Tibetan
་རོལ་ཐམས་ཅད་སྤོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེར་ཡང་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་སླར་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འཇུག་པ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་བརྟག་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གཉུག་མའི་ཡུལ་ཕྲ་མོ་འཇུག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཟད་པས་འབད་པ་བཅོམ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་བརྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟན་པས་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཆུ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སྟུག་པོ་དེངས་པར་གྱུར་པ་ན། གང་དུ་སོང་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རླུང་འདི་ཡང་སྔར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ལས་དེ་ལྟར་ཐིམ་པར་གྱུར་ན། མཆོག་ཏུ་ལྡོག་ཅིང་ཚིམ་པ་ཐེབ་པས་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པས་རྟོག་པའི་ཚོགས་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལས་འཁོར་བ་འདིར་ཐབས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མང་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་སེམས་བརྟན་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་ཅིག་གཡོ་བ་དང་ལྡན་པས་དབང་པོར་མངོན་པར་འགྲོ་ལ། དབང་པོར་མངོན་པར་འགྲོ་བས་དབང་པོ་དང་དོན་ ཕྲད་པར་གྱུར་ལ། དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པས་དངོས་པོར་དམིགས་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པས་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་བའི་འཁོར་བར་འཁོར་རོ། །བརྟན་པ་ལས་སྤྲོས་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་བློ་རྗེས་སུ་ཚོལ་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེས་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྔར་ཡུལ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་རྣམས་མེད་ཅིང༌། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང༌། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་སྔར་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རླུང་གི་བློ་ནི་རྗེས་སུ་བཙལ་བས་ནི། །བདེ་བ་དམ་པའི་ངོ་པོ་རང་སེམས་ནི། །ཚིམ་བྱེད་དེ་དག་ལས་གཞན་མི་གཡོ་བ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡིན། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གཞན་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སེམས་གནས་སོ། །དེས་སྔོན་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་དབང་པོ་དེ་ཡང་ཡིད་དང་བྲལ་བས་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཨ་མས་བོར་བས་བེའུ་མ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཡིད་འཇུག་པ་དེར་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མ་གཏོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་སྤངས་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རོ་གཅིག་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕོག་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་ བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སྙིང་པོ་མེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་འཛིན་པས་སྟོང་ཞིང་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས་པས། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཐའ་དག་འདི་སྙམ་པ་མེད་པའི་མཉམ་པའི་རོ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་རོ་དང་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་འཐོབ་སྟེ། བློའི་དབང་ཕྱུག་གི་གཙོ་བོ་རང་དབང་ཅན་གང་དུ་འཇུག་པ་དེར་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང༌། སྐྱེ་བའི་དབང་པོ་དང་འདྲ་བར་འཇུག་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཛེས་ཤིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཉེ་བར་སྤྱོད་ལ། གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང་ཉེ་བར་བརྟེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་གཙོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་བ་གང་ཡིན་པ་དེར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་དག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཞུགས་པས་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སེམས་ཀྱིས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ཉེ་བར་ཞིག་པས་ན་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་སེམས་ལས་གཞན