Tibetan
སྟེ། བར་དང་མཐའ་རྣམ་པར་བསལ་ན། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་གདོད་མ་ནས་ལྡན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་མ་དང་ཡང་དང་པོ་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། དང་པོ་དང་ཐ་མ་བསལ་ན་གང་གི་དབུས་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཐ་མ་ཡང་མེད་དེ་གདོད་མ་དང་བར་མའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གང་གི་མཐའ་སྟེ། དེ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་གསུམ་ཡང་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཅི་ཡང་མེད་པ་འདི་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་པས། དེ་བས་ན་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་དམ་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མཐའ་དག་ཉིད་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལས། དེ་ལས་ལྷག་པ་གཞན་མེད་དེ། མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ན། ཡོད་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དེ། དེས་ན་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ངེས། དེ་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེས། དེ་ལ་བརྗོད་པ་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་བ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རེ་ཞིག་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་མེད་ལ། ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་གཉི་ག་ཡང་བསལ་བ་འདི་གྲུབ་པོ། །ཡང་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ལ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་མེད་དེ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མས་བསྒོས་པས། དེའི་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་དུ་འཁོར་བ་སེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་ཤེས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཐག་པ་འདྲ་བ་ལ་དེས་སྦྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཅི་གཟུང་བ་ལ་ སོགས་པའི་དངོས་པོ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བས། གང་ཡང་བདེན་པའི་དངོས་པོ་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་དུ་བལྟ་བར་བྱ་བས་ན། དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་གློ་བུར་བའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བསལ་ན། དམིགས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ། །འོ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ན་ཡང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་ཉེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རེ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ནི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་པས། དེ་ལྟ་ན་རིག་པ་དེས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲོལ་བར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་རིག་པ་དེས་འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་རྟོགས་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཤེས་པ་དེ་ཕུང་པོའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས། རང་གི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཡང་དག་པ་ཡང་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པའི་དོན་ཅི་ཡང་ཤེས་པ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་རིག་པ་ལས། དེས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དེས། དེ་རྟོགས་པས་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། རེ་ཞིག་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་ཤེས་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་པ་གྲགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བས། སེམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་ལ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་འདིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང༌། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་གྲགས་པ་ཉིད་དོ། ། དོན་དམ་པར་ནི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དེའི་རིག་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི
Chinese
即，如果完全排除中间和结尾，那么就像虚空中的花朵等一样，本来就不是具有的。中间也存在于开始，如果排除开始和结尾，那么什么是中间呢？就像虚空中的花朵一样。结尾也是不存在的，因为没有开始和中间的事物，哪里来的结尾呢？那就像兔子的角一样。因此，这三者也不会变成真如的自性。如果这样，那么自性什么都没有，这岂不是变成没有自性，变成真如了吗？也不是这样的，因为那也有过失。因此，应该采取无法言说的殊胜证悟。如果这样，那么真如的自性就是存在和不存在的自性，应该理解为一切有情事物。因为一切都在这里被显示为真如，从各种各样的有情中，没有比这更殊胜的了。不是的，如果存在是真如的事物，那么存在的自性，就是眼睛等所能感知的瓶子等。因此，如果一切时处都通过证悟真如，那么一切众生都将获得解脱。同样，确定不存在的事物，那就像兔子的角一样，会变成没有自性，因为那也有过失。那是不合道理的。通过存在和不存在等事物，排除对它的所有言说，那本身就被称为真如。如果这样，那么暂时来说，凭借存在就没有不存在，也没有获得存在的自性。因此，从确定没有事物的自性中，排除两种事物，这就被证实了。或者，正确地认识到所有这些存在的事物等，那被称为真如的事物是没有过失的，因为被能取等事物的习气所染污，所以它的知识没有完全了解真如的事物。因此，不能完全消除轮回，就像这样，通过他者的知识，不可能完全了解自性，就像绳子一样，被认为是蛇的形状。因此，由于习气的过失，
English
