Tibetan
འདི་ཉིད་ལ་ནི་ཡང་དག་བ་ཞུགས། །བྷཉྫ་མོཀྵ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་རང་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་ཡང་སྤྱི་བོ་དང༌། སྙིང་ག་དང༌། ལྟེ་བ་དང༌། གསང་བ་དང༌། བརླ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བས། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་རིགས་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས། དེ་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས། པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེའོ། །ཡི་གེ་ཨཱཿདང་ཨོཾ་གཉིས་ལས་ཟེ་འབྲུ་དང་ནོར་བུའོ། །བུ་གར་ཕཊ་སེར་པོ་བཀོད་ལ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་རྩ་གཡོན་མའི་ཆར་གནས་པ། སོར་མོས་ཅུང་ཞིག་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཕྱི་རོལ་བླ་མས་འདི་ཤེས་ནས། །དེ་ནས་ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུ་རཱ་ག་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་ནས་དགའ་བ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །པདྨར་རྡོ་རྗེ་བཅུག་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏོང་མི་བྱ། །དགའ་བ་དེ་ནི་བསྐྱོད་ནས་སུ། །སེམས་ནི་གང་བར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཕྱིར་མི་གཏོང༌། །དེ་རྙེད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཐོབ། །དགའ་བའི་བདེ་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་གཏེར་གྱུར་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལྟུང་གྱུར་ན། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་རྡོ་རྗེར་སྦྱོར། །རེག་པས་ངོ་མཚར་ཆེར་གྱུར་པའི། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མཆོག་གི་དགའ་བར་བྱེད་པ་པོ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའི་དབུས་དག་ཏུ། །མཚོན་ཞིང་ལྟོས་ལ་བསྟན་པར་གྱིས། །པདྨའི་ནམ་མཁར་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུས་མནན་པ་ལ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ནོར་བུའི་ནང་དུ་བལྟ་བར་བྱ། །གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་གྱུར་པ། །ཡེ་ཤེས་དེ་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་དུལ། །འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གང་གིས་ཡེ་ཤེས་མཐོང༌། །བདེ་བ་གནས་ཤིང་མི་འབྱུང་བའོ། །ཐུན་ནམ་ཡང་ན་ཉིན་གཅིག་གམ། །ཟླ་བ་ཟླ་ཕྱེད་ལོ་སྐོར་རམ། །བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ། །ཡེ་ཤེས་མངོན་སྦྱོར་གནས་པར་འགྱུར། །སློབ་མ་སྙོམས་འཇུག་མཐོང་ན་ནི། །བླ་ མའི་སྙིང་ག་ལས་བྱུང་བའི། །གཏི་མུག་དགའ་སོགས་བཞི་རྣམས་ནི། །དེ་ཡི་སྙིང་གར་གཞུག་པར་བྱ། །སློབ་མས་གཟུང་ཞིང་རྟོགས་ནས་ནི། །པདྨའི་ཁོངས་སུ་སྤྲོ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལྕེ་ཡིས་སེམས་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སྔོན་འགྲོ་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་ཆོ་གའོ། ། བཞི་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་དབང་རིན་པོ་ཆེ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་བརྗོད་པ། དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་དངོས་གྲུབ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བླངས་པ་དེ་ཉིད་ལ། བཞི་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་དབང་རིན་པོ་ཆེ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་འཇིགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལས། དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དུ་མངོན་འདོད་ན། །མཁའ་ལ་ཁུ་ཚུར་བརྡེག་པ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ནི་འཐུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡི། །ཆོ་གས་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་བྱ། །སློབ་མ་མོས་པའི་བསམ་པ་རབ་བལྟས་ནས། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཚུལ་ལ་ལྷག་མོས་ན། །དབང་བསྐུར་རིན་ཆེན་ཚིག་གིས་སྦྱིན་པར་བྱ། །གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་དག །ལྷག་པར་མོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཏེ། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་ལ། །རིགས་ནི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཤེས། །རབ་དགའ་ཞལ་ནི་པདྨ་ནི། །རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་ལུས་སྤུ་ལྡང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཁས་མཐོང་ནས་ནི། །དམ་པའི་སློབ་མ་གཟུང་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། དབང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ཏུ། །རྒྱུད་འདི་ལས་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ། དགོད་དང་བལྟས་དང་ལག་བཅངས་དང༌། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་འཁྱུད། །དགའ་དང་མཆོག་དགའ་ཉིད་དང་ནི། །བྲལ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དེ་བཞིན། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། །རྣམ་པར་ཉེད་དང་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཐམས་ཅད་དབང་གི་རྗེས་རིམ་དུ། །ཤེས་རབ་ཡན་ལག་འདུས་སྐྱེས་རྟོགས། །ཡང་གསུངས་པ། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་གང༌། །དབུས་སུ་ཝཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག །དེ་ལ། དགོད་པ་དག་བ་སློབ་དཔོན་ཏེ། །བལྟས་ལ་དེ་བཞིན་གསང་བའོ། །ལག་བཅངས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང༌། །བཞི་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲོད་པའོ། །དགའ་བ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་བདེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བདེ་བས་ལྷག །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་ཏེ། །ལྷག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའོ། །དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པ་སྟེ། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དེས་ནི་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དགའ་བ་དང་པོ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྨིན། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་དགའ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །སྣ་ཚོགས་སྣ་ཚོགས
Chinese
此即为真实入定。嗡 班匝 摩诃 诃！如是说。彼等各自本尊瑜伽之自性者，于顶门、心间、脐间、秘密处、双腿，次第如是，以嗡 阿 吽 梭哈，作五部众会圆满。 其后，从吽字生莲花与金刚。从阿字与嗡字生杵与宝。于子宫安立黄色帕字，金刚界自在母之根位于左股之上，以指稍稍触动。外面的上师知晓此后，念诵：嗡 萨瓦 达塔嘎达 阿努ra嘎那 班匝 梭巴瓦 阿玛郭杭。如是说已，开始欢喜。 莲花中入金刚，莫放菩提心。欢喜彼动已，心想充满之。若瑜伽士，菩提心不放，彼得不绝续，何须说欢喜乐？ 菩提心为诸成就之宝藏，若菩提心堕落，何来殊胜成就？虚空界与金刚合，触之甚奇妙，若生安乐，为殊胜欢喜者。离喜于欢喜之中，示以象征而观之。 莲花虚空中，以金刚宝压之。金刚跏趺坐，以心观宝中。何者生智慧，彼智慧极寂静，非贪亦非离贪，亦不缘于中。瑜伽士何者见智慧，安乐住而不生。或一坐，或一日，或一月半月，或一年，或一劫，或百千劫，智慧现前而住。 若见弟子入定，从上师心间出，痴喜等四者，置于彼心间。弟子受持且悟后，于莲花中舒展。其后以舌，菩提先导而取之。 如是为慧智灌顶之仪轨。 第四之现观灌顶，珍宝成实之果，述竟。
English
This is indeed the true entering into samadhi. Om Benza Maha Ho! Thus it is said. Those who are the nature of the yoga of their respective deities, at the crown of the head, heart center, navel center, secret place, and both thighs, in that order, with Om Ah Hum Svaha, make the fivefold assembly complete. Thereafter, from the syllable Hum arise the lotus and the vajra. From the syllables Ah and Om arise the pestle and the jewel. Place the yellow syllable Phat in the womb, the root of the Vajradhatu Ishvari is located on the left thigh, gently touch it with a finger. When the outer guru knows this, recite: Om Sarva Tathagata Anuragana Vajra Svabhava Atmako 'Ham. Having said this, begin the joy. Having inserted the vajra into the lotus, do not release the bodhichitta. Having moved that joy, contemplate filling the mind. If the yogi does not release the bodhichitta, he will obtain an uninterrupted stream, what need is there to speak of the bliss of joy? The bodhichitta is the treasure of all accomplishments, if the bodhichitta falls, where can there be supreme accomplishment? Combine the space realm with the vajra, the touch is very wonderful, if bliss arises, it is the supreme joy. Show and observe the symbol of joy in the midst of joylessness. In the lotus space, press down with the vajra jewel. In the vajra posture, contemplate within the jewel with the mind. Whoever has wisdom born, that wisdom is extremely peaceful, neither desire nor non-desire, nor does it depend on the middle. The yogi who sees wisdom, abides in bliss and does not arise. Either in one sitting, or one day, or one month, half a month, or one year, or one kalpa, or hundreds of thousands of kalpas, wisdom manifests and abides. If you see the disciple entering samadhi, from the guru's heart center, the four, such as delusion and joy, place them in his heart center. The disciple receives and understands, and then expands within the lotus. Thereafter, with the tongue, take the bodhi as a preliminary. Thus is the ritual of the Wisdom-Jnana empowerment. The fourth, the Abhisambodhi empowerment, the precious fruit of reality, is completed.
