Tibetan
ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཤད་པ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཤད་པ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ངང་མཐུན་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྷག་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་རྣམ་པར་གཞན་པར་བྱ་བ་དང༌། འདི་དག་གི་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་ཡང་སོ་སོར་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཉེ་བར་བཀོད་དེ། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བསྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་གོམས་པས་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ལས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བྱུང་བ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལས་ནི་བཟོད་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཆུང་དུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྡུག་ བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་གི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་མདོ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སྨོན
Chinese
讲述决择分之顺品 讲述决择分之顺品 当讲述决择分之顺品。若问于此等有何可讲述？答：当讲述与声闻等之四种差别，即所缘之差别、行相之差别、因之差别、及任持之差别。将要讲述之取与执之分别，见道之所断四者之分别与真实增上亦当讲述。若问于何决择分之顺品，何分别当令成异，又此等之小、中、大之差别亦须个别讲述耶？故为此安立此二偈：所缘及与行相与，因与任持之四者，菩萨救护之暖等，如其自性之体性。四种分别具足依，小中大等之三者，胜于声闻独觉等，及诸具足之士夫。如是具足教授与随教之加行，由闻思修之纯净等之体性，获得解脱分之顺品之殊胜善根，从彼生起名为暖位之决择分之顺品善根，以其为不分别之火之前行之自性故，如暖位故为暖位。从彼为顶位。从彼为忍位。从彼为世第一法。何以故？于暖位作小之自在，所缘之差别者，谓缘彼等四圣谛之无常等之行相故。行相之差别者，谓苦与集之谛，具有不显现耽著等之行相故。此之经为：舍利子！菩萨摩诃萨之色无常，色是痛苦，色是空性，色是无我，又色是空性，色是愿。
English
Explanation of the Favorable Aspects of Discrimination Explanation of the Favorable Aspects of Discrimination Let us speak of the favorable aspects of discrimination. What is there to speak of in these? The answer is: the four distinctions from the Hearers and others should be spoken of, namely, the distinction of object, the distinction of aspect, the distinction of cause, and the distinction of complete holding. The discriminations of grasping and holding, which will be explained, and the four things to be abandoned on the path of seeing, as well as discrimination and true increase, should also be spoken of. If it is asked, for which favorable aspect of discrimination, which discriminations should be made different, and how the distinctions of small, medium, and large among these should be individually explained, then for that reason, these two verses are placed nearby: By object and by aspect, and by cause and by complete holding, the Bodhisattva's protection, the nature of heat and so forth, just as it is. The four discriminations, complete with reliance, the small, medium, and large, are superior to Hearers, Solitary Realizers, and those who are complete. Thus, endowed with the application of instruction and following instruction, by the nature of purity and so forth through hearing, thinking, and meditating, having obtained the excellent root of virtue that is in accordance with the aspects of liberation, from that arises the root of virtue in accordance with the aspects of discrimination, called the stage of heat, because it is the nature of the forerunner of non-discriminating fire, therefore, like the stage of heat, it is the stage of heat. From that is the peak stage. From that is the stage of patience. From that is the supreme worldly dharma. Why? Because in the stage of heat, acting with small autonomy, the distinction of object is that it focuses on the aspects of impermanence and so forth of the four noble truths. The distinction of aspect is that the truths of suffering and origin have aspects such as not manifesting attachment. The sutra for this is: Shariputra! The form of a Bodhisattva Mahasattva is impermanent, form is suffering, form is emptiness, form is selflessness, and again form is emptiness, form is wish.
Tibetan
་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་འདི་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པས་ཏེ་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པར་གཏོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་གཏོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་འདི་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་མཚན་མ་མེད་པ་མ་སྨོས་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་གཉིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ལམ་གང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ མ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཞི་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་པོའི་མཚན་མ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན། འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཙམ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་དུ་བསླང་པའི་ཡོད
Chinese
对于执著于“无有”之说，以及特别安住和遍知，这些都是夏利子（舍利弗）菩萨摩诃萨贪著顺应之法而产生的过失等等。这是关于苦谛所摄的所缘和行相的差别。关于集谛所摄的所缘和行相的差别是，同样地说“此色应舍”，以“此应舍色”而执著等等。因此，对于苦谛和集谛，观其无常等等，并且以无执著等等作为行相。那么应该说什么呢？声闻们以色等之相来缘事物，并且将无常等作为行相，因为这是对“我”的执著的对治。菩萨们以无常等之相来缘事物，并且将其无执著等作为行相，因为这是对“法”的执著的对治。这里没有提到无相，是因为就趣入方面而言，想要宣说二谛。无相在大乘中是灭谛和道谛的行相，即以“何为无相，以及以何道来消除分别之相”等来说明。以寂静之相来说明无相，这与声闻道的实物之相有关，因此没有矛盾。所说的“行相是无执著等等”，这需要加以考察。如果仅仅是无执著就是无执著，那么因为没有，所以不适合作为对治。如果说凡不是执著的，那就变成了眼等，这是不合理的。如何不相违呢？如何不相违就是执著，如何是对治就是非执著。又如何不相违呢？如何以不真实的分别而普遍策动的有。
English
Attachment to the saying "there is nothing," as well as especially abiding and knowing all, these are all faults arising from Shariputra's (Śāriputra) Bodhisattva Mahāsattva's attachment to conforming to the Dharma, and so on. This is the distinction between the object and aspect included in the truth of suffering. Regarding the distinction between the object and aspect included in the truth of origin, similarly, saying "this form should be abandoned," with attachment to "this should abandon form," and so on. Therefore, regarding the truth of suffering and origin, one contemplates impermanence and so on, and takes non-attachment and so on as aspects. What should be said then? The Śrāvakas cognize objects through the characteristics of form and so on, and take impermanence and so on as aspects, because this is the antidote to the clinging to "self." The Bodhisattvas cognize objects through the characteristics of impermanence and so on, and take non-attachment and so on as aspects, because this is the antidote to the clinging to "Dharma." The reason why the absence of characteristics is not mentioned here is because, in terms of the aspect of entering, it is intended to explain the two truths. The absence of characteristics is the aspect of cessation and the path in the Mahāyāna, which is explained by "what is the absence of characteristics, and by what path does one eliminate the characteristics of discrimination?" Explaining the absence of characteristics through the aspects of peace is related to the characteristics of real things in the Śrāvakayāna, so there is no contradiction. What is said, "the aspects are non-attachment and so on," needs to be examined. If merely non-attachment is non-attachment, then because it does not exist, it is not suitable as an antidote. If it is said that whatever is not attachment becomes the eye and so on, that is unreasonable. How is it not contradictory? How it is not contradictory is attachment, and how it is an antidote is non-attachment. Again, how is it not contradictory? How is it that existence is universally instigated by untrue discriminations.