Tibetan
དོ། །གཉི་ག་ལའོ་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པས་སོ། །གཉིས་མེད་དོ་ཞེ་ན་རྒྱུ་ལོག་པས་སོ། །བསྒོམ་བྱ་མེད་པས་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཛིན་པའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་སྣང་ཚད་འདི་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་པར་འགྱུར་གྱི། ཡུལ་སྔར་བཞིན་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་སྟེ། །དབུས་ན་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་མཆིས། །ཞེས་དྲི་བ་པོ་ལ། གཟུགས་མེད་མཐོང་བ་པོ་ཡང་མེད། །སྒྲ་མེད་ཉན་བ་པོ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་ནས། ཆོས་མེད་བསམ་པར་བྱ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། ཁམས་གསུམ་པ་དང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་རླུང་ངོ༌། །དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པས་དཔེར་ན་ནམ་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་རབ་བརྟགས་པས་སྒྱུ་མ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྟོང་ལ། བདག་ལ་སོགས་ཏེ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་རང་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་ལྔ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་ས་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དངོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་རབ་གནས་ན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་བཤད། །རྣལ་འབྱོར་སྦྱོར་བ་དང་འབྲེལ་ཕྱིར། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་པ་མིན། །ཡན་ལག་མེད་ཅིང་ཞལ་མདོག་མེད། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐའ་ཡས་པས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་བས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོ་མེད་ལ་དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད་པས་དངོས་པོ་གཏན་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་མ་གྲགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དང་འབྲེལ་ནི་བློ་དང་དངོས་པོ་རོ་གཅིག་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྐལ་བར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་སོ། །སྐུར་འདེབས་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །སྒྲོ
Chinese
问：两者吗？答：因为是互相舍弃而存在的。问：无二吗？答：因为因颠倒了。因为没有所修，所以不执着于从四边解脱。如果说对于众生来说，所显现的这一切是如何存在的呢？答：依靠于境而生起识，境如先前一样不可得，所以识是寂静的。因此，对于提问者说：“色即是空，中间如何有识？”答：“无色，见者亦无；无声，闻者亦无。”乃至“无法，思者亦无。”因为这样说的缘故，三界和阿赖耶识等等是分别念，那即是风。那进入大乐，譬如虚空。以金刚萨埵的结合，对于生起作详细观察，即使只是如幻亦是空，更何况说我和我所等，根本不需要说，因为是不存在的。这样，没有痛苦的法是大乐，是自生的。因为没有五大被观察的过失所染污，所以说不是地等等。这样，为了断除增益和损减，真实显示双运，因此说：“以金刚萨埵的结合，对于生起作详细安住，一切事物说为非事物，因为瑜伽与结合相关联，不是断灭也不是常有，没有支分也没有颜色，没有开始、中间和边际，一切事物都变成不存在，是极度喜悦的自性。”这样说，金刚萨埵的结合是俱生，对于生起作详细安住，是以器情清净，因此外在的一切事物没有所依和能依，那在未生之体性中说事物不存在，所以事物完全不存在，对于金刚持来说并不著名，因为具有智慧的境的缘故。因此，瑜伽有两种次第，结合是双运。与……相关联，是智慧和事物成为一体，因为与心的部分相关联，所以不是常断。那不是知的境，所以没有支分等等。因为相续不断绝，所以舍弃了开始等等。因为远离了诽谤，所以一切事物都变成不存在。增
English
Q: Are they two? A: Because they exist by mutually abandoning each other. Q: Are they non-dual? A: Because the cause is reversed. Because there is nothing to meditate on, one does not cling to liberation from the four extremes. If you ask how all that appears to sentient beings exists, the answer is: consciousness arises dependent on an object, but since the object is not perceived as before, consciousness itself is peaceful. Therefore, to the questioner who asks, "Form is emptiness, how can consciousness exist in the middle?" the answer is, "Without form, there is no seer; without sound, there is no hearer," and so on, until "Without dharma, there is no thinker." Because of this, the three realms and the alaya-consciousness, etc., are conceptual thoughts, which are the wind itself. That enters into great bliss, like space. By the union of Vajrasattva, upon thoroughly examining the arising, even if it is only like an illusion, it is empty. What need is there to mention self and so on? There is no need to say anything, because they do not exist. Thus, this dharma without suffering is great bliss, it is self-arisen. Because it is not tainted by the fault of examining the five elements, it is said not to be earth, and so on. Thus, in order to cut off addition and subtraction and to directly show union, it is said: "By the union of Vajrasattva, upon thoroughly abiding in the arising, all things are said to be non-things, because yoga is related to union, it is neither annihilation nor permanence, it has no limbs and no color, without beginning, middle, and end, all things become non-existent, it is the nature of supreme joy." Thus, the union of Vajrasattva is co-emergent, upon thoroughly abiding in the arising, it is purified by the vessel and its contents. Therefore, all external things have no support and no supported, and in the nature of the unborn, things are said to be non-existent, so things are completely non-existent, which is not known to Vajradhara, because it possesses the object of wisdom. Therefore, yoga has two stages, union is dual union. Related to... is that wisdom and things become one taste, because it is related to the part of the mind, so it is neither permanent nor annihilated. That is not the object of knowledge, so there are no limbs and so on. Because the continuum is not cut off, the beginning and so on are abandoned. Because it is free from slander, all things become non-existent. Add
