Tibetan
ས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་གམ། བདག་མེད་ཅེས་བགྱི་བར་ སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཚོར་བ་བདག་གམ་བདག་མེད་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འ
Chinese
直至大地毁灭，也永不与诸佛薄伽梵分离。具寿舍利子，菩萨摩诃萨如是行于般若波罗蜜多，即是趋近一切相智。此乃中品忍的所缘与相的差别。此后，具寿善现向薄伽梵请示道：世尊，若菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多修行时，以不善巧方便行于色，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于受，即是行于相。若行于想，即是行于相。若行于诸行，即是行于相。若行于识，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于色为常或无常，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于受为常或无常，即是行于相。若行于想为常或无常，即是行于相。若行于诸行为常或无常，即是行于相。若行于识为常或无常，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于色为乐或苦，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于受为乐或苦，即是行于相。若行于想为乐或苦，即是行于相。若行于诸行为乐或苦，即是行于相。若行于识为乐或苦，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于色为我或无我，即是行于相，而非行于般若波罗蜜多。若行于受为我或无我，即是行于相。
English
Until the destruction of the earth, one will never be separated from the Buddhas, the Bhagavat. Shariputra, endowed with life, a Bodhisattva-Mahasattva who thus practices the Perfection of Wisdom is close to the All-Knowingness. This is the object and the distinction of the aspect of the intermediate patience. Then, the venerable Subhuti said to the Bhagavan: "Bhagavan, if a Bodhisattva-Mahasattva, while practicing the Perfection of Wisdom, unskilled in means, practices form, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices feeling, he practices signs. If he practices perception, he practices signs. If he practices formations, he practices signs. If he practices consciousness, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices form as permanent or impermanent, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices feeling as permanent or impermanent, he practices signs. If he practices perception as permanent or impermanent, he practices signs. If he practices formations as permanent or impermanent, he practices signs. If he practices consciousness as permanent or impermanent, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices form as pleasure or suffering, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices feeling as pleasure or suffering, he practices signs. If he practices perception as pleasure or suffering, he practices signs. If he practices formations as pleasure or suffering, he practices signs. If he practices consciousness as pleasure or suffering, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices form as self or not-self, he practices signs and does not practice the Perfection of Wisdom. If he practices feeling as self or not-self, he practices signs.
Tibetan
དུ་ཤེས་བདག་གམ་བདག་མེད་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་བདག་གམ་བདག་མེད་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གམ་བདག་མེད་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཞི་བའམ། མ་ཞི་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཚོར་བ་ཞི་པའམ། མ་ཞི་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་ཞི་བའམ། མ་ཞི་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞི་བའམ། མ་ཞི་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བའམ། མ་ཞི་བ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་དབེན་པའམ། མི་དབེན་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཚོར་བ་དབེན་པའམ། མི་དབེན་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་དབེན་པའམ། མི་དབེན་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་དབེན་པའམ། མི་དབེན་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པའམ་མི་དབེན་པ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་བར་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། མིག་ལྔ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྟོབས་བཅུ་རྣམས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་རྣམས་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ནི་ཤེས་རབ
Chinese
如果运用了认为色蕴是“我”或者“非我”的说法，那就是在运用相。如果运用了认为受蕴是“我”或者“非我”的说法，那就是在运用相。如果运用了认为想蕴是“我”或者“非我”的说法，那就是在运用相。如果运用了认为行蕴是“我”或者“非我”的说法，那就是在运用相。如果运用了认为识蕴是“我”或者“非我”的说法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。如果运用了认为色蕴是寂静或者非寂静的说法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。如果运用了认为受蕴是寂静或者非寂静的说法，那就是在运用相。如果运用了认为想蕴是寂静或者非寂静的说法，那就是在运用相。如果运用了认为行蕴是寂静或者非寂静的说法，那就是在运用相。如果运用了认为识蕴是寂静或者非寂静的说法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。如果运用了认为色蕴是空性或者非空性的说法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。如果运用了认为受蕴是空性或者非空性的说法，那就是在运用相。如果运用了认为想蕴是空性或者非空性的说法，那就是在运用相。如果运用了认为行蕴是空性或者非空性的说法，那就是在运用相。如果运用了认为识蕴是空性或者非空性的说法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在运用般若波罗蜜多的时候，因为不善巧方便，而运用到三十七菩提分法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。同样，如果运用到神通、波罗蜜多、禅定、四无量心、无色定、五眼、如来十力、四无畏、四无碍解、佛不共法，那就是在运用相，而不是在运用般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在运用般若波罗蜜多的时候，因为不善巧方便，心想：我
English
If one practices by saying that form is "self" or "non-self," then one is practicing with signs. If one practices by saying that feelings are "self" or "non-self," then one is practicing with signs. If one practices by saying that perceptions are "self" or "non-self," then one is practicing with signs. If one practices by saying that formations are "self" or "non-self," then one is practicing with signs. If one practices by saying that consciousness is "self" or "non-self," then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. If one practices by saying that form is peaceful or not peaceful, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. If one practices by saying that feelings are peaceful or not peaceful, then one is practicing with signs. If one practices by saying that perceptions are peaceful or not peaceful, then one is practicing with signs. If one practices by saying that formations are peaceful or not peaceful, then one is practicing with signs. If one practices by saying that consciousness is peaceful or not peaceful, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. If one practices by saying that form is empty or not empty, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. If one practices by saying that feelings are empty or not empty, then one is practicing with signs. If one practices by saying that perceptions are empty or not empty, then one is practicing with signs. If one practices by saying that formations are empty or not empty, then one is practicing with signs. If one practices by saying that consciousness is empty or not empty, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing the Perfection of Wisdom, due to unskilled means, practices with the thirty-seven factors of enlightenment, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. Similarly, if one practices with the superknowledges, the perfections, the meditations, the immeasurables, the formless absorptions, the five eyes, the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, the unmixed qualities of the Buddha, then one is practicing with signs, and not practicing with the Perfection of Wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing the Perfection of Wisdom, due to unskilled means, thinks: I am