Tibetan
་བ་བའི་བདག་པོ་དེ་དག་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མ་དཔྱད་བར་བདག་གོ་ཞེས་ངར་འཛིན་བ་ཀུན་ནས་སློང་ངོ༌། །གཞན་དག་ནི་དུས་ལས་བྱུང་བ་དང་འཛིན་པ་པོས་སྤྲུལ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང༌། འབྱིན་པ་པོ་དང༌། དུས་དང༌། གཙོ་བོ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ དང། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཚད་མ་དང༌། དག་པ་དང༌། མ་དག་པ་དང༌། ནང་གི་བདག་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། ཁྱབ་བདག་དང༌། སྲོག་དང༌། གང་ཟག་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་གཞི་དང༌། ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང༌། ཤེད་བུ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོ་བདག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་བ་དག་གིས་ཐར་པ་འདོད་པས་སྔོན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་སྲབ་དང༌། གྲང་བ་དང༌། རིག་པ་དང༌། བེམས་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པའོ། །དེ་མེད་པར་དོན་དམ་པར་རིགས་པའི་མཐུ་མི་ཐེག་པས་ན་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། །རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དེ་དག་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་གཞི་ཐ་དད་པ་སྲབ་དང༌། ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར། རང་རང་གི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལོག་པ་ཙམ་དུ་གནས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནི་མི་བསམ་བར་སྟོན་པ་བཞི་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་བ་ཉིད་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དེ་སོ་སོར་མ་ཡིན་ཐ་མི་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བཞི་ཚར་གྱི་མཐར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
那些自以为是的“我”的拥有者们，在没有考察“我”的自性之前，就生起“我是”的傲慢。其他一些则是由时间产生、由执著者幻化、或必然产生的，例如：自在（神）和施与者，时间和主宰，作者和非作者，瑜伽和量（ प्रमाण ，pramāṇa，量），清净和不清净，内在的“我”和补特伽罗（ पुरुष ，puruṣa，人），遍在主和命，个体和识，阿赖耶和知者，见者和所见，能执和所执，知识和所知，应知和力生，力子和所说，能说和不可说，如此等等。秘密主，瑜伽士们为了希求解脱，会预先考察像我这样的自性差别，就像这样说的一样。这是为了毫无差别地证悟世间和出世间的法，因此说了第三个“无相”。相是诸法各自独有的自性，如薄和冷，觉和物质等，各自完整的自性。因为没有它，就无法在胜义谛中承受理性的力量，所以说“无”。但并非像兔角一样不存在，因为如果不考察，那些令人愉悦的自性，就像幻象一样，各自的自性是显而易见的。像这样，那些无相之法，也像不同的相之基础，如薄和热等不同一样，仅仅存在于从各自存在的相中分离之处，如此去理解。因为胜义谛是诸法的共相。因此，为了不如此思索，说了第四个“无二之相”。色之空性和受等之空性，那些是什么，就是无二且不可分的，证悟到不是各自独立，而是不可分离，这就是它的意义。在“证悟”四次之后，显示“一切法”，是因为那些证悟，每一个都包含了所有染污和清净的事物。
English
Those possessors of 'I' who are self-conceited, arise with the arrogance of 'I am' without examining the self-nature of 'I'. Others are those that arise from time, are emanated by the holder, or necessarily arise, such as: Isvara (自在，divinity) and the giver, time and the master, the author and the non-author, yoga and pramana ( प्रमाण ，means of valid cognition), purity and impurity, the inner 'I' and the purusha ( पुरुष ，person), the pervading lord and life, the individual and consciousness, the alaya and the knower, the seer and the seen, the grasper and the grasped, knowledge and the known, the knowable and the force-born, the force-particle and the speakable, the speaker and the unspeakable, and so on. Secret Lord, yogis, in order to seek liberation, will first examine such differences in self-nature as mine, as it is said. This is in order to realize without distinction both mundane and supramundane dharmas, therefore the third 'without characteristics' is spoken. Characteristics are the unique self-nature of dharmas, such as thinness and cold, awareness and matter, and so on, each complete self-nature. Because without it, one cannot bear the power of reason in ultimate truth, it is said to be 'without'. But it is not non-existent like a rabbit's horn, because if one does not examine, those delightful self-natures, like illusions, their respective self-natures are obvious. Like this, those characteristics that are without characteristics, also like different bases of characteristics, such as thinness and heat, etc., exist only in the separation from their respective existing characteristics, so understand. Because ultimate truth is the common characteristic of all dharmas. Therefore, in order not to think like this, the fourth 'characteristic of non-duality' is spoken. The emptiness of form and the emptiness of feeling, etc., whatever those are, are non-dual and indivisible, realizing that they are not independent but inseparable, that is its meaning. After 'realization' four times, 'all dharmas' are shown, because each of those realizations includes all defiled and purified things.
