Tibetan
འདིར་བཀོད་པའོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མོ། །འདིས་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ལ་དག་འདོད་དོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་རིམ་གྱིས་རེ་ཞིག་སྤྲོ་བ་གསུངས་པ། སྐུ་གསུང་ ཐུགས་དང་ཉེ་བ་རུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀའི་མཚན་མའི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ལས། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་བསྒོམས་པས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་སྤྲོ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བརྟག་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །ཕྱོགས་གཞན་ཅིག་ཅར་སྤྲོ་བ་གསུངས་པ། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སོ་སོར་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ལས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གསུངས་པ། སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡང་ན་བཟླས་ན་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཉིད་ནི། །དངོས་ཀུན་བདག་ཉིད་རང་གི་སེམས་དབང་ངོ༌། །རང་གི་སྔགས་ནི་སྣ་ཚོགས་འོད་ལྡན་པར། །བྱས་པ་བློ་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་རང་གི་མོས་པས་རང་བཞིན་སྤྱད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་དཔྱད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་དང༌། དུ་མ་དང༌། གཉིས་ཀའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་དག་གིས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་འགྲུབ་པའོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་དང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་
Chinese
此为所列。为了以无我之门圆满三金刚，故为三金刚。这表明了喜悦等四种，他们是这样认为的。在名为“三种”等之中，关于形之念诵，次第宣说了暂时的喜悦：身语意亲近。如是，从身金刚等的胸间标志种子字中，按照次第，应生起身金刚等，是这个意思。将此观想为佛的身语意，以生起的形来供养形金刚等天女，应极度地作意于她们。所谓智慧金刚，即以无所缘的智慧。宣说了另一种同时生起的方式。在“又或者”等之中，从各自的身语意中，应同时生起身金刚等，它们异于身语意，并且从它们之中也应生起形金刚等及其所有坛城。宣说了智慧萨埵。在“身”等之中，于法界自性之事物，观想一切事物自性的自性智慧萨埵的种子字，从一切如来中作意放射光芒的自性之念诵。如是说：又或者念诵时，一心之自性，乃一切事物之自性，为自心所自在。应观想自己的咒语，具有各种光芒，并具有智慧。如是说。宣说了以自身之信解，以自性之行，先前已进行的瑜伽士念诵身金刚等金刚。在“身之金刚胜”等之中，“圆满菩提”是指：如实圆满之菩提。分析有与无之差别，是指：因空性，而远离一、多、二者的差别。因不缘彼性，故不缘实有。因此，因无有可破之物，且因量不成立，故无亦不成立。非二者之自性，亦非有，因实有与
English
Here are the listed items. The reason for perfecting the three vajras through the gate of selflessness, hence the three vajras. This indicates the four aspects such as joy, which is what they believe. Among those called "three aspects" and so on, regarding the recitation of form, the temporary joy is gradually explained: body, speech, and mind are close. As it is, from the seed syllables of the emblems in the hearts of the body vajra and so on, the body vajra and so on should arise in sequence, which is the meaning. By meditating on this as the body, speech, and mind of the Buddha, the goddesses of form vajra and so on should be offered with the form that arises, and one should contemplate them intensely. The so-called wisdom vajra is wisdom without focus. Another way of arising simultaneously is explained. In "or else" and so on, from each of the body, speech, and mind, the body vajra and so on should arise simultaneously, they are different from body, speech, and mind, and from them also the form vajra and so on and all their mandalas should arise. The wisdom being is explained. In "body" and so on, in the nature of the dharmadhatu, contemplate the seed syllable of the self-nature wisdom being of the nature of all things, and from all the Tathagatas, contemplate the recitation of the nature of radiating light. As it is said: Or when reciting, the nature of one-pointed mind is the nature of all things, and is free by one's own mind. One should contemplate one's own mantra, having various lights, and having wisdom. Thus it is said. The recitation of the vajras such as body vajra and so on by the yogi who has previously engaged in self-nature practice with his own faith is explained. In "supreme body vajra" and so on, "perfect enlightenment" means: the truly perfect enlightenment. Analyzing the difference between existence and non-existence means: because of emptiness, it is free from the distinctions of one, many, and two. Because it does not focus on that nature, it does not focus on the real. Therefore, because there is nothing to be refuted, and because the valid means do not establish it, non-existence is also not established. It is not the nature of both, nor is it existence, because existence and
Tibetan
