Tibetan
་རྟོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དུ་བྱས་པ་ཡུམ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ། ཆར་ ཕྱེ་བས་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཤད་པ་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེར་འགྱུར་བ་ནི་བསམ་པ་སྟེ། དེས་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བདག་གིས་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་བས་སོ། །ཅི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་ཆགས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ། །དོན་འདི་ཉིད་ནི། འགྲོ་ལ་ཆགས་པ་ཀུན་ཆགས་མཛད། །ཅེས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ལ་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱོབ་པ་སྟེ། རང་གིས་གཟིགས་པའི་ལམ་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་སྐྱོང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་བཤད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་སྟོན་པའོ། །མཛད་པ་ནི་རྣམ་པར་སྦྱར་བའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱའོ། །ཅི་དཔྱད་པས་སམ་ཐོས་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་མཛད་དམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། མི་ཕམ་མགོན་ལས་གསན་ནས་ནི། །ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་མི་ཕམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསན་ནས་ལེགས་པར་བསམས་ཤིང་བསྒོམས་པས་བསྟན་པར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བར་དོན་གྱིས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྙེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་མཛད་ པ་པོ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་གསན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུད་པ་པོ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འདིར་གཞན་དག་ཐོས་པ་མང་བ་ཡང་ཡིན་ཞིང་དྲན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་བསྡུས་པ་བྱས་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཅི་ཞིག་ལྟར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ལ་དབང་བ་ཡིན་ན། མཁས་པར་རློམ་པ་གཞན་དག་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་བྱ་མེད་པ། ནང་གི་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་ཅིང་སེམས་ཙམ་པའི་གཞུང་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་དོན་རྩ་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན་རྩ་ལག་གོ །དོན་འདི་ཉིད་ནི་འགྲོ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་ཞིག་ཅེ་ན་དབྱིག་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱེད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །རྣམ་པར་བཀྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རྗེས་སུ་སྙེགས་སོ། །འཕགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ཤེས་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་ཆད་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་པས་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་གཞུང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་པ་མ་ལུས་པའི་གཞུང་མཐའ་དག་བཅོམ་ནས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བླ་མའི་ཚིག་གི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་བར་བྱས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པས་ཡང་དག་པར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་གཞུང་ཡང་དྲང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་རྟོགས་སླ་བ་དང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞལ་སྔའི་
Chinese
是为成满证悟之偈颂组合，如《十万般若经》等广大阐释之种种分类，以略为开显而作指示。如何指示耶？为庄严阐释《十万般若经》等之义，而成为一切经藏等之庄严。成为庄严者，乃是意念，因其能指示彼故。所谓“因”，乃因此我已能知晓圣弥勒之意趣。若问：是否还有其他善加阐释之解说？答：有，故说“于众生有染著者”等，即是说，远离烦恼之圣者，不似有染著般，而是对利益众生之事恒常染著，此即是恒常染著。此义即是：于众有染著，恒常作染著。如是说，何者是对众生有染著者？即是对众生有染著者，乃是菩萨们。彼等与何者相似而恒常作染著耶？即是与彼等相似者。因此，是为救护者，因其以自身所见之道，引导众生随行故。阐释乃是开显特殊之义。作者乃是善加组合者。以何者耶？以《大论》之名而说，因其能摄集般若波罗蜜多经之所有义理，故为《大论》，即是《现观庄严论》。若问：是以思辨而作，抑或由听闻辗转相传而作耶？答：非也，即是彼者。从弥勒怙主处听闻后。如是说，因其是天人中最殊胜者，且因其是世间之主，故为大自在天等所不能胜，故名“无能胜”，即是说，我亲自听闻后，善加思维与修习，而作此论，其义如是可知。此虽是已得三摩地者，然如何因更加信乐而以偈颂形式造论，犹如从作者处亲自听闻般，故与结集者相似，于此成为量士夫。于此，其他听闻甚多，且忆念亦如所知般作了汇集，于此有何可疑之处？
English
It is a composition of verses that perfect realization, a classification of extensive explanations such as the Hundred Thousand Mothers, indicated by a slight opening. How is it indicated? To adorn the explanation of the meaning of the Hundred Thousand Mothers and so forth, it becomes an adornment for all the scriptures and so forth. Becoming an adornment is the thought, because it indicates that. The word "because" is because I have come to know the intention of the noble Maitreya. If asked, are there other explanations that explain well? The answer is yes, therefore it is said, "Attached to beings," and so forth, that is, the noble one, like one who is free from afflictions, is not attached, but is always attached to the benefit of sentient beings, that is, always attached. This meaning is: Attached to beings, always making attachments. As it is said, who is attached to beings? That is, attached to beings, the Bodhisattvas. With whom are they similar and always making attachments? That is, those who are similar to them. Therefore, it is the protector, because he guides sentient beings to follow the path he has seen himself. Explanation is the showing of special meaning. The author is the one who puts things together well. By what? By the name "Great Treatise," because it gathers all the meanings of the Prajnaparamita Sutra, therefore it is the Great Treatise, that is, the Ornament for Clear Realization. If asked, is it made by speculation or by hearing transmitted from one to another? The answer is no, it is that itself. Having heard from the Protector Maitreya. As it is said, because he is the most excellent of gods and men, and because he is the lord of the world, therefore he is invincible by the Great Ishvara and so forth, therefore he is called "Invincible," that is, I myself having heard, having thought and meditated well, made this treatise, the meaning of which can be known as such. Although this is one who has attained Samadhi, how, because of greater faith, did he compose the treatise in verse form, as if he had heard it directly from the author, therefore, like the compilers, he has become a reliable person here. Here, others have heard much, and the memory has also been collected as it is known, what is there to doubt here?
