Tibetan
་ཉིད་དང་མི་དངང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བརྩམས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་རྣམས་སུ་མི་རྟོག་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་དག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་ཅིང་འདོང་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ལྡན་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་དེར་དམིགས་ཏེ་རློམ་པས་ནི་དངང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འགྱུར་བས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་རྣམས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་མི་དམིགས་པར་སྟོན་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོར་འཇུག་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྙན་དང་གས་མཁན་གྱི་རང་བཟོར་བྱས་པའི་སྙན་དང་གས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་དང
Chinese
从不顺等因缘出发，以具足一切相智之作意，对于色等蕴，不作个别的无常、痛苦、空、无我、寂静、远离之想，而作个别之想；以彼等之不可得性，且具足一切相智之作意，于彼等宣说无常等法，即是布施波罗蜜多；于彼等作意无常等，而无执取胜妙，即是持戒波罗蜜多；如是，对于地界等六界，忍受无常等，且随行而作个别之想，即是忍辱波罗蜜多；对于蕴等，作意无常等，且具足不可得性，不舍具足一切相智之作意，即是精进波罗蜜多；不分别与下劣乘相应之作意之境，即是静虑波罗蜜多；蕴等乃至佛之不共法之间，以彼之空性为空性而遮止，且彼等与彼之空性，互相了知彼之自性，即是般若波罗蜜多；远离具足一切相智之作意，从波罗蜜多 乃至佛之不共法之间，修习且于彼等缘念而生骄慢，则不顺等转变，故为善巧方便，为显示善巧方便之差别义而宣说。善巧方便已说竟。善知识所摄持者，即是从蕴等乃至不共法之间，宣说不观无常等，且将善根回向于无上正等菩提者，即是善知识；为使远离波罗蜜多等，而作歌者自造之歌，此以歌声述说者，
English
Starting from causes such as unpleasantness, with the intention of possessing all aspects of knowledge, not individually contemplating impermanence, suffering, emptiness, selflessness, peace, and solitude in the aggregates such as form, but contemplating them individually; with the intention of possessing all aspects of knowledge, possessing the non-perception of those very things, teaching the Dharma of impermanence and so on to those very things is indeed the perfection of generosity; contemplating impermanence and so on in those very things, without clinging to the supreme, is indeed the perfection of morality; similarly, enduring impermanence and so on in the six elements such as the earth element, and individually contemplating while going along, is indeed the perfection of patience; individually contemplating impermanence and so on in the aggregates and so on, and possessing non-perception, not abandoning the intention of possessing all aspects of knowledge is indeed the perfection of diligence; not distinguishing the occasion of intention associated with the inferior vehicle is indeed the perfection of meditation; between the aggregates and so on up to the unmixed Dharmas of the Buddha, emptiness by its emptiness is blocked, and those and their emptiness mutually knowing their own nature is indeed the perfection of wisdom; being separated from the intention of possessing all aspects of knowledge, from the perfections to the unmixed Dharmas of the Buddha, practicing and being proud of focusing on them, then unpleasantness and so on change, so being skilled in means, it is said to show the difference in the meaning of skillful means. Skillful means have been explained. Being completely held by a virtuous friend is to show that from the aggregates and so on up to the unmixed Dharmas, not observing impermanence and so on, and dedicating the root of virtue to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, is indeed a virtuous friend; in order to be separated from the perfections and so on, the singer's self-made song, this is spoken in song,
Tibetan
༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་དུ་འོངས་ནས་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱིན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ལས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཁྱོད་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སླུ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་བདག་དང་བདག་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཡིན་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། མཁན་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ལུགས་ལ་སོགས་པར་འོངས་བའི་བར་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་པོ་བདུད་ཀྱི་ཆོས་སླུ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ། འདི་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་སྟོན་པ་འདི་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིང་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟེ། བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འབྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དེའི་ཆ་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཤད་པ།
Chinese
又，化现为佛的形象后，对你说“修习般若波罗蜜多有什么用？”等等，以及宣说与声闻、独觉相应的经典等等，以及欺骗你说“你连一点菩提心都没有”等等，以及从眼等处开始的诸蕴，直到佛的不共法之间，都是空无我与我所，那么证得无上圆满正等觉又有什么用？等等。同样地，对于化现为独觉、声闻、堪布、阿阇黎、梵行者等形象的人，也应当这样说。像这样，对于以恶魔之法进行欺骗的人，如果菩萨不知道“这些是魔的事业”，那么这个人就是罪恶的朋友，应当认识到这一点，并且完全舍弃他。这是为了说明善知识的特点，而通过揭示恶知识的特征来说明的。关于完全摄持的中间偈颂是： 不舍弃心等，无自性等，行，舍弃与之不符之品，即是于一切行相中完全摄持。这样说的。与决定性分相符顺的，所谓“分别”就是“辨别”，因此，不分别而辨别就是决定性的，是所取与能取的四种分别的对治——见道。它的分，即仅仅生起一个方面而有益，因此，相符顺的就是与决定性分相符顺的。与决定性分相符顺的已经讲完了。 讲述与决定性分相符顺的。
English
Furthermore, after appearing in the guise of a Buddha, saying to you, "What is the use of practicing the Perfection of Wisdom?" and so forth, as well as expounding sutras corresponding to the Shravakas and Pratyekabuddhas, and deceiving you by saying, "You do not even have a little Bodhicitta," and so forth, as well as from the aggregates beginning with the eye, up to the unshared qualities of the Buddha, all are empty of self and what belongs to self, then what is the use of attaining the Unsurpassed Perfect and Complete Enlightenment?" and so forth. Similarly, one should also say this to those who appear in the guise of Pratyekabuddhas, Shravakas, Khenpos, Acharyas, Brahmacharis, and so forth. In this way, for those who deceive with the Dharma of demons, if the Bodhisattva does not know that "these are the deeds of demons," then that person is an evil friend, one should recognize this and completely abandon him. This is to explain the characteristics of a good spiritual friend, and it is explained by revealing the characteristics of an evil spiritual friend. The intermediate verses on complete retention are: Not abandoning the mind, etc., without self-nature, etc., acting, abandoning the qualities that are incompatible with it, is complete retention in all aspects. This is what is said. Those that are in accordance with the definitive aspect, the so-called "distinction" is "discrimination," therefore, distinguishing without discriminating is definitive, it is the antidote to the four kinds of discriminations of the object and the subject—the path of seeing. Its aspect, that is, merely generating one aspect and being beneficial, therefore, in accordance is what is in accordance with the definitive aspect. What is in accordance with the definitive aspect has been explained. Explanation of what is in accordance with the definitive aspect.