Tibetan
་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཟབ་མོ་དང་ཡང་དག་པར་གསལ་བར་སྣང་བའི་སྐུའི་ངོ་བོ་དེའི་ལུས་ནི་ཤེས་རབ་མའི་ལུས་ཏེ། དེས་འཁྱུད་ཅིང་མཛེས་པར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ཀླུབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆེ་བར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཞེས་ཏེ། འཇམ་ཞེས་པ་ནི་མཉེན་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མཆོད་པའི་དོན་དུ་མངོན་ཕྱོགས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་མཉེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱས་ནས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རིམ་པས། དངོས་པོའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། འདུས་པ་ཞེས་ཏེ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་གྲུབ་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པས་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རིམ་པ་དགག་པའོ། །དམ་པའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་པ་ནི་བླ་མ་སྟེ། བླ་མ་ཉིད་བསྲུང་བའི་ཞབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བྱེད་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དེས་རང་ཡིད་ཆེས་ནས་བྲོད་པས་རྩོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་བཤེས་གཉེན་ནི་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཏེ། དེས་གསོལ་བ་ནི་བཀས་གནང་བ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེར་རང་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ནས་བྲོད་པས་བརྩམས་སོ་ཞེས་སོ། །དེས་ནི་གཞུང་བརྩམ་པའི་རྒྱུ་གསུངས་སོ། །འགྲོ་ པའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཉིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་བཞི་སྟེ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་དངོས་པོའི་ཆོ་ག་སྟེ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས་སམ་གཞན་སློབ་དཔོན་གྱི་མན་ངག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་
Chinese
是使之清净之因的自性。那是甚深且真实显现之身的自性，其身乃智慧母之身。因此，凡是拥抱、美妙享用、覆盖者，就称之为彼。因为执着于无二之智慧和利益有情。因此，为了显示是大贪欲之因，所以在《圣者彼性摄略》等中被说为更伟大。那么，如此确定的差别是什么呢？即“于妙吉祥”等。“妙”是柔软之意，因为具有无二之享用。“吉祥”已述。为了供养之义而显现趋向，即为了悦意之义，以身语意显现趋向而作供养后，以吉祥密集金刚之次第，将讲述事物之仪轨。如此连缀。为了显示彼性，所以说“吉祥具”等。“吉祥具”是说为了获得超越世间的圆满，或者因为未被烦恼之过失所染。那是什么呢？即“集”，因为清净与不清净一切都在胜义谛和世俗谛中集聚，所以称金刚持为彼。因为无二，所以也称由彼所成的论典为彼。其次第是遮止其他的次第。殊胜的善知识是指上师，为了上师亲自以守护之足来成办之方便，而祈请，由此自己深信而欢喜地投入写作之事业。或者殊胜的善知识是指妙吉祥，由此祈请是指命令允许，在那里对自己深信而欢喜地开始写作。因此，讲述了著作的因。利益有情是指利益有情的圆满，即增上生和决定胜之体性。其因有四，那又是什么呢？即事物之仪轨，即念诵、修持四支等。为了使有情众生能够理解，所以将要讲述。如此，从大续部或者其他上师的广大口诀中有情众生能够理解
English
It is the nature of the cause that purifies it. That is the nature of the body that appears profound and truly clear, and that body is the body of the Wisdom Mother. Therefore, whatever embraces, beautifully enjoys, and covers is called that. Because of attachment to non-dual wisdom and benefiting sentient beings. Therefore, in order to show that it is the cause of great desire, it is said to be greater in the Compendium of the Holy One Thusness and so on. So, what is the definite difference made in this way? That is, "to Manjushri" and so on. "Gentle" means soft, because it has non-dual enjoyment. "Glorious" has already been described. Manifesting towards the meaning of offering, that is, for the sake of pleasing, offering with body, speech and mind manifesting towards, and then, in the order of the Glorious Guhyasamaja, the ritual of things will be explained. Thus connect. In order to show that very nature, it is said "Glorious One" and so on. "Glorious One" means to obtain the perfection that transcends the world, or because it is not stained by the faults of affliction. What is that? That is, "collection", because all pure and impure are collected in the ultimate truth and the conventional truth, therefore Vajradhara is called that. Because of non-duality, the treatise accomplished by it is also called that. That order is to prevent other orders. The noble spiritual friend is the Lama, and in order for the Lama himself to accomplish the means with the feet of protection, he prays, and thus he himself believes and joyfully engages in the work of writing. Or the noble spiritual friend is Manjushri, and the prayer by him means the command is allowed, and there he himself believes very much and joyfully begins to write. Therefore, the cause of writing the treatise is explained. The benefit of beings means the perfection of the benefit of beings, that is, the nature of higher realms and definite goodness. Its cause is four, and what is that? That is, the ritual of things, that is, recitation, practice of the four limbs, and so on. In order for sentient beings to understand, it will be explained. Thus, from the great tantra or other vast oral instructions of the teacher, sentient beings can understand.