English
Unfabricated conceptualization is not because it exists whether cultivated or not. In order to attain omniscience, by cultivating intermittent and uninterrupted guidance, it is shown that it is not the cause itself, so it is taught. Unreal conceptualization refers to considering nirvana as other and attainment as other. In order to emphasize the suchness of reality, the attainment of omniscience, it is shown that "it will be attained," and so on. Now, I will explain the conceptualizations that hold to the opposing aspects of the path of cultivation. In brief, the objects of beings' designations, the designations of dharmas, non-emptiness, attachment and discrimination, self-nature, considering things as real, the three vehicles, impure qualities, and confused conduct. The first of these, holding onto these, is to be known, and so on. Among these, the conceptualization of designating beings is because beings and so on are not found, and because it prevents belonging to the realm of beings. If this is the case, then from hell beings to the perfectly enlightened Buddha, there would be no designation. If there is such a question, Subhuti, what do you think? Is there anything to be found in the designation of beings? Up to this point, it is taught that the designation of beings is unreal, so it is taught. The conceptualization of designating dharmas refers to those who study the designation of dharmas, in order to proclaim the attainment of omniscience. World Honored One, how does a Bodhisattva Mahasattva practice Prajnaparamita? By negating all learning of close objects, such as learning about form, it is taught. The conceptualization of non-emptiness refers to the fact that from form to omniscience, it is taught to study without decreasing or increasing. All dharmas are seen as empty of their own nature. If by practicing them, their own nature is emptiness, then the practice of Prajnaparamita would be non-existent. Subhuti, non-practice is wisdom.
Tibetan
ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གྱི་བར་གྱིས་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དག་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དམིགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཆགས་པ་བཀག་པས་དེ་ལྟ་ན་ནི་ས་ནས་ས་གཞན་དུ་འཕོ་ཞིང་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དམིགས་པ་ལ་གནས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་གང་གསུང་པའི་ལན་གྱི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པས། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་མི་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་པར་གནང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་པར་མི་རིགས་པས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་སུ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བྱས་པ་སྟེ། མངོན་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དེ་རྣམས་ལ་རློམ་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ལྔས་ཀྱང་མ་གཟིགས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་ལུང་སྟོན་པར་ མཛད་པ་མེད་པ་དང༌། རྫས་མ་ཡིན་པ་ལ་རྫས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། དེ་ལྟར་བསྟན་པས་དོན་དམ་པའམ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཞུགས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བཀག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་དཔེས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ལ་གནས་པ་བཀག་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་པར་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས། བྱེད་པ་པོའི་སྤྲུལ་པ་དང་བཅས་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། དེ་གཉི་གའི་དོན་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་གསུངས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་དེ་གཉི་གའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་དང༌། སྤྲུལ་པར་མཛད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་དཔེས་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དཔེས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ཡོན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡོན་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོན་གྱི་གནས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པའི་སེམས་དང༌། དེ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལ་མེ་ཏོག་འཐོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོན་ཕུལ་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དགུ་པ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་མི་འཁྲུགས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་དག་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིང་དང་མཚན་མ་སྟོན་པས་ཆོས་ཉིད་འཁྲུགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་དང༌། བུད་མེད་སྨོས་པས་ཟ་མ་དང༌། མ་ནིང་དང༌། འབྲས་བུ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའམ། གཏོགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་ནི་རིགས་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །བུ་དང་བུ་མོ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རིགས་སྨོས་པས་ནི་རྒྱུད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དབང་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ཡང་འམ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་དཔེས་ནི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཉེས་པས་རིགས་ངན་པར་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་འདིར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བཏགས་པ་དེ་ཡི་རྒྱུའི། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས
Chinese
