Tibetan
ས་པ་རྟགས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐོབ་པ་དང༌། རྩེ་མོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་འཕེལ་བ་དང༌། བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ངེས་པས། འཕེལ་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་དང༌། རྩེ་མོ་ལ་བརྟེན་པ་སེམས་ཡང་དག་པར་གནས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། དེའི་སྤང་བྱ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། སྒོམ་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། ཡུལ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོ་སོར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དག་ལ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུ་སྟོན་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་ མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན། འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང༌། ཞི་བར་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང༌། ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་ཡང་མཚན་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཐེག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་དག་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི་གང་གི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དེ་ལྟར་སྣང་བ་རྟོགས་ན་བདེ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་རིམ་གྱིས་བརྗོད་པ་ནི། དྲི་མ་ཟད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱི
Chinese
获得处在十二支分中最为殊胜的地位，以及依靠顶位而十六种增长最为殊胜的增长，由于安忍等三智之法确定，增长达到究竟圆满，以及依靠顶位，心安住于正位最为殊胜而成为稳固，这被称为是加行道最为殊胜者。在那之后是见道的殊胜，因此，它的所断、因、果、作用、自性、修习等应当宣说。其中，所断的殊胜差别和对境应当宣说，因此，对于能取和所取的分别念各自进入和退出的所依之基，分别显示九种差别，这被称为是与决择分相顺之下。那些差别是从对境的角度来区分的，因此，宣说它就是：能取分别念第一。意思是说，具有自性、能取、别解脱等十八种对境，具有进入方面的所依，由于能取和所取的两种分别念而堕入有寂，以及了知原因的理解力低下，以及没有如何特意去做的决定生起等等，当具有十八种对境的能取和所取的两种相进入时，因为是成为见道的障碍，所以说，那些应当毫无遗余地断除。第二是宣说因，即：如是见道。这里也要宣说体性和殊胜差别两种，其中，它的体性就是它是乘的因，而其他则是安立于菩提等等的殊胜差别。第三是宣说果，即：为了谁的利益。这也是因为如果证悟自性和如是显现，就能安乐地证悟，因此，依次宣说这两个，即：垢染灭尽等等。以将要阐述的道的威力，对于烦恼障和所知障的体性的垢染，无生无灭地完全了知，以及一切法
English
The attainment of being most excellent among the twelve limbs, and the increase that is most excellent by the sixteen increases based on the peak, and because the Dharma of the three omniscient ones, such as patience, is certain, the increase reaches ultimate perfection, and based on the peak, the mind abiding correctly is most excellent, and it is called stability, which is said to be the most excellent of the path of joining. After that is the excellence of the path of seeing, therefore, its objects to be abandoned, cause, result, function, self-nature, and practice should be spoken of. Among these, the excellent distinctions and objects to be abandoned should be spoken of, therefore, for the basis of dependence on the separate entry and exit of the conceptualizations of grasping and being grasped, showing nine kinds of distinctions separately, this is called being under what is in accordance with the decisive part. Those distinctions are distinctions from the point of view of the object, therefore, speaking of it is: the first conceptualization of grasping. The meaning is that it has eighteen kinds of objects, such as self-nature, grasping, and individual liberation, and has a basis in the direction of entry, and because of the two conceptualizations of grasping and being grasped, one falls into existence and peace, and the understanding of the cause is inferior, and there is no definite arising of how to do it specially, etc., when the two aspects of grasping and being grasped with eighteen kinds of objects enter, because it is an obstacle to becoming the path of seeing, it is said that those should be abandoned without remainder. The second is to speak of the cause, that is, thus the path of seeing. Here also, two, the characteristic and the excellent distinction, should be spoken of, among which, its characteristic is that it is the cause of the vehicle, and others are the excellent distinctions of establishing on enlightenment and so on. The third is to speak of the result, that is, for whose benefit. This is also because if one realizes self-nature and such appearance, one can easily realize it, therefore, speaking of these two in order, that is, the exhaustion of defilements and so on. By the power of the path to be explained, the defilements of the nature of the afflictive obscurations and the cognitive obscurations are completely known without arising or ceasing, and all dharmas
