English
Therefore, abiding in the unwavering samadhi means focusing on Vajradhara, with one-pointed mind, and then proclaiming the meaning of Bodhicitta. The saying, "No thing, no meditation," means that a thing, what is called "meaning," is a mind with two aspects. Because that thing does not exist, there is no thing, which is a mind without two aspects. It is not there, meaning it is in the wisdom that is free from the defilement of all conceptual thoughts. Meditation is the characteristic of the appearance of Vajradhara. Because ultimate truth does not exist, therefore, for the benefit of beings, in the things that appear separately, there are forms such as Vajradhara. Because there is no birth in ultimate truth, things become non-existent. Therefore, a thing does not become a non-thing. Because it is free from the aspects of grasping and so on, therefore, one should meditate on it. That is also meditation without an object, merely the suchness of self-awareness, which is the so-called synonym. It is also said: "In that, there is no slight meditation, there is also no slight meditation, the object of meditation is also non-existent, this is said to be that meditation." Or, because measurement harms things, in the absence of things, all the dharmas that are meditated upon are emptiness, and the attachment to its manifestation, its essence exists. The thing of emptiness is definitely held. To this, it is also answered: "Meditation itself is not meditation." and so on. If someone says that the nature of things appearing as emptiness is meditation, that is also unreasonable. Because if one's own self is a non-thing, from where does it become emptiness? From a thing with qualities it becomes a quality, this is reason. Therefore, "therefore" is a close acquisition. Because in this way, therefore a thing does not become a thing, therefore a thing and a non-thing do not become a non-thing. It is also said: "In emptiness, there is no meditation, in non-emptiness, there is also no meditation, a yogi does not abandon emptiness, nor does he abandon the nature of non-emptiness. Whoever clings to emptiness and non-emptiness, words cannot express the arising of discriminations, if one can cut off all discriminations, therefore this."
Tibetan
ལ་གཉིས་ནི་སྤངས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒོམ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་པ། སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་དོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་གསལ་བར་བཤད་པས་སྨོན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྨོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་མི་དམིགས་པས་བར་ཆོད་པའི་འབྲས་བུ་བཀག་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་བརྗོད། །སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་གནས་པའོ། །གང་ཡང་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་དངོས་པོ་ཡང་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཐ་དད་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་གང་གིས་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གསང་བ་ལས། དངོས་པོ་མིན་པ་བསྒོམ་ པ་མིན། །སྒོམ་པ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །སྒོམ་པ་དང་ནི་དངོས་པོ་མེད། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉེ་བར་དགོད་པར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་ཏེ། །འོ་ན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ
Chinese
二者是舍弃。如是说。因此，应当修习，修习也是没有的，如是说，修习是没有所缘的。如是说。因为事物和没有事物，以及事物的没有事物不是应当修习的，因此修习也是没有的。这清楚地阐述了一切事物都是近取，因此，由于愿求、愿求者和愿文都是不可得的，阻断了间隔的果，显示了自心现前证悟。那也说了，心性是大成就，心性是大能者，心性被称为如意宝，心性是大乐。如是说。或者，一切事物在一切方面都是不可得的，因此，应当修习的有和没有，是所法依赖于有法而安住。任何由分别念结合的事物也不是修习，那也是依赖于非真如而并非修习之义。因此，事物本身是无二智慧的体性，那一切都因为是空性而成为没有，这的自性成立的缘故，不同的修习是不可得的，谁将修习它呢？那也说了，在一切秘密中，不是事物就不是修习，修习本身不是修习，修习和事物是没有的，由自己的心完全观察。如是说。身等无生之自性，以毗卢遮那的菩提心安立，如是说。从那以后等，一切如来之现观是如镜之智，以此了知应当了知之真如如是现观，是了知者。那即是金刚，与安住于毗卢遮那之相之等持而宣说相联系。一切事物都是被执着为我等，因为以量成立而有损害，所以与那相联系。那么，会变成蕴等之体性吗？蕴等，蕴是色等五者。根和境和...
