Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་མ་རིག་པས་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང་དེ་ནི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པ་སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བཅིངས་པན་ཡིད་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉེན་པོ་ཉིད་ནི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་པོ་དང༌། གཉི་གའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་དང་པོ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། བདུན་པའོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ནི་སྔ་མ་དག་གིས་བཤད་པ་དག་གི་ཚིག་ཡིན་ལ། དེ་ནས་དེ་ལ་གཞན་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ནི་ཚིག་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་ཚིག་བཅུ་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རིགས་ཀྱི་སའི་ཆོས་དང༌། བརྒྱད་པའི་སའི་ཆོས་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། རིགས་ཀྱི་སའི་གང་ཟག་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དང༌། ལྷ་དང་མི་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་ པ་བཀག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་
Chinese
所谓“者”，是由对非真实的完全臆测的无明所安立，并且是由因缘的造作所成办的贪爱、取和有完全转变的法性。因此，这部大乘能以威力压倒包括天、人、非天在内的世间，必定会出离。那是什么缘故呢？因为世间仅仅是名声的意义并不如实，所以为了显示证悟果位的大乘是对它显现执着的束缚，所以才这样说。否则，大乘作为对治本身就没有意义了。其中，就所缘、能缘和二者的角度来说，是第一句、第四句和第七句。第二句和第六句是之前所说的那些的词句。然后，就其他的三个角度来说，就是三句。同样，要知道由于所缘等那些的平等，必定会出离，是转变的法性，所以是十一句。同样，色和无色界，蕴等等，以及法界、真实的边际、到彼岸等等，直到不混杂之间，所说的遮止有事物和无事物，是想要认为是大乘出离的后一部分，也应当承诺，这是所要显示的。就断除的出离的角度来说，种姓地的法和第八地的法，以及入流等等的法，以及从种姓地的补特伽罗直到圆满正等觉佛陀之间，以及包括天、人、非天在内的世间，如果不是有事物和无事物，那么这部大乘也因为遮止了包括天、人、非天在内的世间事物和无事物，所以显示了大乘的出离。就证悟的出离的角度来说，从最初发起菩提心开始，直到靠近，坐在菩提树的树心之间，发起的所有菩提心，因为遮止了有事物和无事物，所以显示了大乘的出离。石头
English
That which is called "that" is established by ignorance, which is a complete speculation of what is not true, and it is the nature of things that completely transforms craving, grasping, and existence, which are accomplished by the actions of conditions. Therefore, this Mahayana will surely transcend by overpowering the world, including gods, humans, and asuras. Why is that? Because the meaning of mere fame in the world is not as it is, it is said that the Mahayana, the fruit of realization, is the bondage of attachment to it. Otherwise, the Mahayana itself as an antidote would be meaningless. In that, from the point of view of the object, the subject, and both, are the first, fourth, and seventh sentences. The second and sixth sentences are the words of those previously spoken. Then, from the point of view of the other three, there are three sentences. Similarly, it should be known that due to the equality of those such as the object, there will surely be liberation, which is the nature of change, so there are eleven sentences. Similarly, the form and formless realms, the aggregates, etc., as well as the Dharma realm, the true limit, the perfections, etc., up to the unmixed, the stated negation of things and non-things, is what is to be shown, that the latter part, which wants to be considered the Mahayana's transcendence, should also be promised. From the point of view of the transcendence of abandonment, the Dharma of the lineage ground and the Dharma of the eighth ground, and the Dharmas such as entering the stream, and from the individual of the lineage ground up to the perfectly complete Buddha, and the world including gods, humans, and asuras, if it is not things and non-things, then this Mahayana also shows the transcendence of the Mahayana by negating the things and non-things of the world including gods, humans, and asuras. From the point of view of the transcendence of realization, from the initial generation of Bodhicitta, up to approaching and sitting at the heart of the Bodhi tree, all the generations of Bodhicitta, because they negate things and non-things, show the transcendence of the Mahayana. Stone
Tibetan
རྗེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པས་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གཟི་བརྗིད་དང་དཔལ་གྱིས་མནན་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་རང་གི་སྐུའི་འོད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་འགེངས་པར་མཛད་པ་དང༌། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རེ་རེ་ཞིང་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁམས་གསུང་གིས་གོ་བར་མཛད་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ལས་དེ་ལས་ཀྱང་མཉེན་པ་གང་ཞེན། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་མཉེན་པའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བདེ་བར་ངེས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འཇོམས་པའོ། །དོན་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བའོ། །ཡི་གེ་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འཐད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དག་བའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གསལ་བའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་བློ་གྲོས་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྙན་ཅིང་འཇེབས་པའོ། །བསྒྲུབས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མཉན་པར་འོས་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་རྩོལ་བའི་ཕྱིར་མི་ཚུགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྙན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དུལ་བའོ། བསླབ་པ་བཅས་བའི་ཐབས་བདེ་བ་མངའ་བའི་ཕྱིར་མི་རྩུབ་པའོ། །དེ་ལས་འདས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་མི་བརླང་བའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དུལ་བའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣར་སྙན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་
Chinese
如来之智慧，以遮遣有事与无事而显示。菩萨以习气连接的一切烦恼皆舍弃，获得一切相智，以大乘决定出离，大丈夫之三十二相，以遮遣有事与无事而显示。佛陀以光辉与荣耀压伏包括天、人、非天在内的世间，如来、应供、正等觉佛陀也以遮遣有事与无事而显示。佛陀以自身之光充满恒河沙数之世界，具备六十支分之妙音，以遮遣有事与无事而显示。佛陀令十方世界之每一个无量无数之世界，以音声而了知，如前所说。其中，六十支分之妙音中，何者更为柔和？如此，佛陀为了亲近显示善根而柔和。为了使所见之法性安乐而寂静。为了意义美好而悦意。为了文字美好而适意。为了获得超世间无上之果位而清净。为了远离烦恼习气之所有习气而无垢。为了词句与文字极度著名而极度明晰。为了以力量之功德摧毁所有外道恶慧之见解而悦耳动听。为了具备修习决定出离而堪能听闻。为了所有他方之辩论者皆不能攻破而不可摧伏。为了令一切欢喜而美妙。为了成为贪欲等之对治而调柔。 为了具备所立之学处之安乐之方便而不粗暴。为了超越彼而正确显示决定出离之方便而不粗野。为了显示以三乘调伏而极度调柔。为了成为散乱之对治而悦耳。三摩地
English
The wisdom of the Tathagata is shown by negating things and non-things. Bodhisattvas abandon all afflictions connected by habits, attain omniscience, definitely emerge by the Mahayana, and the thirty-two marks of a great person are shown by negating things and non-things. The Buddha subdues the world, including gods, humans, and asuras, with splendor and glory. The Tathagata, the Arhat, the perfectly complete Buddha, is also shown by negating things and non-things. The Buddha fills realms as numerous as the sands of the Ganges River with the light of his own body, and possesses sixty branches of melodious sound, which is shown by negating things and non-things. The Buddha makes each of the immeasurable and countless realms in the ten directions understand through his voice, as before. Among the sixty branches of melodious sound, which is the most gentle? Thus, the Buddha is gentle because he closely shows the roots of virtue. He is tranquil because he makes the nature of what is seen certain and blissful. He is pleasing because of the goodness of meaning. He is agreeable because of the goodness of letters. He is pure because he has attained the unsurpassed result beyond the world. He is stainless because he is free from all the habits of dormant afflictions. He is extremely clear because words and letters are extremely famous. He is pleasant and delightful because he possesses the power and qualities to completely destroy the views of all evil-minded non-Buddhists. He is worthy of being heard because he possesses the determination to emerge from practice. He is invincible because he cannot be attacked by all opponents. He is melodious because he makes everyone happy. He is gentle because he has become the antidote to desire and so on. He is not harsh because he possesses the ease of the means of the established precepts. He is not rude because he correctly shows the means of definite emergence beyond that. He is extremely gentle because he shows taming by the three vehicles. He is pleasing to the ear because he is the antidote to distraction. Samadhi.