Tibetan
གསུམ་པོ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ངེས་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་འོང་པ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཡོ་བ་དང་འགུལ་བ་དང་རྩོལ་བ་ནི་འབད་པ་སྟེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྔགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་གང་པོས་གསོལ་བ། །འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉི་ག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཐོབ། དེ་ མདོར་བསྡུས་པའི་ཚིག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དང་པོའོ། །གཟུགས་ཀུན་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་རིལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲུག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །གང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགུ་པའོ། །མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅུ་བའོ།
Chinese
由于那三者也不可得，等等，广述了成为有情义利的决定。大乘犹如虚空，来、去、住不可得，因为没有动摇，等等。动摇、摇动和劳作就是努力，因为没有那些，所以是任运成就的决定。对于大乘，前际也不可得，等等，因为三时平等性，等等。同样，由于超越了三时平等性的边际，所以这大乘是极其决定的。当说获得的决定，对此，首先是对大乘，以成办菩提本身和三时平等性，宣说了名为大乘的赞叹。之后，是何者所请问的。在此，要说般若波罗蜜多的，不是大乘。因此，二者无别，是薄伽梵以“随顺”等，直到“示导者”之间所说的，菩萨的一切所缘都显示为空性，认为显示空性本身也是对于般若波罗蜜多。善现如何获得一切相智？他以十二句简略地说。对此，薄伽梵，如此菩萨摩诃萨前际等等是第一。色周遍无边际之故等等是第二。色菩萨等等是第三。薄伽梵，如是等等是第四。菩萨本身也完全等等是第五。如何我等等是第六。薄伽梵，如是无自性的诸法的一切等等是第七。谁是无现成的色见等等是第八。薄伽梵，谁是无现成的那是等等是第九。以无现成的无现成等等是第十。
English
Because those three are also unattainable, etc., it extensively shows the determination to become the benefit of sentient beings. The Mahayana is like the sky, coming, going, and dwelling are unattainable, because there is no movement, etc. Movement, shaking, and labor are effort, because there are none of those, so it is the spontaneous accomplishment of determination. For the Mahayana, the prior limit is also unattainable, etc., because of the equality of the three times, etc. Likewise, because of transcending the limits of the equality of the three times, this Mahayana is extremely determined. When the determination of attainment is spoken, in this regard, first, for the Mahayana, with the accomplishment of Bodhi itself and the equality of the three times, the praise called Mahayana is proclaimed. After that, it is what was requested by whom. Here, what is to be spoken of the Prajnaparamita, is not the Mahayana. Therefore, the two are inseparable, it is what the Bhagavan said from "in accordance" etc., until "the guide", all the objects of Bodhisattvas are shown to be emptiness, thinking that showing emptiness itself is also for the Prajnaparamita. How does Subhuti attain all-knowingness? He spoke briefly in twelve sentences. To this, Bhagavan, thus the Bodhisattva Mahasattva prior limit etc. is the first. Because form is completely boundless etc. is the second. Form Bodhisattva etc. is the third. Bhagavan, thus etc. is the fourth. The Bodhisattva himself also completely etc. is the fifth. How I etc. is the sixth. Bhagavan, thus all the phenomena of no self-nature etc. is the seventh. Who is the unmanifest form seeing etc. is the eighth. Bhagavan, who is the unmanifest that is etc. is the ninth. With the unmanifest of the unmanifest etc. is the tenth.
Tibetan
།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་གུད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅུ་གཉིས་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐོབ་པའི་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་དེས་དེའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་རྙེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་དོན་ཏོ། །མཐའ་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་པོས་འགྲོ་བར་བྱ་བར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་གྱི། །མཐའ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གང་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་པ་གང་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། དོན་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ལ་གདམས་པའམ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བདག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་ན་གང་ལས་གདམས་པའམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་གདམས་པ་འམ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་ཞེ
Chinese
《菩萨异于》等是第十一。《若如是示》等是第十二。因此，当说彼等之义：所获得之事物与能获得者之菩萨，以及能获得之般若波罗蜜多，与所获得之诸相智与一切法是无所缘，彼由此门而得，是为总义。当说支分之义：菩萨于三世亦无所得亦无所获，是为第一义。具边际之行者将至所行之处，无边际之虚空等则非，菩萨亦是无边际，彼如何能得，是为第二义。菩萨非色等，于何亦无有，彼如何能得，是为第三义。如是彼与般若波罗蜜多一切皆不可缘故，则无教诫，彼无从何而得，是为第四义。菩萨之名唯是名，无有任何义，是故于彼无有教诫或获得，是为第五义。如我我之称，彼极不显现成立，如是菩萨亦然，从何而有教诫或获得，是为第六义。一切法亦如是，若为无事物之自性，则无教诫或获得，是为第七义。于此，菩萨是色等。彼有三种，遍计所执之色等与分别所执之色等，及法性之色等。于此，何为遍计与分别，彼是显现成立，因有因故。何为法性之色等，彼非显现成立亦非显现造作，因恒常如是安住故。于此，何为不显现成立，彼为何
English
《Different from Bodhisattva》 and so on are the eleventh. 《If it is taught in this way》 and so on are the twelfth. Therefore, the meaning of these should be stated: the object to be obtained and the Bodhisattva who is the obtainer, and the Prajnaparamita that obtains, and the omniscience and all dharmas to be obtained are non-objective, and it is obtained through that, which is the condensed meaning. The meaning of the limbs should be stated: the Bodhisattva has neither attainment nor acquisition in the three times, which is the first meaning. Those with boundaries will go to where they are to go, but the infinite sky and so on are not, and the Bodhisattva is also infinite, how can it be obtained, which is the second meaning. If the Bodhisattva is not form and so on, and there is nothing in anything, how can it be obtained, which is the third meaning. Thus, since it and the Prajnaparamita are not objective in any way, there will be no instruction, and from what will it be obtained if it is not there, which is the fourth meaning. The term Bodhisattva is just a name, and there is no meaning, so there is no instruction or attainment for it, which is the fifth meaning. Just as the term self-self is not manifestly established, so if the Bodhisattva is also like that, from what will there be instruction or attainment, which is the sixth meaning. If all dharmas are also the nature of non-things, then there is no instruction or attainment, which is the seventh meaning. Here, the Bodhisattva is form and so on. There are three types of these: the completely imputed form and so on, the discriminated form and so on, and the nature of reality form and so on. Here, whatever is completely imputed and discriminated is manifestly established, because there is a cause. Whatever is the nature of reality form and so on is not manifestly established and not manifestly fabricated, because it always remains as it is. Here, what is not manifestly established, what is it?
