Tibetan
། །རྐྱེན་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པའི་དུས་སུ་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གཞན་གྱི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུའོ། །ཧེ་བཛྲ་འདུས་པའི་ལེའུ་ལྟར་རིམ་གྱིས་མི་སྦྱོང་བར་སྨོད་པས་ཉིན་མཚན་འདས་པའོ། །རྐྱེན་ནི་བླ་མ་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང་ཕྲད་པས་ལམ་རིམ་གྱིས་སྤྱང་བ་རྣམས་ལ་སྨོད་ཅིང་ཁྲོ་བའོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་བློ་རིམ་གྱིས་བསླབས་པས་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་ནི་ལམ་རིམ་གྱིས་མ་སྦྱངས་པའོ། །གསང་བ་ནི་གྲུབ་པ་གནས་པའི་དོན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ལྟ་བ་གཉིས་སོ།། སྒྲོགས་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བས་ཉིན་མཚན་འདས་ནའོ། །རྐྱེན་ནི་མ་སྦྱངས་པ་དང་ཕྲད་པའི་དབང་གིས་སོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་ཡུལ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ཕྲད་པ་ན་བློའི་བྱེ་བྲག་དྲིས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་སྨོད་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་གོ་རིམས་མཐའ་དག་གཟུང་ངོ༌། །སྨོད་པ་ནི་དེ་མ་བསྒོམས་པར་ཉིན་མཚན་འདས་ནའོ། །རྐྱེན་ནི་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་ལུང་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ངན་པ་ལགས་སོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་ལྷ་སྒོམ་པའོ། །རང་བཞིན་དག་པ་ནི་ལྟ་བ་གཉིས་སོ། །སོ་མ་ཉི་ཟ་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་བདག་གཉིད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་ཉིན་མཚན་འདས་ནའོ། །རྐྱེན་བླ་མ་དམ་པ་དང་བྲལ་པས་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་དབང་གིས་སོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་གོམས་པར་བྱའོ། །གདུག་པ་ཅན་ནི་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །བདག་ལ་གནོད་པའི་དབང་གིས་ཞེ་སྡང་གིས་བསླང་ནས་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་དྲག་པོ་བྱེད་པ་ཉིན་མཚན་འདས་ནའོ། །རྐྱེན་ནི་ཉེས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་སོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ་བདུད་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ལུང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མིང་སོགས་བྲལ་བའི་ཆོས་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་མི་མཐུན་པར་གཞན་དུ་རྟོགས་པས་ཉིན་མཚན་འདས་པའོ། །རྐྱེན་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མ་ཕྲད་པའོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་དེའི་གདམས་པ་ལས་སོ། །དད་ལྡན་ནི་ལམ་རིམ་གྱིས་མ་སྦྱངས་ཀྱང་གྲུབ་པར་གནས་པའི་དོན་ལ་འདོད་པའོ། །སུན་འབྱིན་པ་ནི་མ་བསྟན་པ་དང་ལོག་པར་བསྟན་པས་སོ། །རྐྱེན་ནི་མོས་པའི་གང་ཟག་དང་ཕྲད་པས་སོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་རྟོག་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་སྟོན་པ་ནི་མི་གཙང་བའི་བློས་དོར་ཏེ་དུས་འདས་པའོ། །རྐྱེན་ནི་རྫས་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །མི་འབྱིན་པའི་ཐབས་ནི་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཉེས་པ་འདི་རྣམས་ལྕི་ཡང་ཡོད་ཀྱང་གནོད་པ་ནི་འདྲའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པས་སོ། །སྔགས་པས་འདི་དག་སྤངས་ནས་ནི། །དངོས་ གྲུབ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་ན། །ཉམས་པས་བདུད་ཀྱིས་བཟུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་ཞིང༌། །ཐུར་དུ་བལྟས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དེ་བས་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་ནི། །བདག་ཉིད་མ་འཁྲུལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བག་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །དབང་བསྐུར་ནས་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་པ་དང་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་གང་འདོད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དག་ནི་དོན་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ངེས་པར་ནན་ཏན་གྱིས་བསླབས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་བླ་མའི་ཉེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་བཞི་པོ་བསྡུ་ན་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །ལྟུང་བ་དང་པོ་དང་གཉིས་བ་ནི་གཉིས་ཀ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྤུན་ལ་དང༌། བྱམས་སྤོང་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་འདོར་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨོད་པ་དང༌། གདུག་ལ་བྱམས་པ་སྤོང་བ་སྟེ། ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་གི་སེམས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་འབད་པས་བསྲུང་ངོ༌། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་སྨོད་པ་དང༌། དག་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང༌། །མིང་སོགས་བྲལ་ལ་དེར་རྟོག་དང༌། །སེམས་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། དམ་ཚིག་མི་བསྟེན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་སྨོད་པ་དེ་རྣམས་སྤངས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དེ་ནི་ལྟ་སྤྱོད་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང༌། མིང་སོགས་བྲལ་ལ་དེར་རྟོག་སྤངས་པས་ལྟ་བ་རྣམ་གཉིས་རྟོགས་པའོ། །དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་བཅུ་པའི་དགུ་སྤངས་པས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་དང༌། སེམས་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། དམ་ཚིག་མི་བསྟེན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་སྨོད་པ་གསུམ་གྱིས་དགུ་སྤ
Chinese
。缘起如前。不予之方便是，于不顺之缘邻近之时，知晓利益和过患，应修菩提心。或者，应忆念无生。自己的宗派是大乘两种。其他的则是声闻和独觉。如黑汝嘎集经之章节所说，呵斥不次第修习而虚度昼夜。缘起是，与远离上师、誓言破损者相遇，呵斥、嗔怒次第修习道次第者。不予之方便是，以次第修习智慧，应知为一乘。尚未成熟是，未次第修习道次第。秘密是，成就安住之义，如虚空般之二见。 宣说是，以身语之结合而虚度昼夜。缘起是，因与未修习者相遇之故。不予之方便是，与如是境相遇时，应询问智慧之差别，并与之相应。呵斥蕴是，摄取生起次第之全部。呵斥是，未修习彼而虚度昼夜。缘起是，开示深奥之教证和恶劣之受持。不予之方便是，修习本尊。自性清净是二见。苏摩尼食是，未生起彼二之分别念。彼之自性于睡眠中无分别念而虚度昼夜。缘起是，因远离具德上师，受实有之见所支配。不予之方便是，依靠具德上师之言教，应串习见解。具毒者是人与非人等。因受损于自身，由嗔恨所驱使，做无益之猛烈行为而虚度昼夜。缘起是，因造罪之故。不予之方便是，修习忍辱，应从驱魔之教证中知晓。离名等之法是光明和双运。证悟彼是，以与彼二之自性不相符之方式，于他处证悟而虚度昼夜。缘起是，未与善知识相遇。不予之方便是，从彼之教导中获得。具信者是，虽未次第修习道次第，然希求成就安住之义。驳斥是，因未开示或邪说之故。
English
The condition is as before. The means of not giving is that when unfavorable conditions are near, one should cultivate the mind of enlightenment by knowing the benefits and faults. Or, one should keep in mind the unborn. One's own established view is the two aspects of the Great Vehicle. Others are the Hearers and Solitary Realizers. As stated in the chapter of the Hevajra Tantra, one spends days and nights scolding those who do not train gradually. The condition is meeting those who are separated from the lama and have broken their vows, scolding and being angry at those who train in the stages of the path. The means of not giving is that one should understand it as one vehicle by gradually training the mind. Not fully ripened means not having trained in the stages of the path. The secret is the view that the meaning of abiding in accomplishment is like the sky. Proclaiming means spending days and nights with the union of body and speech. The condition is due to encountering those who have not trained. The means of not giving is that when encountering such a situation, one should ask about the differences in intelligence and act accordingly. Scolding the aggregates means taking all the stages of generation. Scolding means spending days and nights without meditating on it. The condition is the profound teachings and the bad adherence. The means of not giving is to meditate on the deity. The naturally pure is the two views. Soma eating the sun means that the thoughts of the two have not arisen. Its nature is to spend days and nights without conceptualization in sleep. The condition is being separated from the holy lama and being dominated by the view of substantiality. The means of not giving is to become accustomed to the view by relying on the words of the holy lama. The harmful ones are humans and non-humans. Driven by hatred due to harm to oneself, one spends days and nights doing violent things that are not beneficial. The condition is due to having committed offenses. The means of not giving is to cultivate patience, which should be known from the teachings on averting demons. The Dharma free from names and so on is luminosity and union. Realizing it means spending days and nights realizing it elsewhere in a way that does not match the nature of the two. The condition is not meeting a virtuous friend. The means of not giving is from his instructions. The faithful one is one who desires the meaning of abiding in accomplishment even though he has not trained in the stages of the path. Refuting is due to not teaching or teaching wrongly.
