Chinese
这是为了说明这一点。这是对确定性的解释。 三摩地的解释。 为了说明三摩地，以四大部洲和空性等，以及空二、空三作为例子，通过大量的功德，完整地宣说了三摩地。这里所说的是，从随喜的众多功德开始，以四大部洲的世界，用秤来衡量作为例子，同样地，大千世界，二千世界，以及三重千大世界的广大海洋中的水蕴有多少，用将头发尖端分成一百份取其中一份，以取水滴的量作为例子，对于这些随喜并具有的发心，以及具有这些发心的人们，无论他们出生在哪里，都从“在那些地方”开始，对善根进行随喜，并且完全回向于无上正等觉。此外，没有其他的念头，也应回向于无上正等觉，直到“应回向”为止，这说明了许多种类的利益。这是为了说明这一点。那些恒常等等，应该按照次第理解为与温暖等等，以及与确定区分的部分相一致的四种相似的特征。这是对三摩地的解释。 见道的解释。 现在，为了说明见道的不利因素和包含对治的四种形式，以及所取和能取的分别念，因此说：“进入和返回时，所取的分别念各自是九种自性。”这里所说的是，其中的所取分别念有两种形式，第一种是进入无余的方面的有依，即，为了确定与不具有二取和无二取概念的发心那样，完全回向于无上正等觉，所以这样说明。第二种是从无余返回的方面的有依，即，具有寿命的舍利子，对于般若波罗蜜多
English
This is to illustrate that point. This is the explanation of certainty. The Explanation of Samadhi. To explain Samadhi, using the four continents and emptiness, etc., and emptiness two, emptiness three as examples, through a great deal of merit, Samadhi is fully proclaimed. What is said here is that, starting from the many merits of rejoicing, taking the world of the four great continents, measured by scales, as an example, similarly, the great thousand worlds, the two thousand worlds, and the vast ocean of water aggregates in the triple thousand great worlds, how much there is, using one part of dividing the tip of a hair into a hundred parts, taking the amount of a drop of water as an example, for those who rejoice in these and have the mind of enlightenment, and those who have these minds of enlightenment, wherever they are born, starting from "in those places," the roots of virtue are rejoiced in, and completely dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment. Furthermore, without any other thoughts, it should also be dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, until "should be dedicated," which explains many kinds of benefits. This is to illustrate that point. Those constant, etc., should be understood in order as characteristics similar to the four that are consistent with the parts that distinguish warmth, etc., and certainty. This is the explanation of Samadhi. The Explanation of the Path of Seeing. Now, in order to explain the unfavorable aspects of the path of seeing and the four forms that include remedies, and the conceptualizations of what is taken and what takes, therefore it is said: "When entering and returning, the conceptualizations of what is taken are each of nine natures." What is said here is that, among them, there are two forms of conceptualization of what is taken, the first is the dependent on the aspect of entering without remainder, that is, in order to determine that with the mind of enlightenment that does not have the concept of duality and non-duality, it is completely dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, so it is explained. The second is the dependent on the aspect of returning from without remainder, that is, Shariputra, endowed with life, for the Prajnaparamita
Chinese
从“行持即是无分别”开始，由于行持无分别的般若波罗蜜多，直至“证得无分别的圆满正等觉”之间，是为了遮止清净之境的分别念而宣说的。又问：以何因这些是分别念？回答：因为“不如实境非我”之说，由于颠倒错乱地分别，所以称为分别念。为了阐述两种执着的分别念，故说：“有情实事与假立，立为分别之执着。异生圣者分差别，彼等各自有九种。”其中，异生之实事所依的执着分别念的第一种是：唉呀，具寿善现，大菩萨行持般若波罗蜜多者，是行持何种心要呢？从“行持心要”开始，直至“一切智”之间的所有法，对于宣说空性不畏惧，广大也不畏惧等等，是为了遮止士夫实有之所依的分别念而宣说的。如果说，因为一切法无我的智慧异生也有，所以安立在执着分别念时的第一种没有差别。答：因为在此宣说，他们对真如的作意是胜解作意，所以没有心要。第二种是圣者之假立所依的执着分别念，即询问心生畏惧的原因时，世尊回答说：从“世尊，因为一切法不存在的缘故”开始，直至“若于何处，生、住、异灭皆不可得，谁将于真如安住？谁又于真如安住后，证得无上圆满正等菩提，或说法？”是为了遮止圣者的一切分别念而宣说的。圣者也有如此，比丘们，夜晚过去后，早晨我发出策励众生的声音。
English
Beginning with "practice is non-conceptual," because of practicing the Prajñāpāramitā of non-conceptuality, up to "attaining complete perfect enlightenment of non-conceptuality," it is taught to prevent the conceptualization of the purified realm. Furthermore, what is the cause for these to be called conceptualizations? The answer is: because of the statement "objects are not self as they are," they are called conceptualizations because they conceptualize in a reversed manner. In order to explain the two grasping conceptualizations, it is said: "Sentient beings, real and imputed, are considered grasping conceptualizations. Ordinary beings and noble ones are distinguished, each having nine types." Among them, the first grasping conceptualization based on the real existence of ordinary beings is: Alas, venerable Subhuti, what essence does the great Bodhisattva who practices the Prajñāpāramitā practice? Starting from "practicing the essence," up to all the dharmas until "omniscient," he is not afraid of explaining emptiness, nor is he afraid of vastness, etc. This is taught to prevent the conceptualization based on the real existence of individuals. If it is said that since ordinary beings also have the knowledge of the selflessness of all dharmas, the first one placed in the context of grasping conceptualizations is no different, the answer is: because it is declared here that their attention to suchness is the attention of faith, so there is no essence. The second grasping conceptualization based on the imputed existence of noble beings is when asking about the cause of fear in the mind, the Blessed One replied: Starting from "Bhagavan, because all dharmas do not exist," up to "If birth, abiding, and change are not found anywhere, who will abide in suchness? And who, having abided in suchness, will awaken to unsurpassed, perfect, complete enlightenment, or teach the Dharma?" This is taught to prevent all conceptualizations of noble beings. Noble ones also have such things. Monks, after the night has passed, in the morning I utter the sound of encouraging beings.