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ཐིམ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཟད་པ་སྲིད་པའི་ས་བོན་མི་མཐུན་བྲལ།། དཀའ་དང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་བསིལ་གྱུར་པའི། །འདི་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤིན་ཏུ་མཚར། །དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སེམས་སོ། །ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་འབྱེད་པར་བྱེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སེམས་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཤེས། ཇི་སྟེ་སེམས་ཉིད་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་འདི་དག་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མ་ལུས་པ་འདི་དག་བརྟགས་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རང་བཞིན་དག་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཤིང་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཕྱག་རྒྱ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གང་ཡང་ངག་གིས་བརྗོད་པའི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྣམ་པར་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་ལ་རིས་སུ་ཚད་མེད་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པའི་རོ་དང་ལྡན་པས་དགོངས་པ་དང༌། བྱ་བ་རྣམས་འདི་ལྟར་སྒེག་པ་དང༌། དཔའ་བ་དང༌། འཇིགས་སུ་རུང་བ་བྱེད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། རྔམ་པ་དང༌། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། དྲེགས་པ་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་དེ་དག་མ་ལུས་པར་རང་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ཡང་ངེས་བརྗོད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལ་ལར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལ་ལར་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྲིན་པོ་དང་མཚུངས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྨྲ་བར་མཛད་དོ། །ལ་ལར་ནི་མུ་ཅོར་
Chinese
虽然舍弃一切嬉戏，但有那与生俱来的行为，它本身联系并体验，以动摇的自性而安住。在那里，对于不特别明显的体验之事物，再次发起体验，产生随之执着的进入。做那么多什么用呢？当对外境的考察自性加以区分时，那时它将安住于自己的本性。而且，原本微细的处所，随着进入的执着耗尽，努力被摧毁，从而显现于自身的处所。此后，由于具备一切功德，将具备稳固的功德，由于稳固，将成为利他之功德。譬如，遍布虚空之面的浓厚云聚消散时，不知去向何处，同样，此风也从先前不断产生中那样融入，极其返回并满足，将不会去往任何地方。与生俱来的风安住于自己的处所，从分别的聚合中解脱，以空性之自性而使心满意足，如同什么产生一样。由此，在此轮回中，通过不断习惯方便大悲，获得成办无边众生之义的因，因此应当坚定心。如此谛听，由于具有动摇，而显现于根，由于显现于根，而根与境相遇，由于根与境相遇，而对于事物执着，对于想要与不想要等等显现执着，被极其众多的魔所控制，从而在极其难以超越的轮回中流转。从稳固中舍弃所生的戏论差别，追随原本自性菩提之本体极其光辉的智慧，当它完全拥抱时，那时将如虚空般融合，先前对于境喜悦和贪着的散乱差别不再产生，如同虚空般远离分别，被一切手印加持，超越根，无生且
English
Although abandoning all play, there is the activity that is co-emergent, it itself connects and experiences, and abides in the nature of movement. There, for the object of experience that is not particularly obvious, again initiating experience, it initiates the entry that is followed by attachment. What is the use of doing so much? When the nature of examination that has become external is distinguished, then it will abide in its own nature. Moreover, the original subtle place, as the attachment to entry is exhausted, effort is destroyed, and thus it will manifest in its own place. Thereafter, because it is endowed with all qualities, it will be endowed with the quality of stability, and because of stability, it will become the quality of benefiting others. For example, when a thick cloud mass that pervades the surface of the sky dissipates, one does not know where it has gone, similarly, this wind also merges in this way from the continuous arising from before, and because it returns and is satisfied, it will not go anywhere. The co-emergent wind abides in its own place, is liberated from the collection of discriminations, and satisfies the mind with the nature of emptiness, like what arises. From this, in this samsara, by constantly familiarizing oneself with skillful means and great compassion, one obtains the cause for accomplishing the meaning of limitless beings, therefore one should stabilize the mind. Listen in this way, because it has movement, it manifests in the senses, because it manifests in the senses, the senses and objects meet, because the