Tibetan
་བདེ་བ་དག་ལ་རེག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང༌། །ཀྱེ་མ་སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་སེམས་མཐོང་ནས། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ལ་ཆེད་དུ་འབད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རྙེད་ནས་འཆིང་བུ་ཚོལ་བ་བཞིན། །འབད་པ་བྱས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་ས་ནི་ནམ་ཡང་མིན། །ཨེ་མ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཟིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་དང༌། །འབད་པ་དང་བཅས་འབད་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ལས་བྱུང་བ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུའི་སྣ་རྩེ་ལས་བྱུང་ཞིང༌། །མཚན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ནི་དེ་སེམས་གཅིག །གཟུགས་སོགས་དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམས་དེ་ཡིས་མདོག་བསྒྱུར་ནས། །ཞི་བ་དང་བཅས་མན་ངག་གིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །འོད་གསལ་བ་ཡི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ངེས་མཐོང་ནས། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དེ་ནི་ཆེར་རྟོགས་ལ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་མདོ་གཞན་ལས་རྙེད་ཅིང༌། །ཀུན་ལ་སྦྱར་བའི་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་བལྟ་བ་མེད་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གང་གིས་མི་བསམ་གང་ལ་ཡང་ནི་སེམས་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་གླུ་བླངས་པ། །བདེ་ཆེན་གཟབ་གཏད་བྲལ་བ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུར་བསྒོམ། །འདུས་པའི་ཚོགས་སུ་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱིས་གཡེངས་པའི་སེམས། །འཕོ་དང་འཇུག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བརྟན་པ་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་དགའ་བར་ནི་ལེགས་བཏང་སྟེ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ། །མཐའ་ཡིས་མ་གོས་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་མེད་པའི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་བྲལ། །རེ་དོགས་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །དམྱལ་བར་སོང་སྲིད་ན་ཡང་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད། །སྲིད་དང་འབྲས་ བུ་མཆོག་ལ་གནས་ཀྱང་ལྷག་པ་རྙེད་མིན་པས། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་དང་གནོད་སྤངས་ནས། །བཟང་དང་ངན་པའི་སྤྱོད་པས་དེ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་བྲལ་འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ། །སངས་རྒྱས་ཆེ་བར་འདོད་ན་རྨོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །བྱ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གང་ཡང་མ་བཙལ་ན། །ཡོན་ཏན་བཙལ་མི་དགོས་ཤིང་དེ་ཡི་མི་མཐུན་བྲལ། །རྒྱུ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་དེ་ཉིད་རྙེད་མིན་པས། །ཞེ་འདོད་མེད་པའི་སེམས་ལ་རྒྱུ་ཡི་དྲི་མ་བྲལ། །གང་དུའང་མ་ལྟ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་མྱོང་བ། །འཁོར་བའི་དུག་རྣམས་ཞི་བར་ནུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །དགེ་སློང་གཞུ་འདྲ་རྒྱལ་སྲིད
Chinese
以乐受之触而系缚。 嗟乎，既见离于戏论之自心， 于戏论诸法特意勤奋之瑜伽士， 如获珍宝而寻系绳。 虽勤奋亦永非心要之所在。 噫玛，空行母之密语！ 菩提心已得与菩提心已悟， 以及勤奋与离勤奋之智慧， 乃由圣者之口甘露所生。 于日月二者之中间令其明耀。 生于具量丈夫之鼻尖， 由具相之手印，彼心唯一。 色等事物之诸法，彼令其变色， 与寂静俱，以口诀而知之。 光明之法性，既已定见之， 依止上师之时方便，彼乃大彻悟。 般若波罗蜜多及其他经典中所获， 普皆合一之心，当善修之。 无有外观内观之心， 不思于何，亦不心于何。 自性安住，于金刚顶歌唱， 大乐无执，如河流般修习。 聚集之众中，为诸戏论所扰之心， 无有迁变，自性乃坚固。 心之精要，善放任于自乐中， 如疯子般之心，离于作为， 不为边际所染，彼智慧当修习。 无有能修所修之心，自性离。 无有希冀恐惧之究竟乃金刚心， 纵然已堕地狱，彼亦无痛苦。 纵然安住于有及胜果，然未得余胜， 于乐与苦二者，舍弃利益与损害， 以善与恶之行，彼无增减。 离于二取之觉性，除此以外， 若欲成大佛，当知乃愚痴。 若以无为之心，不寻任何物， 则无需寻功德，且离彼之相违。 彼非由因及论典所能得， 于无有贪欲之心，离因之垢染。 不观于任何处，体验大智慧， 能息轮回诸毒之瑜伽士， 如弓之比丘，王位
English
