Tibetan
མས་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་རྣམ་པ་མང་པོའོ། །མདོར་བསྡུས་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་མང་པོའོ། །གནས་པ་ནི་དེ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འདུས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྙམ་དུ་འདིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་གི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་སེམས་ལས་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ལས་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བསྒོམ་པ་དེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་གྲུབ་འདི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཉིད་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་བོན་གཞན་དག་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འོ་ན་གང་ལ་གནས་ཤེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ལ་བྱ་བར་བཤད་དོ། །བདག་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཉིད་ལ་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མོས་པས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེའང་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ཉིད་དུ་སྣང་བར་གྱུར་བ་ནི་འདི་ལས་གཞན་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བླ་སྟེ། འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ར
Chinese
總之，其要點是多種多樣的。簡而言之，成就也是多種多樣的。安住是因為安住於此。生起是因為獲得了與其本性融合，意思是說安住和生起會發生。有人會想，在這裡專注於心是為了接近成就而修持，但這也是不合理的。如果這是修持自己的心，那麼它也不是從自己的心中產生的。那麼是什麼呢？是從諸神的身體、語言和意念中產生的，否則修持就沒有意義了。因此，如果認為這個成就安住在諸神的身體、語言和意念的本性中，並且從中產生，那麼為了駁斥這一點，佛陀說了「世尊」等等。修行者所要獲得的成就並不安住在諸神的語、意、身三者之中。為什麼呢？「為什麼呢」的意思是說，它不是從任何原因產生的。意思是說，從其他種子中產生其他果實是不可能的。那麼它安住在何處呢？佛陀說了「然而」等等。所謂一切佛法，就是佛法的各種本性。在這裡，「金剛」一詞被解釋為指代諸神的身體、語言和意念。我的身體、語言和意念本身就是金剛，因為我以對諸神的身體、語言和意念的方式來相信和修持自己的身體、語言和意念。安住於此的原因和成就的狀態的果實與該業是無二無別的。相信諸神的身體等等是成就的本性，但它不是非常長久地存在的嗎？因此，它們不是安住在自己的身體等等之中嗎？佛陀說了「身體」等等。顯現於此是不合理的，因為安住在除了此處之外的欲界等等之中，因為它安住在顯現的地方，因為它本身是由量成立的。然而，由於沒有差別，安住在自己的身體等等之中是卓越的，但不是產生，因為諸神的身體等等是
English
In short, its essence is manifold. Briefly, accomplishment is also manifold. Abiding is because of abiding therein. Arising is because of attaining union with its essence, meaning that abiding and arising will occur. One might think that focusing on the mind here is practicing in order to approach accomplishment, but that is also unreasonable. If this is practicing one's own mind, then it is not produced from one's own mind either. What then is it? It is produced from the body, speech, and mind of the deities, otherwise the practice would be meaningless. Therefore, if one thinks that this accomplishment abides in the very nature of the body, speech, and mind of the deities, and arises from it, then in order to refute this, the Buddha spoke of "Bhagavan" and so forth. The accomplishments to be attained by practitioners do not abide in the three kayas of the deities. Why? "Why" means that it does not arise from any cause whatsoever. It is meant to say that it is impossible for other fruits to arise from other seeds. Where then does it abide? The Buddha spoke of "However" and so forth. All the dharmas of the Buddha means the various natures of the Buddha's dharmas. Here, the word "vajra" is explained as referring to the body, speech, and mind of the deities. My own body, speech, and mind are vajra, because I believe in and practice my own body, speech, and mind in the manner of the body, speech, and mind of the deities. The cause of abiding therein and the fruit of the state of accomplishment are non-different from that karma. Believing in the body of the deities and so forth is the nature of accomplishment, but is it not very long-lasting? Therefore, are they not abiding in one's own body and so forth? The Buddha spoke of "body" and so forth. It is unreasonable for what appears here to abide in the desire realm and so forth other than here, because it abides in the place where it appears, because it itself is established by valid cognition. However, since there is no difference, abiding in one's own body and so forth is superior, but it is not arising, because the body of the deities and so forth is
Tibetan
ང་གི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རམ་རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལ་དེ་དག་ནི་མི་གནས་པ་ཉིད་ནི་དཔེར་ན་སྟེང་དང་འོག་གི་ནམ་མཁའ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཅིང་སྟོང་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་སེམས་དང་ངག་ལ་སེམས་ནི་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པར་ རང་གི་སེམས་སྣང་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་སེམས་ཉིད་ལ་དངོས་གྲུབ་རྣམས་གནས་པ་དང་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མོས་ཤིང་གཉི་གའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རང་གི་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་མོས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་འདིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་འདི་ཉིད་ནི་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོའི་གདམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་བསྒོམས་ནས་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གདམས་ངག་གི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཚེ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་པ་དང་བྱུང་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ལྷ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཚུལ་དང༌། རང་གི་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལས་གནས་པ་དང༌། འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། གང་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས
Chinese
是因为我的心之境，还是因为显现于自心，又或是因为所依和能依各不相同呢？因此说了“心也”等等。意思是说，因为与光明自性的心无有差别，所以显现为身体的界，而不是因为所依和能依。为了阐明这一点，说了“那为什么呢”等等。其中“那”是指那些，心和心，那些不住留，比如上下虚空，所依和能依的体性清净且空虚，因为不是有色之物，所以无有阻碍。同样，身体上的心和语上的心，仅仅是心，因此无有阻碍。因此，自己的身语意，自己的本尊身语意，就是自己的心，除了它的自性之外，
English
Is it because it is the realm of my mind, or because it appears to one's own mind, or because the support and the supported are different? Therefore, it is said, "Even the mind," and so on. It means that because it is not different from the mind of clear nature, it appears as the element of the body, but not because of the support and the supported. In order to clarify this, it is said, "Why is that?" and so on. The "that" refers to those, the mind and the mind, those that do not abide, like the upper and lower sky, the nature of the support and the supported being pure and empty, because it is not a material thing, it is unobstructed. Similarly, the mind in the body and the mind in speech are only mind, therefore unobstructed. Therefore, one's own body, speech, and mind, one's own deity's body, speech, and mind, are one's own mind, and apart from its nature,