Tibetan
ཉོན་མོངས་པ་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་ལུས་འཐོབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་པ་ནི་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའོ། །མི་སྡུག་པ་ནི་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལས་ནི་བག་ཆགས་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཐོབ་པ་དང་སྤང་བར་སྲིད་པར་སྐྱེ་ལ། དེས་ནི་ལུས་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ་ལྷའི་ལུས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དགའ་བའི་ཚལ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་བ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཇི་ལྟར་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ལས་བྱུང་བའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་རྣམས་ནི། གང་གིས་སྤྱོད་པ་དང་གང་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། གང་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལུས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་ན་ལུས་འབྱུང་བའོ། །གང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་དེ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་ཞིག་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་པའི། །ཕུང་པོ་དེ་དག་ཐབས་བཅས་ཀྱང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །ལྷ་གནས་སྲིད་པའང་དེ་དག་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གོ། འཇིག་རྟེན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་གནོན་ཅིང་ཤེས་པའི་འགྲོ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བརྟེན་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གདམས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གདམས་པ་པོ་ནི་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན། ཁྱབ་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་པས་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་སྐྱེད་པར་མཛད་པས་ན་རྒྱལ་བའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པས་ན་མགོན་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྤྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་ཚིག་ནི་བ་སྟན་པ་ཡིན་ལ་འོག་མ་གསུམ་ནི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་པ་ནི་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སངས
Chinese
如果说烦恼和习气能获得身体，因此宣说了“痛苦”等等。痛苦是指处所和受用等等。不痛苦是指对这些进行辨别的差别完全了知。从那产生习气，之后又是痛苦和不痛苦的辨别。之后从获得和舍弃这二者，有可能产生存在，由此获得身体。有人问：具有天神身体的众生在喜悦的园林等处所转生时，有什么快乐和痛苦？如何转生呢？宣说了“痛苦”等等。这是指从烦恼和业产生的具有染污的身体、受用和处所，谁在享用，享用什么，在哪里享用。那是与身体一同产生的，所以是身体产生。凡是心和心所产生的集合，那就是痛苦。如是说：凡是具有染污的取蕴，那些蕴即使具有方便，也是痛苦的生起处，世界和天界的存在也是那些。因为这样说的缘故。如果这样，那么世间都是痛苦的，那么如何解脱呢？宣说了“那个心”等等。压制那个痛苦并且了知的行者，依靠心来分别了知和完全了知，那就是证悟，是教诲的根本。因此，教诲者能从轮回中解脱。那是谁呢？宣说了“遍照”等等。因为在一切处无有障碍，并且极其清净，具有恒常的智慧之体性，所以，因为周遍而遍照，所以是遍照。因为在一切方面都能产生法的受用，所以是胜者。因为在一切方面都能成办众生的利益，所以是怙主，也就是法身、报身和化身，依次对应。这样，第一个词是表示，后面三个是解释。一切佛都是一切佛的法，那些法味道相同，称为总集，那是遍照的意义。一切佛都是佛。
English
If it is said that afflictions and habitual tendencies obtain a body, therefore, "suffering" and so on are taught. Suffering refers to places and enjoyments, and so on. Non-suffering refers to the complete understanding of the distinctions that differentiate them. From that comes habitual tendencies, and then again the distinction between suffering and non-suffering. Then, from obtaining and abandoning these two, there is the possibility of being born into existence, and thus one obtains a body. Someone asks: When beings with divine bodies revolve in joyful gardens and so on, what happiness and suffering is there? How do they revolve? "Suffering" and so on are taught. This refers to bodies, enjoyments, and places that arise from afflictions and karma, and are tainted. Who enjoys, what is enjoyed, and where is it enjoyed? That arises together with the body, so it is the arising of the body. Whatever aggregates of mind and mental factors there are, that itself is suffering. As it is said: Whatever aggregates with taints are taken, those aggregates, even with skillful means, are the source of all suffering, and the existence of the world and the realm of gods are also those. Because it is said like that. If that is so, then the worlds are all suffering, so how can one be liberated? "That mind" and so on are taught. The practitioner who suppresses and knows that suffering, relying on the mind to individually understand and completely know, that is realization, it is the root of instruction. Therefore, the instructor liberates from samsara. Who is that? "Vairochana" and so on are taught. Because he is unobstructed in all places, and extremely pure, possessing the nature of constant wisdom, therefore, because of pervasiveness, he is Vairochana, so he is Vairochana. Because in all aspects he generates the enjoyment of the Dharma, he is the Victorious One. Because in all aspects he accomplishes the benefit of beings, he is the Protector, that is, the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, corresponding in order. Thus, the first word is indicative, and the latter three are explanations. All Buddhas are all the Dharmas of the Buddhas, those Dharmas have the same taste, called the collection, that is the meaning of Vairochana. All Buddhas are Buddhas.