Bound by the very touch of pleasures. Alas, having seen one's own mind free from elaborations, the yogi who deliberately strives for elaborations is like seeking a rope after finding a precious jewel. Though effort is made, it is never the place of essence. Ema, secret words of the Dakini! Having grasped the Bodhicitta and having realized the Bodhicitta, as well as the wisdom with effort and without effort, which arises from the nectar of the mouths of the holy ones, make it clear in the middle of the two, the sun and the moon. Born from the tip of the nose of a man with measure, from the mudra with characteristics, that mind is one. The dharmas of objects such as form, he transforms their color, together with peace, it is known by the oral instructions. Having definitely seen that nature of clear light, relying on the master's means of time, that is great realization. Having found it in the Prajnaparamita and other sutras, the mind that unites all should be well cultivated. That mind that has no looking outward or inward, does not think of anything, nor is it mindful of anything. Singing the vajra peak that abides in its own nature, cultivate great bliss without attachment, like a river. The mind distracted by all elaborations in the assembled gathering, its nature is stable, without shifting or entering. Well release the essence of mind into its own joy, the mind like a madman is free from action, cultivate that wisdom that is not tainted by extremes. The mind without meditation and object of meditation is free from nature. The ultimate without hope or fear is the vajra mind, even if one goes to hell, there is no suffering for it. Even if one abides in existence and the supreme fruit, one does not find anything extra, having abandoned benefit and harm by both pleasure and pain, with good and bad actions, there is no increase or decrease for it. Apart from this dualistic awareness of discriminating wisdom, if you want to become a great Buddha, know that it is foolishness. If you do not seek anything with a non-doing mind, you do not need to seek qualities, and it is free from its contradictions. Since it cannot be found from all causes and scriptures, the mind without desire is free from the stain of cause. Not looking at anything, experiencing great wisdom itself, the yogi who can pacify the poisons of samsara, a mendicant like a bow, royal power.
Tibetan
་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་བྱེད། །མིག་ནི་མི་འཛུམས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དབེན་པའི་གནས་དང་གནས་མལ་མེད་པའི་གནས་ཉིད་དུ། །ཆགས་དང་སྡང་བ་སྤངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད། །དོན་དམ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཨེ་མ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། །དཀྱིལ་འཁོར་བ་དང་སྦྱིན་སྲེག་པས་སྟོང་ཞིང༌། །སྔངས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་གནས་ལ་སོགས་རྣམ་བྲལ་བ། །རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གནས་ན་མཛེས། །གཅིག་གིས་གོ་བར་ནུས་པ་རིན་ཆེན་བརྡ་ཡི་མཆོག །སྦྲུལ་གྱི་གཟེབ་ལྟར་གཞན་ལ་མཛེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྙིང་པོས་སྙིང་པོ་མཚོན་པ་བླ་མ་མཆོག་དག་ལས། །རྟོགས་པས་གཞན་ལ་མཚོན་ཏེ་དེ་ཉིད་རང་ལ་མཚོན།། ནམ་མཁའ་ནོར་བུ་ཉི་མ་ལྟ་བུའི་མཐུ་མངའ་བ། །ཐིག་ལེ་གསུམ་དང་ཡིད་དྲན་པ་དང་དྲན་མེད་དང༌། །སྦྱོར་བའི་སྒྲ་སོགས་གང་ལའང་སྤྱོད་པར་ནུས་རུད་པའི། །གསེར་འགྱུར་རྩི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་འགྱུར། །ལམ་སྦྱང་བ་ལ་གཉུག་མིའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་གཅིག། ལམ་ཉིད་བརྡས་སྟོན་པ་ནི་བླ་མ་མཆོག་དག་ལ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་མེད་པར་ནི་སྐྱེ་མ་ཡིན། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་མཁས་པའི་སྐལ་ལྡན་དེ་དག་གིས། །སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་མཁས་པར་འགྱུར། ། ཐ་མི་དད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་གཅིག་པུ་ཉིད། །རང་བཞིན་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་ལ་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཤེས་ཤིང༌། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡེངས་པ་ཡིས་ཡོངས་བཟུང་སྟེ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྡུ་ཡིན་ཕྱིར་བཏང་ནས་ཀྱང༌། །གང་ལའང་ཞན་