Tibetan
གཟུང་བའི་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་དེ་དང་འདྲ་བའི་དཔེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་པའོ། །དེའི་གཟུང་བའི་གནས་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྟེན་ནོ། །བདག་གི་རྫས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་བཟོད་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། དེས་ན་དེའི་དཔེ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ རྫས་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། དེའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ནི་སྐྱེས་བུའོ། །དེ་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པ་ལ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །ལྷག་མ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བཟོད་པར་གྱུར་པའི་རྟེན་ནོ། །བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཟོད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་དཔེ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཏགས་པ་པའི་ཡང་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་བཀག་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའོ། །དེའི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དོན་གྱི་དྲུག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་བདག་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྟེན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་དཔེ་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཀུན་བརྟགས་པར་མེད་དེ། ག་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མི་དམིགས་པས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ན་འདིར་ཉེ་བའི་རིགས་པས་འདིར་དཔེར་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཚིག་གི་དོན་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ནི་རྟེན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་དམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདིར་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནོ། །གཉེན་པོའི་སྣང་བའི་འོད་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་དོ། །དེའི་གནས་ནམ་མཁའ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེ་ནི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་དཔེ་ནི་བསྐལ་པའི་མེ་འབར་བའི་ཚེ་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་པའི་གནས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤི་བའི་འདུ་བྱེད་བཞིན་ནོ། །དེའི་གནས་ནི་ནམ་མཁའོ། །ཡང་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་དཔེ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་མེད་དེ། གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དེ་ནི་སྤོང་བའི་རྟེན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གཉེན་པོ་དང་སྤོང་བ་དག་གོ །ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ནི་མཐར་འགྲོ་བ་སྟེ། གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལ་དཔེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་རྟེན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་རྟེན་དེའི་དཔེ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་འོད་དེ། དེའི་གནས་ནི་ནམ
Chinese
因为确定了所取的对治如所显现般是不存在的缘故。因此，它的与此相似的比喻就是真实之边等，即确定了没有所取。它的所取的处所就是真实之边等。其余的也应当随之推测，那是顶峰之所依。我的自性之物的色等不存在的确定就是安忍的菩提。因此，它的比喻就是以幻化士夫等所说。确定为幻化的士夫之 物就是幻化士夫，它的色等之处所就是士夫。那也是不存在且不可见的。《般若波罗蜜多》是指安忍，因此，确定没有所取的波罗蜜多就是智慧。其余的应当随之推测，这是成为安忍的所依。因为也确定了假立的自性是不存在的缘故。法的殊胜菩提就是般若波罗蜜多，如同安忍一般。因此，此处的比喻就是幻化士夫的内空性等所说。假立者的自性，以遮止有情而成为幻化士夫，士夫此处的说法就是幻化士夫。它的内空性中行持的说法就是第四之义的第六。希求菩提的心菩萨就是菩提萨埵，那即是词的意义。所依之事物就是我和生处，那是没有且不可见的，如是等以如先前一般遮止的缘故。《般若波罗蜜多》是指法的殊胜，法的殊胜菩提。它的所依有情就是菩提萨埵。其余的如先前一般，那是法的殊胜的所依。因为仅仅见到了诸法的法性，所以是见道的菩提。那即是般若波罗蜜多，因为是行于分别的彼岸的缘故。因此，所说的它的比喻就是如来之色等词的意义是无有遍计的，为什么呢？因为那不可见之故。其余的如先前一般，那是
English
Because it is certain that the antidote to grasping does not exist as it appears. Therefore, its example, similar to this, is the true limit, etc., that is, it is certain that there is no grasping. Its place of grasping is the true limit, etc. The rest should also be inferred accordingly, that is the support that has become the peak. The certainty that even the form, etc., of my own substance does not exist is the patience of enlightenment. Therefore, its example is spoken of as the magical being, etc. The substance of the being who is certain to be an illusion is the magical being. The place of its form, etc., is the being. That is also non-existent and invisible. The Perfection of Wisdom refers to patience. Therefore, the perfection of wisdom that is certain to be without grasping is wisdom. The rest should be inferred accordingly, this is the support that has