That is, if the middle and end are completely eliminated, then like flowers in the sky, etc., they are not inherently present. The middle also exists in the beginning, and if the beginning and end are eliminated, then what is the middle? It is like a flower in the sky. The end is also non-existent, because there is no beginning and middle object, where does the end come from? That is like a rabbit's horn. Therefore, these three will not become the nature of Suchness. If so, then there is no self-nature at all, wouldn't this become non-self-nature, becoming Suchness? It is not like that either, because there is also fault in that. Therefore, one should take the supreme realization that cannot be expressed. If so, then the nature of Suchness is the nature of existence and non-existence, and it should be understood as all sentient beings. Because everything is shown here as Suchness, from all kinds of sentient beings, there is nothing more supreme than this. No, if existence is the object of Suchness, then the nature of existence is the vase, etc., which can be perceived by the eyes, etc. Therefore, if all sentient beings attain liberation by realizing Suchness in all places, then similarly, determine the object of non-existence, which is like a rabbit's horn, and it will become without self-nature, because there is also fault in that. That is not reasonable. Through objects such as existence and non-existence, eliminating all expressions about it, that itself is called Suchness. If so, then for the time being, by means of existence, there is no non-existence, and there is no attainment of the nature of existence. Therefore, from the nature of determining non-existence, eliminating both objects, this is proven. Or, correctly recognizing all these existing objects, etc., that which is called the object of Suchness is without fault, because it is defiled by the habitual imprints of objects such as grasping, so its knowledge does not fully understand the object of Suchness. Therefore, it is not possible to completely eliminate samsara, just like this, it is impossible to fully understand the self-nature through the knowledge of others, just like a rope, it is considered to be the shape of a snake. Therefore, due to the fault of habitual imprints,
Chinese
应当进行彻底的转变和辨别。因为在自性中，不可能见到不具有该自性的事物。应当认识到所取等事物本身就是虚假的。因为这样并不能完全超越痛苦。因此，应当将真实的实有视为瑜伽士的道路。这样，瑜伽士就能获得解脱。如果完全消除所取和能取的实有，以及所有突发的习气，就仅仅是体验无所缘，如同虚空一般。然而，即使在仅仅体验的实有中，也会出现对真如的过失。因为仅仅体验存在于所有众生之中。如果是这样，那么这种智慧怎么不能使一切众生都获得解脱呢？这不是正确的推理。因为各种各样的智慧并不能像这样实现真如的必要性。而是通过证悟真理而获得解脱。像这样，如果认识到一切事物的自性，并跟随蕴，那么一切都会在自己的光明中被证悟。像这样，即使是这种意识的真实，愚笨的人们也一无所知真理的意义。因为完全认识到非真实的事物，它会体验轮回的痛苦。然而，通过意识的自性来证悟它本身就是一种过失。因为对知识自性的二取是自然产生的。因此，知识是相对于所知而显现的。它将能取和所取的自性称为真如。这并不成立。因为如果与能取和所取的自性相结合，就无法确定心是否以自性体验心。因此，心也在这里体验到与心的形态分离。所谓的心，仅仅是被称为光明体验的自性。
English
It should be thoroughly transformed and discerned. Because in the nature of things, it is impossible to see an object that does not possess that nature. It should be recognized that objects such as what is grasped are themselves false. Because this does not completely transcend suffering. Therefore, the true reality should be regarded as the path of the yogi. In this way, the yogi will attain liberation. If the reality of what is grasped and what grasps, as well as all sudden habits, are completely eliminated, then only the experience of the objectless, like the sky, should be experienced. However, even in the reality of mere experience, there will be faults against suchness. Because mere experience exists in all beings. If so, how can this wisdom not liberate all beings? This is not a valid reasoning. Because various kinds of wisdom do not accomplish such a necessity of suchness in this way. Rather, liberation is attained through the realization of truth. In this way, if one knows the nature of all things and follows the aggregates, then everything will be realized in its own clarity. In this way, even the truth of this consciousness, the foolish do not know the meaning of truth at all. Because by fully knowing the object of what is not, it causes one to experience the suffering of samsara. However, realizing it through the nature of consciousness itself is a fault. Because the duality of the nature of knowledge arises naturally. Therefore, knowledge becomes known in relation to the knowable. It calls the nature of what is grasped and what grasps suchness. This is not established. Because if combined with the nature of what is grasped and what grasps, it is not certain whether the mind experiences the mind by its own nature. Therefore, the mind also experiences here as being separated from the form of the mind. What is called mind is merely said to be the nature of clear experience. In reality, there is no knowledge of what is called mind that is endowed with the faults of such actions as grasping. Therefore, the mind is also of the mind.