Tibetan
་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བརྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག །ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་འཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་འགོད་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་བརྟགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་དག་མཚན་མར་མཐོང་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པ། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་བརྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཞིག་དེ་ཡི་གཉེར་པོ་ཡིས། །གཟུགས་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །རྫས་དང་བརྟགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པའང་རྣམ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལས་དེ་བཞིན་ནོ། །སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་བོར་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །རྟོགས་པ་ཡིན་ནི་ཆོས་དྲུག་དང༌། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བཅས་པ་དང༌། །སློབ་མ་མཐུན་མོང་མིན་ཉིད་དང༌། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མའང་བར། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཤེས་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུ
Chinese
四种观察俱足而依止，小、中、大三种，如声闻缘觉，超胜于一切所立之宗。所缘无常等等，具有真实之所依，彼之显现执着等遮止，是能获得三乘之因。色等等聚集离处，无处、无思、不可说，色等等不住彼等，彼之自性无自性。彼等一之自性一，彼不住于无常等等，彼等以彼之自性空，彼等一之自性一。何者不执持诸法，彼等见为相，以智慧而完全了知，一切皆无所缘。色等等自性无性性，彼无有性即自性，彼等无生无出离，清净且彼等无相。不依于彼之相，故无有信非信之作意，彼定之作用即是，预言与骄慢尽灭。三者互为一体性，定不分别，如是决择分相同，即小、中、大。摧毁彼之对治者，于色之间作意有两种，以愚昧与蕴等等差别，彼即各别有九种。以实事与假立之所依，执着亦说为二种，自在我等等自性，蕴等等所依亦如是。心不退转等等，显示自性无性等等，彼之不顺 品舍弃，是为一切时中之总持。若为证悟即六法，对治与舍弃，以及彼等之完全通达，智慧与慈悲具足，弟子非共同性，以及利他之次第，智慧勤奋亦不退，入之所依当知为种性。法界无别故，种性不容有异，以所依之法差别，彼之差别完全宣说。所缘即一切诸法，彼亦为善等等，世间者之证悟，以及何者欲求出世间，有漏无漏之法，以及何者有为无为，弟子共同之诸法，以及何者
English
The four contemplations are complete and dependent, the small, medium, and large, like the Hearers and Solitary Realizers, surpass all established tenets. The objects of focus are impermanence and so on, having a basis in truth, the appearances of attachment and so on are prevented, it is the cause of attaining all three vehicles. Form and so on are gathered, devoid of location, without location, without thought, and unspeakable. Form and so on do not abide, those, their essence is without essence. Those, one essence of one, it does not abide in impermanence and so on, those are empty by its essence, those, one essence of one. Whatever does not grasp phenomena, those are seen as signs, completely understood by wisdom, all are without object. Form and so on, the very nature of no-nature, that absence itself is the very nature, those are unborn and without departure, pure and those are without signs. Not relying on its signs, therefore there is no intention of belief or disbelief, the action of that samadhi is, prophecy and pride are extinguished. The three are mutually one essence, the samadhi is non-conceptual, thus the distinguishing factors are the same, namely small, medium, and large. Destroying its opponent, contemplation between form has two aspects, with ignorance and aggregates and so on as distinctions, that is, each has nine aspects. With the basis of reality and imputation, grasping is also said to be of two kinds, self-mastery, self, and so on as essence, aggregates and so on as the basis are also like that. The mind not regressing and so on, showing selflessness and so on, its unfavorable qualities are abandoned, it is the total retention in all ways. If it is realization, then six dharmas, antidote and abandonment, and their complete understanding, wisdom and compassion are complete, the disciple is not common, and the order of benefiting others, wisdom and diligence also do not regress, the basis of entering should be known as lineage. Because the realm of phenomena is without difference, lineage cannot have differences, with the distinctions of the dependent dharmas, its distinctions are completely declared. The object of focus is all phenomena, that is also virtue and so on, the realization of worldly beings, and whoever desires to transcend the world, defiled and undefiled dharmas, and whoever is conditioned and unconditioned, the common dharmas of disciples, and whoever
Tibetan