become patience. Because it is also certain that the imputed self-nature does not exist. The supreme enlightenment of Dharma is the Perfection of Wisdom, just like patience. Therefore, the example here is the emptiness within the magical being, etc., as spoken of. The self-nature of the imputator, by preventing sentient beings, becomes the magical being. The saying of this being is the magical being. The saying of practicing in its inner emptiness is the sixth of the fourth meaning. The Bodhisattva who desires enlightenment is the Bodhisattva, that is the meaning of the word. The object of support is the self and the sense-fields, which are non-existent and invisible, and so on, because it is prevented as before. The Perfection of Wisdom refers to the supreme Dharma, the supreme enlightenment of Dharma. Its support, the sentient being, is the Bodhisattva. The rest is as before, that is the support of the supreme Dharma. Because only the Dharma-nature of all Dharmas is seen, it is the enlightenment of the path of seeing. That is the Perfection of Wisdom, because it goes beyond discrimination. Therefore, the example spoken of is that the meaning of the words of the form, etc., of the Tathagata is without complete imputation, why? Because it is invisible. The rest is as before, that is
Chinese
是见道的所依。修道的果是断除一切障碍。它的别名是无生等。因此，这里用比喻来说明亲近的道理。就像它们一样，词的意义，所依的实物没有而且不可见，然而法界自性就是所依。同样，所谓的般若波罗蜜多就是修道。 因此，为了完全断除所见的真谛。正因为如此，这里菩提就是它，它的所依有情是菩萨。其余的像前面一样，那是修道的所依。对治的光明是显现，即太阳的光明。它的处所虚空没有而且不可见，因为没有色法的自性。所谓的般若波罗蜜多就是对治，它就是那个，它的所依是有情。其余的像前面一样，那是对治的所依。舍弃不顺品的例子是劫末火燃烧时，地等一切行的所依处所没有，就像已死的行一样。它的处所是虚空。或者说，地等行灭尽是例子，它们的所依没有，因为无处可住。所谓的般若波罗蜜多就是成为对治。法界清净就是菩提，是舍弃不顺品的自性。它的所依是有情。其余的像前面一样，那是舍弃的所依。它们是对治和舍弃。究竟就是走到尽头，是对治殊胜且究竟，以及不顺品灭尽的究竟。对此的例子是如来（梵文：Tathāgata，梵文天城体：तथागत，梵文罗马拟音：tathāgata，汉语字面意思：如来）的戒律等，邪淫的戒律等灭尽的究竟。所谓的般若波罗蜜多就是成为对治。它就是菩提，它的所依是有情。其余的像前面一样，那是它们究竟的所依。智慧和慈悲的所依，它的例子是太阳和月亮的光明，它的处所是虚
English
It is the support of the path of seeing. The fruit of the path of meditation is the abandonment of all obscurations. Its other names are unborn and so on. Therefore, here, the reason for closeness is illustrated with examples. Just as they are, the meaning of the words, the reality of the support is absent and invisible, yet the very nature of the Dharma realm is the support. Similarly, what is called Prajñāpāramitā is the path of meditation. Therefore, in order to completely cut off the ultimate truth of seeing. Precisely because of this, here, Bodhi is it, its support, the sentient being, is the Bodhisattva. The rest is the same as before, that is the support of the path of meditation. The light of the antidote's appearance is the appearance, that is, the light of the sun. Its place, the sky, is absent and invisible, because there is no nature of form. What is called Prajñāpāramitā is the antidote, it is that, and its support is the sentient being. The rest is the same as before, that is the support of the antidote. The example of abandoning the unfavorable side is that when the fire of the eon burns, there is no place of support for all the formations of earth and so on, just like the formations of the dead. Its place is the sky. Or, the exhaustion of the formations of earth and so on is an example, their support is absent, because there is nowhere to dwell. What is called Prajñāpāramitā is becoming the antidote. The purity of the Dharma realm is Bodhi, it is the nature of abandoning the unfavorable side. Its support is the sentient being. The rest is the same as before, that is the support of abandonment. They are the antidote and the abandonment. Ultimate is going to the end, it is the ultimate of the antidote being superior and the ultimate, and the ultimate of the unfavorable side being exhausted. The example for this is the ultimate of the exhaustion of the precepts of misconduct and so on in the precepts of the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, Devanagari: तथागत, Romanization: tathāgata, literal meaning: Thus Gone) and so on. What is called Prajñāpāramitā is becoming the antidote. It is Bodhi, its support is the sentient being. The rest is the same as before, that is the support of their ultimate. The support of wisdom and compassion, its example is the light of the sun and the moon, its place is the