从“行于般若波罗蜜多”开始，到证得一切智智之间修习时，以不缘的方式修习，以“应如何答复”之间，显示了二者无别，即缘与不缘。执著的分别念，是遮止对所缘和非所缘的执著，这样就不能从一地转到另一地，也不能圆满，因为安住于所缘就不能圆满。为什么呢？因为“般若波罗蜜多也是无所缘”所说的回答的合理性，这样显示。法极善分别的分别念，是因为没有像那样极善分别法，怎样去近取所缘，就不那样去分别法，允许不缘是极善分别，这样显示。为事物而作事业的分别念，是因为如果是那样，就不应作一切佛的事业，所以谁也不会作那种行为。为什么呢？因为这样，一切法都是未作的，因为没有显现，这样显示。三乘决定的分别念，是因为如果是那样，就没有安立三乘，并且由于对色显现执著，而安立那些具有慢心的三乘，为什么呢？因为一切法也是佛的五眼所未见的，如果是那样，薄伽梵就不会为有情宣说三蕴，并且遮止将非实有认知为实有的意义，并且那样显示，就进入了胜义谛或者从胜义谛中返回，遮止了无上正等觉，并且以如来化身的比喻，遮止了安住于有为和无为，因此宣说了作一切无上正等觉的佛的事业，如果是那样，如来和化身就没有差别，因此破除了具有作者化身的意
English
Beginning with "acting in the Perfection of Wisdom," and up to the attainment of Omniscience, when practicing, one should practice in a non-apprehending manner. Between "how should one answer," it shows that the two are inseparable, namely apprehension and non-apprehension. The conceptualization of attachment is the prevention of attachment to what is apprehended and what is not apprehended. In this way, one cannot move from one ground to another, nor can one be perfected, because dwelling on what is apprehended cannot be perfected. Why is that? Because of the rationality of the answer that "the Perfection of Wisdom is also non-apprehending," this is shown. The conceptualization of extremely well distinguishing the Dharma is because there is no such extremely well distinguishing the Dharma, how to closely take what is apprehended, one does not distinguish the Dharma in that way, allowing non-apprehension is extremely well distinguishing, this is shown. The conceptualization of acting for the sake of things is because if it were so, one should not do all the deeds of the Buddha, so no one would do that kind of action. Why is that? Because in this way, all Dharmas are unmade, because they are not manifest, this is shown. The conceptualization of the determination of the three vehicles is because if it were so, there would be no establishment of the three vehicles, and because of attachment to the manifestation of form, the three vehicles with pride are established, why is that? Because all Dharmas are also unseen by the five eyes of the Buddha, and if it were so, the Bhagavan would not proclaim the three aggregates of sentient beings, and the meaning of preventing the recognition of what is unreal as real, and showing it in that way, one enters the ultimate truth or returns from the ultimate truth, preventing the unexcelled perfect enlightenment, and with the example of the emanation of the Tathagata, preventing dwelling in the conditioned and the unconditioned, therefore it is proclaimed that all the deeds of the Buddha of unexcelled perfect enlightenment are done, and if it were so, there would be no difference between the Tathagata and the emanation, therefore the intention with the emanation of the agent is refuted.
Chinese
应当知晓的意义，以及阐述两者意义的差别无别之处。因此，随行于如来安住的愿望之后，便能述说两者之间的差别。并且，通过如来所作之化身以及化身之譬喻，来揭示消除能作者之分别念的譬喻。对于不清净之分别念，若如是，则无有完全清净，因为如来与化身之间没有法性的差别。因此，功德之处不会有差别。并且，缘于如来的慈爱之心，以及忆念如来并在虚空中散花，忆念诸佛，这些供养功德能使痛苦终结，如是宣说。第九，行为颠倒之分别念，即宣说六度之法性不颠倒的行为。若如是，则因对色等法之确定认识，如来之法性将变为颠倒。为了使其他无相者进入，如来通过显示诸法之名相，从而使法性不颠倒，如是宣说。 所谓“种姓之子”或“种姓之女”，是指提及男性和女性，包括阉人、半男半女以及显示果实等，或者属于某种意义。提及种姓的差别，是为了知晓四种姓的完全清净。提及儿子和女儿，是为了知晓出家之人以及随顺之语。提及种姓，是为了知晓具有圆满传承者能掌握殊胜之法。又提及“或”，是指出生之处以及在其他次数中将要体验的例子，即因具有福分的过失而转为恶劣种姓者，也应知晓此处是就具有福分者而言，如是宣说。现在要讲述第二种执取的分别念，因此： 众生所系之因缘， 具境修道之关联， 彼作损害之缘故， 违品诸方。
English
The meaning to be known, and the difference in explaining the meaning of both is said to be without distinction. Therefore, by following the aspiration of the Tathagata's abiding, one can describe the difference between the two. And, through the Tathagata's manifestation and the metaphor of manifestation, it reveals the metaphor of eliminating the conceptualization of the agent. Regarding impure conceptualization, if it is so, there is no complete purity, because there is no difference in the Dharma-nature between the Tathagata and the manifestation. Therefore, the place of merit will not be different. And, the loving-kindness focused on the Tathagata, and remembering the Tathagata and scattering flowers in the sky, remembering the Buddhas, these offerings of merit can bring an end to suffering, as it is said. Ninth, the conceptualization of inverted behavior, which is the behavior of the six perfections whose Dharma-nature is not inverted. If so, then due to the definite understanding of phenomena such as form, the Dharma-nature of the Tathagata will become inverted. In order to allow others without characteristics to enter, the Tathagata shows the names and signs of all phenomena, so that the Dharma-nature is not inverted, as it is said. The so-called "son of lineage" or "daughter of lineage" refers to mentioning male and female, including eunuchs, hermaphrodites, and showing fruits, etc., or belonging to a certain meaning. Mentioning the difference of lineage is to know the complete purity of the four lineages. Mentioning son and daughter is to know the ordained person and the conforming speech. Mentioning lineage is to know that those with a complete lineage can master the excellent Dharma. Also mentioning "or" refers to the place of birth and the example of experiencing in other times, that is, those who have turned into evil lineages due to the fault of having merit, it should also be known that here it is referring to those who have merit, as it is said. Now the second conceptualization of grasping is to be discussed, therefore: The cause of beings' attachment, The connection of the path of contemplation with objects, Because of harming it, The opposing sides.