Tibetan
།སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང༌། །ཞེས་པའོ། །དགོད་དང་བལྟས་དང་ལག་བཅངས་དང༌། །དེ་ལྟར་སླར་ཡང་གཉིས་སྤྲོད་རྒྱུད། །དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་དགའ་དང༌། །བྲལ་བ་དེ་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་སྨིན་དང༌། རྣམ་པར་ཉིད་དང་མཚན་ཉད་བྲལ། །དབང་བསྐུར་བ་ཡི་རིམ་པ་ཀུན། །ཐམས་ ཅད་ཤེས་རབ་ལུས་ལས་སྐྱེས། །ཡང་གསུངས་པ། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་ལ། །དབུས་སུ་བཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག །དེ་ལ། དགོད་པ་དག་ནི་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གསང་བའོ། །འཁྱུད་བ་དག་ལ་ཤེས་རབ་དང༌། །བཞི་པ་དེ་བཞིན་གཉིས་སྤྲོད་རྒྱུད། །དགའ་བ་ཅུང་ཟད་བདེ་བ་སྟེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་བས་ལྷག །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ལྷག་མའོ། །དང་པོ་རིག་པ་འདོད་པ་སྟེ། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིན།། གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེ་བས་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དགའ་བ་དང་པོ་རྣམ་སྣ་ཚོགས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྨིན། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་རྣམ་ཉིད་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣ་ཚོགས་བརྗོད།། འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལས་བཟློག །བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་བའོ། །རྣམ་པར་ཉེད་པ་སྤྱོད་པར་བརྗོད། །བདག་གི་བདེ་བ་སྤྱོད་དོ་ཞེས། །མཚན་བྲལ་དགའ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤོང་བ་ཉིད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དོན་འདི་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་བསྟན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་དེ་བསྙེན་པར་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྐྱོད་པ་རྗོད་བ་རུ་ནི་བཤད། །ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་མཉམ་པར་ལྡན། །རང་བཞིན་རང་གི་བདེ་ཞི་བ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཤེས་རབ་སྒྲུབ་པ་ཐབས། །དེ་དག་སྦྱོར་བ་བསྙེན་པ་ཡིན། །པདྨར་རྡོ་རྗེ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ། །བསྐྱོད་པ་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱིས། །རང་གི་བདེ་ཞི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོར་བཤད། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་རྡོ་རྗེ་གང༌། །རབ་འཇུག་མཐར་ཐུག་དགའ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་བསྐྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །མཐར་ ཐུག་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །འཕོས་པ་ཡིས་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །འདི་དག་ནང་དུ་གནས་པ་ཡིས། །བདེ་བ་བཞི་པར་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ། །ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མཆོག་གི་སྲིད་པར་བཤད་པ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པའང་འདོད་ཆགས་བྲལ། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཙམ་ཉིད་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །སྣ་ཚོགས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་རྙེད། །བླ་མས་བཀའ་སྩལ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་གཟུང༌། །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །སེམས་ཅན་དོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་དབྱེ་བས་གསུམ་བསྟན་པ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །དབྱེ་བ་གསུམ་ནི་སྔར་རབ་གྲགས། །བྲལ་དང་དགའ་བ་ནང་དག་ཏུ། །རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བཞི། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་དག་ནང་དུ་རབ་གསལ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མཆོག་གི་མཐའ་ལ་བྲལ་བའི་དབུས། །སྟོང་ལས་སྟོང་མིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ །སྟོང་ལས་སྟོང་མིན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཁྱབ་པའི་བདག །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་དག་གང་གིས་ཐབས་ཀྱིས་བསྐྱེད། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ཐབས་ཀྱིས་དང༌། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང༌། །ཞེས་པ་རྒྱས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་བདག་གིས་ནི་མ་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ལམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བྱིན་རླབས་གོམས་པས་གང་དེ་ཡི། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེ་རང་བཞིན། །གཞན་ཡང་གསུངས་པ། །གཞན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བཤད་མེད། །གང་ལས་ཀྱང་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་ལས། །རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཤེས་འགྱུར། །བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །རང་གི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོར་འགྱུར།། སྐད་ཅིག་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང༌། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་ལས་འདས། །འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པ་ཤེས། །འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་ཤེས་པར། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་སྟོན་པའི་དུས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་ཚིག་ཕོངས་འགྱུར། །ས་ར་པ་ཡིས་གསུངས་པ། དེའི་ཚིག་བླ་མས་མི་སྟོན་པས། །སློབ་མས་གོ་བར་མ་གྱུར་ཏེ། །གྲོགས་དག་མ་ལུས་འདི་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ
Chinese
说是导师秘密智慧，如是如是第四也是。欢笑、观看、拥抱，如是再次二者交合续。喜悦和殊胜喜，离喜如是俱生喜。种种相、圆满相，自性、特征皆分离。所有灌顶之次第，一切皆从智慧身所生。又说，诶（藏文，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：诶）的相貌美好，中央以邦（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：邦）来庄严。一切安乐之所依，是佛陀珍宝之花。对此，欢笑即是导师，观看如是秘密。拥抱即是智慧，第四如是二者交合续。喜悦稍微是安乐，殊胜喜悦胜过彼。离喜喜悦变为离贪，俱生喜悦是剩余。第一是明了欲，第二是乐于安乐。第三贪欲将毁灭，因此第四应当修习。第一喜悦是种种相，殊胜喜悦是圆满相。离喜喜悦是自性，俱生喜悦特征离。种种相说为种种，拥抱和亲吻等等。圆满相从此颠倒，是享用安乐之智慧。自性说为享用，说是享用自己的安乐。特征离喜悦，除了三种之外，贪与离贪完全舍弃。这些本身说，不是贪欲也不是离贪，不会缘于中观。舍弃三种喜悦本身，称为俱生。世尊于《吉祥密集》中阐述了此义：所成与能成之真实结合，即被称为亲近。金刚莲花平等结合，被说为近成就。移动被说为诵念，字母吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）啪（藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）平等具足。自性自身的安乐寂静，被说为大成就。所成是智慧，能成是方便，这些结合是亲近。莲花中入金刚是近成就，移动是自性之成就。自身的安乐寂静被说为大成就。所成能成金刚，完全进入穷尽是喜悦。极其移动菩提之，穷尽是殊胜喜悦。转移之后
English
It is said that the teacher is secret wisdom, and so is the fourth. Laughter, looking, and embracing, thus again the two unite in the continuum. Joy and supreme joy, joy of separation, and likewise, co-emergent joy. Various aspects, complete aspects, self-nature, and characteristics are all separate. All the stages of empowerment, all arise from the body of wisdom. It is also said that the appearance of Ai (Tibetan, Devanagari: ऐ, Romanized Sanskrit: ai, literal meaning: Ai) is beautiful, adorned in the center with Bam (Tibetan, Devanagari: वं, Romanized Sanskrit: vaṃ, literal meaning: Bam). The abode of all bliss is the precious lotus of the Buddha. In this regard, laughter is the teacher, and looking is likewise secret. Embracing is wisdom, and the fourth is likewise the continuum of the two. Joy is slightly bliss, and supreme joy surpasses it. Joy of separation becomes free from attachment, and co-emergent joy is the remainder. The first is the desire for knowledge, the second is the desire for bliss. The third, desire will be destroyed, therefore the fourth should be practiced. The first joy is various aspects, supreme joy is complete aspects. Joy of separation is self-nature, and co-emergent joy is free from characteristics. Various aspects are spoken of as various, embracing and kissing, and so on. Complete aspects are reversed from this, it is the eating of the wisdom of bliss. Self-nature is spoken of as enjoyment, saying that one enjoys one's own bliss. Joy free from characteristics, other than the three, attachment and non-attachment are completely abandoned. These themselves say, it is neither attachment nor non-attachment, it will not be aimed at the middle way. Abandoning the three joys themselves is called co-emergent. The Blessed One explained this meaning in