Tibetan
ང་པོ་རབ་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལུས་བདག་མེད་པར་ལྟ་ཞིང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམ་པས། གང་ཟག་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་ཕྱི་གཟུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་སུ་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་དབང་པོ་ཡུལ་ལས་ལོག་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མར་མ་བསད་པ་ལྟར་བཀག་ནས་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་བསམ་གཏང་ཡི་དྲི་མའོ། །གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ལྟ་བའོ། །འདིའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་དང་བཅས་བ་ནི་འདོད་ཆགས་སྤངས་ལ་ལུས་ཉིད་མ་སྤངས་པའོ། །ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་པ་དང་ལུས་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རབ་འབྲིང་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ངང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཡང༌། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་མི་འབྱུང་ཞིང༌། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་འདས་པ་དང༌། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བརྟེན་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེའོ། །འདིའི་བསམ་གཏན་ནི་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །ལྷག་མཐོང་ནི་དབང་པོ་ ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལས་བཟློག་པའོ། །ཞི་གནས་ནི་ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཡང་དག་པར་སྔོམ་པ་འདི་ནི་དེའི་སྒོམ་པའོ། །གཉིད་ཡུར་བ་ལྟ་བུར་ཕྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགགས་པ་དང༌། གཉིད་སྟུག་པོ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ། །ལྟ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྫེ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། འདི་ལ་དམིགས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་བསྟན་པ་དེ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་པོ་ཐ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་པའོ། །དེའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཆ་ཤས་དྲུག་གིས་གཞིགས་ན། རགས་སྣང་གི་ངོ་བོ་མེད་དེ། དྲུག་ཆས་གཞིགས་ན་རྡུལ་ལོ། །ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་གླང་རྡུལ། གླང་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ལུག་གི་རྡུལ། ལུག་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་རི་བོང་གི་རྡུལ། རི་བོང་གི་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ཆུ་རྡུལ། ཆུ་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ལྕགས་རྡུལ། ལྕགས་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་མོ། རྡུལ་ཕྲ་མོ་བདུན་ཆ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་གཞིགས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་མུ་སྟེགས་པའི་གཞུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཆ་ཤས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་ཅན་གཅིག་ཡིན་ན་ཡུལ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པ་སྔོན་པོར་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་དཀར་པོ་དང༌། སེར་པོའི་ཁ་དོག་ཐམས་ཅད་གཅིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་འདྲེས་པ་ཆ་ཤས་ཅན་གཡག་རྔ་ནེའུ་གསིང་དེའི་འདབ་འབྱོར་བ་མི་སྣང་བའི་ངོ་བོར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་མི་སྣང་ན་ཡོད་པར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། འདི་མངོན་སུམ་དུ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱིས་ བསྐྱེད་ཅིང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱིའི་དོན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྫས་སུ་མི་གྲུབ་པ་དེས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་པ་གཉིས་ཏེ། གོམས་པར་བྱ་བའི་དུས་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་དུས་ནི་དང་པོར་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལས་བཟློག་པ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོའི་ཐུགས་ཀ་རུ་ཉི་མར་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་ཧཱུཾ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མ་ལ་བསྡུའོ། །ཉི་མ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ལའོ། །ཧཱུཾ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞབས་སྐྱེད་ཨུ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ལུས་པོ་ཧ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །མགོ་བོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཟླ་ཚེས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཐིག་ལེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །སྒྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ལྟར་ཧཱུཾ་གི་ཞབས་བསྐྱེད་པའོ། །ཧ་སྒྲའི་བར་དུ་རིམ་
Chinese
声闻乘的个别观察是以外境的承认为先导，观察身体无我，修习四圣谛。认为补特伽罗也是空性，外境所取是空性，内执的心也是空性，这是个别观察。其中，痛苦是蕴的自性，应当了知。集起是分别念，应当断除。灭尽是根从境上返回，应当现证。三界空性就像杀死黄鼠狼一样遮止，什么也不缘，这是修习。执著空性和常恒是禅定的垢染。成办他利的差别是见。此的果也是有余依和无余依。有余依是断除了贪欲，但身体没有断除。无余依是贪欲和身体二者都断除了。这是声闻的菩提。独觉的个别观察就像声闻的上中品一样。而且此的差别是没有老师，自生的智慧不可思议。也就是，圆满正等觉不会出现，声闻众和已逝者，独觉的智慧，不依赖而生起。这样说的。此的禅定是止和胜观。胜观是根从境的城市中返回。止是身体、语、意如实调伏，这是它的修习。像昏睡一样外境的行境止息，以及浓厚的睡眠，心和心所极度止息是修习的垢染。见和前面一样。此的果是群聚中行持和像犀牛一样独处。而且声闻和独觉的悲心也是缘众生的悲心，也就是行苦、苦苦和变苦。行苦是感受舍受的自性。苦苦是感受苦受的自性。变苦是感受乐受的自性。缘此而生悲心是缘众生的悲心。克什米尔分别说部就是那个教法。
English
The individual discernment of the Hearer Vehicle is preceded by the acceptance of external objects, contemplating the selflessness of the body and meditating on the Four Noble Truths. It considers the person to be emptiness, and the apprehended external object to be emptiness, and the mind that grasps internally to be emptiness, this is individual discernment. Among these, suffering is the nature of the aggregates, and should be known. Arising is conceptual thought, and should be abandoned. Cessation is the turning back of the senses from their objects, and should be realized. The emptiness of the three realms is like blocking a weasel from being killed, and not focusing on anything, this is meditation. Superimposing emptiness and permanence is a stain on meditative absorption. The distinction of accomplishing the benefit of others is view. The result of this is also with remainder and without remainder. With remainder is having abandoned desire but not having abandoned the body itself. Without remainder is having abandoned both desire and the body. This is the enlightenment of the Hearer. The individual discernment of the Solitary Realizer is like that of the superior and middling Hearers. Moreover, the distinction of this is that without a teacher, the self-arisen wisdom is inconceivable. That is to say, the Fully Perfect Buddha does not arise, and the wisdom of the Hearers and the departed, and the Solitary Realizers, arises without dependence. Thus it is said. The meditative absorption of this is calm abiding and insight. Insight is the turning back of the senses from the city of objects. Calm abiding is the thorough taming of body, speech, and mind, this is its meditation. Like drowsiness, the cessation of the sphere of activity of external objects, and deep sleep, the extreme cessation of mind and mental factors, is a stain on meditation. The view is the same as before. The result of this is practicing in a group and being like a rhinoceros. Moreover, the compassion of the Hearers and Solitary Realizers is also compassion focused on sentient beings, that is, the suffering of conditioning, the suffering of suffering, and the suffering of change. The suffering of conditioning is the nature of feeling neutral sensation. The suffering of suffering is the very nature of feeling painful sensation. The suffering of change is the very nature of feeling pleasurable sensation. Focusing on this and generating compassion is compassion focused on sentient beings. The Kashmiri Vaibhashika is that teaching.
