Tibetan
་སྐུར་པས་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས། །འགྲོ་བ་དམན་འགྱུར་དེ་ལྟ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་འདྲ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་ཆེན་གང་གིས་འགྲུབ་འགྱུར་བ། །དེ་དག་མདོར་བསྡུས་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་ཅིག །འདས་དང་ད་ལྟར་མ་འོངས་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་དག་དཀའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཅི་སྤྱོད་ཀྱང༌། །མཉམ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་བར་མ་གྱུར་བར། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མཉམ་ཉིད་དེ་ཡང་ཆོས་ཀུན་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འགག་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པ་ཆད་པ་མེད། །དེ་བཞིན་འགྲོ་དང་འོང་བའི་བྱ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཐ་དད་དོན་དང་དོན་གཅིག་སོགས། །འཁྲུལ་པའི་བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་འགྱུར་ཞིང༌། །མཚན་མ་མིང་གི་བརྗོད་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེ་ལ་ དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་མི་དམིགས། །རང་བཞིན་ཤེས་བྱ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་ཤིང༌། །བརྟེན་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ། །ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །དེས་ན་རྟག་པའི་ངོ་བོ་འགའ་ཡང་མེད། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ཡང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བའང་མི་རྫོགས་ལ། །སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའང་ཞིག་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དེ། །བློ་ཡིས་བརྟག་ཏུ་རུང་བའི་རྟེན་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅམ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ། །དེ་ལ་འགག་པ་འགྲུབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྟག་དང་ཆད་པ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྐྱེ་བ་མེད་ན་རྟག་བ་ཅི་ལས་བྱུང༌། །འགག་པ་མེད་ན་ཆད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་བློ་ཡིས་གཞིག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར། །དོན་གཅིག་པ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ལ། །གཅིག་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟེན་པར་མ་གྱུར་པའི། །དུ་མ་དེ་ཡང་གང་གི་དབང་གིས་གཞག །གཅིག་དང་དུ་མ་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་པའི། །ཆོས་ལ་འགྲོ་འོང་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །འགྲོ་འོང་མེད་ན་ཐར་དང་མཐར་ཞེས། །འཕགས་དང་སྐྱེ་བོར་བཞག་པ་མི་འགྲུབ་ལ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས། །དེ་ཡི་ལམ་དུ་བཞག་པ་ག་ལ་འགྲུབ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་དབང་གིས། །ཀུན་རྫོབ་དབང་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེ་ན། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚད་གང་ཞིག །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དེ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་བམ། །འོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའི་ཚད་དུ་བརྟག་གྲང་ན། །སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་ཀུན་
Chinese
由于轻蔑会成为堕落之因，为了避免众生变得低劣，我想简要地讲述一下佛陀事业的特征，以及通过何种伟大的瑜伽之路能够成就。在十方世界中，有多少佛陀，无论是过去、现在还是未来，他们都经历了各种各样的苦行，但如果没有获得平等和慈悲，就没有人能够获得无上菩提。这种平等是指一切法无生，无灭，无常，无断。同样，关于去和来的行为，以及不同、相同等等，在迷惑的意识中会如何显现，以及所有可以用名称和名相来表达的事物，都无法在那之中找到它的自性。自性是知识的对象，不是由其他事物所创造，没有依赖，也没有变化。如果生法的自性是这样的，那又怎么会是生呢？因此，没有任何永恒的实体。事物仅仅显现为生起，但即使一刹那的生起也不完整，而在另一刹那，生起也会消逝。这种仅仅如幻象般显现的生起，没有可以被意识所检验的依据。因此，根本不存在生法。如果生在事物中没有成立，那么灭又怎么会成立呢？因此，所有这些法，常和断都不会成立。如果没有生，常又从何而来？如果没有灭，断也是如此。由于法可以被意识所分析，所以单一性也不会成立。如果不是完全依赖于一，那么众多又依赖于什么而存在呢？如果一和多都没有成立，那么法又怎么会有去来之行为呢？如果没有去来，那么解脱和终结，圣者和凡夫的安立就不会成立。同样，完全的烦恼和完全的清净，作为它的道路的安立又怎么会成立呢？如果凭借胜义谛和世俗谛二者，世俗谛的力量有差别，那么世俗谛的安立的标准是什么呢？仅仅如其所显现的那样是世俗谛吗？或者，如果仔细考察名相的安立，将其作为世俗谛的标准，如果仅仅是显现，那就是世俗谛，那么一切众生
English
