Tibetan
ཞུས་པ་དཔེར་བྱེད། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་རྩ་ལ་མ་ལུས་པ་ལ་མཁས་པས་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པས་གཞན་དག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་གནས་གཙང་མ་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་ནི་ཤས་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་ཚངས་པ་ལ་ སོགས་པ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་སུ་ཞིག་གང་འདི་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདི་དག་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པོ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིགས་སོ། །ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལྷན་ཅིག་སྤྱད་པ་ལས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་དེར་མཚུངས་པར་སྐྱེས་པས་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་མོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་ཉེ་བར་སོང་བས་ན་འཐབ་བྲལ་ལོ། །དགའ་བར་སོང་ཞིང་ཉེ་བར་ཕྱིན་པས་ན་དགའ་ལྡན་ཏེ། མགུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གིས་སྤྲུལ་ཞིང་བྱས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་ཞིང་རོལ་པས་ན་དེ་ནི་འཕྲུལ་དགའོ། །གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་གནས་པས་ན་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དོ། །ཚངས་པའི་འཁོར་ཡིན་པས་ན་ཚངས་རིས་སོ། །ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ཡིན་པས་ན་ཚངས་འཁོར་རོ། །ཅིག་ཤོས་དེའི་མདུན་ན་འདོན་ལྟ་བུར་གནས་པས་ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་ནོ། །ཚངས་པ་གཞན་རྣམས་ལས་ཚེ་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཡིན་པས་ན་ཚངས་ཆེན་ནོ། །ཚངས་པ་གཞན་དག་པས་འོད་ཆུང་བས་ན་འོད་ཆུང་ངོ༌། །དེ་དག་ལས་ཚད་མེད་པར་ཆེ་བའི་འོད་འབྱུང་བ་ཡོད་པས་ན་ཚད་མེད་འོད་དོ། །དེ་དག་ནི་དགའ་བ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་ལས་གྲུབ་ཅིང་སྤྲིན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གློག་ལྟར་ཕན་ཚུན་འོད
Chinese
譬如所说，三十三天等是作供养的地位，因为他们精通所有技艺，只需意愿即可进入。梵天眷属等是作祈请的地位，因为他们与世间和出世间离欲者具有相同的福分，所以使其他众生也乐于离欲。其中，世间离欲者是梵天等，出世间离欲者是净居天众。这只是主要说明，并非梵天等中没有出世间的离欲者。再者，谁能先行领悟，来阐述这三种地位的差别呢？虽然没有任何人，但这些可以被视为善根圆满的法性，具有各自安住的特征，并且以缘起之法的法性作为衡量标准。其中，四大天王是他们各自的主宰，因此是四大天王之族。由于善行共同实践，与三十三天众一同出生，所以称为三十三天。由于接近脱离痛苦，所以称为离诤天。由于趋向和接近喜乐，所以称为兜率天，意思是具有满足。由于自己变化和创造的受用而感到快乐和享受，所以称为化乐天。由于对他人变化的受用具有支配权并安住其中，所以称为他化自在天。因为是梵天的眷属，所以称为梵众天。因为是大梵天的眷属，所以称为梵辅天。因为像侍者一样位于另一梵天之前，所以称为梵前侍者。由于大梵天在寿命和颜色等方面胜过其他梵天，所以称为大梵天。由于其他梵天的光芒较小，所以称为少光天。由于从他们那里产生无限大的光芒，所以称为无量光天。他们是由喜乐的禅定所成就，并且像从云中看到等现象产生的闪电一样，彼此发光。
English
For example, the Thirty-three Gods and others are in the position of making offerings, because they are proficient in all arts and can enter simply by intention. The retinue of Brahma and others are in the position of making requests, because they share the same merit of being free from desire with both worldly and transmundane beings, thus making other beings also happy to be free from desire. Among them, the worldly free from desire are Brahma and others, and the transmundane free from desire are the Pure Abodes. This is just a main explanation, it is not that there are no transmundane free from desire among Brahma and others. Furthermore, who can first realize and explain the difference of these three positions? Although there is no one, these can be regarded as the Dharma nature of the complete ripening of good roots, having the characteristics of abiding separately, and taking the Dharma nature of interdependent Dharmas as the standard of measurement. Among them, the Four Great Kings are the masters of each of them, so they are the race of the Four Great Kings. Because good deeds are practiced together, and they are born together with the Thirty-three Gods, they are called the Thirty-three Gods. Because they are close to being free from suffering, they are called the Gods Without Strife. Because they tend to and approach joy, they are called the Tushita Gods, which means having satisfaction. Because they are happy and enjoy the enjoyments that they themselves transform and create, they are called the Gods Delighting in Emanation. Because they have dominion over the enjoyments transformed by others and abide in them, they are called the Gods Wielding Power Over Others' Emanations. Because they are the retinue of Brahma, they are called the Retinue of Brahma. Because they are the retinue of the Great Brahma, they are called the Ministers of Brahma. Because they are like attendants in front of another Brahma, they are called the Attendants Before Brahma. Because the Great Brahma is superior to other Brahmas in terms of lifespan and color, etc., they are called the Great Brahma. Because the light of other Brahmas is small, they are called the Gods of Little Light. Because immeasurable great light arises from them, they are called the Gods of Immeasurable Light. They are accomplished by the samadhi with joy, and like lightning arising from phenomena such as seeing clouds, they shine on each other.
