Tibetan
་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེའང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་པོ་ནི་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཚན་མ་གཟུང་བར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ། མཚན་མ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །མཚན་མ་ དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ཚོར་བ་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་གང་ལ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་མི་རྟག་པའམ་རྟག་པ་ཞེས་གཟུངས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཚན་མར་གཟུང་བ་ཞིག་ལགས་ན་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་བསྟན་པ་འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེས་ཆོས་འགའ་ཡངས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་སྟེ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་དེ་མཐོང་བ་བཀག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པ་དང་བཏང་དུ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྲེང་བ་ཅན་དཔེར་བྱས་པ་ནི་དེ་མུ་སྟེགས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ན་མ་དད་པ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པའི་སྟོབས་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནས་དོན་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ལ་དབང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས་ཞིག་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་སྟེ།
Chinese
世尊一切相智，也是为了内空性等而没有完全执取，正如刚才所说。这是暂时成为顶峰的小。中等的是，那为了什么缘故呢？世尊，像这样，一切相智不应执取相，因为从相产生烦恼。那些相是什么呢？色是相，受是相，等等，所说的是这些。其中，色的相性称为色的相，也就是无常性等。这对于什么呢？因为无论何时，当以无常或常等执取相时，就不是在行般若波罗蜜多，所以将会这样解释。相是菩萨们的烦恼，因此无相是所缘的差别。如果般若波罗蜜多也被执取为相，那么从普遍游行者花鬘所说的，就不会对这个教法生起信心，从那开始，他没有完全执取任何法，而是为了作意无相，直到那里所说的。相的差别是，像这样，他以证悟和获得那个智慧的方式，没有在内部如实地随见，从那开始，在内部等处见到那个智慧是被遮止的，这是想要其他种类的相的差别。那为了什么缘故呢？凡是所有法不可执取和不可舍弃的，那就是般若波罗蜜多，以这个道理所说的。其中，以花鬘为例，因为他与外道有关，所以没有信心，但仅仅以证悟的力量，就使那个意义显现，为了要了知是自在的缘故。大的是，世尊，此外，行般若波罗蜜多的大菩萨，像这样，般若波罗蜜多摧毁了色等蕴、界和处，这是什么意思呢？这个般若波罗蜜多是谁的呢？
English
The Bhagavan's omniscience is also not fully grasped for the sake of inner emptiness, etc., as just said. This is temporarily becoming the small of the peak. The middle one is, for what reason is that? O Bhagavan, like this, omniscience should not be grasped as a sign, because afflictions arise from signs. What are those signs? Form is a sign, feeling is a sign, and so on, that is what is said. Among them, the characteristic of form is called the sign of form, which is impermanence, etc. For what is this? Because whenever one grasps a sign as impermanent or permanent, it is not practicing prajnaparamita, so it will be explained in this way. Signs are the afflictions of bodhisattvas, so signlessness is the difference of the object. If prajnaparamita is also grasped as a sign, then from what Kuntuzangpo Phrengwachen said, faith will not arise in this teaching, starting from that, he did not completely grasp any dharma, but for the sake of attending to signlessness, until what was said there. The difference of aspects is like this, he did not truly see internally in the way of realizing and obtaining that wisdom, starting from that, seeing that wisdom in the inner places and so on is prevented, this is the difference of wanting other kinds of aspects. For what reason is that? Whatever is not graspable and not abandonable of all dharmas, that is prajnaparamita, what is said by this reason. Among them, the example of Phrengwachen is that because he is related to heretics, he has no faith, but only by the power of realization, he makes that meaning manifest, for the purpose of knowing it as self-mastery. The great one is, O Bhagavan, moreover, the great bodhisattva who practices prajnaparamita, like this, prajnaparamita destroys the skandhas, dhatus, and ayatanas of form, etc., what does this mean? Whose is this prajnaparamita?