པོ་མེད་པ་དག་ནི། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ གསུངས་པ། དངོས་ལས་འཇུག་པ་དོན་གཞན་མིན། །དོན་གཞན་མིན་པའང་མིན་པར་འདོད། །དོན་གཞན་ཡིན་ན་རྟག་པར་འགྱུར། །དོན་གཞན་མིན་པའང་དངོས་པོ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་དཔྱད་པ་ནི། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་ངེས་པའོ། །འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་བཟླས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུང་གིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། སྒྲ་རྣམས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པའི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་སྒྲ་དང་དོན་དག་གཅིག་ཡིན་ན། མེ་ཡིས་ཁ་ནི་ཚིག་པར་འགྱུར། །གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་རིག་པས་སོ། །སྒྲ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔྱད་པའོ། །ཐུགས་ཀྱིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། ཐུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕྱིར་རོལ་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་རྣམས་སེམས་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་ངག་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་གྱུར་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་སེམས་ནི་ནང་ན་ཡང་མ་ཡིན། ཕྱི་ན་ཡང་མ་ཡིན། །གཉི་གའི་དབུས་ན་ཡང་མི་དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པས་སྟོང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །རིན་ཆེན་གྱིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་སོ། །བཟང་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ། ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག
Chinese
无有者，乃因互相违背之故。彼亦 云：从事物生起非他义，非他义亦非谓非有，若他义则成常，非他义亦非事物。如是。是故，事物与非事物之观察，乃谓一切事物不生。此亦法性之各别智之自性身之念诵，谓为佛之身。如是云：佛观法性，法身乃主，法性不可知，故彼不能识。如是云。语之念诵云：语者等，声等离微尘等，乃知之显现自性，若声与义一，则火烧口，若异则不悟，如是之理智。非声，即非可说者之观察。意之念诵云：意者等，以外境空故，有情唯心者乃安住。彼即金刚，彼之分别观察，乃以理与圣言，由不生之门而如实通达各别。如是云：于毗卢遮那现证菩提中，秘密主，心不在内，亦不在外，于二者之中亦不可得。如是。此乃如是所说，谓由一切考察之过失空，故无论如何仅于自智中证悟之故，乃金刚之念诵。宝之念诵云：义者等，通达一切事物之自相与共相之空性之义，即由非多性而通达。此即所云无自性。善者，乃胜义中暂且如是，世俗中如幻之义。三世佛者，乃过去等。此乃如是所说，谓如何此等事物以如实性乃如是性之自性，如是于三世中入。
English
Those without 'po' are because they contradict each other. It is also said: 'Entering from things is not another meaning; not another meaning is also considered not non-existent. If it were another meaning, it would become permanent; not another meaning is also not a thing.' Thus. Therefore, the examination of things and non-things is the ascertainment that all things are unborn. This is also the recitation of the Svabhavikakaya, the wisdom of individual awareness of the nature of reality, which is spoken of as the body of the Buddha. Thus it is said: 'The Buddha views the nature of reality; the Dharmakaya is the principal. Because the nature of reality is unknowable, it cannot be known.' Thus it is said. The recitation of speech is spoken: 'Speech' and so forth. Sounds, etc., are the nature of the appearance of knowledge, being separate from atoms, etc. If sound and meaning are one, then fire would burn the mouth; if they are different, then there would be no understanding.' This is the wisdom of reason. The examination of what is not sound, that is, what is not to be spoken. The recitation of mind is spoken: 'Mind' and so forth. Because it is empty of external objects, beings who are only mind abide. That itself is the Vajra. Its analytical examination is the individual realization that has become perfect through reasoning and scriptural statements, through the door of non-arising. As it is said: 'In the Abhisambodhi of Vairochana, secret lord, the mind is not inside, nor is it outside; it is not found in the middle of the two.' Thus. This is what is said, that because it is empty of the faults of all examinations, it is the recitation of the Vajra because it is realized as merely self-awareness in any case. The recitation of the Jewel is spoken: 'Meaning' and so forth. It is the realization of the meaning of the emptiness of the self-characteristics and general characteristics of all things, that is, realization through non-multiplicity. This is what is said to be without self-nature. 'Good' means that in the ultimate sense it is temporarily thus, while in the conventional sense it is like an illusion. 'The Buddhas of the three times' refers to the past and so forth. This is what is said, that how these things, in their reality, are the nature of Suchness, and thus they enter into the three times.