senses and objects meet, one is attached to things, one is attached to wanting and not wanting, etc., one is controlled by extremely many demons, and thus one wanders in the extremely difficult to overcome samsara. From stability, abandoning the differences of proliferation that arise, follow the mind that is the original nature, the essence of enlightenment, and is extremely glorious, when it is completely embraced by it, then it will be mixed like the sky, the differences of distraction that previously had joy and attachment to objects no longer arise, like the sky, it is free from discrimination, blessed by all mudras, beyond the senses, unborn and
Chinese
具有自性智慧的行境，超越言诠，未曾显现之方便与智慧之自性，以安乐之体性为主，将会产生。以风的智慧追寻，殊胜安乐之本体自心，不为彼等所满足，不为他者所动摇，是智慧方便的某种自性。方便与智慧的自性他性显明，心安住于彼真如。由此先前完全舍弃之根，亦与意分离而无作用，如母亲遗弃幼犊而追寻，如是彼等根亦随意识而行。意入于何处，则极入于彼处，因除彼之外，彼等无有极合。此处差别是此，此乃由方便与智慧所生之大乐显现安住，舍弃一切分别之聚。趋近于无上受用，且具有随行能作之城市，故此等有情亦将以大乐之相而趋于一味，譬如为日光之聚所触之月轮之影像，如是有情显现为空无实义。如是能作之城市以执持而空，与心相合，动与不动种种一切，于此无念之平等味圆满安乐，无生之吉祥大乐之自性转变。彼等将如是宣说，根之城市变为不显现，与味相同，随顺一同趣入，故获得有情之主性。智慧自在之主，自主者入于何处，则空执之根等，亦如生之根般趣入。随彼而行之行境美妙且随顺而近行，显明且近依，故舍弃一切分别之主，自性清净之智慧之相为何，于彼能作之此等城市变为特殊而随行且
English
Possessing the sphere of activity of one's own wisdom, transcending expression, the nature of skillful means and wisdom that has not been previously manifested, with the essence of bliss as the main thing, will arise. By seeking after the mind of wind, the very nature of supreme bliss, one's own mind, is not satisfied by those things, and is not moved by anything else, it is a certain nature of wisdom and skillful means. The self and other nature of skillful means and wisdom is clear, and the mind abides in that very suchness. Therefore, the senses that were previously completely abandoned also become inactive because they are separated from the mind. Just as a mother abandons her calf and seeks after it, so too those senses follow after the mind. Wherever the mind enters, it enters completely, because apart from that, they have no complete union. The distinction here is this: this is where the appearance of great bliss born from skillful means and wisdom abides, having abandoned all collections of discriminations. Approaching the unsurpassed enjoyment, and possessing the cities of action that follow, therefore these beings will also go into one taste in the form of great bliss, just like the image of the lunar disc struck by a collection of rays of sunlight, beings appear to be without essence. Thus, the cities of action are empty of grasping and mixed with the mind, all kinds of moving and unmoving, without thinking about this, the equal taste of perfect bliss, the glory of unborn great bliss, is transformed. They will declare as follows: the city of the senses becomes invisible, and entering together in accordance with the taste, they obtain the lordship of beings. Wherever the lord of wisdom, the independent one, enters, the senses that are empty of grasping, etc., also enter like the senses of birth. The conduct that follows after it is beautiful and in accordance with it, and it is practiced closely. Because it is clearly shown and closely relied upon, the lord who has abandoned all discriminations, whatever is the aspect of the wisdom that is naturally pure, in that, these cities of action become special and follow and
Chinese
因此，（智慧）将随之而来。像这样运作的城市，其心将不复存在。如果心不存在，那么当这些形形色色的事物接近毁灭时，它们将存在于何处？因此，没有比心更卓越的存在。诸根之集合消融，分别念止息，断绝有之种子，远离不和合，艰难与明晰之自性变得清凉，此犹如虚空般甚为奇妙。进入诸根之城，以智慧追随方便，乃是大乐之心。此外，对于被无始以来的习气之集合所压迫的孩童们，要如何才能使之开悟呢？如果心性不是事物的自性，那么如何才能了解外境之意义？如果心性是事物的本质，那么这些也都是心性，因此在任何情况下，外境都不会产生。因此，通过分析所有这些，空性的心性是无生无灭、自性清净的无二智慧之完全显现。他们将如此教导：自性清净之菩提心中，任何与生俱来并能移动化身肢体的，都将被区分为手印；任何能被言语表达的，都将是咒语的形式。任何从与生俱来中产生的、不间断地变动、未被显现积聚、种类无数且不可估量的，都具有各种味道，因此，想法和行为，如妩媚、勇敢、制造恐惧、慈悲、威严、寂静等，以及贪欲、嗔恨、傲慢、吝啬、嫉妒等稍微生起，这些都完全是自性清净的智慧之圆满显现。所有这三界的多样性都存在于心的自性中。行为也被明确地阐述了。因此，在某些情况下，它是慈悲的本质。在某些情况下，它类似于罗刹。在某些情况下，它会说话。在某些情况下，它是沉默。