Chinese
因是与具信之人相遇。不给予的方法是与分别念相结合而宣说佛法。誓言是食用誓言五甘露等。不示现是不净观舍弃而过时。因是事物近处存在。不给予的方法是不分别的心。这些罪过虽有轻重，但损害是相同的。为何如此？因为是根本堕罪。持咒者舍弃这些后，成就必定获得。名为舍弃所舍之功德。否则，若从誓言中退失，退失则会被魔所 पकड़。之后将感受痛苦，向下看而堕入地狱。名为退失之过患简略。因此，断除我慢后，认知自己不迷乱。名为于谨慎之事学习。灌顶后十四根本堕和五十根本上师法，任何想修的修法都是详细阐释意义，因此必须努力学习，否则是上师的过失。如此十四条归纳为三：不令共同菩提心退失，不令殊胜菩提心退失，以及二者皆不令退失。第一条和第二条是二者皆不令退失。对同胞，舍弃慈爱，舍弃菩提心，诽谤宗派，舍弃对恶毒者的慈爱，这五条是不令共同心退失，因此要努力守护。宣扬秘密，诽谤五蕴，对清净法生起怀疑，对离名等者于彼分别，令心厌烦，不依止誓言，诽谤智慧，舍弃这些是不令殊胜菩提心退失。又是见行修三者的自性，对法生起怀疑，对离名等者于彼分别，舍弃这些是证悟二种见解。第一、第二、第三、第四、第五、第六、第七、第八和第十的九种舍弃是修行的诀窍，令心厌烦，不依止誓言，诽谤智慧这三种舍弃
English
The cause is meeting with a person of faith. The method of not giving is to teach the Dharma in conjunction with conceptual thought. The samaya is the samaya of eating, the five amṛtas, etc. Not showing is abandoning with impure thoughts and letting the time pass. The cause is the substance being nearby. The method of not giving is with a non-discriminating mind. Although these faults have varying degrees of severity, the harm is the same. Why is that? Because they are root downfalls. Having abandoned these, the mantra practitioner will definitely attain accomplishment. This is called the merit of abandoning what should be abandoned. Otherwise, if one falls from the samaya, having fallen, one will be seized by demons. Then one will experience suffering, look downwards, and go to hell. This is a brief summary of the faults of falling. Therefore, having destroyed pride, one should know oneself without being confused. This is called training in what should be done carefully. After empowerment, the fourteen root downfalls and the fifty root guru practices, whichever practice one wishes to practice, are explained in detail, so one must diligently study them, otherwise it is the guru's fault. Thus, the fourteen are summarized into three: not causing the common bodhicitta to decline, not causing the special bodhicitta to decline, and not causing both to decline. The first and second are not causing both to decline. Towards siblings, abandoning love, abandoning bodhicitta, slandering tenets, abandoning love towards the malicious, these five are not causing the common mind to decline, therefore one should strive to protect them. Proclaiming secrets, slandering the skandhas, having doubt about pure Dharma, discriminating about those who are free from names, making the mind weary, not relying on samaya, slandering wisdom, abandoning these is not causing the special bodhicitta to decline. Also, it is the nature of the three, view, conduct, and meditation. Having doubt about the Dharma, discriminating about those who are free from names, abandoning these is realizing the two views. Abandoning the nine of the first, second, third, fourth, fifth, sixth, seventh, eighth, and tenth is the instruction of meditation, making the mind weary, not relying on samaya, slandering wisdom, these three abandon