Tibetan
་བཏགས་དང་བྲལ་བས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་གསུངས་ནས། །ཡང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཙརྩི་ཀ་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །བསོད་ནམས་སྡིག་པ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དྲི་མེད་དག་པ་ཡིན། །མགོན་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གཏེར་གཅིག་པུ། །ཀུན་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མགོན་འདི་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡང་དག་པའི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དམ་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ན་རྒྱུ་མི་རྟག་པ་དང༌། དུ་མ་དང༌། བཅོས་མ་དང༌། སྤང་བྱ་ཡིན་པ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང༌། དུ་མ་དང༌། བཅོས་མ་དང༌། སྤང་བྱར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དུས་མཚུངས་ན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་ན་རྒྱུ་འབྲས་འཚོལ་བར་འགྱུར་བས་རྒྱུ་མེད་པའི་འབྲས་བུའམ་རྒྱུ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕན་པ་མེད་དེ། འཕེལ་བ་དང་བདེ་བ་མི་དམིགས་སོ། །སྡིག་པ་དང་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་གནོད་པ་མེད་དེ། འགྲིབ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མི་དམིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་གནས་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་བརྟགས་པའི་དྲི་མས་མགོས་དག་པའོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་དོན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། མགོན་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གཏེར་གཅིག་པུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཀུན་ནི་འགྲོ་བའོ། །ཡང་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་བ་ལས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡོད་དོ། །ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འདི་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །དེ་ལ་གཟུགས་རྣམས་མེད་ཅིང་སྡིག་པ་མེད། །སྐྱེ་དང་འགག་པ་དག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་དངོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམ
Chinese
因与系缚分离，是殊胜喜乐之相。现在为了总结圆满次第，宣说了为如来等所作的赞颂。又为了显示为天女等所作的赞颂，此后世尊等为大尊胜佛母等作了这样的赞颂：不与福德罪恶相联系，是殊胜喜乐无垢清净。怙主是真如唯一的宝藏，一切都以慈悲心来护佑。如是说，胜义菩提心的身体没有真实的联系。那是因为什么呢？因为实际的联系只是世俗，而不是胜义。而且，如果是世俗产生，如果是胜义产生，那么因是不恒常的、多样的、虚假的、应舍弃的，同样果也是不恒常的、多样的、虚假的、应舍弃的。如果同时是因，那么就是果，如果不是果，那么就不是因。如果果先于因，那么就会寻求因果，成为无因之果或者因没有必要。譬如虚空没有生，同样一切法的自性唯一，福德和福德之果没有利益，因为不能见到增长和安乐。罪恶和罪恶之果没有损害，因为不能见到减少和痛苦。如何安住呢？殊胜喜乐的自性，以考察的垢染而清净。如果因为没有联系而不产生利益众生的事情，那么怙主真如唯一的宝藏就是法身。一切都是众生。或者法身没有戏论，以大悲心和愿力的相续，而有色身二身等。现在为了显示俱生自性，诸法自性是大乐之体，此殊胜喜乐的自性是，其中没有色等，也没有罪恶，生和灭是不存在的。如是说，诸法是蕴等。自性是自己的自性。大乐之体是一切诸法
English
It is the characteristic of supreme joy because it is separated from bondage. Now, in order to conclude the perfection stage, praises are spoken for the sake of the Tathagatas and others. Moreover, in order to show the praises made for the goddesses and others, thereafter the Blessed One and others made such praises for the great Carchika and others: Because it is not related to merit and sin, it is supreme joy, stainless and pure. The protector is the only treasure of Suchness, and all are protected by the mind of compassion. Thus it is said that there is no true connection to the body of the ultimate Bodhicitta. Why is that? Because the actual connection is only conventional, not ultimate. Moreover, if it is the conventional that produces, if it is the ultimate that produces, then the cause is impermanent, diverse, false, and to be abandoned, and the result is also impermanent, diverse, false, and to be abandoned. If it is the cause at the same time, then it is the result, and if it is not the result, then it is not the cause. If the result precedes the cause, then the cause and effect will be sought, becoming a causeless result or the cause is unnecessary. For example, just as the sky has no birth, similarly the nature of all dharmas is one, and merit and the result of merit have no benefit, because increase and happiness cannot be seen. Sin and the result of sin have no harm, because decrease and suffering cannot be seen. How does it abide? The nature of supreme joy is purified by the stains of examination. If, because there is no connection, the benefit of beings does not arise, then the only treasure of the protector Suchness is the Dharmakaya. All are beings. Or the Dharmakaya has no elaboration, and with the continuity of great compassion and aspiration, there are the two form bodies and so on. Now, in order to show the co-emergent self-nature, the nature of all dharmas is the essence of great bliss, the self-nature of this supreme joy is that there is no form or sin in it, and birth and cessation do not exist. Thus it is said that all dharmas are the aggregates and so on. Self-nature is one's own self-nature. The essence of great bliss is all dharmas.