Tibetan
་གསལ་བ་འབྱིན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཡོད་པས་ན་འོད་གསལ་ལོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་པས་ན་འོད་གསལ་ལོ། །དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་འོད་གཅིག་ཏུ་འདུག་ཅིང་མི་འགྱུར་བ་ལ་བྱ་བར་བཤད་ལ། དེ་ནི་དེའི་གོང་གི་འཕགས་བ་རྣམས་ལས་དེའི་འོད་ཆུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་ཆུང་ངོ༌། །དེ་དག་ཚད་མེད་ པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་ཚད་མེད་དགེའོ། །དེ་དག་ནི་དགེ་བ་སྟེ་འོད་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་མ་ལུས་པར་རྒྱས་པས་ན་དགེ་རྒྱས་ཏེ། རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དེ་དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ལས་གྲུབ་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་གི་ནང་གི་མར་མེ་གནས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དང་འདྲེས་པའི་རང་གི་འོད་ཀྱིས་འོད་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་གནས་པ་དང་འདྲ་བར་ལུས་གཅིག་ཏུ་འབར་བར་སྣང་བར་གནས་སོ། །འདུ་ཤེས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསྒོམས་པས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །སྤྲིན་མེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་འཕེལ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་རྣམས་ན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུ་ལས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཆེ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སའི་མཐའ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་དུས་ཉུང་ཟད་ཅིག་གིས་མི་འདོར་བས་མི་ཆེ་བའོ། །ལ་ལ་ནི་འདོད་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་གི་གཞུང་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ནི་འོག་མ་ལ་མེད་པས་ན་འདོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སུ་ལ་ཡང་གདུང་བར་མི་བྱེད་པས་ན་མི་གདུང་ངོ༌། །ཕོངས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་སྣང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྱ་ནོམ་སྣང་ངོ༌། །གཞན་དག་ནི་བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་ཟེར་རོ། །ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མཐོང་ངོ༌། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་ན་འོག་མིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཙུན་པ་ཟངས་ཀྱི་ལོ་མ་པས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྡིག་མཐའ་ཡས་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སྡིག་པ་ནི་སེམས་ལ་གནས་པར་གྲགས་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེ་དག་ཤིན་ཏུ་འཇོམས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་འཕགས་པ་པོར་གོས་མི་ཟད་པ་དང༌། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི
Chinese
因为有显明光明的蕴的相续，所以是光明。或者，因为像那样的色的光照亮，所以是光明。所谓善，是指身体的光聚集在一起且不改变，据说这是因为它的光比它之前的圣者们小，所以是小善。因为它们大到无法衡量，所以无法衡量，是无量善。它们是善，即光普遍产生，无余地增长，所以是善增长。所谓增长，是指一切都由无喜的禅定成就，并且圆满了自身的实有而住。它们就像珍宝盒中的灯，与珍宝的光混合，以自身的光变成一道光而住，同样，它们也像一个身体一样燃烧而显现。通过修习远离欲念的无想，仅仅有显现成就的色蕴，但它没有想，所以是无想。无云和福德增长很容易理解。它们是禅定力量成就的巨大果实，所以是果实大。因为具有五蕴，所以住在各自凡夫地的边际，没有丝毫损害，并且不会因为自身所处的时间短暂而舍弃，所以是不大。有些人认为没有欲望，按照他们的论典，它们在下者中没有，所以称为没有欲望。因为不对任何人造成伤害，所以是不害。因为显现为具有无匮乏的安乐，并且非常迷人，所以是丰饶显现。其他人则说是悦意。因为见解完全清净，并且极度可见，所以是极度可见。因为是圆满的顶峰，并且在它们之上没有其他，所以是非下，它是最终的顶峰。这是尊者铜叶所说的。其他人则说是罪无边，罪被认为是住在心中的方式，因为它们是极度摧毁的最终结果。此外，这种发心的详细分类的特征是，其他的圣者衣不尽和树木庄严的
English
