Tibetan
་དྲུག་གོ །ལྟ་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི་དེ་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཡོད་ན་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་པའི་རིམ་པ་འདིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྔ་མ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱི་མའི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་དེ་སེར་སྣ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་གགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་སེར་སྣའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤངས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ཡ་མ་བརླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ན་སེར་སྣའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་དེ་མེད་པས་དེ་ཡང་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་བདག་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་ཉིད་འཛིན་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་དེ་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བས་སེམས་རྨོངས་པ་དེ་དག་ལ་གཏོང་བའི་བློ་གཏན་དུ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སེར་སྣའི་སྐྱོན་མ་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཡོད་ན་སློང་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་བཟོད་པས་སེར་སྣ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སེར་སྣ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་སེར་སྣ་དང
Chinese
第六。具有见解的心性，是它（指布施）的相违品，因为它是执着事物的缘故。它的对治是不观可爱与不可爱的事物，因为如果那样，就有可能完全舍弃内外的事物。提到“众生清净”等等，这个讲述的次第显示了前一个波罗蜜多是后一个波罗蜜多清净的因。所谓“没有见解”，就是“不观”的同义词。其余部分很容易理解。执着于人，是因为它（指人我执）是产生悭吝的理由，成为戒律布施的障碍。它的对治是了悟自己的心等是无我的，因为这样就能舍弃悭吝之性的邪恶戒律，从而圆满成就戒律之性的布施。提到了“诸法”等等。“无我”是因为它是自己无我的自性，并且因为不是自己加持的，以及因为不是因，所以不适合作为加持者的事物，恒常也是因为不是因，就像之前所说的那样，是这样认为的。“亚玛布拉”是指成为因的其他的控制。“那是不存在的”，是指如果观待众生，悭吝的主要因就不存在了，所以它也不可能存在，是这样认为的。所谓“凡是对自我有认识的人”等等，是这样说的：如果存在自我执着，因为执着于自我，就会执着于成就自己安乐的事物，并且从那之中也会产生执着于它的贪欲，因此对于那些心智愚昧的人来说，怎么可能有恒常的布施之心呢？因为相违品具有力量，所以它会强烈地压制它，是这样说的。没有看到悭吝的过患，是因为如果存在悭吝，就无法忍受去乞讨等等的邪恶行为，所以会产生悭吝。它的对治是认识到悭吝是不相容的，因此会认为所有乞讨者都是善知识，并且与悭吝
English
Sixth. The nature of mind with views is the opposite of it (giving), because it is attached to things. Its antidote is not to look at lovely and unlovely things, because if that is the case, it is possible to completely abandon internal and external things. Mentioning "sentient beings are pure" and so on, this order of speaking shows that the former pāramitā is the cause of the purity of the latter. The so-called "without views" is a synonym for "not looking." The rest is easy to understand. Attachment to a person is because it (the ego) is the reason for the arising of stinginess, becoming an obstacle to the giving of morality. Its antidote is to realize that one's own mind, etc., is without self, because in this way one can abandon the evil morality of the nature of stinginess, and thus perfectly accomplish the giving of the nature of morality. "All dharmas" and so on are mentioned. "Without self" is because it is one's own nature of selflessness, and because it is not blessed by oneself, and because it is not a cause, it is not suitable as an object of the blesser, and permanence is also because it is not a cause, just as it was said before, that is what is thought. "Yama brla" means becoming the control of other causes. "That is non-existent" means that if one looks at sentient beings, the main cause of stinginess will not exist, so it is also impossible for it to exist, that is what is thought. The so-called "those who have a perception of self" and so on, it is said like this: if there is self-grasping, because of attachment to the self, one will grasp at the things that accomplish one's own happiness, and from that, attachment to it will also arise, so how can there be a constant mind of giving for those who are mentally dull? Because the opposing side has power, it will strongly suppress it, that is what is said. Not seeing the faults of stinginess is because if there is stinginess, one cannot bear to wrongly accomplish begging and so on, so stinginess will arise. Its antidote is to realize that stinginess is incompatible, so one will think that all beggars are spiritual friends, and with stinginess
Tibetan
་བྲལ་བས་བཟོད་པའི་ཡན་ལག་གི་གཏོང་བ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སེར་སྣ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེར་སྣ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་སྣ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཡི་དྭགས་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སོགས་ནི་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུས་པོར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེར་སྣའི་ཉེས་པས་མི་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དག་ན་སེམས་ཅན་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་དག་ཤེས་ནས་སོ། །གཏོང་བ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ལྷུག་པར་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། གནོད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གླིང་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཆིལ་མའི་ཐལ་པ་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པའི་གླིང་རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། བྱིན་ན་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་བྱིན་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། དེས་བརྩོན་འགྲུས་གཏན་དུ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་བྱིན་པར་གྱུར་ ཅིག་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་འདིས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་རྣམས་འབྱོར་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་སྦྱང་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ནི་སྦྱིན་པ་དེ་མི་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་དེ་རྫོགས་པའི
Chinese