Since belittling becomes a cause for downfall, in order to prevent beings from becoming inferior, I will briefly explain the characteristics of the Buddha's activities, and through which great path of yoga one can achieve. In the ten directions, how many Buddhas are there, whether past, present, or future, they all undergo various kinds of asceticism, but without attaining equality and compassion, no one can attain supreme enlightenment. This equality refers to all dharmas being unborn, unceasing, impermanent, and without cessation. Similarly, regarding the actions of going and coming, as well as difference, sameness, and so on, how they appear in the deluded consciousness, and all things that can be expressed with names and labels, one cannot find its own nature in them. Nature is the object of knowledge, not created by other things, without dependence, and without change. If the nature of the dharma of arising is like this, then how can it be arising? Therefore, there is no eternal entity. Things merely appear as arising, but even a moment of arising is not complete, and in another moment, arising also disappears. This arising that appears merely like an illusion has no basis that can be examined by consciousness. Therefore, there is no dharma of arising at all. If arising is not established in things, then how can cessation be established? Therefore, all these dharmas, permanence and cessation, will not be established. If there is no arising, where does permanence come from? If there is no cessation, cessation is the same. Since dharmas can be analyzed by consciousness, oneness will also not be established. If it is not completely dependent on one, then what does the many depend on to exist? If one and many are not established, then how can dharmas have the activity of going and coming? If there is no going and coming, then the establishment of liberation and end, noble and ordinary beings will not be established. Similarly, complete affliction and complete purification, the establishment of it as a path, how can it be established? If by the power of the two, ultimate truth and conventional truth, there is a difference in the power of conventional truth, then what is the standard for the establishment of conventional truth? Is it merely as it appears that is conventional truth? Or, if one carefully examines the establishment of names and labels, considering it as the standard of conventional truth, if it is merely appearance, then that is conventional truth, then all sentient beings
Tibetan
ལ་བདག་ལྟ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྣང་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཞིག །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གྲང་ན། །མཚན་ཉིད་བློ་ཡིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མཐའ་དང་ཚད་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་གཞི་ཚད་མེད་པ་ལ་ཆོས་གཞིག་པ། །བྱིས་པ་མཁའ་ལ་རྩོད་དང་དེ་འདྲ་མོད། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མི་རྙེད་ན། །ཡང་དག་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་གལ་རྙེད། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ན། །དོན་དམ་དེ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཀུན། །གང་ཚེ་ལྟོས་གཞི་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མ་གྲུབ་ཟིན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཀུན། །རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་རུང་བ་གང་མ་མཐོང༌། །གང་མ་མཐོང་བས་གང་ལ་མི་ཞེན་ཅིང༌། །མི་བསྒྲུབ་མི་དོར་བློ་ ཡི་རྩོལ་དང་བྲལ། །མཉམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་དེ་ལ་བརྗོད། །འདི་མ་རྟོགས་པར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས། །གང་ཞིག་འབྱུང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས། །བསམ་པ་འདི་དང་ལྡན་ཞིང་འདིར་མོས་པས། །སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཉེས་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡུན་དུ་བདེར་འགྱུར་ཞིང༌། །བསྒྲུབ་བྱ་རང་ལ་ཡུལ་དུ་ཕན་འདོགས་ན། །འཕྲལ་དུ་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པར་སྣང་བ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་མཛད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་ཡང་དེ་ལས་གུད་ན་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཐེག་པ་མཆོག་འདི་ནི། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པས་བསྒྲུབ་འགྱུར་ན། །སྤྱིན་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་ལམ་བརྟེན་པར། །འདི་ཉིད་དམ་ནི་ཕ་རོལ་དག་ཏུ་ཡང༌། །བཀྲ་ཤིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་གི་ལྷ་མཉེས