Tibetan
་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་སྒྲོལ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོན་པོའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་མཐར་བྱོན་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་དག་ཀྱང་སྒྲོལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ལྟོས་པར་མི་མཛད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཡིན་ཏེ་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་བཅས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གདམས་པ་བ་སྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་དང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་སྟན་པ་དེའི་གོང་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྲས་བུའི་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་གཞན་དག་ཀྱང་སྟོན་པར་མཛད་དམ་ཞེ་ན། འབད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུའི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ དང་འབྲས་བུ་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྒྱུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་འདོད་དེ། བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སླར་འདོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐུན་མཚམས་སུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་ནི་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་བྱའི། །རྒྱུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སོ་སོར་རབ་ཏུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ་སྔར་གྲུབ་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་གྱུར་ན། དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་ཡང་འདོད་པར་གྱུར་ན་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གནས་སྐབས་གང་དུ་འདོད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པས་ནི་དངོས་གྲུབ
Chinese
是诸佛之法。彼即是对于诸佛作个别之解说。因此说：诸佛皆能证悟。此乃胜者之义。佛陀乃轮回之救度者。此乃怙主之义。问：薄伽梵是否已达彼之义之究竟？抑或亦救度其他众生？抑或不作顾视耶？因此宣说“对于一切有情”等。利益一切有情，此即是义，因是所欲故。其中生起之大悲，即是衰损，因是极究竟故。与彼真实相应，即是恒常具备，因此应作如是想：是无舍弃。为宣说教诫之故，宣说“因”等。能极迅速且极安乐成办菩提之结合，即是因之真实性。彼之平等结合，即是等入。其中“于何处”之义，即是于所宣说之彼之前面之义。果之真实性，即是佛之身。示彼者，即是作示彼之结合。问：薄伽梵是否亦示其他者耶？因此宣说“努力”等。“果之真实性，真实入”之义，即是瑜伽士真实入于圆满无余之因与果无别之智慧等。彼不欲因之真实性，因已证知所作之事，故不再欲求。因此，于座间之第二等，应作果之瑜伽。因之瑜伽乃个别而极度修习，若已由先前成就之次第而真实入于果之真实性，彼若又欲求，则将如何耶？因此宣说“于何处”等。于任何情况生起欲求，彼即是轮回之习气，且已成办悉地之障碍，是再次有之因，是此之义。因此，由真实入于果之真实性，则能成就悉地。
English
These are the teachings of the Buddhas. That is, it is a separate explanation for the Buddhas. Therefore, it is said: All Buddhas can realize enlightenment. This is the meaning of the Victorious One. The Buddha is the savior of Samsara. This is the meaning of the Protector. Question: Has the Bhagavan reached the ultimate meaning of that? Or does he also save other beings? Or does he not look after them? Therefore, it is said, "For all sentient beings," and so on. Benefiting all sentient beings is the meaning, because it is desired. The great compassion that arises from it is the decline, because it is the ultimate. Being truly in accordance with that is always present. Therefore, one should think that there is no abandonment. For the sake of proclaiming the precepts, "cause" and so on are proclaimed. The union that accomplishes enlightenment very quickly and very happily is the very nature of the cause. The equal union of that is equal entry. The meaning of "where" in it is the meaning before that which is proclaimed. The reality of the fruit is the body of the Buddha. Showing that is making the union of that show. Question: Does the Bhagavan also show others? Therefore, "effort" and so on are proclaimed. The meaning of "the reality of the fruit, truly entered" is that the yogi truly enters into the complete and complete wisdom and so on that is inseparable from cause and effect. He does not desire the reality of the cause, because he has realized what has been done, so he does not want to ask for it again. Therefore, in the second and so on in the session, the yoga of the fruit should be done. The yoga of the cause is to practice separately and extremely. If one has truly entered into the reality of the fruit by the order of previous achievements, what will happen if he wants to ask for it again? Therefore, "where" and so on are proclaimed. In any situation where desire arises, that is the habit of Samsara, and it has become an obstacle to the accomplishment of Siddhi, and it is the cause of existence again, that is the meaning. Therefore, by truly entering into the reality of the fruit, one can accomplish Siddhi.