为了通过不分离而正确地成就忍辱的支分——布施，所以说了“悭吝者”等等。所谓“悭吝者”，就是“具有悭吝”的同义词。所谓“将转生于饿鬼之处”，就是将要转生，因为对资具等有所匮乏的异熟等是饿鬼的行境。所谓“贫穷”，是与因相应的果。所谓“知晓之后”，就是像这样，知晓了由于悭吝的过患，在人与饿鬼的行境中，众生都变得贫穷。所谓“将信乐布施”，就是从行为方面，为了对一切寻求者都成办一切。所谓“慷慨布施”，就是从意乐方面，因为是具有不成为一切损害之障碍的布施意乐者。因此说了“四大洲”等等，所谓“犹如唾沫之灰”，就是如同唾沫之灰一样，对于自身以珍宝庄严的洲也毫不贪执。所谓“给予则将欢喜”，那是因为给予了那些寻求者，看到他们满足的缘故。完全回向于其他乘，是因为那与为了自己和他人之利益而作的具有殊胜大精进的布施意乐相违。它的对治是完全回向于无上菩提，由此将成就精进恒常之自性的布施波罗蜜多，因此说了“菩提萨埵”等等。所谓“愿此成为给予”，就是思念着以此布施，愿三有中的一切众生都获得无有罪过的圆满。然后做什么呢？说了“那也”等等，像那样所成办的福德之聚，也为了清净行境而完全回向，由此布施将变得无尽，这是剩余的部分。寻求可见与不可见之有的受用，是为了那圆满的
English
In order to correctly accomplish the giving that is a branch of patience through non-separation, it is said, "The miserly," and so forth. The term "miserly" is synonymous with "possessing miserliness." The phrase "will be born in the realm of the hungry ghosts" means will be born, because the ripening of being deficient in resources and so forth is the realm of the hungry ghosts. The term "poor" is the result that corresponds to the cause. The phrase "having known" means, in this way, having known that due to the fault of miserliness, beings become poor in the realms of humans and hungry ghosts. The phrase "will be inclined to giving" means from the aspect of action, in order to accomplish everything for all seekers. The phrase "generously give" means from the aspect of intention, because one has the intention of giving that does not become an obstacle to all harm. Therefore, it is said, "The four continents," and so forth. The phrase "like ashes of spittle" means that like ashes of spittle, one does not cling to the continents adorned with jewels. The phrase "giving will bring joy" is because one sees those seekers satisfied after giving to them. Completely dedicating to another vehicle is because that contradicts the intention of giving with great and excellent diligence done for the sake of oneself and others. The antidote to that is completely dedicating to supreme enlightenment, by which the perfection of giving, which is the nature of constant diligence, will be accomplished, therefore it is said, "Bodhisattva," and so forth. The phrase "may this become giving" means thinking that by this giving, may all sentient beings belonging to the three realms attain flawless perfections. Then what does one do? It is said, "That also," and so forth, that accumulation of merit accomplished in that way is also completely dedicated in order to purify the realm, by which that giving will become inexhaustible, this is the remaining part. Seeking the enjoyment of visible and invisible existence is for that complete
Tibetan
་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟེན་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། །སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དངོས་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་འབྲེལ་བའོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ཉེན་ཅན་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར། མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་གིས་ཀྱང་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་མཐའ་དག་འབྱུང་བས་མང་པོའོ། །ཕུང་པོ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ཡང་ན་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡང་གཏོང་བའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དུས་མི་མཐུན་པ་ཞིག་ཏུ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། སྲིད་པ་གསུམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་གཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེའོ། །ཡང་དག་པར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་མི་སྲིད་པའི་ ༄༅ །ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ལེན་པ་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཉན་ཐོས་ལེགས་ཚོལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐུབ་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་བསོད་ནམས་མི་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་ལའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་
Chinese
因为观想菩提心的所依与布施波罗蜜多相违。为了破斥它，所以说了“布施之后”等等。安住于事物，是为了追求可见的果报。成熟是指布施的果报与来世有关。所谓智者，是指具有辨别能力的人，是说不从观想一切智智中散乱的同义词。所谓舍弃一切，是因为布施的成熟也完全回向给众生。所谓变得众多无量，是因为即使是微小的布施之物，也有广大的舍心。因为会产生一切无有瑕疵的受用和资具，所以是众多。又因为在无蕴的涅槃中也不会穷尽，所以是无量。心想果报会变成虚空藏等等。或者即使是微小的物品，只要没有舍心的差别，就是布施波罗蜜多的殊胜之处。仅仅是随喜的观想，就能压倒从舍弃一切众生的所有物所产生的福德，这些福德在不同的时间显现出来。说了“在三有中”等等。所谓“应取遍计”，是指应取遍计。真实而言，是因为不可能在一切众生身上都存在这样的相。
English
Because contemplating the basis of Bodhicitta contradicts the perfection of generosity. To refute that, it is said, "Having given alms," and so on. Abiding in things is to seek visible results. Maturation refers to the result of giving alms related to the afterlife. The so-called wise person is one who has the ability to discern, which is synonymous with not being distracted from contemplating omniscience. The so-called giving up everything is because the maturation of giving is also completely dedicated to sentient beings alone. The so-called becoming many and immeasurable is because even a small object of giving has a great intention of giving. Because all flawless enjoyments and resources will arise, it is many. Also, because it will not be exhausted even in the nirvana without aggregates, it is immeasurable. It is thought that the result will become a treasury of space, etc. Or even a small object, as long as there is no difference in the intention of giving, it is the supreme perfection of generosity. Merely contemplating with joy can overwhelm the merit arising from giving up all the possessions of all sentient beings, which manifest at different times. It is said, "In the three realms," and so on. The so-called "should take the imputation" means that the imputation should be taken closely. In reality, it is because it is impossible for such an aspect to exist in all sentient beings.