Tibetan
ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དེའི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བློས་ཐ་དད་པར་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལ་འདིར་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འདོད་དེ། དེས་ན་རང་བཞིན་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་བློས་མཚོན་པར་བྱ་བ་དང༌། མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པའོ། །བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བསྟན་ཏེ། གསུམ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་འཐོབ་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་སེམས་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དང་ དབྱེར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡང་དེའི་འཕེན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོར་བས་ན་སྒྱུར་མ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ཐད་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐོབ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་དེས་པར་བཞག་སྟེ། ནད་མེད་པ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུའི་དཔེས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ངེས་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་ནུས་པས་སོ། །འདི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཟད་དོ། །ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་མཁྱེན་པ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ད་ལྟར་བས་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང་དེ་ཡང་ད་ལྟར་བའི་མངོན་སུམ་ལས་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པར་འབྲེལ་བ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམས་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་རིགས་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ནི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་མི་འདོད་དེ། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མར་འདུས་པའི་ཕྱིར་ལུང་འབའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཆོགས་ མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁ་ཅིག་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐ་སྙད་ལ་བསྟན་པ་ནི་འདིར་མི་བཟུང་ངོ༌། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་མཐུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གཞག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པའི་སྦུངས་མི་བཟོད་པས་ན་དེ་ལྟར་ག་ལ་ཞིག་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ལས་ལུས་དང་ངག་གི་བཀོད་པ་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའོ། །གདུལ་བྱ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྟེ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་པ་ཕན་ཚུན་དུ་སྣང་ངོ༌། །དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་པོ་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྱུར་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གཉིས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་དག་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའོ། །གདུལ་བྱ་གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས
Chinese
所謂的「是」，是指對於本性不相異的法的一些特點，以心識執取為相異的自性而言。此處所謂不相異的法的特徵，是指無生。因此，自性及其特徵是無生的，與此無別，僅僅是心識所能表達和作為表達方式的假立而已。所謂「以非造作之義」，是指與自性俱生，以及「非造作」是名稱的同義詞。因此，顯示了諸法的法性本來如此，並非任何人所造作，這第三點應視為理由。所謂「以出世間道而獲得」，是指從極喜地等定的智慧，沒有心識的流動，即是獲得，因為與之無別。從其之後獲得，也是因為與其勢力不分離，所以稱為獲得。顯示以出世間道而獲得，是指以如幻的識了悟一切法而獲得。識是指聞、思、修的智慧。即使在勝義諦中不存在，但在世俗諦中也不捨棄作用，所以說「如幻」。一切法即是法界，因為「除了法界之外，沒有這樣的法存在」，如是說。獲得如前。另外，獲得自性身，如經云：「水界、黃金與虛空，如其清淨，如是想望清淨。」因此，通過分離的方式確立了獲得，例如獲得無病。有法，不分別的智慧，被確立為通過後得智而獲得，這只能如此確定，不能以其他方式。這也是以瑜伽現量來證成的道理。有法，所有世俗諦的智者，通過自證現量來確立。它也通過比量和現量來確立，並且也從現量中獲得關聯。它們的
English
That which is called "is" refers to the nature of apprehending as different with the mind some characteristics of phenomena that are not different from that nature. Here, the characteristic of phenomena that are not different is considered to be unborn. Therefore, nature and its characteristic are unborn, and what is not other than that is merely designated as what can be expressed by the mind and as the means of expression. As for "by means of the meaning of not artificial," "co-emergent with nature" and "not artificial" are synonyms. Therefore, it is shown that the nature of phenomena is such by its very nature, and it is not made by anyone; this third point should be regarded as a reason. "Obtained by the path beyond the