Tibetan
་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མི་རྟོག་པ་ཞེས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ནས་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་བཅོས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་དུས་དེ་ཉིད་ལས་སེམས་མ་ཡེངས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང༌། སྒོམ་པ་པོ་མེད་སྒོམ་པའང་མད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱང་ཡང་དག་གནས། ། ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་མི་རྟོག་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྒོམ་པ་ཆེད་དུ་གཏད་པ་གང་ཡང་མི་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན། བར་མ་ཆོད་པར་སྤྱོད་ལམ་བཞིར་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཆུ་བོ་ཀླུང་འབབ་གཞུང་དང་ནི། །མར་མེ་འབར་བའི་རྩེ་མོ་ལྟར། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ། གོམས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང༌། གང་ཡང་སྒོམ་པ་པོ་ཉིད་མེད། །གང་ཡང་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྒོམ་པ་པོ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་གཞག་གོ །དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས་པ་ཡང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་དུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་དེ། རང་བཞིན་ངོ་བོས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ། །གོང་དུ་རྟོག་པའི་རྐྱེན་མ་ཚོགས་པ་ན། ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་མ་བཅོས་པའི་གཉུག་མ་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་ཕྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པ་ནི་བརྟགས་ན་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པས་ན། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་གོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གོང་མར་བསྡུའོ། །དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའམ་རྟོག་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་
Chinese
显现为二的分别念，以及无二的无分别，虽然进行破立，但在彼如实之智中，未证悟之时，也与义的自性无二，即双运。至尊上师说，证悟之时也是双运。获得果位大手印之时，也是如此。因此，任何时候都不改变的，就是无为。具有如此之性的大手印，如此证悟即是见。修行就是不从彼时散乱心而安住，即： 无有修行者，修行亦泯灭， 无有本尊故，咒语亦不存， 离戏论自性，本尊咒安住。 如是说故，大手印本身，无分别是不需特意专注的造作之修行，因为彼即一切之自性。故不间断地于四威仪中不散乱而修。又如是说： 如河流奔腾不息， 如灯焰跳动不绝， 随咒语之真谛后， 得恒常不断之禅定。 如是说故，无有入定与出定，应知一切法皆为彼之自性。应串习之。又， 何者修行者亦无， 何者分别修行亦无， 所修之境亦无有， 彼之真如应修习。 如是说故，无有修行者，无有能修，无有为修行而做之事，于彼不散乱而安住。于彼不散乱而修习，一切分别念皆是忽然依赖他缘而生起，自性本体则未生。先前未聚集分别之因缘时，未被因缘所染之智慧，无为之本元，离增益损减，即大手印。从彼之后生起之智慧，被因缘所染，若观察则无有可指认之处。故说“第四者亦如是”，应如前知晓，第四者是被后来的证悟之因缘所染。所谓“彼”，是指未被因缘所染的无为本元之智慧。所谓“又”，是指后来的有分别之智慧，归于前者。所谓“如是”，是指显现或分别念刚一生起
English
The conceptual thought that appears as two, and the non-conceptual that is without two, although they are used to affirm and negate, in the wisdom of that very nature, even when not realized, it is non-dual with the essence of the meaning itself, that is, union. The venerable lama said that even at the time of realization, it is union. Even at the time of attaining the result, the Great Seal, it is the same. Therefore, that which does not change at all times is the unconditioned. The Great Seal that possesses such qualities, realizing it in this way is the view. Meditation is to remain without the mind wandering from that very moment, that is: There is no meditator, meditation is also extinguished, Because there is no deity, mantra also does not exist, From the nature free from elaboration, The deity and mantra also truly abide. As it is said, the Great Seal itself, non-conceptual, does not desire any contrived meditation that is specifically focused, because it is the essence of all. Therefore, one should meditate without interruption in the four activities, without distraction. Furthermore, it is said: Like a river flowing continuously, Like the tip of a burning flame, Following the truth of the mantra, Attain constant and uninterrupted samadhi. As it is said, without the state of meditative equipoise and post-meditation, one should know all phenomena as the essence of that very nature. One should familiarize oneself with it. Furthermore, There is no meditator, There is no differentiated meditation, There is also no object to be meditated upon, One should meditate on the suchness of that. As it is said, there is no meditator, no object to be meditated upon, and nothing to be done for the sake of meditation, one should abide without distraction in that very nature. Meditating without distraction in that very nature, all conceptual thoughts arise suddenly, relying on other conditions, but they are not born from their own nature or essence. When the conditions for conceptual thought have not yet gathered, the wisdom that is not defiled by conditions, the unconditioned original nature, free from imputation and denial, is the Great Seal. From that, the subsequent wisdom that arises, defiled by conditions, is such that if examined, there is nothing to be identified. Therefore, it is said, "The fourth is also the same," one should understand it as before, the fourth is defiled by the conditions of subsequent realization. The term "that" refers to the unconditioned original wisdom that is not defiled by conditions. The term "again" refers to the subsequent wisdom with conceptual thought, which is gathered into the former. The term "the same" refers to the moment when appearance or conceptual thought arises.