Because there is a continuous stream of aggregates that manifest luminosity, it is luminous. Or, because the light of such a form illuminates, it is luminous. The term "virtue" refers to the light of the body being gathered together and unchanging. It is said that this is because its light is smaller than that of the previous noble ones, so it is a small virtue. Because they are immeasurably large, they cannot be measured, so they are immeasurable virtues. They are virtues, that is, light arises universally and increases without remainder, so they are increasing virtues. The term "increasing" means that everything is accomplished through meditation without joy, and abides having perfected its own entity. They are like a lamp inside a jeweled casket, where the light of the jewel mixes with its own light, becoming one light and abiding. Similarly, they appear to abide blazing as one body. By meditating on detachment from desire through non-perception, there is only the aggregate of form that is manifestly accomplished, but it does not have perception, so it is non-perceptual. Cloudless and increasing merit are easy to understand. They are great fruits accomplished through the power of meditation, so they are great fruits. Because they possess the five aggregates, they abide at the very edge of the ordinary person's realm, without any harm, and they do not abandon their own place even for a short time, so they are not great. Some consider it to be without desire, and according to their treatises, they do not exist in the lower realms, so they are called without desire. Because they do not harm anyone, they are harmless. Because they appear to possess happiness without deprivation and are extremely captivating, they are abundantly apparent. Others say it is pleasing to behold. Because the view is completely pure and extremely visible, it is extremely visible. Because it is the peak of perfection, and there is nothing above them, it is the Non-Lower, which is the ultimate peak. This was said by the venerable Copper Leaf. Others say it is limitless sin, sin is considered to be the way it dwells in the mind, because they are the ultimate result of extreme destruction. Furthermore, the characteristics of this detailed classification of the arising of the mind are the inexhaustible garments of other noble ones and the adornment of trees.
Tibetan
་མདོ་ལས་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བལྟ་ཞིང་སྦྱར་རོ། །བདག་གིས་ནི་ གཞུང་མངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མ་བཀོད་དོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐྱེད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་མ་བསྐྱེད་པ་བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དང་པོའི་མཚམས་སུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དགུ་པོའི་དེ་དག་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་སྔར་བསྟན་པ་དེ་དག་དང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཅི་ཞིག་འབྲེལ་ཞེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བརྒྱད་དེ། འདོད་ཆགས་དེའི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པའོ། །ལོག་པས་འཚོ་བ་དེའི་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཆོག་ཤེས་པའོ། །ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང་རྒུད་པར་ལྟ་བ་དེའི་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ། །ལེ་ལོ་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། །དྲན་པ་ཉམས་པ་དེའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེའི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་པ་དེའི་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ།
Chinese
应当跟随经部等来观察和校对。我因为经典众多，为了全部舍弃的缘故，所以没有详细列举。所谓“发心”，心就是识和智。所谓“识”是怎样的呢？就是意的识，因为由此能缘取一切白法。说“发”的意思，应当理解为生起未生起之物。所谓“心”，应当理解为它是证悟之法的最初开端。虽然如此，九种不净观的那些，以及先前所说的八种大丈夫的分别，与发心的种种差别有什么关联呢？是为了了解发心永不退失的自性。发心永不退失的理由有八个：贪欲的对治是不净观。邪命活命的对治是少欲知足。真实欢喜和衰败之见的对治是寂静。懈怠的对治是发起精进。失念的对治是安住正念。散乱的对治是禅定。邪慧的对治是智慧。对于世间种种显现的欢喜的对治是无戏论的喜园。从《般若波罗蜜多》窍诀论著《现观庄严论》中发心的解释。发心已经解说完毕。 发心的解释。