Tibetan
ཉིས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཆུང་ངུ་དང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཆུང་ངུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཐབ་ཡན་ལག་གོ །རང་སྔགས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ས་བོན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་ལས་ལྷ་མོ་བཅུ་འཕྲོས་པ་ལས་རང་གི་སྤྱི་བོར་ཐིམ་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཏེ་རིགས་ལྔ་འམ་དྲུག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་བས་ན། དབུ་རྒྱན་ལ་ནི་བདག་པོ་བསམ། །ཞེས་ཏེ་གང་ཡང་རུང་བའི་བདག་པོ་གཞག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེས་གོང་མ་གསུམ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་ཆུང་ངུ་དང་། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཆུང་ངུ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ཉིད་བསྟན་པས་བསྙེན་པའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། བསྙེན་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དག་ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་མ་ལྟར་བར་གྱི་སྲིད་པའི་སེམས་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་ཟླ་བར་ཞུ་བས་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེས་བསྙེན་པ་བྱས་ན་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མཚན་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་བཞི་པོ་འདི་ནི་སྔར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དོན་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་སུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མི་ནུས་ཤིང་མ་བསྒྲུབས་པས་ན་ཆུང་ངུའི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །ལྷ་གཙོ་བོ་གཅིག་བུ་གཏོགས་པའི་ ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལ་མཆོག་གི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཐུན་མོངས་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་པ། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་ཐུན་མོང་སྟེ། །མཆོག་ནི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དགེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བསྙེན་པ་བཞི་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་གཅིག་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གནས་གསུངས་པ་དགོན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། བཤད་པར་འགྱུར་བའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པ་ཞེས་སོ། །གཞན་དུ་ན་བུད་མེད་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ཞུགས་པས་ལམ་དུ་མ་མཐོང་བས་ན་དགོན་པ་ཆེན་པོའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཚེར་མས་གང་བས་གཞན་མི་འགྲོ་བས་སོ། །མི་གཡོ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་བས་རི་བོར་རོ། །བློ་དམན་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་གཅན་གཟན་ལ་འཇིགས་པས་ན་ནགས་འདབས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆའི་ཆུ་དོགས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་ཆེན་པོའི་བསྙེན་པ་གསུངས་པ། ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལྷའི་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་བཞི་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ས་བོན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞལ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་པདྨའི་ནང་ནས་ཟླ་བར་ཞུ་བའི་ཆོ་ག་སྟེ་དང་པོའོ། །དེ་ཉིད་ལས་བདག་པོའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོ་ག་སྟེ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་རང་ངམ་བདག་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཆོ་ག་གསུམ་པའོ། །དེ་ཉིད་གོང་མའི་ལྟར་བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ནས་རང་རང་གི་གདན་ལ་དགོད་པ་ནི་ཆོ་ག་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དང་པོ་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །གཉིས་པ་ས་བོན་ བསྡུ་བ་ཡིན། །གསུམ་པ་གཟུགས་ནི་རྫོགས་པ་སྟེ། བཞི་པ་ཡི་གེ་དགོད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་འདི་དག་གིས། །ཐུན་མོང་བསྙེན་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྐུ་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་འགྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཆོ་ག་དང་པོ་ལས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུས་འགྲོ་བ་རྣམ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བསྒོམས་ན་དེ་དང་འདྲ་བའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་ཆེན་པོའི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་ཚོགས་མངའ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་གི་ས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷ་ཐམས་ལ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་གཅིག་ཡན་ལག་ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པར་བཤད་དོ། །ཆུང་ངུའི་དང་ཆེན་པོའི་བར་ན་གནས་པས་འབྲིང་པོའི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་རིག་མའི་འདུ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། དུད་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་བཞི་ཞེས་པ་ནི་
Chinese
二是策动，是修持的微小支分和成就之果微小，即获得三身之方便支分。所谓自咒，即由自种子字策动的，从善逝所生之光芒中，散发出十位天女，融入自身顶轮，成为金刚持之身，即五部或六部之大金刚持，因此，于头饰则思维本尊，意为安立任何本尊。如此行持，则成为智慧金刚，即能成就瑜伽士之义。彼亦应对上方三者进行修持。乃大修之微小支分，以及无垢之微小果，即三界法自在之支分。于此，仅指示“等持”一词，即已阐述念诵之差别，即念诵等。所谓智慧甘露等，乃菩提心之形相，亦如上方一般，先使中有之识融入月亮，即是进行殊胜念诵之义。所谓一切皆应观察，即以此进行念诵，亦以近修等加以修饰。此四种受用，乃往昔一切如来之体性，以自身本尊之咒语，成就其真实义。非为智慧之体性，故不能遣除一切相违品，且因未修持，故以“微小”之语表示。仅属一尊主神，故对彼等以“殊胜”之语加以区别。如是云：“以共同殊胜之差别，念诵转为四种，四种金刚为共同，殊胜乃智慧甘露。”是故，虽说以善性之词为四种念诵，然亦应了知近修等。是故，已宣说殊胜念诵之一支分。所说之处，如寂静处等。于寂静处等处，如所说及将说之生起次第之等持，而获得成就。否则，女人因入于下劣乘，故未见道，故非大寂静处之境。
English
