English
Within the unborn state, nothing is excluded. The nature of mind is like the sky, and it is also the essence of Mahamudra. Attachment, hatred, ignorance, and bodhicitta are also the essence. Now, it is taught to transform the alaya consciousness into the lamp of mindfulness. That is, the emptiness produced by the mind that is contemplated as appearance by mindfulness is ignorance. Therefore, taking the Buddha's intention as the path of mind, wisdom and awareness cannot function, so it is invisible, like darkness. So what should be done? Mindfulness should be known as just a lamp. Relying on the guru's instructions and various methods, the three bodies can be shown. For example, when searching for a desired object in the dark, the object can be found by relying on the light of a lamp. Or, if one opens the lotus in one's heart, contemplates a very subtle bindu, and meditates on it without discrimination, it is said that this is the Buddha's intention. It should be known that this is only an image in a mirror. Beyond that, it should be known that non-thought is equality. Because both of these are unborn and unceasing. Separated from separate thoughts and all seeking, practicing diligent wisdom, and separating from awareness and speculation, realizing the wisdom of the Dharmadhatu, this is only because of the lamp. Transform the darkness of ignorance into a lamp. Because mindfulness is not understood as a lamp, Clinging to one's own continuum, thinking this is samsara. This is nirvana, etc., because good and bad thoughts arise, Therefore, one is bound in the three realms. From samsara, the distinctions of wisdom are inconceivable. As long as the distinctions of wisdom exist, for the yogi of realization, this is practice. This is non-practice, etc., although inconceivable distinctions of wisdom arise, but relying on the instructions of the supreme guru, knowing that this is only an illusion, the illusion itself is momentary, and momentarily always disappears into the Dharmadhatu, one will not be stained by the two stains. Therefore, all stains of the mind should be removed. The Dharmadhatu where illusion disappears, because mindfulness and awareness are not mixed, is stained by the mud of samsara and nirvana. Transcending the three of hearing, thinking, and meditation, because there is no clinging to it with wisdom and awareness, so what can the non-clinging nature be contemplated with? Now it is taught that there is no acceptance or rejection when realized. Mindfulness is
Tibetan
སྐྱེས་པ་འདི་དགག་མི་དགོས་ཏེ། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་བཞིན་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའོ། །དྲན་མེད་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འཆར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མ་བཀག་ལ་བུདྡྷ་མ་བསྒྲུབས་པས། དགག་པ་མེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་མེད། །དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་དུ་དག་ཙམ་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་ཅན་སྤང་བར་བྱ་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བླང་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་མེད་པའོ། །བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པ་ཡིན་པས། འཛིན་པ་མེད་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས། འདི་ནི་འཁོར་བ་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདི་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་མང་པོ་ལ་ཆགས་པས་ནི། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འཆིང་བས། བློ་ཡི་དབྱེ་བས་རྨོངས་རྣམས་བཅིངས། དོན་རྟོགས་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་དག་ཙམ་ན། རྒྱུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་དག་ཙམ་ན། ལམ་དག་པ་ཞེས་བྱ། རྒྱུ་ལམ་གཉིས་ཀ་མ་སྐྱེས་པའི་དབྱིངས་སུ་དག་ཙམ་ན་འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་བྱ། རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ཀ་བློས་མ་རེག་པར་རྟོགས་ཙམ་ན། ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་དག་པས། དབྱེར་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྣམ་དག །།ད་ནི་རྟོགས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སེམས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དབུ་མ་དང་ཚད་མའི་གཅིག་ངང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བརྟགས་པའི། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་མིན་པས། གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་བརྟགས་གཅིག་ཉིད་མིན། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། དྲན་པས་མཚོན་ནས་དྲན་མེད་ ཤེས། དྲན་མེད་ཤེས་པས་དྲན་པ་གློ་བུར་བར་རྟོགས། དྲན་པ་གློ་བུར་བར་རྟོགས་པས། དྲན་པ་གཞི་དང་རྩ་བ་བྲལ་བར་ཤེས། དྲན་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་བློ་ལས་འདས་པར་ཤེས། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཤེས་ནས་དེ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་པ་དྲན་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་དྲ
Chinese
此生无需断绝，如虚空之云般消逝而去。无念无需修持，自性显现。因此，众生不遮止，佛陀不修持，无有遮止亦无有修持。忆念与无忆念二者于无生中清净时，无生之性即是离于执取。无有舍弃众生，或取证涅槃之念。离于思与言说，即是不可思议之界，大乐不为任何污泥所染，无有执着，不可思议。如是未证悟之愚昧者们，执着于此乃轮回，此乃涅槃，此乃等持等等二取之识，为轮回三种所缚。以智慧之分别，束缚愚昧者。通达意义之瑜伽士，了悟轮回与涅槃无别。了悟有为与无为之法无别。止观之识等等二取之识，皆于显现之俱生中清净时，名为因清净。一切因于空性之俱生中清净时，名为道清净。因道二者于无生之界中清净时，名为果清净。因道果三者于不为心所触及而了悟时，一切于无别中清净，无别俱生任运成。现在宣说以证悟故无须修持，心即解脱：以中观与量论之远离一性等等之理，而于空性中观察。法性空性亦非超越真实之智，故以一与多分别，亦非唯一。那么，法性之义应如何了知？以忆念为开端而知无念。以知无念而了悟忆念为忽然。以了悟忆念为忽然，知忆念离于基与根。知无念之体性为无生。知无生之自性为离于心。如是了悟时，忆念、无念、无生、离于心三者，知为三身，于彼三者之性中了悟之瑜伽士即得解脱。彼亦忆念、无忆念于空性中解脱
English
This birth need not be cut off, it vanishes like a cloud in the sky. Non-mentation need not be cultivated, it arises naturally. Therefore, without obstructing sentient beings and without cultivating Buddhahood, there is neither obstruction nor cultivation. When both memory and non-memory are purified in the unborn, the nature of the unborn is free from grasping. There is no thought of abandoning sentient beings or attaining nirvana. That which is beyond thought and expression is the inconceivable realm, the great bliss that is not stained by any mud, without grasping, inconceivable. Those ignorant ones who have not realized this cling to the dualistic consciousness, saying, 'This is samsara, this is nirvana, this is samadhi,' and are bound by the three aspects of samsara. The ignorant are bound by the distinctions of the mind. The yogi who understands the meaning realizes that samsara and nirvana are inseparable. He realizes that conditioned and unconditioned dharmas are inseparable. When all dualistic consciousness, such as the consciousness of shamatha and vipashyana, is purified in the co-emergent nature of appearance, it is called the purification of the cause. When all causes are purified in the co-emergent nature of emptiness, it is called the purification of the path. When both cause and path are purified in the unborn realm, it is called the purification of the result. When the three, cause, path, and result, are realized without being touched by the mind, everything is purified in inseparability, and inseparability is spontaneously accomplished. Now, it is taught that because of realization, there is no need to meditate, and the mind is liberated: By the reasoning of the Madhyamaka and Pramana, which are free from oneness, etc., emptiness is examined. The emptiness of dharmata is not beyond true wisdom, so it is not unique to distinguish between one and many. Then, how should the meaning of dharmata be known? Know non-mentation by means of memory. By knowing non-mentation, realize that memory is sudden. By realizing that memory is sudden, know that memory is separated from the base and root. Know the characteristic of non-mentation as unborn. Know the nature of the unborn as beyond mind. When it is realized in this way, the three, memory, non-memory, unborn, and beyond mind, are known as the three kayas, and the yogi who realizes in the nature of those three is liberated. That is, memory and non-memory are liberated in emptiness.
