Tibetan
་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་པ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ་དེ་དག་མི་དམིགས་པས། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་པ་རྣམས། །ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བཤད་དེ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དེ་དག་ཤེས་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་མཐའ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་དྲོ་བའི་རྣམ་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་རྣམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པ་ནི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ།། གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་སྐྱེས་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་འཆད་པར་མཛད་པས་རེ་ཞིག་དེ་དག་གི་ལམ་སྔ་མ་ལས་ཇི་ལྟར་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ། རང་བྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རང་བྱུང་བས་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་བར་མ་དང་ཅུང་ཟད་རྟུལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྔོན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་གི་སྒྲས་འཕངས་པ་གཞན་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་སྒྲ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཟབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྲར་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཉིད་དང༌། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་པ་པོའི་རྩལ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དག་ལ
Chinese
由于与辨别部分相符，且是先前已存在的，因此宣说了它的四种特征。对于圣声闻道而言：因为色等是空性的缘故，空性之间没有差别，所以暖位是不可见的，被认为是顶位。在那里，以常等方式阻止了存在，因此忍位从十地开始，通过不驻留的扩展来展示，被认为是最高的法。为什么呢？因为佛陀知晓后，没有见到诸法。如是说。如此，色等诸法，所有证悟并修行这些法的人，因为其自性是空性，所以空性之间没有差别，这是暖位的特征。色等如前一样，因为空性而不可见，这是顶位的特征。同样，色等不是常与无常等，以这种方式阻止了存在，这是忍位的特征。 因为存在着一切见者的量士夫，佛陀在知晓一切法后，没有见到任何法，因此从极喜地等十地开始，不驻留在一切法中，通过扩展来展示，这是法之最胜的特征。因此，应当知晓与辨别部分相符而生起。在其之后，将要阐述独觉道，因此暂时宣说了那些道与先前之道如何不同，如是确立：为了证悟自生之性，即使他人指示也不需要，如犀牛角般的智慧，被显明为甚深。如是说。自生而证悟，根据根器利、中、钝的差别分为三种。那些通过先前听闻等显现而不需要他人指示，自己就能证悟菩提的缘故；并且，以“又”字所指，即使为他人说法，也不依赖于言语，因此是甚深的。因为用言语表达是散乱，并且听者会试图理解说法者的技巧，因此不容易理解。在经文中。
English
Since it is in accordance with the aspect of discernment and is pre-existent, its four characteristics are proclaimed. For the noble Śrāvaka path: Because form and so on are empty, there is no difference between emptinesses, therefore the heat is invisible, and it is considered the peak. There, existence is prevented by means of permanence and so on, therefore endurance, starting from the ten grounds, is shown through the expansion of non-dwelling, and it is considered the highest Dharma. Why? Because after the Buddha knew, he did not see the dharmas. Thus it is said. Thus, form and so on, all those who realize and practice these dharmas, because their nature is emptiness, there is no difference between emptinesses, this is the characteristic of heat. Form and so on, as before, are invisible because of emptiness, this is the characteristic of the peak. Similarly, form and so on are not permanent or impermanent, etc., in this way preventing existence, this is the characteristic of endurance. Because there exists the measure of a person who sees all, the Buddha, after knowing all dharmas, did not see any dharma, therefore, starting from the Joyful Ground and so on, the ten grounds, not dwelling in all dharmas, showing through expansion, this is the characteristic of the most excellent Dharma. Therefore, it should be known that it arises in accordance with the aspect of discernment. After that, the Pratyekabuddha path will be explained, therefore, for the time being, it is declared how those paths differ from the previous paths, thus establishing: In order to realize the self-born nature, even if others instruct, it is not needed, like the wisdom of a rhinoceros horn, it is manifested as profound. Thus it is said. Self-born enlightenment, according to the difference of sharp, medium, and dull faculties, is divided into three. Those who, through previous hearing and so on, do not need the instruction of others, but can themselves realize their own enlightenment; and, as indicated by the word "also," even if teaching the Dharma to others, it does not rely on words, therefore it is profound. Because expressing in words is distraction, and the listeners will try to understand the skill of the speaker, therefore it is not easy to understand. In the scriptures.