world" means that the knowledge of meditative equipoise, such as the Very Joyful Ground, without the movement of mind, is the attainment, because it becomes inseparable from it. Obtaining from its aftermath is also called obtaining because it is inseparable from its influence. Showing that it is obtained by the path beyond the world means that it is obtained by realizing all phenomena with consciousness like an illusion. Consciousness refers to the wisdom of hearing, contemplation, and meditation. Even though it does not exist ultimately, it does not abandon its function in conventional truth, so it is said to be "like an illusion." All phenomena are the realm of phenomena, because it is said, "Apart from the realm of phenomena, there is no such phenomenon." Obtaining is as before. Furthermore, obtaining the nature body is like the sutra says, "The water element, gold, and space, just as they are pure, so it is desired to be pure." Therefore, obtaining is established through the means of separation, like the example of obtaining freedom from illness. The subject, non-discriminating wisdom, is established as being obtained by subsequent wisdom, and this can only be established in this way and cannot be done in any other way. This is also the way to prove it through yogic direct perception. The subject, all those who know conventional truths, are established by self-awareness direct perception. That itself is also established by inference and present awareness, and that also obtains its connection from present awareness. Their
Chinese
因为与因相关联是因产生作用的道理，果是观待的道理。对它们的自性产生怀疑，可以用法性的道理来消除。因此，在佛地必须用四种道理来证成，这是确定的。其他人说：“这是用圣言量来证成的，不能用理性的方式来证成。”他们也说得很好。有些人不赞同，因为圣言量包含在比量中，仅仅依靠圣言量如何能无碍地进入呢？所谓的真实世俗，是指从超越世间的智慧之后获得的显现，而不是指某些论典中对儿童共同术语的解释，这里不采用。所谓的显现，仅仅是显现而已，它们不具有成为实物的力量。为什么呢？因为真实义中已经说了法性的自性，之前已经说明了世俗不是作为实物而存在的道理。如果实物是指具有理性并能起作用的自性，那么世俗之物无法承受理性的检验，怎么会是那样呢？因此，佛地普贤王如来已经完全清净了一切错乱的垢染，从那之中所显现的身体和语言的庄严，以及由有情和非有情所组成的种种显现，实际上是法性的自性，为了调伏众生，根据他们各自的意乐而显现出不同的形象。那么，这些所调伏的众生是谁呢？首先是诸佛，对于他们来说，法身（第二个）是相互显现的。第一个真实义的身体不是如来一切相智的智慧的对境，因为它没有变成任何对境的自性。第二个法身在他们的智慧的无量显现中自然成就，并且不会产生不同的分别念。第二个所调伏的众生是菩萨，对于他们来说，是受用圆满
English
Because the connection with causes is the very reason why causes produce effects, and effects are the reason for dependence. Doubts about their very nature are dispelled by the reason of the nature of reality. Therefore, the way to ascertain the Buddha's realm is to establish it with all four reasons. Others say, "This is established by scripture, not by the path of reason." They have spoken well. Some do not agree with that, because scripture is included in inference, so how can one enter unimpeded by scripture alone? What is called true conventionality is the appearance obtained from the wisdom that transcends the world, not the explanation of common terms for children in some treatises, which is not accepted here. What is called appearance is merely appearance, and they do not have the power to be established as real objects. Why is that? Because in the ultimate sense, the nature of reality has been spoken of, and it has been shown before that conventionality is not established as a real object. If an object is a nature that is reasonable and able to function, then those conventional things cannot withstand the scrutiny of reason, so how could it be so? Therefore, the Buddha's realm, Samantabhadra, has completely abandoned all defilements of delusion, and from that, the adornments of body and speech, and whatever appearances are composed of sentient and non-sentient beings, are in reality the very nature of reality, appearing to disciples as differentiated according to their respective inclinations. Who are those to be tamed? The Buddhas are the first, and for them, the second Dharmakaya appears mutually. This first ultimate body is not even the object of the omniscient wisdom of the Tathagatas, because it has not become the nature of any object. The second Dharmakaya appears spontaneously in the vast appearances of their wisdom, and no different thoughts arise in it. The second to be tamed are the Bodhisattvas, and for them, it is enjoyment