Tibetan
ན་མེད་མཚན་མ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ། སྐྱེ་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་བློ་འདས་སུ་གྲོལ་བས། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ། སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་ཤིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སྟེ། བསྒོམ་པ་གསལ་ན་ནི་རྟོག་པ་གསལ་བ་ཡིན་ལ། མི་གསལ་ན་བསྒོམ་པ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་དེ་བསྒོམ་དུ་མི་བཏུབ་ལ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ། དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པས། གསལ་བ་གང་ཞིག་ཤེས་པས་བསྒོམ་པ་བསྟན། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་ནི། །གཡོ་འགུལ་ཅན་ཡིན་ལ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དངས་མ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་ནི། མི་གཡོ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངང་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་རིག་པ་གཡོ་འགུལ་ཅན་འདི། རང་བཞིན་གྱིས་ཐིམ་པར་ཤེས་ཙམ་ན། དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་བཟུང༌། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་བཟུང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བློ་འདས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་པས། མི་གཡོ་བའི་སེམས་ནི་བདག་ཉིད་དེ་རུ་བཟུང༌།། །།ད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པ་ནི། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་གསུམ་ལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པས། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་ཡིན་པ་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་པས། དགའ་བས་རྒྱས་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པས། ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་དེ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་དུ་མས་བསྟན་ནས་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི། ཁམས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུས་གསུམ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པས། མཐོང་བས་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རྒྱས། །བླ་མས་བརྡ་དང་ཐབས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་གསུམ་གྱི་དོན་མཐོང་བས། དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གང་ལ་གང་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ཡིས་དེ་རུ་དགོས་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་རྟོག་པའི་དུས་སུ། དྲན་པ་འདི་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ཡང༌། སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་ལ་གང་མོས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དྲན་མེད་ལས་ཤར་ཅིང་དྲན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་ནས། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ཡིན་པས། དྲན་པ་དང་དྲན་མེད་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་ལ་སྤྱད་ཆ་མི་འདྲ་བ་བྱས་པ་དང༌། ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་གཟུགས་བརྙན་མང་པོ་བྱས་པ་དང་ཡུལ་མཁར་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ས་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ
Chinese
无名无相于无生中解脱，无生无愿于超心中解脱，仅以觉知便能使众生彻底解脱。此三身未被任何因缘所染污，且无可修持。若修持清晰，则分别念清晰；若不清晰，则修持无意义。胜义谛不可修持，应如流水般持续不断地处于瑜伽状态，恒时安住。以觉知了知何为清晰，即是所示之修持。由心所生的各种念头是变动的。心性之清净，无念、无生、超心，是不动摇的金刚般的禅定。于此状态中，由心所生的念头、觉知，这些变动之物，仅知其自性消融，即是将念执为无念，将无念执为无生，将无生执为超心。因此，应将不动之心执为自性。 现在宣说获得大乐，不受境所扰：于无念、无生、超心三者，不为轮回与涅槃之泥所染污，是远离痛苦的喜悦。此三身是超越三种轮回的境界，因此，获得喜悦增长的境界。法性无生无灭，上师以多种象征和方法开示，证悟融入内心，使三界、三身、三时皆增长为平等性。见解使心彻底增长。 上师以象征和方法开示佛陀的密意，如实见三身之义，由此能成办众生之事，随其所愿而生果，因此，由此而成办所需。于无分别中成办众生之事，于分别念生起之时，念头虽散乱纷飞，然种种化身随其所好而生起。从无念中显现，安住于无念之状态，融入无念之法界。因此，念与无念二者并非他体。譬如，于地上制作各种不同的器皿，塑造诸神和女神的众多形象，以及城镇等等，无论制作多少，地都不会动摇。同样，念头中的色声香味触
English
Liberated in the unborn, without name or sign; liberated in the beyond-mind, without birth or aspiration. By mere knowing, beings are completely liberated. These three bodies are unstained by any condition and are beyond meditation. If meditation is clear, then conceptual thought is clear; if it is not clear, then meditation is meaningless. The ultimate truth cannot be meditated upon. It should be continuously in a state of yoga like a flowing river, abiding at all times. By knowing what clarity is, meditation is shown. The various thoughts arising from the mind are moving. The purity of mind itself—non-thought, unborn, beyond-mind—is unwavering, like a vajra-like samadhi. In this state, the thoughts and awareness arising from the mind, these moving things, merely knowing that they dissolve by their own nature, is to hold thought as non-thought, to hold non-thought as unborn, to hold the unborn as beyond-mind. Therefore, the unwavering mind should be held as self. Now, it is taught that having attained great bliss, one is not harmed by objects: In the three—non-thought, unborn, beyond-mind—one is not stained by the mud of samsara and nirvana, it is the joy free from suffering. These three bodies are the realm that transcends the three kinds of samsara, therefore, having attained the realm of increasing joy. The nature of reality, without birth or cessation, is shown by the venerable guru with various symbols and methods, and the realization that is integrated into the heart makes the three realms, three bodies, and three times expand into equality. Seeing makes the mind completely expand. The guru shows the Buddha's intention through symbols and methods. Seeing the meaning of the three bodies as they are, one can accomplish the benefit of beings, and the fruits arise according to their wishes. Therefore, it is necessary to accomplish what is needed. In non-conceptual activity, one accomplishes the benefit of beings. At the time of conceptual thought, although thoughts scatter in various ways, various emanations arise according to their preferences. Appearing from non-thought, abiding in the state of non-thought, and dissolving into the realm of non-thought, therefore, thought and non-thought are not different. For example, making various different utensils on the earth, creating many images of gods and goddesses, and cities, etc., no matter how much is made, the earth does not move. Similarly, the forms, sounds, smells, tastes, and textures in thought