Tibetan
། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་དགུའོ། །མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་དྲིས་པའོ། །གང་པོས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོའི་འདོད་པ་དག་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་འདོད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་སོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དག་གི་གཉེན་པོ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པར་སྐྱེས་པའོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྗེས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ནང་ཡོངས་ས་དང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ། དཔྱོད་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་ལ་སེམས་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལས་ བཟློག་སྟེ་སེམས་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པ་མེད་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དགའ་བ་ལ་བཏང་སྙོམ
Chinese
直至一切种智。因此有九种。经中说：‘舍利子说’等等，是舍利子所问。‘某某说’等等，是回答。‘远离诸欲’，是因为远离烦恼的诸欲，并且不执著于事物之欲。‘远离罪恶不善之法’，诸欲的烦恼是诸欲之因，即身语意所作的恶行。‘有觉有观’，是因为诸欲的对治——觉和观完全具足。‘由远离而生’，是由远离诸欲而生。‘喜和乐’，是成办诸欲之义，以及身心极度调柔的喜和乐。‘初禅近圆满而住’，是入于等持。‘住’，是自己随之而体验。同样，‘第二’，是那分别和观察近息灭，内心清净，心续成为一体，无觉、无观的第二禅近圆满而住。‘彼’，是瑜伽士自身。见到分别和观察是扰乱心的过患，因此从它们之中 返回，而正持其心。‘分别和观察近息灭’，是以等持之力。‘心续成为一体’，是没有分别和观察不间断地生起。‘无觉且无观’，是因为在一切的一切中都已断除。‘第三’，是彼从喜中离贪，具念且具正知地安住于舍，身体体验乐，圣者们说彼为具念、乐住、舍。‘从喜中离贪’，因为那是理所当然的。‘舍’，是对分别和观察的喜舍弃。
English
Up to the state of omniscience itself. Therefore, there are nine aspects. In the sutra, it says, "What was spoken by Śāriputra," and so on, refers to what was asked by Śāriputra. "What was spoken by so-and-so," and so on, refers to the answer. "Secluded from desires" means being separated from the desires of afflictions, and because one does not fixate on the desires of objects. "Secluded from sinful, unwholesome dharmas" means that the afflictions of desires are the cause of desires, namely, the misdeeds committed by body, speech, and mind. "Accompanied by conceptualization and analysis" means that the antidotes to desires—conceptualization and analysis—are fully possessed. "Born of seclusion" means born of being secluded from desires. "Joy and happiness" means accomplishing the meaning of desires, and being accompanied by the joy and happiness of body and mind being thoroughly tamed. "Having accomplished the first dhyana, one abides" means entering into equipoise. "Abides" means experiencing it oneself accordingly. Similarly, "the second" means that the conceptualization and analysis are nearly pacified, the interior is purified, the mind-stream becomes one, and one abides having nearly accomplished the second dhyana, which is without conceptualization and without analysis. "That" refers to the yogi himself. Having seen the fault that conceptualization and analysis disturb the mind, one turns back from them and correctly holds the mind. "Conceptualization and analysis being nearly pacified" means by the power of samadhi. "The mind-stream becomes one" means that there is no uninterrupted arising of conceptualization and analysis. "Without conceptualization and without analysis" means because it has been abandoned in all of all. "The third" means that one abides in equanimity with mindfulness and awareness, having become dispassionate from joy, and experiencing happiness with the body, and the noble ones say of that one as abiding in mindfulness, abiding in happiness, and equanimity. "Having become dispassionate from joy" means because that is reasonable. "Equanimity" means abandoning the joy of conceptualization and analysis.
Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་ཤེས་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལན་མང་དུ་བྱས་པས་དགའ་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བའི་བདེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བའོ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སོ། བདེ་བ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འདི་ཉིད་བསམ་གཏན་པ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྔ་ནས་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ནུབ་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་པ་བདེ་བ་ཡང་མེད་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་བདེ་བ་སྤངས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡིད་བདེ་བ་ནི་གསུམ་པ་ལའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་ནི་གཉིས་པ་ལའོ། །སྔ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བར་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །བཏང་སྙོམས་ཉིད་ནི་འདིར་ཚོར་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་བདེ་བ་ཡང་མེད་པའོ། །དེས་ནི་བདེ་བ་ཡང་མེད་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་འདིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དག་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དེ་གཉི་གའི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །ཡན་ལག་ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་
Chinese
是为了地的缘故。具有正念和正知，这是因为智慧多次修习，不分别喜悦的场合的缘故。安乐，是指感受的安乐和极度调伏的安乐，以及极度调伏的安乐。身体，是指色身的身体和心意的身体。圣者，是指声闻和独觉佛。安住在安乐之间，这就是禅定者，这是剩余的部分。第四，就是那安乐也舍弃，痛苦也先前舍弃，由于意乐和不悦的止息，痛苦也没有了，安乐也没有了。舍和正念完全清净的第四禅，接近修习而安住。对此，舍弃安乐是第四禅。痛苦的是第二禅。因此，才说了先前。意乐是第三禅。不悦是第二禅。从先前就跟随。舍本身在这里是感受，既没有痛苦也没有安乐。因此说了既没有安乐也没有痛苦。舍和正念完全清净，这些是为了在这里获得非常清净的缘故。 因此，初禅有五个支分，寻和伺是能对治的支分。喜和乐是利益的支分。心一境性是那二者的处所的支分。二禅有四个支分，内完全澄净是对治的支分。剩余的支分和先前一样。三禅有五个支分，舍、正念和正知是对治的支分。乐是利益的支分。剩余的和先前一样。四禅有四个支分，舍完全清净和正念完全清净是对治的支分。非苦非乐是利益的支分。剩余的和先前一样。以无色界为主，同样宣说了虚空无边处等。那完全超越了色想，有对想都消失了。
English
It is for the sake of the earth. Having mindfulness and awareness, this is because wisdom is practiced many times, and the occasion of joy is not distinguished. Happiness means the happiness of feeling and the happiness of extreme taming, and the happiness of extreme taming. Body means the body of form and the body of mind. Noble means Shravakas and Pratyekabuddhas. Staying in happiness, this is the meditator, this is the remaining part. Fourth, that is, that happiness is also abandoned. Suffering has also been abandoned before, and because of the cessation of joy and displeasure, there is no suffering, and there is no happiness. The fourth meditation of equanimity and complete purity of mindfulness is practiced closely and dwells. In this regard, abandoning happiness is the fourth meditation. Suffering is the second. Therefore, it was said earlier. Joy is the third. Displeasure is the second. Follow from the beginning. Equanimity itself is feeling here, neither suffering nor happiness. Therefore, it is said that there is neither happiness nor suffering. Equanimity and complete purity of mindfulness are for the sake of attaining complete purity here. Therefore, the first dhyana has five branches, namely, vitarka and vicara are the branches of the antidote. Joy and happiness are the branches of benefit. One-pointedness of mind is the branch of the place of both of them. The second dhyana has four branches, namely, inner purity is the branch of the antidote. The remaining branches are the same as before. The third has five branches, namely, equanimity, mindfulness, and awareness are the branches of the antidote. Happiness is the branch of benefit. The rest is the same as before. The fourth has four branches, namely, complete purity of equanimity and complete purity of mindfulness are the branches of the antidote. Neither suffering nor happiness is the branch of benefit. The rest is the same as before. Taking the formless realm as the main thing, the infinity of space and so on are also preached. That completely transcends the perception of form, and the perceptions of resistance have disappeared.