Tibetan
སྐབས་བཞི་པ། སྐབས་བཞི་པ། དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ནས། ཡུལ་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྦྱོར་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དང་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་དབྱེ་བས་སྦྱོར་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་དང༌། ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་མཐུན་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་དང༌། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཐབས་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་གོ །དེ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གང་གིས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སོ་སོའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉི་ག་ཡང་རེ་ཞིག་སྤྱིར་སྟོན་པ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ལ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། བདག་དང༌། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ། མེད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་རྫི་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྒྱུར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ལྟ་བའི་དབྱེ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཉོ
Chinese
第四品 第四品 如是，在开示了境的现观之后，因为境是与境相应之果，所以，宣说相应的现观，即是通达三种一切智。由于通达之境的增上、殊胜、开示，以及究竟的差别，相应也有四种。其中第一种是，三一切智之相的自性之所缘，以及随顺成办之自性的相应，以及彼生与不生的因，自性功德与过失，以及自性之自性，通达之因，以及解脱分之自性，有漏之道，以及决择分之顺品，无漏之道，以及有学不退转之自性，小、中、大的证悟，以及平等性之自性，为法身之因，以及净土之自性，为色身之因，以及善巧方便之自性，为利他之因的相，有十一种差别。其中，当成所缘之相的共同差别之体性，应宣说其自性与殊胜差别。以何自性，成为执著常等之相违品的对治，即是缘于无常等，此亦为不共，故为诸相之自相。三种一切智各自道位之差别为何，即是诸相之殊胜差别。此二者，略而言之，即是执著常等。差别而言，即是常之自性，以及不生，以及我，以及彼加持 之性，因为不可得之故。如次第，于痛苦之谛上，无有，以及不生，以及空性，以及非寂灭之相。如是，于后后之相上，亦应如其自性之因结合。于道之谛上，以见之差别，相违品烦恼与所知障之自性，是为不同。因此，彼所说之相应之义，即是烦
English
Chapter Four Chapter Four Thus, having shown the realization of the object, since the object is the result of associating with the object, therefore, stating the realization of the association is to fully understand the three omniscients. Due to the distinctions of being subject to the object of complete understanding, being superior, being taught, and being ultimate, there are also four types of association. The first of these is the object of the nature of the three omniscients, and the association of the nature of subsequent accomplishment, and the cause of its arising and non-arising, the qualities and faults of its nature, and the cause of fully understanding the nature of its nature, and the nature of the part of liberation, the path with outflows, and the part of determination, the path without outflows, and the nature of the irreversible learner, the small, medium, and large realizations, and the nature of equality, the cause for the Dharmakaya, and the nature of the pure land, the cause for the Rupakaya, and the nature of skillful means, the aspect of being for the benefit of others, there are eleven distinctions. Among these, the nature of the general difference of the aspects that become objects should be stated as its own nature and its superior difference. By what nature does it become the antidote to the opposing side that holds onto permanence, etc., that is, focusing on impermanence, etc., this is also uncommon, so it is the self-characteristic of the aspects. What is the difference in the state of each of the three omniscient paths, that is the superior difference of the aspects. Both of these, briefly speaking, are called grasping at permanence, etc. In particular, it is the nature of permanence, and non-arising, and self, and its blessing, because it is not attainable. In order, on the truth of suffering, there are the aspects of non-existence, and non-arising, and emptiness, and non-peacefulness. Likewise, on the later aspects, one should also combine the cause as its own nature. On the truth of the path, with the difference of views, the opposing side, the nature of afflictions and obscurations of knowledge, is different. Therefore, the meaning of the association that is spoken of is afflictions.
Tibetan
ན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་གནས་པ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མཚུངས་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། །ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ། རིགས་པས་འཐད་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེས་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་དང༌། མ་དམིགས་པས་རློམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་དང༌། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་མི་གཡོ་བ་ཉིད་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་བསྡུས་པའོ། །ལྷག་མ་ལ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འོན་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་ཡོད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལོགས་སུ་བསྟན་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང༌། ཕྱིས་སྡུད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་འབའ་ཞིག་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཀྱང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འདིར་དེ་རྣམས་ཉིད་དམིགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཙམ་ལོགས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཉིད་རྣམ་
Chinese
对于名为“烦恼障的对治”等等。意义是这样的：声闻和独觉对于烦恼障作为应断除的方面是相同的，因此安住于痛苦等谛，无常等相，无我等十六种行相是相同的。独觉对于不共的所知障成为对治，依赖于有漏和无漏的修道和见道，因为以理成立的无生，执取显现无生，无自性等相，梦等五种行相。因此，贪欲和嗔恨以及愚痴无自性，以及依赖的自性，不缘烦恼有情，如同虚空般自性光明，不被沾染，不缘而超越一切妄念，摧毁一切所缘而不可动摇，依赖于轮回存在期间法界安住，如次第般成为遍一切烦恼等的对治，无遍一切烦恼等六种行相。这样，一切智性就摄集了十一种行相。其余的容易理解。然而，有这个要说，一切相智的行相们仅仅以一切智性的二者摄集行相的缘故，单独显示那二者做什么呢？ 如果说是分别显示，之后再摄集，如果是那样，那么一切相智也成了仅仅显示的过失了。回答说，虽然通达所说的事物和道智的一切行相，但是因为没有通达一切行相，并且如果通达一切行相，那么没有时也以没有来通达它也是存在的缘故，一切相智也摄集了那二者。行相们不是那样互相摄集的，因为这里想要缘取那些行相本身。也不是仅仅单独显示一切相智，安住于事物道的行相的行相们本身
English
Regarding what is called "the antidote to the obscuration of afflictions," and so on. The meaning is this: Hearers and solitary realizers are the same in that the obscuration of afflictions is what should be abandoned, therefore, abiding in the truth of suffering, etc., the characteristics of impermanence, etc., the sixteen aspects of egolessness, etc., are the same. The solitary realizer, because it is uncommon, becomes the antidote to the obscuration of knowledge, relying on meditation and the path of seeing that are with and without outflows. Because of the logically established absence of arising, taking hold of the manifestation of no arising, the characteristics of no self-nature, etc., the five aspects of dreams, etc. Therefore, desire, hatred, and delusion are without self-nature, and the dependent nature, not focusing on afflicted sentient beings, like the sky, naturally clear and not stained, surpassing all conceit by not focusing, destroying all objects and being immovable, relying on the abiding of the dharma realm as long as samsara exists, becoming the antidote to all afflictions, etc., in order, the six aspects of being without all afflictions, etc. Thus, omniscience gathers eleven aspects. The rest is easy to understand. However, there is this to say: since the aspects of all-aspect knowledge gather the aspects of the two of omniscience alone, what is the point of showing those two separately? However, if they are shown separately and then gathered later, then wouldn't it follow that all-aspect knowledge is also shown only? The answer is that although all aspects of the spoken object and path knowledge are understood, it is because not all aspects are understood, and if all aspects are understood, then even when there is not, it is also present to understand it with absence. Therefore, all-aspect knowledge also gathers those two. The aspects are not mutually gathered in that way, because here it is desired to focus on those aspects themselves. It is also not the case that only all-aspect knowledge is shown separately, the aspects that abide in the aspects of the object and path themselves are aspects.