Tibetan
་ན། ཅི་ཡང་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་གདམས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བེམས་པོ་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པའི་དོན་ཏོ། །མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་ན་སེམས་གང་བསྟན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ གང་མི་ཞུམ་པ་སྟེ་དེ་དམིགས་པ་བོར་ནས་གཞན་དུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགོང་བ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ལ་བསྡུས་པར་གྱུར་པའོ། །གཞན་དུ་ཡང་ཞུམ་པ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་འགོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་བསྡུས་པ་ལ་དེ་དང་འགལ་བར་འགྲོ་བས་ན་འགོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའོ། །དེ་ལ་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་བྱིད་བ་སྟེ་བློང་བའོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གྱུར་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། ཏིང་འཛིན་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རྒོད་པ་ཡང་ནི་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འབད་པ་བཏང་བར་གྱུར་ན་འདི་ལ་འདི་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། བཏང་བ་ལས་སྐྲག་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་འབད་པས་ཟློག་པ་ནི་མི་སྐྲག་པའོ། །འབད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པ་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཇུག་པ་བོར་ནས་འདུས་བྱས་པ་ལ་སྐྲག་པ་ནི་དངང་བ་སྟེ། དེས་འདུ་བྱེད་པ་དེ་བཏང་བར་གྱུར་པ་ལ་མི་དངང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དངང་བར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོང
Chinese
那，什么也没有。因为没有如其自性般地遍计，也没有如其显现般地分别，这是第八个意义。任何未现证的，那不是色等。然而，是色等的法性，这是第九个意义。如果色等的法性也是色等的自体，那么，菩萨于未现证时，如何教导未现证的般若波罗蜜多呢？因为次第是物质性以及非言说性，这是第十个意义。菩萨不观察现证之外的事物，这是第十一个意义。如是显示十一种不观察之相时，心于所显示之处有所缘，是这个意思。 那不退怯，即舍弃所缘后，于其他处不退怯，因为自性是动摇的。不收摄，即是于彼所缘上成为专注。于其他处也不退怯，因为自性是广大的缘故。心不变得收摄，即心无动摇和专注，与此相违则变得收摄，次第是退怯和掉举。其中，退怯是心沉没，即昏沉。掉举是忆念应贪著之境，成为贪欲之分，是近分的烦恼。为了平息这些，心不会向外散乱。如是说：为了见到禅定的功德，不喜悦它，而平息它。为了见到散乱的过患，也平息掉举。如是说。如果舍弃精勤，则会想：于此也有这些。从舍弃而生恐惧，即是恐惧。以精勤遮止它，即是不恐惧。精勤、造作和勤奋，这些是异名。之后，舍弃任运成就的进入，对造作的事物生起恐惧，即是惊慌。因此，对于舍弃造作，则是不惊慌。即使对于极度任运成就的禅定，也不会惊慌，仅凭此就能获得自性无戏论的禅定。
English
Then, there is nothing. Because there is no pervasive calculation as it is in its own nature, and no differentiation as it appears, this is the eighth meaning. Whatever is not manifestly established, that is not form, etc. However, it is the dharma-nature of form, etc., this is the ninth meaning. If the dharma-nature of form, etc., is also the self-nature of form, etc., then, when a Bodhisattva has not manifestly established it, how can he teach the Prajnaparamita that has not been manifestly established? Because the order is materiality and non-expressibility, this is the tenth meaning. A Bodhisattva does not observe anything other than what is manifestly established, this is the eleventh meaning. When eleven aspects of non-observation are shown in this way, the mind has an object of focus at the place shown, that is the meaning. That which does not shrink back, that is, having abandoned the object of focus, does not shrink back elsewhere, because its nature is to waver. Not contracting, that is, having become focused on that object of focus. It also does not shrink back elsewhere, because its nature is vast. The mind does not become contracted, that is, the mind is without wavering and focus, and becoming contracted is contrary to this, the order is shrinking back and excitement. Among these, shrinking back is the mind sinking, that is, dullness. Excitement is remembering an object to be desired, becoming a part of desire, it is a near affliction. In order to pacify these, the mind will not be outwardly distracted. Thus it is said: In order to see the qualities of meditative concentration, do not delight in it, but pacify it. In order to see the faults of distraction, also pacify excitement. Thus it is said. If effort is abandoned, then one will think: These also exist in this. Fear arises from abandonment, that is fear. To avert it with effort is to not fear. Effort, fabrication, and diligence, these are synonyms. After that, having abandoned the naturally accomplished entry, fear arises towards fabricated things, that is panic. Therefore, for abandoning fabrication, there is no panic. Even for extremely naturally accomplished meditative concentration, there will be no panic, with just this much one can obtain the naturally non-elaborate meditative concentration.