Tibetan
་གྱ་གྱུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་ལ་རྟགས་བཅུ་གསུམ་པའོ། །སྦྱངས་པ་ནི་ལེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་སྟེ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང། །དགོན་པ་བ་ཉིད་དང༌། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང༌། ཅོག་པུ་པ་ཉིད་དང༌། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལ་རྟགས་བཅུ་བཞིའོ། །སེར་སྣ་མེད་སོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་དང་ཕྲག་དོག་སྟེ། དེ་མེད་པར་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅོ་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ལྡན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་དམྱལ་ཚོལ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ལས་གང་ཆོས་ཅི་ཐོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དུ་རིག་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །འོན་ཏེ་བདུད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དག་པ་ལ་དམྱལ་བའི་ལས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཤེ་ན། དེ་ཡང་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་དམྱལ་བ་ཚོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅུ་དྲུག་པའོ། །གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་མི་བཏུབ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅུ་བདུན་པའོ། །ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་བདུད་ལ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་དང་ལམ་ནི་ལམ་གཞན་ཏེ། །ལམ་ལ་ལྟོས་ན་གཞན་ཉིད་སྐབས་ཀྱིས་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདུད་དང་འབྲེལ་པས་ལམ་ཉིད་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་བདུད་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟགས་བཅུ་གཅིག་ཡིན་ལ། ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ལམ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་བདུད་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟགས་གཉིས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྙན་དངགས་མཁན་གྱིས་རང་བཟོར་བྱས་པ་ནས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱུང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་
Chinese
所谓“无有谄诳”，那是他们的第十三个标志。所谓“修习是接受”，是指完全接受修习的功德。修习的十二种功德是：常持拂尘，常穿三法衣，常穿毡衣，常行乞食，常坐一席，食后不再取食，常住阿兰若，常住树下，常无覆蔽，常住坟地，常结跏趺坐，如实而住，这些是他们的第十四个标志。所谓“无悭吝等”，对于六度波罗蜜多的不顺品，即悭吝等六者以及嫉妒，没有这些就是没有悭吝等，那是他们自己的第十五个标志。所谓“了知法性”和“为利有情寻地狱”，对于“无论从他人处听到什么法”，即“没有佛”等等，所有这些都以了知法性而通达。如果说，对于不为魔所退转的清净者，指示地狱之业，这怎么合理呢？那也是因为他们是为了世间的利益而寻地狱，所谓“去地狱”，那是他们自己的第十六个标志。所谓“不被他人所引”，那是他们自己的第十七个标志。所谓“于示他道近魔”和“了知名为魔”，所谓“他”和“道”就是其他的道，相对于道来说，其他的确是因缘而近，不是道的意义和道的意义。因为与魔相关，所以将道本身说成非道，了知是魔，这是第一个标志。将非道本身说成是道，了知是魔，这是第二个标志。其中第一个是“何者善现，另外”等等，以及“从诗人的自造”到“应当了知”的结尾，那是他们自己的第十八个标志。第二个是“善现，另外”等等，以及“拔出痛苦的尽头”到“如果认为那不是处所”的结尾所说，那是他们自己的标志
English
That which is called "without deceit" is their thirteenth sign. That which is called "cultivation is acceptance" means to perfectly accept the merits of cultivation. The twelve merits of cultivation are: always holding a duster, always wearing three Dharma robes, always wearing felt clothes, always begging for alms, always sitting on one seat, not taking food after eating, always dwelling in the wilderness, always dwelling under a tree, always without cover, always dwelling in the cemetery, always sitting in the lotus position, and dwelling as it is. These are their fourteenth signs. That which is called "without stinginess, etc." means that with respect to the opposing factors of the six perfections, namely the six stinginesses, etc., and jealousy, not having these means not having stinginess, etc., which is their own fifteenth sign. That which is called "understanding the nature of reality" and "seeking hell for the sake of sentient beings," with respect to "whatever Dharma is heard from others," namely "there is no Buddha," etc., all of these are understood by knowing the nature of reality. If it is said that for those pure ones who do not turn back from Mara, indicating the work of hell, how is that reasonable? That is also because they seek hell for the sake of the world's benefit, and that which is called "going to hell" is their own sixteenth sign. That which is called "not being led by others" is their own seventeenth sign. That which is called "showing the other path near to Mara" and "understanding the name Mara," that which is called "other" and "path" is another path. Relative to the path, the other is indeed near due to circumstances, not the meaning of the path and the meaning of the path. Because it is related to Mara, therefore calling the path itself non-path, knowing it to be Mara, this is the first sign. Calling the non-path itself the path, knowing it to be Mara, this is the second sign. Among them, the first is "Whoever, Subhuti, also" etc., and from "the poet's own creation" to the end of "should be known," that is their own eighteenth sign. The second is "Subhuti, also" etc., and from "pulling out the end of suffering" to the end of "if you think that is not the place" that is said, that is their own sign.