Tibetan
བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་གང་གི་ཡིན་ཏེ། རྫས་སམ་ཡོན་ཏན་ནི་བྱ་བའམ་རིགས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཅི་ཆོས་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་དེའི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་བཞིན་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་མི་འཇིགས་མི་དང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན། ཤེས་རང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོའོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་ཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་ཉིད་ལའང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལའང་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱིན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པར་གྱུར་ན་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་འང་འགའ་ཞི་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ན་ནི་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་བཟོད་པ་ཆུང་དུའོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི
Chinese
是“我”或“法”的意思。这部般若波罗蜜多是谁的呢？是物质或功德，是行为或种姓的意思。因此，应当对般若波罗蜜多进行彻底的观察。从“有什么法是不存在且不可见的，那就是般若波罗蜜多吗？”开始，一切都不可见，以其自性接近，以具有观察的差别而成为目标。相的差别是：具寿舍利子，由于内空性等，色无有且不可见。从“由于内空性等，乃至一切相智都无有且不可见”开始。菩萨大士如此思维时，若心不怯懦，不畏惧，不惊慌，则应知其未离般若波罗蜜多。善根的根本是动摇的顶端。顶端已经说完了。所有法以无自性为目标，忍的目标的差别是：具寿舍利子，色即是远离色的自性。从“为什么呢？具寿舍利子，色的自性是无实有”等一直到所说的一切。体相的自性和自性的体相，以互相成为其自体性，相的差别是：具寿舍利子，体相也没有体相的自性，体相的自性也没有体相。对此，体相是胶，自性是其他的差别。如果这些自性互相颠倒，那么因为没有关联，任何一个都不会成为任何一个的体相。如果互相随顺，那么安立假立的体相的基础和体相是合理的。这暂时是小忍。中等的目标的差别是，为什么一切法无生且无决定生起呢？具寿舍利子
English
It means "I" or "Dharma." Whose is this Prajñāpāramitā? It means substance or quality, action or caste. Therefore, one should thoroughly examine the Prajñāpāramitā. Starting from "Is there any Dharma that is non-existent and invisible, that is the Prajñāpāramitā?" everything is invisible, approaching with its own nature, becoming the object with the distinction of observation. The difference in aspect is: Venerable Śāriputra, because of inner emptiness and so on, form is non-existent and invisible. Starting from "Because of inner emptiness and so on, up to all-knowingness is non-existent and invisible." When a Bodhisattva Mahāsattva thinks like this, if the mind is not timid, not afraid, not frightened, then it should be known that he has not separated from the Prajñāpāramitā. The root of virtue is the tip of movement. The tip has been explained. The difference in the object of patience is that all dharmas are aimed at the absence of inherent existence: Venerable Śāriputra, form is separated from the nature of form. From "Why is that? Venerable Śāriputra, the nature of form is non-existent," and so on, up to all that has been said. The nature of characteristics and the characteristics of nature, by mutually becoming their own nature, the difference in aspect is: Venerable Śāriputra, characteristics also do not have the nature of characteristics, and the nature of characteristics also does not have characteristics. In this regard, characteristics are glue, and nature is another difference. If these natures are mutually reversed, then because there is no connection, none will become the characteristics of any. If they follow each other, then it is reasonable to establish the basis of the imputed characteristics and the characteristics. This is temporarily small patience. The difference in the object of the middle is, why are all dharmas unborn and without definite arising? Venerable Śāriputra
Tibetan
་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་དམིགས། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པ་དང༌། རྫུས་ཏེ་སྐྱ་ཞིང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་འདའ་བས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ནི་ནམ་ཡང་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་མོས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། །གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟགས་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ཉིད་ལ་ སྤྱོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་མེད་པ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་གཟུགས་ཀྱི་སྟོ
Chinese
兒子啊，這是因為一切法無生且無有出離之故。色以色性空，於彼亦不見生，亦不見出離等等，凡所宣說者。以由異熟所生之清淨獲得之故，形態之差別是，彼大菩薩從不生起具有貪欲之心開始，以不生起具有一切煩惱之心之故，獲得身體等完全清淨，以及化生並往他方，以及彼完全出生，以及令有情完全成熟，直至圓滿菩提之間，以不離佛陀之方式所宣說者。彼清淨亦以真實超越所攝持，有三種形態。由異熟真實超越是，如是其如何趨近於一切相智，如是如是獲得身體完全清淨，以及語完全清淨，以及心完全清淨，以及名號完全清淨。如是宣說。由惡趣之因真實超越是，從不生起具有貪欲之心等等，凡所宣說者。由完全衰損真實超越是，永不於母胎中出生，恆常相續不斷地化生等等，於彼等行持時，不住於色，以及特別信解無相之結合是，若於色相之名相中行持，則於相本身中行持，從此開始，若如是思維我於般若波羅蜜多中行持，則於所緣中行持，彼當知是大菩薩不善巧方便。凡所宣說者。於一切法不住與特別信解無有，以及以無想之形態本身，形態之差別是，彼於般若波羅蜜多行持之行持時，不住於色，以及特別信解無有，以及若無想等等，從此開始，彼為何之故？以善巧方便完全攝持之故，色之空
English
Son, it is because all dharmas are unborn and without departure. Form is empty of form; in it, birth is not seen, nor is departure seen, and so on, whatever is spoken. Because of obtaining the purity arising from maturation, the distinction of form is that the great bodhisattva, from the beginning of not generating a mind with desire, because of not generating a mind with all afflictions, obtains complete purity of body and so on, and emanates and goes to other places, and that is completely born, and makes sentient beings completely mature, until perfect complete enlightenment, in a way that is inseparable from the Buddha, whatever is spoken. That purity is also encompassed by true transcendence, having three forms. True transcendence from maturation is that, as it approaches omniscience, so it obtains complete purity of body, and complete purity of speech, and complete purity of mind, and complete purity of name. Thus it is spoken. True transcendence from the cause of bad destinies is, from not generating a mind with desire and so on, whatever is spoken. True transcendence from complete deterioration is, never being born in a mother's womb, always continuously emanating and so on. When practicing these, not abiding in form, and especially the union of faith without signs is, if practicing in the name of form signs, then practicing in the sign itself, from this beginning, if thinking, 'I am practicing in the Prajnaparamita,' then practicing in the object, that should be known as the great bodhisattva's unskilled means. Whatever is spoken. The distinction of form is that, not abiding in all dharmas and especially without faith, and in the form of non-thought itself, when practicing the practice of the Prajnaparamita, not abiding in form, and especially without faith, and if without thought and so on, from this beginning, why is that? Because of being completely grasped by skillful means, the emptiness of form