Twofold stimulation refers to a minor branch of accomplishment and a minor fruit of becoming a being, which is a branch of the means to attain the three bodies. The term 'self-mantra' refers to the light emanating from the Sugata, stimulated by one's own seed syllable, from which ten goddesses emanate and dissolve into the crown of one's head, resulting in the form of Vajradhara, the great Vajradhara of the five or six families. Therefore, one should contemplate the master as the head ornament, meaning to establish any master. By doing so, one becomes a wisdom vajra, meaning one will accomplish as a yogi. One should also practice the three above. It is a small branch of great practice and a small fruit free from defilements, which is a branch of the lord of dharma in the three realms. Here, the term 'samadhi' itself indicates the distinction of recitation, such as recitation and so on. The so-called wisdom nectar is the form of bodhicitta, and like the above, one should first dissolve the consciousness of the intermediate state into the moon, which means to perform the supreme recitation. The phrase 'everything should be examined' means that by reciting in this way, it is also adorned with close practice and so on. These four enjoyments are the essence of all the Tathagatas of the past, accomplishing their true meaning with the mantra of one's own deity. Because it is not the nature of wisdom, it cannot eliminate all opposing factors, and because it has not been practiced, it is indicated by the word 'small.' Because it belongs to only one main deity, they are distinguished by the word 'supreme.' As it is said: 'By the difference of common and supreme, recitation becomes fourfold, the four vajras are common, the supreme is wisdom nectar.' Therefore, although it is said that the four recitations are words of good qualities, one should also understand close practice and so on. Therefore, one branch of the supreme recitation has been explained. The places mentioned are solitary places and so on. In solitary places and so on, one attains accomplishment by practicing the samadhi of the generation stage as it has been and will be explained. Otherwise, women, because they have entered the inferior vehicle, have not seen the path, so it is not the realm of great solitude.
Chinese
息矣。彼极度寂静，因充满贪欲等荆棘，故他人不往。不摇动且大乐不变故为山。劣慧者畏惧烦恼之猛兽故为林麓。若以智慧之分圆满如水滴之三摩地，则可得成就，如是结合。今说大供养，又或者，此非为分别之词，乃如自之本尊般对他人之义。以四金刚者，谓以自之种子字所劝请之善逝融入面门后，从莲花中生起之月亮融化之仪轨，此为第一。从彼生起转为自性种子字之仪轨，此为第二。从彼转为自或自性之坛城，此为仪轨第三。如彼以上，以“班杂 达哩嘎 (藏文：བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་，梵文天城体：वज्रधृक，梵文罗马拟音：vajradhṛka，汉语字面意思：持金刚者)”等咒语取出后，安置于各自之座上，此为仪轨第四。其后如以下所说，与智慧坛城无二无别后加持，此乃具梵行之瑜伽士之共同供养。如是所说：初为空性菩提心，二者种子集聚也，三者形相乃圆满，四者安立字也。以此等四金刚，成就共同之供养。如是。三身平等性转变。谓从第一仪轨以具足相好之身成熟解脱众生。若修彼，则得与彼相似之成就，是此之义。如是亦当加持彼等之眼等。彼等当知为大之近修等。是故，以诸法皆为清净之本尊众所拥有，故名智慧差别之大自在之大。以属于一切本尊之故，当行共同之供养等。是故，彼共同之供养一者，宣说与从支分中生起者一同。以处于小与大之间故，以中等之语加以区别，宣说明妃之行为。四时等是也。四时者，
English
It is at peace. It is extremely secluded, because it is full of thorns of desire and the like, so others do not go there. It is immovable and the great bliss does not change, so it is a mountain. Those of inferior intelligence are afraid of the fierce beasts of affliction, so it is a forest. If one perfects the samadhi that is full of wisdom like a drop of water, then one can attain accomplishment, thus it is combined. Now the great offering is spoken of, or else, this is not a word of distinction, but means to others as one's own deity. By the four vajras, it means that after the Sugata, urged by one's own seed syllable, enters the face, the ritual of the moon dissolving from the lotus flower that arises, this is the first. The ritual of transforming from that into the seed syllable of the self is the second. The ritual of transforming from that into the mandala of oneself or one's self is the third. As above, after taking it out with mantras such as "Vajradhrka (藏文：བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་，梵文天城体：वज्रधृक，梵文罗马拟音：vajradhṛka，汉语字面意思：Holder of the Vajra)" and placing it on its respective seat, this is the fourth ritual. After that, as it will be said below, blessing it after making it inseparable from the wisdom mandala, this is the common offering of a yogi with firm vows. As it is said: First is emptiness, bodhicitta, second is the gathering of seeds, third is the form that is complete, fourth is the placing of letters. By these four vajras, the common offering is accomplished. Thus. The three bodies transform into equality. It means that from the first ritual, the body adorned with marks and signs ripens and liberates beings. If one meditates on that, one will attain an accomplishment similar to that, that is the meaning. Likewise, one should also bless the eyes and so on of those. Those should be known as the great near-accomplishment and so on. Therefore, because all dharmas are possessed by the pure assembly of deities, it is called the great of great freedom of the difference of wisdom. Because it belongs to all the deities, one should perform common offerings and so on. Therefore, that one common offering is explained together with what arises from the limbs. Because it is located between small and large, it is distinguished by the word medium, explaining the actions of the vidya. The four times and so on are also. The four times are,