Tibetan
འི་ངོ་བོ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་པོ་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཅན་བཀག་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡང་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁས་ མི་ལེན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མི་ཟད་པར་མཛད་པས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་མོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཐོགས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སོ་སོར་སྣང་བ་བཞིན་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་མ་ཐག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་
Chinese
也没有作者的自性，因为作者和业是互相依赖的缘故。分别念的自性不是互相依赖的，因为自己的自性是如是产生的缘故。因此，它的自性仅仅安住于自证，如所说，因为远离能取所取，所以要说无二，不是因为遮止了有法。因为见到一切的真如，所以没有过度成为解脱的过失，因为执着它也和不执着一样，因为具有错乱的种子，所以不如是证悟的缘故。其他也是那样，也不承认是法的真如，识是舍弃了执着事物，为了进入圆满的城市，依靠真实世俗的道。心的所有法以无生的方式宣说了不动的菩提心。从“之后”等开始，一切如来不尽的法界智慧，称为不尽地作。那个金刚，也就是在哪个三摩地中有不动的相，就称它为那个。事物这些没有产生，是指以不动等自性。因为什么缘故呢？宣说了，法和法性没有，从“没有”等开始，识的体性，能识和所识以真如来使之不存在的缘故，没有完全断除的识。它的体性也是无生的，因此，这一切是所依和体性空性，仅仅是无二的智慧。那么，如何产生嗔恨的种类呢？宣说了，从“虚空”等开始，例如虚空远离能障碍的物质，仅仅安住于没有种种，也像以瓶子的虚空等声音分别显现一样，显示了，同样嗔恨的种类也应当观察。这个是指刚刚所说的世俗和胜义菩提心。菩提的方式是指真实地
English
There is also no agent of essence, because the agent and action are mutually dependent. The nature of thought is not mutually dependent, because one's own nature arises as it is. Therefore, its essence abides only in self-awareness, as it is said, because it is free from grasping and being grasped, it should be said to be non-dual, not because the subject is negated. Because seeing the suchness of all, there is no fault of becoming liberated excessively, because grasping it is the same as not grasping, because it possesses the seeds of delusion, therefore it is not realized as such. Others are also like that, and do not acknowledge the suchness of dharma, consciousness is abandoning the grasping of objects, in order to enter the perfect city, relying on the path of true convention. All the dharmas of the mind are spoken of as the immovable bodhicitta through the gate of non-arising. From "afterwards" etc., the inexhaustible dharmadhatu wisdom of all tathagatas is called inexhaustible action. That vajra, that is, the samadhi in which there is an immovable aspect, is called that. These things are not born, referring to the nature of immovability etc. For what reason? It is said, there is no dharma and dharmata, from "no" etc., the characteristic of consciousness, the knower and the known, are made non-existent by suchness, therefore there is no completely cut off consciousness. Its nature is also unborn, therefore, all this is the basis and nature of emptiness, merely non-dual wisdom. Then, how does the species of hatred arise? It is said, from "space" etc., for example, space is separated from the substance that can obstruct it, merely abiding in non-manifoldness, also like the appearance of separate sounds such as the space of a pot, it is shown, similarly the species of hatred should also be observed. This refers to the conventional and ultimate bodhicitta just mentioned. The way of bodhi means truly
Tibetan
རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་ཕྱེད་པས་སོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སྐྱེད་ཅེ་ན་གསུངས་པ། བདག་མེད་ཆོས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ་ནམ་ཞིག་ན་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས། སྨོན་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ལས་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའོ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པ་ནི་འོད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སྒྲོན་མ་སྟེ་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྒྲོན་མའོ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་སེལ་བས་འོད་ཟེར་སྒྲོན་མའོ། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྣམ་པས་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་ཕྱེད་པའོ། །གང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པར་ཡོད་པ་རྣམས་ལའོ། །ངོ་བོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པ་མེད་པའོ།། སྒོམ་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་པ་མཐའ་ཡས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུང
Chinese
获得圆满菩提之方法。为了不被一切相违品所救护而宣说。由于感觉等不生，故宣说了宝生佛的菩提心。从“彼后”等开始，一切如来的无我乃是平等性智。彼即金刚，不可破故。具有宝生之相的 三摩地在谁那里存在，就称他为“彼”。“一切法皆无实”是说这些没有实体，如何观察也没有实体，即宝生部诸神的自性之实体。为何如此？宣说：“断除法的相状”，即断除了生等共同相状，以及体验等特殊相状，因为自性不可得。如何生起宝生部？宣说：“从无我法中生起”，即法无我乃是平等性智，何时我成佛后，将利益一切众生。从与发愿一同，以所化众生各自显现的力量而生起。由于一切分别念不生，故宣说了无量光佛的菩提心。从“彼后”等开始，智慧乃是各个分别的智慧。具有光芒，即具有大光明，是灯，因为照亮故是灯。智慧本身遣除所知一切障碍的黑暗，故是光芒之灯。彼即以无量光之相为金刚，不可破。谁显现了彼三摩地，就是那个意思。“于未生之法”是说，对于无量光等所缘的相状，因为不能忍受分别观察，故对于以真如而未生的那些。“无自性”是说，在无量光等中没有存在。“无修”是说，也没有随顺法的意念之意。那么如何生起无量光呢？宣
English
The method of attaining perfect enlightenment. It is taught so that it cannot be protected by all adverse factors. Because feelings and so on do not arise, the Bodhicitta of Ratnasambhava is taught. Starting from "Then," the selflessness of all Tathagatas is the wisdom of equality. That itself is Vajra, because it is indestructible. Whoever has the Samadhi with the aspect of Ratnasambhava, that is called "that." "All dharmas are unreal" means that these have no substance. How can there be no substance when examined? These are the substances of the nature of the deities of the Ratna family. Why is that? It is said, "The characteristics of dharmas are completely abandoned," which means that the general characteristics such as birth and the specific characteristics such as experience are completely abandoned, because there is no inherent nature to be observed. How does the Ratna family arise? It is said, "It arises completely from the selfless dharma," which means that the selflessness of dharma is the wisdom of equality itself. When will I become a Buddha and benefit all sentient beings? It arises from the power of the individual appearances of those to be tamed, together with the aspiration. Because all thoughts do not arise, the Bodhicitta of Amitabha is taught. Starting from "Then," wisdom is the wisdom of individual discrimination. Having light means having great light, it is a lamp, because it illuminates, it is a lamp. Wisdom itself dispels the darkness of the obscurations of all knowable objects, so it is a lamp of light. That itself is Vajra in the form of Amitabha, indestructible. Whoever manifests that Samadhi, that is the meaning. "To the unborn dharmas" means that for the characteristics of the objects of focus such as Amitabha, because they cannot tolerate analytical observation, they are unborn in suchness. "Without essence" means that there is no existence in Amitabha and so on. "Without meditation" means that there is no mind that follows the Dharma. Then how does Amitabha arise? It is said,