Chinese
如果能够进行解释，那么对于自诩为智者的人，还用说什么呢？要这样理解。没有外在的知识，依靠内在的知识，并且安住于唯识宗的论典，这就被称为“利他之根本”等等。因为想要利益众生，必定会以善良的因，无有罪过的道路，如实地进行引导，所以是根本。这个意义本身就被称为“利他”，因为能够成办所希望的利益。谁呢？就是世亲。以自己的意愿为主。这指的是对于自己的宗派非常执着。解释指的是讲解，追随伟大的论典。属于圣者之列。因为获得了禅定。解脱指的是对于特殊的无我更加信奉。以安住于中观的智慧指的是以舍弃有和无等边际的中观智慧来区分伟大的论典。如果说以前已经区分过了，这不合理吧？说了“他已做，不见做”。指的是以前所说的论师们所做的解释，仅仅是对于唯识宗的论典，连同自性一起进入，所以不如实，如果知道这样，因此解脱的派别以更加信奉无我的力量，摧毁了一切外道的论典，因为自己和随顺自己的上师的语言的自性，使智慧显现，所以解释了伟大的论典，要和前面结合起来。这样想，如果世尊的般若具有存在的体性，那么执着于存在就不会真正解脱，论典也会变成直接的意义。如幻的无二智慧的体性本身就是如字面意义一样，所以讲解容易理解，并且因为没有执着于有和无等边际，所以会真正解脱。那也是入中论中，龙树论师面前的
English
If one is able to explain, then what need is there to say about others who boast of being wise? This is to be understood in this way. Without external knowledge, relying on internal knowledge, and abiding in the treatises of the Mind-Only school, this is referred to as "the root of benefiting others," and so on. Because one wishes to benefit beings, one will certainly guide them with a virtuous cause, a path without fault, and in accordance with reality, therefore it is the root. This meaning itself is referred to as "benefiting others," because it is able to accomplish the desired benefit. Who is it? It is Vasubandhu. Taking one's own wishes as primary. This refers to being very attached to one's own school of thought. Explanation refers to commentary, following the great treatises. Belonging to the category of the noble ones. Because one has attained samadhi. Liberation refers to having particular faith in the special non-self. "With the mind abiding in the Middle Way" refers to distinguishing the great treatises with the wisdom of the Middle Way that abandons extremes such as existence and non-existence. If it is said that it has already been distinguished before, is this not reasonable? It is said, "He has done, not seen done." This refers to the commentaries made by the teachers mentioned earlier, which are merely an entry into the treatises of the Mind-Only school, together with their own nature, so they are not in accordance with reality. If one knows this, therefore, the group of liberation, with the power of greater faith in non-self, destroys all the doctrines of the non-Buddhists, and because of the nature of the words of the guru who is in accordance with oneself, makes wisdom manifest, therefore it explains the great treatises, and should be combined with the previous one. Thinking in this way, if the Bhagavan's Prajnaparamita has the nature of existence, then clinging to existence will not lead to true liberation, and the treatise will also become a direct meaning. The nature of the illusory non-dual wisdom itself is just like the literal meaning, so the explanation is easy to understand, and because there is no attachment to extremes such as existence and non-existence, one will be truly liberated. That is also in the Madhyamakavatara, before the face of the teacher Nagarjuna.