English
The two are abandonment. Thus it is said. Therefore, it is said that one should meditate, and there is no meditation either. Meditation is without an object. Thus it is said. Because things and non-things, and the non-thingness of things are not to be meditated upon, therefore there is no meditation either. This clearly explains that all things are closely grasped, therefore, because wishing, the wisher, and the wish are all unobtainable, the interrupted fruit is blocked, thus showing that one's own mind is manifestly enlightened. That also said, mind itself is great accomplishment, mind itself is great able one, mind itself is called wish-fulfilling jewel, mind itself is great bliss. Thus it is said. Or, all things are in every way unobtainable, therefore, what should be meditated on is neither existent nor non-existent, the qualified dharma abides relying on the qualifier. Whatever is combined by thought is also not meditation, that is also based on what is not Suchness, and is not the meaning of meditation. Therefore, the nature of things themselves, the nature of non-dual wisdom, all become non-existent because of emptiness. Because this is established by its own nature, different meditations are unobtainable, who will meditate on it? That also said, in all secrets, not being a thing is not meditation, meditation itself is not meditation, meditation and things are non-existent, completely examined by one's own mind. Thus it is said. The nature of no-birth, such as the body, is established by the mind of enlightenment of Vairochana. From then on, etc., the Abhisambodhi of all Tathagatas is like mirror-like wisdom, by this, knowing what should be known, Suchness is manifestly realized as it is, is the knower. That itself is called Vajra, and is related to abiding in the Samadhi of the aspect of Vairochana and proclaiming it. All things are clung to as self, etc., because there is harm by the establishment of measure, therefore it is related to that. Then, will it become the nature of aggregates, etc.? Aggregates, etc., aggregates are the five, such as form. Faculty and object and...
Tibetan
་པར་ཤེས་པའི་དབྱེ་བས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་ལོ། །འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཞེས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་ངོ་བོའི་སེམས་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །རང་གི་སེམས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའོ། །ད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས། །རང་གི་སེམས་ཐོག་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྣང་བའོ། །ཅི་སྟེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་དེ་ནི་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པས་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འབྲས་བུས་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡང༌། རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་བཀག་ནས་ནང་གི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་མ་བཀག་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཟུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་རྟོག་པ
Chinese
了别的分类是十八界。根和境的分类是十二处。所取是境。能取是识。因为这些是空性的缘故，蕴、界、处、所取和能取都彻底断绝了。为什么呢？因为法无我，是平等性之故。法是指蕴等等。无我，如果详细分析，就是无自性。以它的自性，成为平等性，成为一体性的心续。自己的心是究竟的自性。因为因和果是空性，远离他缘。本来就没有产生。被分别的体性是空性的自性。或者说，远离一切事物，是指从无明产生的现象，被认为是各种各样的自性。因为远离了现在，所以远离一切事物，那是无二的智慧。这样，如果蕴等等通过完全清净而成立，那么如何成为佛和菩萨呢？所说的是蕴等等。蕴等等的自性，佛和菩萨的所取和能取，在胜义中是不存在的。因此，法无我，是平等性。自己的心从一开始就没有产生，是空性的自性。这是以如来等等的体性显现的。如果存在与所取和能取分离的补特伽罗的体性，那么我们等等暂时不会现量证悟。否则，仅仅通过见真如就会解脱。果也不能像眼睛等等一样推断，因为在无二的智慧中没有果，二取显现也像兔角一样，不是实有，如果这样说，是没有过失的。因为遮止了能取，但没有遮止内在分别的体性。例如，与识不同的蓝色等等的分别，因为无法详细分析，所以不是存在的体性。因此，因为所取不是从识中产生的，所以依赖于它的再分别
English
The classification of discernment is the eighteen realms. The classification of faculties and objects is the twelve sources. The apprehended is the object. The apprehender is consciousness. Because these are empty, the aggregates, realms, sources, apprehended, and apprehender are completely abandoned. Why? Because phenomena are selfless, they are of suchness. Phenomena refer to the aggregates and so on. Selflessness, if analyzed in detail, is without inherent existence. By its very nature, it becomes equanimity, becoming a mind-stream of oneness. One's own mind is the ultimate nature. Because cause and effect are emptiness, they are free from other conditions. They are unborn from the beginning. The nature of what is imputed is said to be the nature of emptiness. Or, being separate from all things, refers to phenomena arising from the power of ignorance, which are imputed as various kinds of self-nature. Because it is separate from the present, being separate from all things is non-dual wisdom. Thus, if the aggregates and so on are established through complete purification, how can they become Buddhas and Bodhisattvas? What is said is the aggregates and so on. The nature of the aggregates and so on, the apprehended and apprehender of Buddhas and Bodhisattvas, do not exist ultimately. Therefore, phenomena are selfless, they are of suchness. One's own mind is unborn from the beginning, it is the very nature of emptiness. This appears with the nature of the Tathagatas and so on. If there exists the nature of a person separate from the apprehended and apprehender, then we and others will not temporarily realize it directly. Otherwise, liberation would occur simply by seeing suchness. The result cannot be inferred like the eyes and so on, because there is no result in non-dual wisdom, and the appearance of duality is also like a rabbit's horn, it is not real. If you say so, there is no fault. Because the apprehender is blocked, but the nature of inner discrimination is not blocked. For example, the discrimination of blue and so on, which is different from consciousness, is not an existing entity because it cannot be analyzed in detail. Therefore, because the apprehended does not arise from consciousness, the re-discrimination that depends on it