Tibetan
ན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །བཞི་པ་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་ བརྗོད་པའོ། །ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྣན་པ་དང༌། བསལ་བ་ལོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞར་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་མ་ཐག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པས། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པ་ན། དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སེང་གེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་རོལ་པས་ན་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་སྤང་བྱ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམས་རྟོགས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། རེ་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོད་རྒལ་ཉིད་ཀྱིས། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་མཚམས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བས་ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ལམ་གཉི་ག་ཡང་སོ་སོར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན། གཉེན་པོ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི། སྔ་མ་བ
Chinese
是不颠倒地证悟的体性。因此，体性即是自性。远离一切戏论的菩提，没有任何自性，因为没有事物之体性先行的缘故。第二，宣说如是显现，名为“因为什么缘故是如此”，容易证悟。第四，宣说作用，名为“如是行持之方面”。道的行持唯有此，即对于色等，以自性空性而增益，以及遣除、颠倒为何。因此，由于一切法无有行持，故一切增益皆退转之体性，即是大菩提之义。第五，宣说自之体性，名为“如是顺便而至宣说之后”。第六，宣说修习，名为“彼生起”。才说过的见道极为殊胜，断除烦恼障和所知障之体性四种分别念后，因此于彼无有怖畏，如狮子般游舞，故与彼相符之等持中入定，以无所缘之瑜伽，现证随顺与不随顺之无自性之体性缘起之义。第三，宣说成为修道极为殊胜，名为“如是宣说见道之后”。此处若能证悟自之体性与所断以及果，则易于证悟，故暂且宣说自之体性，名为“属于欲界”。以第一禅等超越之故，于欲界中，以不行持平等之识为界限之故，以不平等而行，故此之自性为不平等而行。第二，所断者，以极细之差别与处所之差别，如前一样应当证悟。此外，由于二道亦各自成为不相符之方面之四种分别念已宣说完毕，故显示对治亦应如是了知，名为修道之不相符之四方面。第三，宣说果，以前面
English
It is the nature of realizing without inversion. Therefore, nature is the essence. There is no essence whatsoever in enlightenment that is free from all elaborations, because there is no precedence of the nature of things. Second, stating what appears as such is called "because of what reason it is so," which is easy to realize. Fourth, stating the action is called "the aspect of acting in such a way." The action of the path is only this: adding to forms, etc., with emptiness of inherent existence, and what is eliminated and reversed. Therefore, since all dharmas have no action, the nature of reversing all imputations is the meaning of great enlightenment. Fifth, stating one's own nature is called "after stating what has come along in this way." Sixth, stating meditation is called "that arising." The path of seeing that has just been spoken of is extremely excellent, and after abandoning the four kinds of conceptualizations that are the nature of the afflictive obscurations and the obscurations of knowledge, therefore, since there is no fear in that, like a lion, one plays, so having entered into samadhi that is in accordance with that, with the yoga of non-objectification, one manifests the nature of dependent arising, which is the nature of non-inherent existence that is in accordance with and not in accordance with the tradition. Third, stating that becoming extremely excellent on the path of meditation is called "after stating the path of seeing in this way." Here also, if one can realize one's own nature, what is to be abandoned, and the results, then it is easy to realize, so for the time being, stating one's own nature is called "belonging to the desire realm." Because of the transcendence of the first dhyana and so on, in the desire realm, because the consciousness that does not practice equally is the boundary, one goes unequally, so the nature of this is going unequally. Second, what is to be abandoned should be realized as before with the subtle distinctions and the distinctions of places. Furthermore, since the four kinds of conceptualizations that each of the two paths has become an incompatible aspect have already been explained, it is shown that the antidote should also be known in the same way, which is called the four incompatible aspects of the path of meditation. Third, stating the result, the previous