Tibetan
འི་སྐད་ཐོས་སོ། །ད་བཞིན་དུ་ང་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་སུ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དེ་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཞི་ཡང༌། ། རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་དགུ་པོ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་རིགས་དེ་དང་ནི། །ཀུན་ནས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྟོག་པ་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང༌། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དབེན་པས་དབེན་པ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་ཡང་མི་འཐད་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དབེན་པར་མ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དབེན་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་ནམ་མཁའི་དཔེས་རིགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེས་བསྒྲུབ་པའི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་
Chinese
听到了声音。像这样，我那时那刻变成了名叫森林之王无损狮子的动物。这些话只是世俗的，不是究竟的，所以没有意义。在执着的分别念的场合中所安立的，不是遍及一切的。为什么这些被称为分别念呢？因为，如果所取之义并不存在，那么它们又想执着于什么呢？因此，它们是执着的，其自性是空性的。像这样，这四种分别念，每一种都要了解为九种。那么，所取的分别念最初的九种是什么呢？自性种类以及，完全如实地成就，了知的对境不颠倒，不相符和对治，自己了知和作用，以及它的作用之果上，具有进入方面的所依之分别念，被认为是九种。如是宣说。那么，自性的分别念是什么呢？善现，你怎么想？你是否如实地见到如幻的心？从“如何以寂静而证得寂静”开始，直到证得也不合理，善现，就是这样。善现，为什么般若波罗蜜多是极度寂静的缘故？从“善现，如果般若波罗蜜多没有变成寂静”开始，直到一切相智之间没有变成寂静，那么它就不会从般若波罗蜜多变成一切相智之间，为了显示圆满证悟是它的特征。因此，这样的行为是行于甚深义。种类的分别念是，以虚空的例子来排除种类上的分别念。完全如实地成就的分别念是，以幻化之人的例子来遮止成就的完全如实成就的分别念。对境的分别念是，以影像的
English
The sound was heard. Just like that, I became an animal called the Lion King Unharmed in the forest at that time. These words are only conventional, not ultimate, so they are meaningless. What is established in the context of clinging to conceptualization is not all-pervasive. Why are these called conceptualizations? Because, if the meaning of what is grasped does not exist, then what do they want to cling to? Therefore, they are clinging, and their nature is emptiness. Like this, these four conceptualizations, each one should be understood as nine kinds. So, what are the first nine kinds of grasping conceptualization? The nature of the class and, completely and truly accomplishing, the object of knowledge not being inverted, incompatible and antidote, self-knowing and action, and on the fruit of its action, the conceptualization that has the basis of entering aspects, is considered to be nine kinds. Thus it is taught. So, what is the conceptualization of nature? Subhuti, what do you think? Do you truly see the mind like an illusion? Starting from "How does one attain peace with peace?" until attaining is also unreasonable, Subhuti, that's how it is. Subhuti, why is the Prajnaparamita extremely peaceful? Starting from "Subhuti, if the Prajnaparamita has not become peaceful," until all-knowingness has not become peaceful, then it will not change from the Prajnaparamita to all-knowingness, in order to show that complete enlightenment is its characteristic. Therefore, such behavior is acting on profound meaning. The conceptualization of class is, using the example of space to eliminate the conceptualization of class. The conceptualization of completely and truly accomplishing is, using the example of an illusory person to prevent the conceptualization of completely and truly accomplishing. The conceptualization of the object is, with the image of