བ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡིས། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་དེ། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྤྱིན་སོགས་དང༌། །ལམ་དང་བྱམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་དང་ལྡན་པ་དང༌། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །བརྩེ་དང་སྤྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག །ཞི་གནས་ལྷ་ག་མཐོང་བཅས་པ་དང༌། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གང་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་བསོད་ནམས་དང༌། །ལམ་དང་གཟུངས་དང་ས་བཅུ་དང༌། །གཉེན་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡི། །རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཡོངས་སུ་སྤྱོང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡིས། །ས་ནི་དང་པོ་འཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཉིད། །གཏོང་དང་བཤེས་གཉེན་ བསྟེན་པ་དང༌། །དམ་ཆོས་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སེམས་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་སྐུར་འདོད་དགའ་བ་དང༌། །ཆོས་སྟོན་པ་དང་བདེན་པ་ཡི། །ཚིག་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །རབ་ཏུ་དགའ་དང་སྙིང་བརྩེ་ཆེ། །བཀུར་སྟི་བླ་མ་ལ་གུས་ཉན། །བརྒྱད་པ་སྤྱིན་ལ་སོགས་ལ་བརྩོན། །ཐོས་པ་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང༌། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང༌། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ལྔ། །ངས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང༌། །སྦྱངས་པ་ཡང་དག་སྡོམ་བསྟེན་དང༌། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟ་བ་མེད། །འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང༌། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་དང་ནི། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང༌། །རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བློ་ངན་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་སྤངས་ན། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་རྫོགས་པས། །སློབ
Chinese
父之不共。 众生皆胜菩提心， 断证三者之， 三大之自生， 应知此为所为。 彼等各别布施等， 以摄为六种相， 何为盔甲之修行， 以六组六如实说。 静虑无色布施等， 道与慈等， 具无缘， 三轮清净， 所为与六神通， 于一切种智之理， 入行之修行大乘， 应知是为登地。 慈与布施等六， 寂止观及见， 与双运之道， 何为善巧方便， 智慧与福德， 道与陀罗尼及十地， 亲友众之修行， 应知是为次第。 以十种圆满修持， 获得初地， 思与饶益之体性， 于诸有情心平等， 舍与善知识， 依止与正法， 寻觅所缘， 恒常出离心性， 欲成佛身欢喜， 说法与真实之， 语是第十如是说。 此等自性无所缘， 应知是为圆满修持。 戒律所作惭与忍， 极喜与大悲心， 恭敬上师恭敬听， 第八精勤布施等， 闻法不厌足， 无有财物施法， 清净一切佛刹， 不厌离于轮回， 羞耻惭愧名为， 无慢自性彼等五。 我处欲少知足与， 净修真实依律仪， 律仪圆满不舍弃， 呵责诸欲求， 舍弃涅槃与诸有， 不怯懦且无有见， 亲近与贪恋家室， 喧嚣之境与， 自赞毁谤他人与， 不善业之十道与， 慢心骄傲与颠倒， 恶念与烦恼忍受。 此十若能善断除， 即可真实获得五地。 布施持戒忍精进， 静虑智慧极圆满， 学
English
The Uncommonness of the Father. All beings are supreme, the mind itself, Of the three, abandonment, realization, The self-arising of the three great ones, This should be known as the purpose. Those individually, giving and so on, By being condensed into six aspects, Whatever is the practice of armor, Is explained as it is by six sets of six. Samadhi, formless giving, and so on, The path and love, and so on, Possessing the absence of focus, The three circles completely pure, Purpose and the six superknowledges, In the manner of all-knowing, The practice of entering the Great Vehicle, Should be known as ascending. Love and giving, and so on, six, Tranquility, insight, and seeing, And whatever is the path of union, Whatever is skillful means, Wisdom and merit, The path and dharani and the ten bhumis, The practice of the friendly assembly, Should be known as the order. By ten kinds of complete training, The first bhumi will be attained, Thought and the nature of benefiting, Equanimity towards all sentient beings, Giving and spiritual friends, Relying on and seeking the aim of the true Dharma, Always the nature of renunciation, Joy in wanting to become a Buddha body, Teaching the Dharma and truth, Speech is said to be the tenth. These are without inherent focus, It should be known that they are completely trained. Morality, doing, shame, and patience, Great joy and great compassion, Respect, respect for the guru, listening, The eighth is diligence in giving, and so on. Never being satisfied with hearing, Giving the Dharma without material things, Purifying all Buddha-fields, Never being weary of samsara, Shame and modesty are called, The nature of being without pride, these five. Dwelling in wanting little, contentment, Truly relying on the discipline of pure training, Completely not abandoning the discipline, Reproaching all desires, Abandoning nirvana and all possessions, Not being timid and without views, Familiarity and attachment to home, A place that has become noisy, Praising oneself and disparaging others, The ten paths of non-virtuous actions, Pride and arrogance and perversion, Evil thoughts and enduring afflictions. If these ten are completely abandoned, The fifth bhumi will be truly attained. Giving, morality, patience, diligence, Samadhi, wisdom, completely perfected, Study