十七种事业。如果问，如何三身是法身呢？因为常住且永不坏灭，所以是法。法也是这个，也是身。
English
The very state of being free, the very state of being the protector of the world, and the very state of being a universal monarch, etc., do not seek worldly perfections in any way, but completely accumulate roots of virtue for unsurpassed enlightenment, and also have no attachment to those, and no clinging. This is their vast intention. Furthermore, whatever happiness without attachment, happiness without clinging, and the happiness of nirvana, they desire to share with all sentient beings, and completely accumulate roots of virtue for great enlightenment, this is their superior intention, powerful here. Then, what begins with "The venerable Subhuti said" is Subhuti's question. Then, what begins with "The Blessed One said" is the Blessed One's answer. Therefore, when a Bodhisattva practices the Perfection of Wisdom in that way, whatever mistaken and inverted grasping there is, those are inversions, and those are also shown by the words of Maitreya and Subhuti. Placing them in abandoning and discarding is the command of the Blessed One. That is the action of placing in abandoning inversions, the twenty-second. From "Subhuti asked" to "there is no complete affliction and purification" is the action of placing in the absence of four inversions. Then, from "The venerable Subhuti said" to "transcending the path of words" is the action of placing in purification. Asked, "Blessed One," to "it is not ultimate truth" is the action of placing in the collection of purification. Asked, "Blessed One, whatever Dharma the Tathagata has completely awakened to," to "it will not change to the end of the best of herds" is the action of placing in knowing that conditioned and unconditioned are not different. Asked, "Blessed One," to "there will be a hope of existence" is the action of placing in nirvana. That is the teaching of the twenty-seven activities of the Dharmakaya. If asked, how are the three Kayas the Dharmakaya? Because it is permanent and will never be destroyed, therefore it is Dharma. This Dharma is also the Kaya.