English
It is dependent. The two conceptualizations of grasping are, those that rely on the person as a real entity, and those that rely on the imputation of a person. These four conceptualizations themselves are also the unfavorable aspects of the path of meditation, which should be abandoned through cultivation. Therefore, in order to abandon them, the two paths are the only eight antidotes. The first of these is, "Subhuti, you have said, 'From where will this vehicle definitely arise?'" up to "The emanation of the Tathagata is empty of its own nature." Here, the path of seeing only the nature of non-appearance of the objects of grasping, such as suchness, form, and dreams, is the antidote to the first conceptualization of grasping. The second is from the Perfection of Giving, up to the emptiness of the nature of all the Buddha's dharmas. Here, the non-appearance of the objects of the antidote side, such as giving, is called the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the second conceptualization of grasping. The third is, "Subhuti, if someone wants to arise the signless dharmas, then his Arhat," up to "Because the omniscient nature is empty of its own nature." Here, the non-appearance of the Arhat and others as real persons is the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the first conceptualization of grasping. The fourth is, "Subhuti, if someone wants to arise the signless dharmas, then this name," from there, up to "That place is immovable." Here, the non-appearance of names, terms, and concepts is the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the second conceptualization of grasping. The fifth is, "Subhuti, you have said, 'Where will this vehicle dwell?'" from there, up to "In an immovable way, it will not dwell anywhere." All dharmas do not dwell in a non-dwelling way, which is the dwelling of the Dharmadhatu.
Tibetan
མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་དངོས་པོ་དག་མི་དམིགས་པའི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོའོ། །དྲུག་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་དེས་སུ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོའོ། །འདུན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉེ་བར་གཟུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པས་རྒྱན་དུ་ཞུགས་པའི་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་དག་མི་དམིགས་པ་ནི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་དང་འབད་མེད་དང༌། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། །ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །ངེས་འབྱུང་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཅན། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། །ངེས་འབྱུང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དུས
Chinese
以无有之方式执取，乃是事物不显现的串习之道，此禅定之道是所取之相的第一种分别念的对治。第六是，善现！你以“此乘将使谁出离”开始，直到“诸佛不共法不显现”为止。此处，不显现布施波罗蜜多等是串习之道，此禅定之道是所取之相的第二种分别念的对治。意乐是“因极清净故入流”开始，直到“若极清净则近取”为止。此处，不显现入流等补特伽罗实有是串习之道，此禅定之道是能取之相的第一种分别念的对治。第八是，从“入流果”开始，直到“安住于一切种智”为止。此处，不显现入流果等，以入流果等假立的士夫，是串习之道，此禅定之道是能取之相的第二种分别念的对治。那是对治的集合。在显示集合的建立后，为了显示以一切种智为所缘的圆满出离的建立，而作意说：为利而作与平等，利益有情及无勤，以及极度之出离，获得之体性为出离，一切种智与出离，具有出离道之行境，此八种体性，名为出离之建立。如是宣说后，宣说大乘的体性。将要解说，为何称其为大乘？因为能胜伏世间而出离。为何称其为大乘？因为其与虚空相等，能开悟一切有情，远离去来住，以及时间。
English
Grasping in the manner of non-existence is the path of habituation of things not appearing, and this path of meditation is the antidote to the first conceptualization of the aspect of the grasped. The sixth is, "Subhuti, from where you say, 'By this vehicle, who will emerge?'", up to "The unmixed qualities of the Buddhas do not appear." Here, the non-appearance of generosity, perfection, etc., is the path of habituation, and this path of meditation is the antidote to the second conceptualization of the aspect of the grasped. Aspiration is from "Because of extreme purity, one enters the stream," up to "If extreme purity is closely grasped." Here, the non-appearance of the person who exists as a substance, such as entering the stream, is the path of habituation, and this path of meditation is the antidote to the first conceptualization of the aspect of the grasper. The eighth is from "The fruit of entering the stream," up to "One will abide in all-knowingness." Here, the non-appearance of the fruit of entering the stream, etc., the person who is nominally established as entering the stream, is the path of habituation, and this path of meditation is the antidote to the second conceptualization of the aspect of the grasper. That is the collection of antidotes. Having shown the establishment of the collection, in order to show the establishment of complete emergence, with all-knowingness as the object, it is intended to say: To act for benefit and equality, benefiting sentient beings and without effort, and extreme emergence, the nature of attainment is emergence, all-knowingness and emergence, having the object of the path of emergence, this nature of eight aspects, is called the establishment of emergence. Having spoken thus, the nature of the Great Vehicle is spoken. It will be explained, why is it called the Great Vehicle? Because it overcomes the world and emerges. Why is it called the Great Vehicle? Because it is equal to space, it can enlighten all sentient beings, it is free from going, coming, and abiding, and time.
