Tibetan
་ན་ལས་དང་པོའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པས་ན། དེའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅྭ་ལྔ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དབྱེ་བས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གང་ཞིག་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་མ་ཐོང་བའི་ ལམ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པ་དེ་ནི་ལྷའམ་མི་རྣམས་སུ་ལན་ཅིག་རིགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དག་གོ །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔའམ་དྲུག་སྤངས་པ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དག་གོ །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བར་ཆད་གཅིག་པ་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བདུན་སྤངས་པ་ན། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་གཉིས་སོ། །གང་ཞིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་འོང་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། གོང་དུ་འཕོ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་བར་མ་དོ་དང༌། གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཉིད་དུ་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བར་མ་དོ་དང༌། སྐྱེ་གནས་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཡང་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པའི་དབྱེ་བས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན
Chinese
从最初的地位开始，直到佛的地位，以口诀修持菩提心是完全清净的。由于对僧伽宝有邪见，所以为了显示它的差别，才说了“在僧伽宝的章节中”等等。意思是这样的：在见道的十五个心刹那中，由于根器钝利、随信和随法的差别，如实地断除了烦恼，因此证入初果本身有两种。如果有人在欲界中没有断除世间的修道之烦恼，那么他就是未断除的道，在十六个心刹那中持续不断地进入。如果有人断除了世间的修道之四种烦恼，那么为了在天或人中一次性地保持种姓，他们就是从天和人的种姓中出生的持续进入者。如果断除了欲界中的五种或六种烦恼，那么按照次第，就是证入二果和安住于果位者。这里也像之前一样，有一个障碍，即安住于二果。然后，如果断除了欲界中的七种烦恼，那么根器钝利和根器锐利者就是证入三果的两种人。如果有人断除了欲界中的九种烦恼，因此他不来者就是完全从痛苦中解脱者，并且由于向上转移的差别而有两种。其中，第一种是由于断除和未断除生和显现的束缚，所以有中阴身；由于两者都未断除，所以在色界中，由于有显现的造作和没有显现的造作，因此，当立即显现道而获得究竟的痛苦时，按照次第，就有中阴身、生处、有显现的造作和没有显现的造作而完全从痛苦中解脱的四种差别。第二种也由于以信心和见解获得的差别，有到达色究竟天之尽头和有顶之尽头的差别，因此有两种。其中，第一种是世间
English
From the very first stage up to the stage of Buddhahood, the practice of Bodhicitta through pith instructions is utterly pure. Because there are wrong views about the Sangha Jewel, it is said, "In the chapter on the Sangha Jewel," etc., to show its distinction. The meaning is this: In the fifteen moments of mind on the path of seeing, due to the differences of dull and sharp faculties, faith, and following the Dharma, having abandoned the afflictions as they are, entering the first fruit itself has two aspects. If someone in the desire realm has not abandoned the afflictions of the worldly path of cultivation, then they are the unabandoned path, continuously entering into the sixteen moments of mind. If someone has abandoned the four types of afflictions of the worldly path of cultivation, then, in order to maintain the lineage once in the gods or humans, they are those who continuously enter, being born from the lineage of gods and humans. If one abandons five or six types of afflictions that are practiced in the desire realm, then, in order, they are those who have entered the second fruit and those who abide in the fruit. Here too, as before, there is one interruption, which is abiding in the second fruit. Then, if one abandons seven types of afflictions that are practiced in the desire realm, then those with dull and sharp faculties are the two types who have entered the third fruit. If someone has abandoned nine types of afflictions that are practiced in the desire realm, therefore that non-returner is one who is completely liberated from suffering, and due to the distinction of moving upwards, there are two types. Among them, the first is because of abandoning and not abandoning the bonds of birth and manifestation, so there is the intermediate state; because both are not abandoned, in the form realm, because there is manifest activity and no manifest activity, therefore, when the path is immediately manifested and ultimate suffering is attained, in order, there are the four distinctions of the intermediate state, the place of birth, with manifest activity, and without manifest activity, completely liberated from suffering. The second also has two types due to the difference of obtaining through faith and view, with the difference of reaching the end of Akanistha and the end of the peak of existence. Among them, the first is the worldly