Chinese
小乘的简要阐述。然后还要阐述大乘。其中，就因明乘而言，最后的权威是经部宗。他们的各自的分析是，如果以外境的六个部分来衡量，粗大的显现的自性是不存在的。如果用六分来衡量，就是微尘。太阳光中的微尘的七分之一是牛毛尘。牛毛尘的七分之一是羊毛尘。羊毛尘的七分之一是兔毛尘。兔毛尘的七分之一是水尘。水尘的七分之一是铁尘。铁尘的七分之一是极微尘。极微尘的七分之一是最极微尘。这样衡量，就认为一切外境事物都不是实有的。对此，前一种观点认为，顺世外道的宗义认为一切极微尘聚合为一体。如果极微尘是一个有分的部分，那么在缘取蓝色境，生起蓝色识的时候，就会导致白色和黄色等一切颜色都变成一体，因为它们是一体的缘故。因此，极微尘是不混杂的，具有像牦牛尾巴一样细密的部分，其结合的方式是不可见的。如果不可见，又如何证明它的存在呢？因为这显现的、具有行相的识是由境所产生并存在的，所以知道极微尘是存在的。这样，外境的意义就是，由非实有的极微尘所产生的识，是具有行相的刹那识，这就是各自的分析。禅修有两种，即串习的阶段和现证的阶段。其中，串习的阶段首先是将根识从对境的执着中扭转过来，这是不可思议的。其中，不可思议的是，观想金刚萨埵，身色白色，在心间太阳上，金刚的中心有（吽，梵文：hūṃ，种子字，摧破）字。然后将太阳收摄到金刚萨埵的心间。太阳也收摄到金刚中。金刚收摄到（吽，梵文：hūṃ，种子字，摧破）字中。（吽，梵文：hūṃ，种子字，摧破）字也是六如来的自性。足生（ཨུ，梵文：u，种子字）是不空成就的自性。身体（ཧ，梵文：ha，种子字）是无量光。头是宝生。月亮是毗卢遮那佛。明点是不动佛。声音是金刚萨埵。这样就是（吽，梵文：hūṃ，种子字，摧破）字的足生。（ཧ，梵文：ha，种子字）音之间依次
English
This is a brief explanation of the Lesser Vehicle. Then, the Great Vehicle will also be explained. Among them, regarding the Vehicle of Reasoning, the final authority is the Sautrāntika school. Their individual analysis is that when examining external objects with six parts, the nature of coarse appearances does not exist. If examined with six parts, it is a dust particle. One-seventh of a dust particle in sunlight is a yak-hair dust particle. One-seventh of a yak-hair dust particle is a sheep-wool dust particle. One-seventh of a sheep-wool dust particle is a rabbit-hair dust particle. One-seventh of a rabbit-hair dust particle is a water dust particle. One-seventh of a water dust particle is an iron dust particle. One-seventh of an iron dust particle is a minute dust particle. One-seventh of a minute dust particle is an extremely minute dust particle. Thus, by examining in this way, it is believed that all external objects are not substantial. In this regard, the former view holds that the Lokāyata school believes that all extremely minute dust particles are combined into one part. If an extremely minute dust particle is a single part with divisions, then when focusing on a blue object and a blue consciousness arises, it would follow that all colors such as white and yellow would become one, because they are one. Therefore, extremely minute dust particles are unmixed, possessing parts as fine as a yak's tail, and their manner of combination is invisible. However, if it is invisible, how is its existence proven? Because this manifest consciousness with aspects is produced and exists by the object, it is known that extremely minute dust particles exist. Thus, the meaning of external objects is that the consciousness born from non-substantial extremely minute dust particles is a momentary consciousness with aspects, and this is the individual analysis. There are two types of meditation: the stage of familiarization and the stage of realization. Among them, the stage of familiarization is, first, to turn the sense faculties away from attachment to objects, which is inconceivable. Among them, the inconceivable is to visualize Vajrasattva, with a white body, and in his heart, on the sun, at the center of the vajra, is the syllable (ཧཱུཾ, Devanagari: hūṃ, Romanized: hūṃ, meaning: Destroyer). Then, gather the sun into the heart of Vajrasattva. The sun is also gathered into the vajra. The vajra is gathered into the syllable (ཧཱུཾ, Devanagari: hūṃ, Romanized: hūṃ, meaning: Destroyer). The syllable (ཧཱུཾ, Devanagari: hūṃ, Romanized: hūṃ, meaning: Destroyer) is also the nature of the six Tathāgatas. The foot-born (ཨུ, Devanagari: u, Romanized: u, meaning: ) is the nature of Amoghasiddhi. The body (ཧ, Devanagari: ha, Romanized: ha, meaning: ) is Amitābha. The head is Ratnasambhava. The moon is Vairocana. The bindu is Akshobhya. The sound is Vajrasattva. Thus, this is the foot-born of (ཧཱུཾ, Devanagari: hūṃ, Romanized: hūṃ, meaning: Destroyer). Between the (ཧ, Devanagari: ha, Romanized: ha, meaning: ) sound, in sequence.