Tibetan
།དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡང་རྟོགས་པ་དེ་དག་བཞི་ཆར་ཡང་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སམ་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ནས་ནི་མངོན་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ལས་སམ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ལ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཀྱང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐུ་མཐར་ཐུག་པའི་རྟོགས་པ་འདི་སྐྱེ་བ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཕན་ཆུན་འགལ་བར་སྣང་བ་དག་མི་འགལ་བར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ། །འོ་ན་དེ་ནི་རྟོགས་གྱུར་པས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་ཕྱིར། །མི་མཁས་རྣམས་ཀྱང་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་འདི་འདྲ་ཅི་མི་རྟོགས། །མ་ཡིན་ཐོག་མེད་རྒྱུད་ལྕི་བར། །དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་དབང་བས། །དེ་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མངོན་སུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པ། །ཤེས་རབ་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་དཔོགས་ན་ཤེས་པར་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་གླེངས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པར་སྐྱེས་པ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བའི་དུག་གིས་དཀྲུགས་པའི་བློ་ཅན་དག་གིས་མངོན་སུམ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འདྲ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དམིགས་པས་བློ་སྣང་བ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་བརྩམས་ཏེ། འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་སྦེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱོན། སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཟུང་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་མོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་
Chinese
同样，提到“一刹那的体性”也是为了说明，所有这四种证悟，都能在一个具有特殊性的智慧刹那中显现。同样，“现证圆满菩提”中的“萨”（sam）表示圆满的意思，即如所说“一切法”。此后是现证菩提，意思是现证觉悟。这里说，菩萨在无数劫中，对于所有世俗谛的事物，也像莲花瓣一样不相混杂地，熟悉了解其自性以及业或因等。并且，对于它们的自性，远离戏论的法性，也长期地熟悉，在熟悉的基础上不断熟悉，当这种熟悉的威力达到极致时，所产生的证悟，能同时以智慧照见世俗谛和胜义谛，将那些看似互相矛盾的事物视为不矛盾，这是因为境的自性本来就是如此。如是说： “若然彼已证悟故， 彼之自性现前故， 不智之人诸事物， 何不证悟如此物？” “非也，无始相续重， 于事物上作增益， 彼力故诸有情众， 不能现前而转变。” “于彼断除增益者， 以慧行持之理智故， 随彼推测则能知， 瑜伽自在者现前明。” 从这里开始谈起，生于无始轮回，被对事物执着的毒所扰乱的心识，仅仅通过现量证悟，无法完全领会事物的各个方面。正如通过观察相似之处，一个接一个地传递，心识的显现无法证悟刹那一样。并且从那里开始，这遮蔽事物增益之相的就是空性。因为空性是被增益之相所遮蔽的本体，所以在把握事物自性的同时，孩童们也无法确定，因此，虽然抓住了，但因为无法安立名言，所以和没有抓住一样，这便是
English
Similarly, mentioning "the characteristic of a single moment" also serves to show that all four of those realizations are manifestly realized in a single moment of distinctive wisdom. Likewise, in "manifestly and perfectly awakened," "sam" indicates the meaning of perfection, as in the statement "all dharmas." Thereafter is manifest awakening, meaning to manifestly realize. Here it is said that Bodhisattvas, over many eons, have become accustomed to knowing all phenomena of relative truth, without exception, like lotus petals, unmixed, with their own characteristics, and actions or causes, etc. Furthermore, they have long been accustomed to the nature of those phenomena, the dharmata free from elaboration, and through the power of that ultimate familiarity, when this realization arises, it simultaneously makes the two truths, relative truth and ultimate truth, objects of wisdom, and makes those that appear contradictory not contradictory, because the nature of the object itself exists in that way. As it is said: "If that is realized, Because its nature is manifest, Why do the unwise not realize Such a thing of things?" "It is not that the beginningless continuum is heavy, By the power of superimposition on things, Therefore, all sentient beings Cannot manifestly transform." "For those who cut off superimposition, By the intellect that practices wisdom, Following that inference, one can know, The yogic powers are manifestly clear." Starting from this point, those whose minds are disturbed by the poison of attachment to things, born in beginningless existence, cannot fully comprehend the various aspects of things through mere manifest realization. Just as the appearance of mind cannot realize the moment by observing similarities, passing from one to another. And starting from there, this that conceals the aspect of superimposition on things is called emptiness. Because emptiness is the essence obscured by the aspect of superimposition, children cannot ascertain while grasping the nature of things, therefore, although grasped, it is like not grasped because it is impossible to establish terminology, this is