Tibetan
ལོག་ པར་བསྟན་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྤྱང་བ་གང་ཡང་མེད་པར་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་མན་ངག་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྩ་བ་མེད་པའི་དབང་གིས་མྱུར་དུ་འཇིག་ལ་ངེས་པར་ཆུང་ངོ༌། དེ་བས་ན་དེ་གཉིས་ནི་བཀའ་འདས་དང་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན། ཛྙཱ་ན་སིདྡྷི་ལས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མ་མཐོང་བས། །ཇི་ལྟ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་འདྲེན། །ལོང་བ་གཉིས་ནི་འགྲོགས་གྱུར་ན། །གཉིས་ཀ་ལྟུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཡང༌། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལམ་དེ་ཡིས། །བགྲོད་པ་ཉམས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །སྤུན་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་དང་བྱམས་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་གཅིག་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་སྔོན་དུ་ཐུན་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྤུན་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་འདོད་པ་དང༌། གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་མེད་ལ་དེའི་དབང་གིས་གནོད་ཅིང་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཕྲ་མོ་མི་བཟོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྤུན་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྤོང་བ་དེས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཞན་ལ་གནོད་པར་འདྲ་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤོང་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨོད་པ་གཉིས་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། རྒྱུ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པར་མ་བྱས་པར་བླངས་སུ་ཟིན་ཡང་མི་བརྟན་ཏེ། དེ་ཡང༌། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ལྷག་པའི་གནས། །གང་དུ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་སྟེ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་དུ་ཡང༌། །ཡང་དག་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱད་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་བསགས་པས་སོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བས་འབྱུང་བ་ནི། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འཇིག །དེ་བས་དོན་དེ་བསྲུངས་པས་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། སྤངས་པའི་ཚད་དང༌། དེའི་ཉེས་པའོ། །སྤངས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དང༌། སྤུན་ལ་བརྟེན་ནས་དང༌། །སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་སྤོང་བའོ། །ཚད་ནི་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པས་གཡོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པས་ཉིན་མཚན་ཆ་ཅི་རིགས་པར་འདས་ པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྩད་ནས་འབྱིན་པ་ནི་ཉེས་པའོ། །གཞན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱས་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཆེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་གི་ཐེག་པ་ནི་ཐིག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སོ། །གཞན་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིའོ། །སྨོད་པ་ནི་གོང་མ་ལྟར་མི་སྦྱོང་ཞིང་སྨོད་པ་སྟེ།
Chinese
称为邪见与邪行，即在没有任何先导的智慧的情况下，即使已经传授了灌顶和生圆次第的口诀，也会因为没有根基的缘故而迅速毁灭，而且必定微小。因此，这两者是违背教令和二者的原因。如《智成就法》所说：自己没有见到道路，如何引导他人？两个瞎子同行，毫无疑问都会坠落。又说：以罪恶之路，行进将遭受衰败。因此，应当依止殊胜的上师。说同伴的过失和舍弃慈爱，二者堕落的本体相同，其产生的因也是相同的，其因是先前的嗔恨。因此，说同伴的过失，希求对众生的慈爱，对于没有珍爱之心的人，因为受到它的影响而伤害和辱骂等等，微小的因缘也无法忍受。因此，说同伴的过失和舍弃对众生的慈爱，这两者本体相同，因为同样会伤害他人。舍弃菩提心和诽谤宗派，二者原因和本体相同，原因是未以慈悲的力量稳固菩提心，即使受持也无法稳固。如云：对于一切都是殊胜的处所，一切都将毁灭的地方，即使在千百万劫中，也能正确产生巨大的善，菩提心是产生，积累福德的集合。千百万劫所产生的，瞬间就会毁灭。因此，如来宣说了守护此意义。如是宣说了舍弃菩提心，舍弃的程度，以及它的过患。舍弃有三种：依止上师而舍弃，依止同伴而舍弃，依止众生而舍弃。程度是依止这三种所依，以烦恼的念头，以狡诈等等，无论昼夜，时间流逝。彻底拔除善根是过患。如果障碍他人的菩提心，也应知过患极大。其中，自己的乘是两个大明点，他人的是声闻乘。诽谤是不如前者一样修习而诽谤。
English