Tibetan
་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་འཇིག་རྟེན་ནི་ཁམས་གསུམ་པའོ། །དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ །དེ་ཡང་གང་ཟག་དགུ་པོ་དག་གི་ཆོས་སོ། །དགུ་གང་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་ས་དང༌། བརྒྱད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གཞུང་དང་པོ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། གང་ཟག་དགུའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་གཞུང་གིས་སྤངས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། ཆེན་པོ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤོང་དང་རྟོགས་པ་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ལས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ བའི་མཐར་ཐུག་པ་དག་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །ཕྱོགས་དང་ཁ་དོག་དང་དུས་དང་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །
Chinese
是故三者等同之故。於此，世間乃三界。由其遠遠超越之故，為最勝。彼乃九種補特伽羅之法。何謂九？謂種性地、第八地、入流果、一來果、不還果、阿羅漢、獨覺佛、菩薩、佛。彼亦為一切有情。大乘乃與虛空等同之故，為一切有情中最勝者。彼亦為出離之首要論典，如《饒益請問初發心經》等之前廣泛闡述，以《初發心等經》闡述大發心之體性，以《如金剛智》等經闡述大證悟之體性，以轉法輪之經闡述捨棄九種補特伽羅之法之障礙之大捨棄之體性。以彼三大體性，應當證成一切有情中最勝之體性，此乃所作。為彼所作之義，故而行持四種成就。如是云：「一切有情皆最勝，心與捨棄及證悟，三大自生之體性，此乃所作。」如是說。彼之出離乃是周遍圓滿一切有情之事業，乃由周遍圓滿與周遍清淨而來。欲界等，以及一切有情於轉法輪之究竟，皆因完全了知其無實有之自性而得周遍清淨。此乃所作之出離。由於遠離方、色、時、增長、衰減等，故而了知大乘與虛空等同，此乃等同性。彼之出離乃是於等同性中出離。大乘如虛空般，為無量無數不可思議之有情開啟機會，因此能成辦彼等之利益。如是，若無有情，則無與虛空等同之性。彼不存在，則大乘亦不存在。
English
Therefore, it is because of the equality of the three. Here, the world is the three realms. Because it is far beyond them, it is supreme. It is also the dharma of the nine types of individuals. What are the nine? They are the lineage ground, the eighth, the stream-enterer, the once-returner, the non-returner, the arhat, the solitary buddha, the bodhisattva, and the buddha. It is also for all sentient beings. The Mahayana is the supreme of all sentient beings because it is equal to space. It is also the first treatise on renunciation, such as the "Rābhyor Questioning Initial Bodhicitta Sutra," which is extensively explained before, and the "Initial Bodhicitta Sutra," which explains the nature of great bodhicitta, and the "Like Vajra Wisdom Sutra," which explains the nature of great realization, and the sutra of turning the wheel of dharma, which explains the nature of great abandonment, abandoning the obscurations of the dharma of the nine types of individuals. With these three great natures, it should be proven that the nature of the supreme of all sentient beings is what is to be done. For the sake of that which is to be done, the four types of accomplishments are practiced. As it is said, "All sentient beings are supreme, mind, abandonment, and realization, the nature of the three great self-born, this is what is to be done." Thus it is said. Its renunciation is the complete fulfillment of all the activities of beings, which comes from complete fulfillment and complete purification. The desire realm and so on, and all sentient beings at the ultimate end of turning the wheel of dharma, are completely purified because they completely know the nature of their non-existence. This is the renunciation of what is to be done. Because it is free from direction, color, time, increase, decrease, and so on, knowing the Mahayana to be equal to space is equality. Its renunciation is renunciation in equality. The Mahayana, like space, opens opportunities for immeasurable, countless, and inconceivable sentient beings, therefore it accomplishes their benefit. Thus, if there are no sentient beings, there is no equality with space. If it does not exist, then the Mahayana does not exist.