Tibetan
པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གང་གཉིས་ལན་གཉིས་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབད་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྟེན་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་པོ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། སངས་རྒྱས་བརྟེན་པ་དང་ཡང་དག་པར་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བའི་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ སྦྱོར་བས་གནས་པ་ནི་མི་སྦྱོར་བའི་མི་སྦྱོར་བས་མངོན་པར་བརྩོན་ལ་དེས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྣམ་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཟབ་པ་དང༌། གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་དང་པོ་པ་དང་གཞན་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་པ་དང༌། མི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་དང་བདེ་བླག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་དང༌། ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ན་རིམ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་སྤྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་པས། སྔར་ལོ་སྐོར་དུ་མངོན་པར་སྦྱོར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་
Chinese
因为是通达一切相之体性之故，通达一切相之体性即是仅仅体性之故。如是，然由一切智性，通达一切事物为先导之道，由知晓道的一切，于通达一切道之时，由通达一切相之体性，通达三一切智之相之故，称一切智性二者重复两次，应努力知晓。彼之故，彼等相，由境性，彼之所依三一切智等亦是境。彼等相亦因已作修习之体性之成就之境，故应述说成就之结合。又，了悟者之状态差别转为二十种之故，略述为：由特殊之结合等。其意为：依仗自主者与亲近取者及俱作之缘，何时菩萨，由依止佛陀与如实请问等生起佛法之行，彼时由不住色等之相，乃结合之生起。如此，安住于于色等诸法无有显着执着之结合，即不住之不住，由不住而显着精进，且彼亦如次第般，于第一者与他者，如实不如实地结合成就与不成就，而努力且轻易地了悟法界，及受记，及获得不退转地，则次第决定生起，及不退转性，及变为亲近，及迅速现证菩提。其后，成办他利者，于无有增减之法性，总的来说，于法与非非等，特别是于不可思议之色等，因已舍弃一切想，故由不分别之果珍宝布施，先前于轮回中显着结合，而善妙成办心续至极圆满。
English
Because it is the nature of knowing all aspects, the nature of knowing all aspects is merely the nature of aspects. Thus, even so, by the all-knowing nature, the path of understanding all things is preceded, and by knowing all paths through the knowledge of the path, because the nature of knowing all aspects understands the aspects of the three all-knowing ones, it is said that the two all-knowing natures are repeated twice, and it should be known with effort. Therefore, those aspects, by their nature as objects, are also the objects of the three all-knowing ones, which are their basis. Those aspects are also made into the object of accomplishment of the nature of meditation, so the combination of accomplishment should be stated. Moreover, because the distinctions of the state of the realized one turn into twenty kinds, it is briefly stated as: 'By special combinations, etc.' The thought is this: Relying on the lord, the close taker, and the co-operative condition, when a Bodhisattva, through relying on the Buddha and asking correctly, etc., arises in the practice of Dharma, at that time, through the aspect of not abiding in form, etc., is the arising of combination. Thus, abiding in a combination without manifest attachment to forms, etc., is the non-abiding of non-abiding, and by non-abiding, manifest diligence, and by that, those forms, etc., realize the nature of small, medium, and large, deep, difficult to fathom, and immeasurable, and in the first and others, as the order is, combining accomplishment and non-accomplishment, truly and not truly, and striving and easily realizing the realm of Dharma, and being prophesied, and obtaining the ground of non-retrogression, then gradually, definite arising, and non-retrogression, and becoming close, and quickly manifesting enlightenment will occur. Then, doing the benefit of others is: In the Dharma nature without increase or decrease, generally in Dharma and non-Dharma, etc., and especially in inconceivable forms, etc., because all concepts have been abandoned, therefore, by the non-discriminating fruit of precious giving, previously manifestly combining in cyclic existence, the mind stream is well accomplished to the ultimate perfection.
Tibetan
པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཅིག་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དགུ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གསུམ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ལམ་ལྔས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཐོབ་པས་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གང་ཞིག་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་ན་གལ་ཏེ་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྐྱོན་གཅིག་ཡོད་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། དགོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པར་ བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྔ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བ་རྗོད་པ་ནི། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའང་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་སྦྱོར་བའི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། འབྲས་བུ་སྦྱིན་པར་ནུས་པ་དང༌། དེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཤེས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་ན་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེའི་ནང་ཚན་གྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་སྔར་བཤད་པའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱི་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་
Chinese
将会获得。如此，在加行道上有五种相，见道上有一种相，修道上从小之小等的次第有九种相，殊胜道上有三种相，无间道上有两种相。如此，以证悟的次第来说，就是宣说了以五道所摄的二十种加行。第三，宣说生起之因，是在加行之后，称为它们的功德。这是如此宣说的：在造作加行的阶段，由于获得如来（梵文：Tathāgata）的加持，生起了摧伏魔力等的功德，那时如前所说的加行才能成就。第四，解释不生之因，是在那之后，又说“舍弃何者”。这是如此思量的：在造作加行时，如果四十六种过失中，即使有一种过失存在，那时也无法生起之前所说的如来加持和智慧等的功德。第五，宣说完全了知的因，是按照次第。因为通过解释自性和详细分类，可以轻易地了悟，所以应该宣说这两者。其中，自性是加行的近取因。证悟、清净、能赐予果实、具有获得彼等性之自性的智慧、差别、作用和体性是详细分类。其中，暂时来说，证悟是在所境的差别上有所不同时，加行才能被表示出来。因此，为了首先显示所境的差别，宣说其内部的分类，这被称为智慧的相。意思是说，在依赖苦等谛的十六刹那中存在的，之前所说的三种一切智的相，通过对它们的证悟来表示加行。为了近似地表示那些差别，它们的清净是共同的，因此宣说其自性差别的相，就是这样，是中间的第九个偈颂。不可思议。
English
will be obtained. Thus, there are five aspects on the path of application, one aspect on the path of seeing, nine aspects in the order of small to small, etc., on the path of meditation, three aspects on the path of distinction, and two aspects on the path of no obstruction. Thus, in terms of the order of realization, it is said that there are twenty practices encompassed by the five paths. Third, stating the cause of arising is what is called their qualities after the practice. This is how it is stated: At the stage of composing the practice, due to obtaining the blessings of the Thus-Gone One (Sanskrit: Tathāgata), when qualities such as subduing the power of demons arise, then the practices mentioned earlier are accomplished. Fourth, explaining the cause of non-arising is after that, saying "Having abandoned which." This is how it is contemplated: When composing the practice, if even one of the forty-six faults exists, then at that time, the qualities of the blessings and wisdom of the Thus-Gone One mentioned earlier will not arise. Fifth, stating the cause of complete knowledge is as it is in order. Because by explaining the nature and detailed classification, it is easy to realize, therefore these two should be explained. Among them, nature is what approximates the practice. Realization, purity, the ability to bestow fruit, knowledge possessing the nature of obtaining that equality, distinction, function, and essence are detailed classifications. Among them, for the time being, realization is when there is a difference in the distinction of the object, the practice can be expressed. Therefore, in order to first show the distinction of the object, the classification within it is stated, which is called the characteristic of wisdom. The meaning is that the aspects of the three omniscients mentioned earlier, which exist in the sixteen moments that rely on the truths of suffering, etc., express the practice through their realization. In order to closely represent those differences, their purity is common, therefore stating the characteristic of the nature of their difference is like that, it is the ninth verse in between. Inconceivable.