the Glorious Guhyasamaja: The true union of what is to be accomplished and what accomplishes, that is called approaching. The equal union of Vajra and Padma is said to be near accomplishment. Moving is said to be recitation, the letters Hum (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hum) Phat (Tibetan, Devanagari: फट्, Romanized Sanskrit: phaṭ, literal meaning: Phat) are equally complete. The peaceful bliss of one's own nature is said to be great accomplishment. What is to be accomplished is wisdom, what accomplishes is means, these unions are approaching. The entering of Vajra into Padma is near accomplishment, moving is the accomplishment of one's own nature. The peaceful bliss of oneself is said to be great accomplishment. What is to be accomplished, the Vajra that accomplishes, completely entering to the end is joy. Extremely moving the Bodhi, the end is supreme joy. After transferring
Chinese
离喜。这些之中安住者，四喜之中所说者，彼乃俱生也。是知修持之义。彼等如是说，无始无中亦无末，无有生灭亦无涅槃，此乃大乐之最胜。自他亦皆非有，说是胜义之存在，涅槃亦离贪欲。仅仅是三喜，完全舍弃俱生喜，舍弃种种之刹那，现证最胜喜。上师垂赐教言大心士，善持大乐，乃至未得菩提前，为利有情金刚持。如是等等。如何呢？何故以差别而示三者，因于因无异果故。三种差别先前已极著名，离与喜于内清净中，极明了显现之四者。若然，如何于意清净中极明了显现呢？于胜义之边际离之中央，空性非空性金刚持。如是等等之语。空性非空性如何呢？无始无末寂灭者，有与非有遍满之自性，空性大悲无有分别，是名菩提萨埵。此乃成立之宗义。此等以何方便生起？以坛城等方便，以及自加持之次第。如是广说。彼等我未曾说，为何呢？何以故？此自明智之智慧，是超离言语行境之路故。以加持串习，彼之一切遍知是自性。另有说，他处无有俱生说，从何亦不能获得，从上师之时方便依止，以自之福德而能知晓。以上师之足恩德，自之福德转为巨大。刹那知晓之智慧，是超离言语行境之路。如是说，知晓大乐之王唯一，于有情相续中恒常知晓时，无论谁示现之时，一切智者亦词穷。萨惹巴所说，彼之语上师不示，弟子未曾领悟故，诸友伴皆是俱生。
English
Separation from joy. Those who abide within these, what is said among the four joys, that is co-emergent. It is the meaning of knowing practice. These are said as such: without beginning, middle, or end, without existence or cessation, nor nirvana, this is the supreme of great bliss. Self and other are also non-existent, it is said to be the existence of the supreme, nirvana is also free from desire. Merely the three joys, completely abandoning the co-emergent joy, in the moment of abandoning various things, one truly attains the supreme joy. The Guru bestows teachings, great-minded one, hold well the great bliss, until enlightenment is attained, Vajradhara for the benefit of sentient beings. Such as these. How is it? Why are three shown by differentiation? Because there is no different result in the cause. The three differentiations are previously well-known, separation and joy in inner purity, the four that make it very clear. If so, how does it appear very clearly in the purity of mind? In the center of separation at the edge of the supreme, emptiness not emptiness Vajradhara. Such as these words. How is emptiness not emptiness? Without beginning or end, peaceful, the nature of pervading existence and non-existence, emptiness and compassion are inseparable, it is called Bodhisattva. This is the established tenet. By what means are these generated? By means such as mandalas, and also by the order of self-blessing. Thus, it is extensively explained. I have not explained those, why? Why is that? This self-aware wisdom, is beyond the path of the realm of speech. By the habituation of blessings, all-knowing of that is self-nature. Furthermore, it is said, elsewhere there is no co-emergent teaching, it cannot be obtained from anything, from relying on the means of the Guru's time, it will be known by one's own merit. By the grace of the Guru's feet, one's own merit turns into great. The wisdom of knowing in an instant, is beyond the path of the realm of speech. Thus it is said, know the one king of great bliss, when constantly knowing in the continuum of beings, when anyone shows it, even the all-knowing one becomes speechless. Saraha said, because the Guru does not show those words, the disciples have not understood, all the friends are co-emergent.