Tibetan
ཏུ་གོང་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་མི་དགག་སྟེ། ཅི་དང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྐྱུར་དུ་རའི་རོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱུར་མོར་ཤེས་ཏེ། སྐྱུར་མོ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱུ་རུང་ཡིན་ལ་སྐྱུ་རུ་ར་ཉིད་ཀྱང་སྐྱུར་མོར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོང་དུ་ལུང་དང༌། རིགས་པ་དང༌། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་རྟོགས་པས་ཕྱིས་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཉིད་སྟོང་པར་ཤེས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སྣང་བར་ཤེས་སོ། ། དེ་བས་ན་དབྱེར་མེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྒོམ་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །སྒོམ་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་འཇོག་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་དོ་ཧ་ལས། མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ལགས་གང་ཞིག་བརྫུན་པ་དེ་བོར་ལ། །གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང༌། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་པ་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེའོ། །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཡིན་ལ། སེམས་ཉིད་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན་ཅི་བྱུང་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ་མོ། །སྒོམ་པ་ལ་ཡང་དཔེ་གསུམ་སྟེ། ཆུ་དངས་པ་དང༌། ནོར་བུ་ཆུ་འདོང་བཅུག་པ་དང༌། མ་རྙོགས་པར་གཞག་པས་དངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འགེགས་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྒོམ་པའོ། །ཆུ་མ་རྙོགས་པར་བཞག་ན་རང་དངས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པས་ཅི་དང་ཅི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་གསང་བ་ལ་སྩོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྟན་ཏེ། དེས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱོ
Chinese
应当了知其为更高之自性。因此，不应阻碍诸根对境，而应了知一切显现之事物皆为此自性。若对生起之分别以理智进行分析，并使其无自性，则会变得低下。譬如，品尝了余甘子的味道，一见到它就知其酸涩。酸涩即是余甘子，余甘子即是酸涩。同样，先前通过经文、理智和上师的口诀进行修习，从而证悟，之后便知显现之事物本身即是空性，而空性本身即是显现。 因此，应当无有分别。正如所说：“何故不以心修习，而修习一切有情？若能遍知一切法，则修习本身非修习。”因此，不离此而安住即是修习。此外，在《多哈》中，箭尊者说道：“唉呀，放下所有虚假之物，舍弃所有执着之物。一旦证悟，一切即是它，无人能知晓除此之外的事物。”因此，所有显现之事物皆是心性，当了悟心性无有任何执着时，无论发生何事，都应如实了知并进行修习。修习亦有三种比喻：水澄清、宝石放入水中、不搅浑则会变得澄清。同样，阻止一切分别念，以及为了舍弃不顺之方的分别念而修习对治智慧，乃是造作之修习。如水不搅浑则自然澄清一般，如实了知一切事物之自性，并安住于不造作之中，乃是大手印之修习。以如是之了知，无论做什么，都将其转变为此自性，即是行持。行持亦有三种：有戏论之行持、无戏论之行持、以及极无戏论之行持。其中，有戏论之行持即是有相之行持。无戏论之行持即是秘密等行持。极无戏论之行持未曾于大手印之外开示，因此，凡是被其所摄持之行持，无论做什么，皆是行
English
One should know it as the nature of the higher. Therefore, one should not obstruct the senses from their objects, but should know all that appears as that nature. If one analyzes whatever thoughts arise with reason and makes them without self-nature, it becomes inferior. For example, having tasted the taste of amla, one knows it as sour as soon as one sees it. Sourness itself is amla, and amla itself is known as sour. Similarly, having practiced and realized through scripture, reason, and the guru's instructions, one later knows that the appearance of things themselves is emptiness, and emptiness itself is known as appearance. Therefore, one should be without separation. It is said: "Why not meditate with the mind, but meditate on all beings? If one fully knows all dharmas, then meditation itself is not meditation." Therefore, to rest without straying from that itself is meditation. Also, in the Doha, Arrow Master said: "Alas, abandon whatever is false, and let go of whatever you are attached to. Once realized, everything is it, and no one can know anything other than that." Therefore, all that appears in various ways is mind itself, and when one realizes that mind itself is without any attachment, one should know and meditate on whatever happens in that way. There are also three examples for meditation: clear water, a jewel placed in water, and becoming clear by not being disturbed. Similarly, stopping all thoughts, and meditating on antidote wisdom in order to abandon thoughts of the unfavorable side, is artificial meditation. Just as water becomes clear naturally when it is not disturbed, knowing the nature of all things as they are and resting without fabrication is the meditation of Mahamudra. With such knowledge, whatever one does, transforming it into that nature is conduct. There are also three types of conduct: conduct with elaboration, conduct without elaboration, and conduct that is extremely without elaboration. Among these, conduct with elaboration is conduct with signs. Conduct without elaboration is conduct such as secrecy. Conduct that is extremely without elaboration is not taught other than in Mahamudra, therefore, whatever conduct is grasped by it, whatever is done, is conduct.