It is called wrong view and wrong practice, that is, without any preceding wisdom, even if the empowerment and the oral instructions of the generation and completion stages have been taught, they will quickly perish due to the lack of foundation, and they will definitely be small. Therefore, these two are the cause of transgressing the teachings and the two. As it is said in the Jnanasiddhi: If you have not seen the path yourself, how can you guide others? If two blind people walk together, there is no doubt that they will fall. Again, it is said: By the path of the wicked, walking will lead to decay. Therefore, one should rely on the noble lama. Speaking of the faults of a companion and abandoning loving-kindness, the essence of the two is the same, and the cause of their arising is also the same, the cause of which is the previous hatred. Therefore, speaking of the faults of a companion, desiring loving-kindness for sentient beings, for those who have no cherished mind, because of being affected by it, they cannot tolerate even small causes such as harming and scolding. Therefore, speaking of the faults of a companion and abandoning loving-kindness for sentient beings, these two are the same in essence, because they are the same in harming others. Abandoning the mind of enlightenment and slandering the tenets, the cause and essence of the two are the same, the reason is that the mind of enlightenment has not been stabilized by the power of love and compassion, even if it is taken, it cannot be stabilized. As it is said: For all is the supreme place, where all will perish, even in millions of kalpas, one can correctly generate great virtue, the mind of enlightenment is the generation, the accumulation of the collection of merit. What arises from millions of kalpas will be destroyed in an instant. Therefore, the Tathagata proclaimed the protection of this meaning. Thus, it is proclaimed the abandonment of the mind of enlightenment, the extent of abandonment, and its faults. There are three types of abandonment: abandoning by relying on the lama, abandoning by relying on a companion, and abandoning by relying on sentient beings. The extent is to rely on these three supports, with the thought of affliction, with deceit and so on, no matter day or night, time passes. Eradicating the root of virtue is a fault. If you obstruct the mind of enlightenment of others, you should also know that the fault is very great. Among them, one's own vehicle is the two great bindus, and the other's is the Hearer's vehicle. Slandering is slandering without practicing like the former.
Tibetan
རང་མི་གནས་ཤིང་གཞན་མི་འཛུད་པའོ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་སྨོད་པ་གཉིས་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། རིམ་གྱིས་མ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་གསང་བའི་དོན་གྲུབ་པར་གནས་པའི་དོན་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་ཕུང་པོ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་གོ་རིམས་སྤོང་བས་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །དེ་ཡང༌། ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་བསྒོམས་པ་ལ། །སེམས་ཀྱི་བརྩོན་པ་དག་ལ་ནི། །གླེགས་བམ་ཙམ་ཡང་བསྟན་པ་ནི། །སྦྱིན་པར་མི་བྱ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་རབ་སྤོང་བས། །རྨོངས་པ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་དམྱལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས། །མི་དེའང་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །དེ་དང་བདག་གཞན་ཕུང་བ་ནི། །འབྱུང་བས་ངེས་པར་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དང༌། །སྡུག་ལ་བྱམས་སེམས་གཉིས་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དག་པ་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ལ་དེ་གཉིས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་ཞི་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་གདུག་པ་ཅན་དེ་གནོད་ཅིང་དམོད་པ་ལ་སོགས་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བྱུང་པ་ལ་རྡེག་པ་ལ་སོགས་པ་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཕན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པས་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །མིང་སོགས་བྲལ་བའི་ཆོས་ལ་དེར་རྟོག་པ་དང༌། དད་ལྡན་སེམས་སུན་འབྱིན་པ་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ། མིང་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་གནས་པའི་དོན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་བརྟགས་པའི་རྒྱུས་དེ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཅན་དབང་པོ་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སུན་འབྱིན་ཏེ། མ་ཞུགས་པ་ལ་མི་འཇུག་ལ། ཞུགས་པ་བཟློག་ཅིང་བརྟན་པར་མི་བྱེད་པས་སོ། །དམ་ཚིག་མི་བསྟེན་པ་དང་ཤེས་རབ་སྨོད་པ་གཉིས་ཀྱང༌། བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་ མི་བསྟེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྨོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྨོད་པ་ཉིད་དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུའོ། །དེས་ན་དང་པོར་བླ་མ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་ཚིག་གི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་བརྟགས་ལ་ལེགས་པར་བླང་གི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་གྱུར་པས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང༌། །སློབ་མའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་དེ་རྣམས་ལས་འདས་པ་ན་ཉེས་པ་བསྟན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པ་དེ་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པའི་དོན་ཏེ། ལྟུང་བ་གཞན་ལ་ཉེས་པ་འདྲ་བ
Chinese
自己不住留，也不引入他人。宣扬秘密和诽谤五蕴二者，原因和本体相同。因为没有次第修习的缘故，对于没有成为法器者，观察秘密之义成就而安住之义的两种相，等等，因为舍弃了生起五蕴为天尊自性等等的次第，所以原因和本体相同。又是，天尊之形乃是修习处，对于心的精进者们，仅仅书本也示现，不应布施应知晓，舍弃金刚智慧，愚昧者将堕入地狱。那成为地狱之因的缘故，那人也将堕入地狱。那和自己他人毁灭，生起故应定要守护。如是说。对于法生起犹豫，和对于痛苦生起慈悲心二者，原因和本体相同。又是，一切有情自性清净光明和双运的自性为一，对此二者生起怀疑，由于没有证悟轮回和寂灭的大手印双运，对于恶毒者损害和诅咒等等，生起菩提之缘，对于击打等等，以猛烈的行为没有利益反而成立，所以原因和本体相同。对于远离名等等的法在那里分别，和使具信者心生厌烦，原因和本体相同。远离名等等，是成就的安住之义，如虚空般的自性光明，以对事物和相状分别的因，使对此具有信心的有情根器殊胜者心生厌烦，没有进入者不令进入，进入者令退转并且不稳固。不依止誓言和诽谤智慧二者也是，不依止五甘露等等的誓言，是诽谤智慧之因，对此诽谤即是舍弃之因。因此首先观察上师是否具有成就者的语言之相，好好领受，否则就不是了。因此，上师和弟子们，同样誓言衰损故，勇士首先应观察上师和弟子的关系。如是说。如是超越那些堕罪之后，显示过失，就是诽谤上师，那是指示之义，对于其他堕罪相似的过失。
English
One does not abide by oneself, nor does one introduce others. Proclaiming secrets and slandering the aggregates are the same in cause and essence. Because one has not cultivated them in stages, for those who have not become vessels, observing the meaning of the secret as the meaning of accomplishment and abiding, and so on, because one abandons the order of generating the aggregates as the nature of the deity, etc., the cause and essence are the same. Moreover, the form of the deity is the place of meditation, for those who are diligent in mind, even just a book is shown, it should not be given, it should be known, abandoning the vajra wisdom, the ignorant will fall into hell. Because that becomes the cause of hell, that person will also fall into hell. That and the destruction of oneself and others, because it arises, one should definitely protect it. Thus it is said. Doubting the Dharma and having compassion for suffering are the same in cause and essence. Moreover, all sentient beings are one in the nature of self-nature purity, luminosity, and union, doubting these two, because one has not realized the union of samsara and nirvana's great seal, harming and cursing the wicked, etc., the cause of enlightenment arises, for striking, etc., with violent actions, it is not beneficial but established, so the cause and essence are the same. For the Dharma that is separated from names, etc., there is discrimination there, and causing faithful minds to be annoyed, the cause and essence are the same. Separated from names, etc., is the meaning of the abiding of accomplishment, the luminous nature like space, because of the cause of discriminating things and characteristics, causing those sentient beings who have faith and excellent faculties to be annoyed, those who have not entered are not allowed to enter, and those who have entered are turned back and not stabilized. Not relying on vows and slandering wisdom are also, not relying on the vows of the five nectars, etc., is the cause of slandering wisdom, slandering that itself is the cause of abandoning. Therefore, one should first observe whether the lama has the appearance of the words of an accomplished one, and receive it well, otherwise it is not. Therefore, lamas and disciples, because the vows are equally deteriorated, the hero should first observe the relationship between the lama and the disciple. Thus it is said. After transcending those transgressions, showing faults is slandering the lama, that is the meaning of indication, for other similar faults of transgression.