Tibetan
་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་སྟོན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། དེར་བསྔོ་བ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྫས་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་པ། བསྔོ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོས་དབེན་པ་དང༌། དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དྲན་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བར་མ་ཞེན་པ་དང༌། བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ངོ་བོས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པར་བསྔོ་བས་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་ཆུང་ངུ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ་འབྲིང་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀོད་པ་བས་དོན་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གྱ་ནོམ་པ་ནི་མངོན་པར་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་དང་གཞན་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ལ་ མཁས་པས་དམིགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ཀུན་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་ལྟར་འབྱུང་ཁུངས་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་བཞིན་དུ་བསོ
Chinese
是自性。名为此。殊胜菩提等，以处所差别，成为开示三乘道的因，即是成为最殊胜者。于彼回向，善加分别者，乃是所回向之事物，不以实物而观察。回向之行为，乃是心不颠倒之相。所回向之果，乃是福德现前积聚。远离作者。忆念三世如来之善根聚之自性，无生灭且无差别。以善巧方便，不执著六度之善根。以遮止之故，无有执著相。以世俗谛与胜义谛之相，以无自性之自性而回向，令诸佛欢喜。以超越三界而回向，非属于三界。安住于十善等业道，是为小。安住于入流等，是为中。安住于无上菩提，是为大。较之安置三千世界一切有情于十善与无量等，意义更为重大。如是等等，能生广大福德。如是，菩萨以不观察而观察之自性之善根，回向于无上正等觉之相，共有十二种。为能现前增长圆满回向之福德聚，宣说了随喜与作意。以方便与不观察等，于善根随喜，随喜作意，于此说是修习。名为此。自己与他人于三世所作之善根，连同已尽者与未尽者，以极欢喜之心，于世俗中，以善巧方便，无有任何执著，而作一切随喜，乃是于此修道之时，以微小之勤劳，能令不可思议之福德现前增长。如是，以信解、回向、随喜、作意等，次第如从源头中取出黄金之屑一般地积
English
It is the self-nature. This is called. Supreme Bodhi and so on, with the difference of places, become the cause of showing the path of the three vehicles, that is, becoming the most supreme. To dedicate there, to distinguish well, is that the object to be dedicated is not observed as a real thing. The act of dedication is the characteristic of the mind not being inverted. The fruit of dedication is the accumulation of merit that appears before us. Away from the author. Remembering the nature of the collection of roots of virtue of the Tathagatas of the three times, without arising and ceasing and without difference. With skillful means, not clinging to the roots of virtue of the six perfections. Because of the prohibition, there is no clinging to characteristics. With the characteristics of conventional truth and ultimate truth, dedicating with the nature of no self-nature, making the Buddhas rejoice. Dedicating by transcending the three realms, not belonging to the three realms. Abiding in the path of action of the ten virtues and so on is small. Abiding in the stream-enterer and so on is medium. Abiding in the unsurpassed Bodhi is great. It is more meaningful than placing all sentient beings of the three thousand worlds in the ten virtues and immeasurable and so on. Thus and so on, can generate great merit. Thus, the Bodhisattva dedicates the root of virtue of the self-nature of observing without observing to the characteristics of unsurpassed perfect enlightenment, there are twelve kinds in total. In order to manifest and increase the abundant accumulation of merit of complete dedication, rejoicing and attention are preached. With skillful means and non-observation, rejoicing in the root of virtue, rejoicing in attention, here it is said to be practice. This is called. The roots of virtue done by oneself and others in the three times, together with those that have been exhausted and those that have not been exhausted, with a very joyful heart, in the conventional, with skillful means, without any clinging, doing all rejoicing, is at this time of practicing the path, with small diligence, can make the inconceivable merit manifest and increase. Thus, with faith, dedication, rejoicing, attention, etc., in order, like taking out gold dust from the source, accumulat
Tibetan
ད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། གསེར་མཁན་གྱིས་རྒྱན་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལ་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལས་དང་པོར་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་མཆོག་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་གྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅིང་གཏོད་པ་དང༌། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་བྱེད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་འབྱུང་བས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་འདི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུན་རིང་པོར་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་དྲི་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྲུང་བ་དང༌། འདི་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་འདི་ལ་མོས་ཤིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པས་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་མ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མ་མོས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལེགས་པར་གོམས་པ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་
Chinese
如今现前作意之自性，如金匠以饰品般转为无上之支分，如对众多生灵变得庄严般，令无量之善根极为增盛，此乃所说之义。其后，为开示无漏之修道，首先宣说了成就功德之体性的修道。彼之自性即殊胜，不于一切现前作意，于诸法无所缘，发起者乃大义。此之谓也。如何了悟色等之自性即自性，压伏一切具所缘之善根故殊胜，于一切法不执著生灭等相故无现前作意之自性，如是之道于瑜伽士之相续中生起并引发有为与无为等一切法皆不可得之自性，并作不住涅槃之果故乃大义。具足修持者生起清净道之修习，为说彼故，何者以应取舍，先说此生与不生之因。亲近佛陀与布施等，以及善巧方便者，乃对此信解之因。为法所乏之因者，为魔之稠密所压，不信解深奥之法，以及于蕴等现前执著，为恶友所摄持也。此之谓也。亲近佛陀等，长久承侍供养并请问，成办六度且守护大乘之行，以及于此等持之方便善巧者，乃对此清净道信解且生起之因。往昔未积善根故为魔所加持，未修习大乘种姓故不信解深奥之法，未善于串习无我之义故于蕴等现前执著，未亲近善知识故为恶友所摄
English
Now, the very nature of manifest engagement, like a goldsmith transforming it into an unsurpassed limb like an ornament, making it beautiful for a multitude of beings, causes immeasurable roots of virtue to increase greatly, this is what is being said. After that, in order to show the path of uncontaminated meditation, first, the path of meditation of the characteristic of accomplishing qualities is taught. Its very nature is supreme, it does not manifest in all things, and it is of great importance to initiate things without any object of focus. This is what it means. How the self-nature of form and so on is realized is the self-nature, and it is supreme because it subdues all the roots of virtue with objects of focus, and it does not grasp the characteristics of arising and ceasing and so on in all things, so it is the nature of not being manifestly engaged, and such a path generates and initiates in the continuum of the yogi the self-nature of not perceiving all things such as conditioned and unconditioned, and it makes the fruit of non-abiding nirvana, so it is of great importance. Because the practice and the one who possesses it arise from the cultivation of the pure path, in order to explain it, whatever is to be taken and abandoned, the cause of this arising and not arising is first spoken of. Relying on the Buddha and giving, etc., and whoever is skilled in means, are the causes of faith in this. The causes of being impoverished by the Dharma are being oppressed by the density of demons, not believing in the profound Dharma, and being manifestly attached to the aggregates, etc., and being completely seized by evil friends. This is what it means. Relying on the Buddha, etc., serving and honoring and asking questions for a long time, accomplishing the six perfections and protecting the conduct of the Great Vehicle, and whoever is skilled in the means of holding this in equanimity, is the cause of believing in and arising in this pure path. Because one has not accumulated roots of virtue in the past, one is blessed by the demons, and because one has not trained in the lineage of the Great Vehicle, one does not believe in the profound Dharma, and because one is not well accustomed to the meaning of selflessness, one is manifestly attached to the aggregates, etc., and because one has not become familiar with virtuous friends, one is seized by evil friends.