Tibetan
ས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གཞན་དག་ཀྱང་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པས་ཆོས་བསྟན་པས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པར་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ལན་གསུངས་པ། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དེ་ལ་དོན་དེ་དང་དེ། །སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་རྟོགས་པ་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྐྲུན་ཞིང་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་སྨོན་ལམ་ ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་འདོད་པ་ཙམ་ཉིད་ལས་སྒྲ་མེད་ཀྱང་གང་དང་གང་ཞིག་དོན་གང་དང་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་ཅིང་རིགས་པ་ཉིད་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་དེ་དང་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བས་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་ཤིང་མ་དཔྱད་པར་སྨྲ་བ་ནི་དོན་འཆོལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཚིག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ནི་སྤྲོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིགས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དེ་དག་གིས་འཕགས་པ་ཅན་གྱི་ལམ་དངོས་པོ་གསུངས་པ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་དང༌། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམས་པས་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་འཛིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་དམན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ནི། མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལམ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་གང་དག་ཡིན་ཞེ
Chinese
娑。声闻乘是依赖他人教导而证悟菩提的，其他众生也以言语教法而行善，如是说。如何能以无声说法呢？为了回答消除这种疑问，故说：何为何之义，于何何处，如是如何而欲听闻，于彼彼处，彼彼之义，虽无声音亦如是显现。如是说。如此，所谓说法之义，即是令听者相续中生起并增长对所说之义的领悟，此乃是凭借祈愿等力量，仅是想要示现，即使无声，无论于何者、于何义，以何种方式想要听闻，以及理应如此，于彼彼之识，彼彼之义亦如彼彼之相显现，故能说法。此亦是未经分别与观察而说，则意义混乱，除此之外，以言辞布施则成繁琐，这是理性的缘故。以这些差别宣说了圣者之道的实义：为舍弃所取义之分别，以及未舍弃能执故，以所依如犀牛角之路，当知是真实摄略。如是说。如前所说，唯修习真谛，以及如实修习缘起，则能舍弃所取义之分别，即对无明、蕴、我等之执着彻底寂灭。此显示了胜于声闻乘的证悟差别。然而，由于未极度串习诸法无我，故不能舍弃能执义之分别，因为未能脱离对蕴等的执相。此显示了逊于大乘的差别。且具有依止智慧等甚深法性之修持等所依之差别，如是，独觉乘的正确摄略，菩萨应以无相之门了知。此道先行的，与决定性分解分相符的是哪些呢？
English
So. The Shravakas attain enlightenment by relying on the teachings of others, and other beings also engage in virtue by teaching the Dharma with words, as it is said. How can one teach the Dharma without sound? To answer and dispel this doubt, it is said: What is the meaning of what, in what place, how does one wish to hear, in that place, that meaning, even without sound, appears as such. Thus it is said. Thus, the meaning of teaching the Dharma is to generate and increase the understanding of the meaning to be spoken in the mindstream of the listener, which is by the power of aspiration and so on, merely wanting to show, even without sound, whatever and to whatever meaning, in whatever way one wishes to hear, and as it should be, to the consciousness of that, that meaning also appears in that very form, therefore it becomes teaching the Dharma. This also, if spoken without discrimination and examination, the meaning becomes confused, and other than that, giving in words becomes verbose, this is because of reason. With these differences, the actual meaning of the path of the noble ones is spoken: To abandon the conceptualization of the object to be grasped, and because the grasping is not abandoned, the path like the rhinoceros horn with the support, it should be known as truly summarized. Thus it is said. As previously said, only meditating on the truth, and truly meditating on dependent origination, then one can abandon the conceptualization of the object to be grasped, that is, the clinging to ignorance, aggregates, self, etc., is completely pacified. This shows the difference in realization superior to the Shravakas. However, because one has not extremely familiarized oneself with the selflessness of all phenomena, one cannot abandon the conceptualization of the object to be grasped, because one has not separated from the clinging to the characteristics of the aggregates, etc. This shows the difference inferior to the Mahayana. And it also has the difference of relying on the practice of the profound Dharma nature such as wisdom, etc., thus, the correct summary of the Pratyekabuddha path, the Bodhisattva should know through the door of non-objectification. Which are those that are in accordance with the part of the definitive division that precedes this path?