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ། །མྱ་ངན་འདས་མཆོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་འགྱུར་བའི། །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཐབས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཅི་ཕྱིར་འདིར་མི་རྟེན། །ཐེག་ཆེན་མཛད་སྤྱོད་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རིན་ཐང་མེད་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་མང་པོའི་བསམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང༌། །ཚར་གཅད་ཕན་འདོགས་བྱ་བ་སྟོན་པ་ལ། །འགྲོ་བ་བློ་དམན་དངོས་ལྟ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་མཛད་དང་དེ་ཡི་ལམ་ཡིན་པར། །བློས་མ་མཐོང་བས་གོལ་ས་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་སྐུར་པས་ལྟུང་བའི་གནས་སུ་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་མོས་ཀྱང་ལམ་དུ་མ་མཐོང་སྟེ། །འདི་ཆེད་ཙམ
Chinese
由于存在对我的执着，我被称为世俗谛。如果这样，那么在世俗谛中，观点就没有高低之分。如果将显现之法的特征，安立为世俗谛，那么因为特征是用心来区分的，所以它没有边际和界限。对于本体无限的事物进行法的分析，就像孩子在空中争论一样。如果仅仅在世俗中找不到世俗，那么在胜义谛中就很难找到世俗。如果这样不能找到世俗，那么胜义谛也无法找到，一切相互依赖而安立的事物，当所依赖的基础不存在时，那么对它的依赖也就不成立了。因此，对于诸法各种各样的显现，没有看到任何可以安立的。因为没有看到，所以对任何事物都不执着，不追求，不抛弃，远离了心的造作。这就叫做平等性菩提心。如果不明白这个，三世诸佛，就不会出现，佛陀没有这样说过。具有这种想法并对此信奉，身语意三门的行持就没有过失。如果许多众生长久安乐，并且所要成就的事物对自身和他人都带来利益，那么即使暂时的作为显得粗暴，佛陀也说是佛的事业，瑜伽之路也离不开这个。因此，如果具有智慧和慈悲的诸佛之殊胜大乘，依靠布施等道之法，无论是今生还是来世，一切吉祥圆满，仅仅通过取悦自己的本尊就能成就。能够成就殊胜寂灭圆满的，法自在的佛陀薄伽梵，如果通过这种方法能够迅速成就，那么具有智慧的人为什么不依止它呢？从大乘的奇妙行为中，就像无价的珍宝一样，能够成就众多众生的愿望，并且对于调伏和利益的事业进行开示，但是那些智慧低下、具有实物观念的众生，因为没有用智慧看到这是佛的事业和道路，所以会陷入两种错误。有些人因为诽谤而堕入堕落之处，有些人虽然信奉，却没有看到这是道路，这仅仅是
English
Because there is attachment to the self, the self is said to be conventional truth. If that is so, then in conventional truth, there is no distinction of high or low views. If the characteristics of appearing phenomena are established as conventional truth, then because the characteristics are distinguished by the mind, it has no boundaries or limits. Analyzing the Dharma on a basis that is limitless is like children arguing in the sky. If the conventional is not found in the conventional, then it is difficult to find the conventional in the ultimate truth. If the conventional is not found in this way, then the ultimate truth will not be found either, because all things that are established in dependence on each other, when the basis of dependence does not exist, then the dependence on it is not established. Therefore, among all the various appearances of phenomena, nothing is seen that can be established. Because nothing is seen, there is no attachment to anything, no pursuit, no abandonment, and it is free from the efforts of the mind. This is called equanimity Bodhicitta. If this is not understood, the Buddhas of the three times will not appear, the Buddha did not say this. Having this thought and believing in it, the conduct of the three doors of body, speech, and mind is without fault. If many sentient beings are happy for a long time, and the things to be accomplished benefit both oneself and others, then even if the temporary actions seem harsh, the Buddha says it is the work of the Buddha, and the path of yoga is inseparable from this. Therefore, if this supreme Mahayana of the Victorious Ones, which has wisdom and compassion, relies on the Dharma of the path such as generosity, then whether in this life or the next, all auspicious perfections will be accomplished simply by pleasing one's own deity. The Buddha, the Bhagavan, the lord of Dharma, who can accomplish the supreme and perfect Nirvana, if it can be quickly accomplished by this method, then why do those with wisdom not rely on it? From the wonderful deeds of the Mahayana, like a priceless jewel, it can accomplish the wishes of many sentient beings, and it teaches the work of taming and benefiting, but those sentient beings with low intelligence and object-oriented views, because they have not seen with their minds that this is the work and path of the Buddha, they will fall into two mistakes. Some fall into the place of downfall by slandering, and some, although they believe, do not see it as the path, this is just