Chinese
哦的。 此后，如所说之仪轨，获得成就智慧之灌顶者，第四，当宣说显说灌顶，此乃珍宝之果。否则，有违犯誓言之怖畏。如续云：未得灌顶瑜伽士，欲求显现为瑜伽，如于虚空击拳，如饮幻化之水。是故如所说之，以仪轨施予灌顶。善观弟子之意乐，若于深广之法特生信乐，当以珍宝之语施予灌顶。当告之他人则否。于广大法特生信乐者，如何知其非特生信乐耶？如是说者：由烟而知火，由水鸟而知水。于具慧之菩萨，由相而知其种姓。极喜之面如莲花，极度开放且身毛竖立。智者见此，当摄受为殊胜之弟子。如薄伽梵所说：灌顶有三种，于此续中极著名。师长、秘密、智慧，第四亦如是。如是说。其中，笑、视、执手，以及二者以二相予拥抱。喜、最喜、离喜与俱生，种种异熟与，异念及离相。一切灌顶之次第，智慧支分聚集生起而证悟。又说：诶（ཨེ，梵文：ए，罗马转写：e，汉语字面意思：诶）之妙好分，中央以旺（ཝཾ，梵文：वं，罗马转写：vaṃ，汉语字面意思：旺）而严饰。一切安乐之，乃是处所。珍宝之佛陀甘露瓶。其中，笑者乃师长，视者如是秘密也。执手乃智慧与智慧。第四二者以二相予。喜者乃少许之乐，最喜者乐更增。离喜乃离贪之喜，余者乃俱生喜。初欲触，二欲乐。三为离贪故，彼当修第四。初喜为种种，最喜为异熟。离喜喜为种种喜，俱生喜离自性。种种种种。
English
O's. Thereafter, according to the ritual as taught, for those who have received the empowerment of accomplishment, wisdom, and knowledge, fourthly, the explicit empowerment, which has become the precious fruit, should be explained. Otherwise, there is the fear of breaking vows. As the tantra says: "A yogi who has not received empowerment, if he desires to manifest as a yogi, is like striking a fist in the sky, like drinking mirage water." Therefore, according to what is taught, empowerment should be bestowed through ritual. After carefully observing the student's inclination, if he has a special interest in the profound and vast teachings, empowerment should be bestowed with precious words. It should be said to others that it is not so. How does one know if one has a special interest in the vast teachings, or if one does not have a special interest? As it is said: "From smoke, one knows fire; from waterfowl, one knows water. For a wise Bodhisattva, one knows the lineage from the signs. The face of great joy is like a lotus, fully open and the body's hairs stand on end. Seeing this, the wise should accept him as a noble disciple." As the Bhagavan said: "There are three kinds of empowerment, which are very famous in this tantra: the master, secret, and wisdom, and the fourth is the same." So it is said. Among them, laughter, looking, holding hands, and the two giving each other an embrace. Joy, supreme joy, joy of separation, and co-emergent, various ripening and, different thoughts and separation from characteristics. In the sequence of all empowerments, the wisdom branches gather and arise to realize. Again it is said: "The good part of E (ཨེ，梵文：ए，IAST: e，Meaning: E), in the center is adorned with Vam (ཝཾ，梵文：वं，IAST: vaṃ，Meaning: Vam). The place of all happiness is the precious Buddha nectar vase." Among them, laughter is the master, looking is the secret. Holding hands is wisdom and knowledge, the fourth is the two giving each other. Joy is a little happiness, supreme joy is more than happiness. Joy of separation is joy free from attachment, the rest is co-emergent joy. First desire to touch, second desire for pleasure. Third, for the sake of being free from attachment, he should meditate on the fourth. The first joy is various, the supreme joy is ripening. Joy of separation is various joy, co-emergent joy is without characteristics. Various various.
Tibetan
་ཉིད་བརྗོད་པ། །འོ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་སྨིན་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། །བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་བའོ། །རྣམ་སྨིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །བདེ་བ་བདག་གིས་མྱོང་ཞེས་པའོ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་མིན་པ་སྤངས། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཉིད། །ལྷན་སྐྱེས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་དེ་བསྙེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཉེ་བར་བསྙེན་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང༌། །བསྐྱོད་པ་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེར་ལྡན་པའོ། །རང་བཞིན་བདེ་བ་དམ་པ་ཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པའོ། །པདྨར་རྡོ་རྗེ་གཞུག་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །བསྐྱོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་པ་དེ་བ་དམ་པ་ཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པ་སྦྱོར་བས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨར་གཞུག་པའི་བར་ནི་དགའ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་བསྐྱོད་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་གང་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཕྱིར་བྱུང་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་དམ་པའི་བདེ་བ་ཞི་བར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ། ཐོག་མ་ཐ་མ་དབུས་མེད་ཅིང༌། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །འདི་དེ་མཆོག་གི་བདེ་ཆེན་པོ། །རང་དང་གཞན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྲིད་པར་བརྗོད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བས་མྱ་ངན་འདས། །དབུས་སུ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་ནི། །འདི་རྣམས་སྤངས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་སྤངས་སྐད་ཅིག་ལ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་ཐོབ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་གཟུང༌། །ཇི་སྙེད་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་ཅིང༌། །སྔོན་མ་གསུམ་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའི་དབུས་ཉིད་དུ། །ཞི་བའི་རྣམ་པར་གསལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་དབུས་སུ་ཇི་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་མཐའ་
Chinese
即是说，如拥抱等。异熟即是与此相反，乃是享用安乐之智慧。异熟是分别，即是我享受安乐。舍弃三种自性之外，舍弃贪欲与非贪欲。如是说。彼亦云：非贪欲亦非离贪欲，于中观亦不可得。完全舍弃此三者，即是俱生真实菩提。此之义，薄伽梵于《吉祥密集金刚》中所说：所成与能成真实合，彼即名为近修持。金刚莲花和合故，名为亲近修持也。运行乃是成就自性，具足吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）字。自性安乐乃殊胜寂静，当说为大成就。所成是智慧，能成是方便，彼二完全和合是近修持，莲花中入金刚是亲近成就，运行是成就，自性者，彼乃殊胜寂静，当说为大成就。以所成与成就和合，于金刚与莲花相入之间是欢喜，从极度运行中充满菩提心是极喜，向外出现是离喜，于何时彼二之中殊胜安乐寂静之时，