Tibetan
བཅུ་དགུ་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟགས་ཉི་ཤུ་པའོ། །རྟགས་ནི་ཉི་ཤུ་དེ་དག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ས་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་གིས་མཚོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མཐོང་པའི་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ལྡོག་པའི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང༌། །སེམས་བརྟན་ཐག་པ་དམན་དག་ལས། །རྣམ་ལོག་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང༌། །ལུས་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་དང་ནི། །འདོད་ལ་སྤྱོད་པ་ཐབས་མཁས་དང༌། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཉིད་དང༌། །འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང༌། །ཕུང་སོགས་བར་ཆད་བྱེད་རྣམས་ དང༌། །ཆོགས་དང་དབང་སོགས་བཅས་པ་ཡི། །གཡུལ་འགྱེད་སེར་སྣ་ལ་སོགས་ལ། །སྦྱོར་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། །ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། །རང་གི་ས་ལ་དེས་ཉིད་དང༌། །ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ། །དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ལམ་གནས་ཀྱི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟགས་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཏེ་གཉིས་པ་ཡིན
Chinese
第十九个就是这样。名为“佛陀欢喜之行”的，对于他们来说就是第二十个征相。以“征相是那二十个”等偈颂作为结尾，安住于与决择分相应的菩萨，以那二十个常处所象征的是不退转于圆满菩提，这就是不退转的意义。就安住于见道而言，经中说：“于见道之忍与智，十六刹那菩萨位，应知是不退转相。”这是说，应当了知安住于见道的菩萨是不退转的征相。那么，忍和智有多少刹那呢？意思是说，忍的刹那和智的刹那有十六个。哪十六个呢？“色等诸想皆退转，心坚绳索劣诸中，反转禅定等支分，一切圆满尽灭除，身心轻安及受用，于欲受用善方便，恒常梵行及净命，以及蕴等诸障碍，众与自在等所系，争斗悭吝等之中，结合以及随结合，各自遮止诸安住，于法不执如微尘，于自地中彼性等，以及安住于三地，为法之义而舍命，如是十六刹那者，具慧见道位住者，是不退转之征相。”其中，“色等诸想皆退转”，是指从色等直到佛陀的想都退转，这是苦法智忍。从“如是宣说”直到“应知是不退转”所说的是见道的第一个征相。“心坚”等，不被魔等所动摇，这是苦法智。从“何者善现复次”直到“将无过失而趣入”所说的是它的征相，即第二个。
English
The nineteenth is just like that. That which is called "The Buddha's Delightful Conduct" is the twentieth sign for those very ones. It concludes with verses such as "The signs are those twenty," and the bodhisattva who abides in those that are in accordance with the aspects of ascertainment, what is symbolized by those twenty constant places is non-retrogression from perfect complete enlightenment, and that is the meaning of non-retrogression. Regarding abiding in the path of seeing, it is said: "In the path of seeing, patience and knowledge, sixteen moments of a bodhisattva, should be known as the characteristic of non-retrogression." This means that one should know that the bodhisattva who abides in the path of seeing is a sign of non-retrogression. How many moments are there of patience and knowledge? It means that there are sixteen moments of patience and knowledge. Which sixteen? "The perception of forms, etc., reverses, the mind is firm, the rope is inferior, from those, reversing the limbs of meditation, etc., completely eliminating all, lightness of body and mind, and skillful means of enjoying desires, constantly practicing celibacy, and purity of livelihood, and those that cause obstacles, such as the aggregates, and the battles of assemblies and powers, etc., with attachment, in miserliness, etc., engagement and subsequent engagement, separately preventing the abidings, and not perceiving even a particle of dharma, in one's own ground, that very nature, and abiding in the three grounds, giving up life for the sake of dharma, such sixteen moments are the signs of non-retrogression for the wise one who abides in the path of seeing." Among these, "The perception of forms, etc., reverses" means that the perception from forms, etc., up to the Buddha reverses, and this is the patience of knowing dharma in suffering. From "Thus it was declared" up to "one should know as non-retrogressing" is the first sign of the path of seeing. "The mind is firm," etc., not being disturbed by demons, etc., is the knowledge of dharma in suffering. From "What, Subhuti, again" up to "will enter without fault" is its sign, which is the second.