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་བྱེད། །སེམས་ལ་གནོད་པའི་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང༌། །རྙེད་དང་ལེན་པའི་བྱ་བ་གང་གིས་གོས་པ་མེད། །རྩོལ་དང་བྲལ་ཞིང་གནས་སྐབས་གློ་བུར་རྐྱེན་མེད་པར། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ནི་གཟིགས་མོར་ཆེ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དམ་པའི་དུས་སུ་ཉེར་མཐོང་ནས། །བླ་མར་མ་གྱུར་ཆོས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །བར་སྣང་མཛུབ་མོས་མཚོན་པས་བར་སྣང་མཐོང་བ་མེད། །བླ་མས་མཚོན་པའི་བླ་མ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སེམས། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཇུག་ཅིང་བུ་མོ་དང་རྩེ་ཡང༌། །སྐྱུར་བ་སྔར་ཟོས་པ་ཡིས་སྐྱུར་བ་མཐོང་བ་བཞིན། །ཡུལ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རིག །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར
Chinese
于一切皆能自在掌控。 眼不瞬动，乃无需禅修之瑜伽士。 于寂静处及无居所之境地中。 舍弃贪嗔，心无垢染。 彼实义之心性，当修习之。 噫玛！空行母之密语。 远离坛城与火供， 亦离怖畏、手印及开光等。 一切续部与论典皆无法成办。 此金刚智慧，安住自性则美妙。 一人能解，乃珍贵表诠之殊胜。 如蛇之匣，于他者无有美妙。 以心髓表诠心髓，源于殊胜上师。 以证悟示现于他者，彼即示现于自身。 如虚空宝珠，具日轮之威力。 三界及忆念、无忆念， 以及交合之声等，皆能运用自如。 如点金术般，一切诸法皆转为一味。 于道之修习上，本具之智慧唯一。 以表诠示道，乃殊胜上师。 当依于色、声、香、味、触及法。 一切诸法皆无因缘则不生。 于未生者，具慧之有缘者， 于一切已生者，亦将自然通达。 无有差别之智慧，唯独唯一。 以安住自性之心，遍及自身。 了知显现为自他之自性为一， 彼即以不散乱而完全执持。 彼即心之刺，故纵任之， 于任何皆无所缺，故能领受安乐。 于心有损之业，皆空无所有， 亦不为得与取之任何所染。 离于勤作，且无有暂时之偶发因缘， 种种显现之此手印，实为奇观。 于一切一切，于神圣之时亲见后， 无有任何非上师之法。 以手指指虚空，不能见虚空。 以上师所指之上师，亦复如是。 行持苦行之瑜伽士，乃城市之心。 进入王宫，亦与女嬉戏， 如昔日食酸者，见酸亦如是。 一切诸境，皆如是了知其自性。 会供轮。
English
It masters all. The eyes do not blink, a yogi beyond meditation. In solitary places and places without dwellings. A mind without defilement, having abandoned attachment and hatred. That nature of the ultimate mind should be meditated upon. Ema! The secret language of the Dakinis. Empty of mandalas and fire offerings, Also free from fear, mudras, consecrations, and so on. All tantras and treatises cannot accomplish it. This Vajra Wisdom is beautiful when it abides in its own nature. One who can understand it is the supreme of precious symbols. Like a snake's casket, it is not beautiful to others. Essence expressing essence, from the supreme gurus, By realization, it is shown to others, and it shows itself. Having the power like the jewel of the sky, the sun. The three bindus, and the mind, memory and non-memory, And the sound of union, etc., can be used freely. Like gold-transforming elixir, all phenomena become of equal taste. On the practice of the path, the innate wisdom is the only one. The path itself is shown by symbols, to the supreme gurus. One should rely on form, sound, smell, taste, touch, and dharma. All phenomena do not arise without causes and conditions. Those fortunate ones who are skilled in the unborn, Will naturally become skilled in all that is born. The wisdom that is not different is the only one. With the mind that abides in its own nature, it pervades itself. Knowing that the nature that appears as self and other is one, That alone is completely held without distraction. That is the thorn of the mind, so even after letting it go, There is no lack in anything, so one takes happiness. The actions that harm the mind are empty of everything, And are not stained by any act of gaining or taking. Free from effort, and without temporary, sudden causes, This mudra of various appearances is a great spectacle. Having seen everything, everything closely in the sacred time, There is no dharma that is not a guru. Pointing to the sky with a finger does not see the sky. The guru pointed out by the guru is also the same. The yogi who practices asceticism is the mind of the city. Entering the royal palace and playing with the daughter, Like one who has eaten sour food before, seeing sour food is the same. All objects are known to be the same in their nature. Tsok kyi khor (gathering wheel).