Tibetan
་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རང་གི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་སྤངས་པ་ན། འཕར་བ་དང༌། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང༌། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དང༌། སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་དེས་ན་དེ་ནི་ནང་དུ་མི་བསྡུའོ། །སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་བ་ན་རང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དེས་ན་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བཞི་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་སླ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མ་བརྗོད་དོ། །ལས་དང་པོ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མ་བརྗོད་པར་གྲུབ་པ་དེས་ན་དེ་མ་བརྗོད་པར་མོས་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པར་དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོ་དང་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ། བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སམ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མངོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས། དམིགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཟིན་པའི་
Chinese
以禅定的道，断除了属于自类的微小、中等、巨大的烦恼差别时，以跃升、半跃升、在一切处死亡而迁入色究竟天，所以有三种。第二，又以世间的禅定道，对于色界的烦恼，没有断除和断除的缘故，有见法寂静和以身现证的两种差别。之后，断除了有顶的八种烦恼的缘故，进入阿罗汉的果位。断除了所有烦恼的阿罗汉，是融入于佛宝之中，因此他是不包括在内的。在没有佛出世时，因为自道显现的缘故，也是独觉佛。如此做了之后，以安住于果位和进入果位的差别，第一个果位有五种，第二个果位有三种，第三个果位有十种，第四个果位只有一种，也是独觉佛。因为容易证悟的缘故，所以没有用偈颂来说明安住于第一和第二个果位，以及进入第四个果位。由于初业者的福德资粮的支分与解脱分相应而没有说明，因此没有说明而修行信行者的智慧资粮的支分，证悟真谛和随顺修行的加行决择分之四种，显示给初业者，如“如此获得教诫”等等。此处也没有显示与决择分相应的体性，因为不能显示它的差别，所以依次说明体性和它们，如“菩萨们”等等。其意是，对于苦集等四谛，以缘起性的因，和正在证悟的自性果，以及空性的体性和无有差别的自性法性，这四者，或者以显现执着、无显现等等的相，对于所缘境，生起十二种修证，称为生。已经阐述的
English
When, through the path of meditation, the distinctions of small, medium, and great afflictions belonging to one's own class are abandoned, one enters Akanistha by means of leaping, half-leaping, and dying and transmigrating in all places, thus there are three types. Secondly, again, because the afflictions of the form realm are not abandoned and are abandoned by the worldly path of meditation, there are two distinctions: peace in what is seen and manifest realization by the body. Thereafter, because the eight afflictions of the peak of existence are abandoned, one enters the fruit of the Arhat. The Arhat who has abandoned all afflictions is included within the Buddha Jewel, therefore, he is not included within. When a Buddha has not appeared, one is also a Pratyekabuddha because one's own path has become manifest. Having done so, by the distinction of abiding in the fruit and entering the fruit, the first fruit is of five types, the second is of three types, the third is of ten types, the fourth is only one, and is also a Pratyekabuddha. Because it is easy to realize, the abiding in the first and second fruits and the entering into the fourth fruit are not stated in verses. Because the limb of the accumulation of merit of the first practitioner that is in accordance with the aspect of liberation is not stated, therefore, without stating it, the limb of the accumulation of wisdom of the practitioner who practices faith, realizing the truth, and the four aspects of the ascertainment division of the practice that accords with it, are shown to the first practitioner, such as "Thus obtaining instruction," and so forth. Here also, without showing the nature that accords with the aspect of ascertainment, because its distinction cannot be shown, therefore, stating the nature and those in order, such as "The Bodhisattvas," and so forth. The intention is that, regarding the four truths, such as arising, the cause of the characteristic of dependent arising, and the nature of what is being realized, the fruit, and the nature of emptiness, and the self-nature of non-difference, the Dharma-nature, these four, or by the aspects of manifest clinging, non-manifestation, and so forth, towards the objects of focus, the twelve types of accomplishment arise, which is called arising. Already explained