Tibetan
ར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་བཟང་དང་ཨུཏྤལ་དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་རྣམས་ནི་ཕྱག་མཚན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་རྣམས་དང་ཅི་ རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་བཙུན་མོའི་མཆོག་ཡིན་པའམ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ལྷ་མོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་མཆོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་བཙུན་མོ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་འགལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བགེགས་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་སྲུང་གདོན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་དགུག་པའི་ལས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆགས་པར་གང་གིས་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཁྲོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་དྲན་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ལ་དད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་བརྟེན་པ་པོའི་ཚུལ་ནི་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་གྱི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བའི་དབང་གིས་བསྙེམས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་བྲལ་བ། དེ་དྲན་དེར་ནི་དད་པ་གང༌། །ཤར་གྱི་སྒོར་ནི་རྟོགས་བྱར་འདོད། །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གནས་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གང་དུ་མ་མངོན་པར་
Chinese
为了阐释第十三品中所说的“修持罗罗”等仪轨，像“轮好”和“红莲花”等所说的那些，是手印之主等的确切含义，应将这些与适当的结合起来。一切如来本身就是最殊胜的妃子，或者说是她们中最殊胜的妃子，是具有那种自性的圆满。这些已成为一切如来最殊胜妃子的天女们，也应被理解为供养坛城的主尊等，因为“以何身之自性为身”等将在下文解释。坛城处所的土地等并非完全是清净的妃子，因为那将与清净相违背。从“此后”等所说的是摧毁障碍的门守护神，一切如来是毗卢遮那佛，他的坛城是身的坛城。加持它，就是以勾召之业对生起菩提心产生贪执者，就称他为那个。忿怒尊等是容易理解的。对于应领悟身语意之法的方式，以及远离一和多等的忆念，就安住在那里，并且对于那些具有清净信心的依止者的方式，就称为阎魔敌。一切如来是毗卢遮那佛，他本身就是为了调伏懒惰的有情众生而加以调伏。因此，所谓东方之门是：对于身语意之法，远离一和多等，忆念它并在那里生起信心，东方之门应被认为是所要领悟的。因此，说了“雅曼达嘎（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”等两句偈颂。一切如来的现证菩提是法界智，那是其自性存在的因。因此，一切如来的自性部主是不动佛，他的三摩地 在哪里没有显现
English
In order to explain the rituals mentioned in the thirteenth chapter, such as "Practicing Ralo," those mentioned like "Good Wheel" and "Red Lotus" are the definite meanings of the chief of hand seals, etc., and these should be combined appropriately. All Tathagatas themselves are the most excellent consorts, or the most excellent of those consorts, the perfection possessing that nature. These goddesses who have become the most excellent consorts of all Tathagatas should also be understood as the lords of the offering mandala, etc., because "By what body's own nature is body," etc., will be explained below. The ground of the mandala's place, etc., is not entirely a pure consort, because that would be contrary to purity. From "Then," etc., what is said are the gate guardians who destroy obstacles, all Tathagatas are Vairochana, and his mandala is the mandala of body. To bless it is to call him that who, by the action of summoning, is attached to generating Bodhichitta. Wrathful deities, etc., are easy to understand. For the manner in which the Dharma of body, speech, and mind should be realized, and the recollection of being separated from one and many, etc., one abides there, and for those who rely on pure faith, the manner is called Yamantaka. All Tathagatas are Vairochana, and he himself is subdued by the power of subduing lazy sentient beings. Therefore, what is called the eastern gate is: For the Dharmas of body, speech, and mind, being separated from one and many, etc., remembering it and generating faith there, the eastern gate should be considered as what is to be realized. Therefore, two verses such as "Yamantaka (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)" were spoken. The Abhisambodhi of all Tathagatas is the wisdom of Dharmadhatu, which is the cause of its own nature existing. Therefore, the lord of the family of all Tathagatas is Akshobhya, his Samadhi where it does not appear
Tibetan
རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མི་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་འཇུག་པའི་ལས་ཀྱིས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །དངོས་པོ་ཕྱུང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་བཅོམ་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་མ་བྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤེལ་བ་དང་སྦ་བར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་རྣམ་པར་དག་པ་བརྟེན་པ་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་བསྙེམས་པ་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྩོན་འགྲུས་བཞི་བཤད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་སྟེ། ཐར་པའི་སྒོར་འཇུག་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་པྲཛྣྷྱཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་བླ་མེད་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་འཆང་བ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེའི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་དགུག་པ་དང་གཞུག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་གནས་ནས་མི་འགྲོ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཆིང་བའི་ལས་ཅན་གྱི་སྟེ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ནུས་པའི་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཚིག་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན། འདུན་པ་དང་སྤྲོ་བ་ལ་གནས་པའི་བློ་གྲོས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐྱང་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལོ། །དེའི་རྐྱང་བ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་སོ། །དེ་ རྣམས་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་བརྗེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དྲན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་ཤིང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོ་ལ་ཀུན་དུ
Chinese
圆满正等觉者如不动者一般，即是安住于彼。一切如来皆是不动者，其坛城乃是意之坛城。其加持是进入之事业。其余与前相同。为了摧毁取出事物之颠倒习气，以及为了不生起，和为了生起及安住未生起之真如习气，有四种精进。也就是对于善与非善之法，应欢喜地增长与隐藏。那是清净所依者的体性，是智慧之究竟。金刚誓言是不动者，彼即如前一般忆念。因此，所谓南方之门，即是指以已生与将生等四种精进所说之所依，是南方之门，是必定进入解脱之门的意思。因此，所谓prajñānta kṛta（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），即是指无上光等所说。一切如来皆是不动者等，其自性之法即是金刚法。彼即是珍宝，如安住于成为神通等功德之生处之等持，如无量光一般。一切如来之贪着执持者是无量光，其坛城乃是语之坛城。其加持是，以勾招与引入，众生界亦不从自处移动，以显现执着而进入之故，是束缚之事业，其余与前相同。由于五蕴是远离能取与所取之能力差别之非言语自性，故安住于欲求与欢喜之智慧是神变的唯一，圆满神通等功德即是神变。其唯一是诸因。对于彼等以欲求等作为所缘，安住于不忘失之相之忆念与发起精进，并且对于忘失所缘之对治，恒常
English
The perfectly enlightened one, like the immovable one, is the one who abides in that state. All Tathagatas are immovable, and their mandala is the mandala of the mind. Its blessing is the act of entering. The rest is the same as before. In order to destroy the reversed habits of extracting objects, and in order to prevent them from arising, and in order to generate and maintain the habits of suchness that have not arisen, there are four kinds of diligence. That is, one should joyfully increase and hide virtuous and non-virtuous dharmas. That is the nature of the pure dependent, which is the ultimate of wisdom. The vajra commitment is the immovable one, and he is remembered as before. Therefore, the so-called southern gate refers to the support of the four kinds of diligence, such as what has arisen and what will arise, which is the southern gate, which means that it is certain to enter the gate of liberation. Therefore, the so-called prajñānta kṛta refers to the supreme light and so on. All Tathagatas are immovable, and their self-nature dharma is the vajra dharma. That is the jewel, such as abiding in the samadhi that is the source of the qualities such as supernormal knowledge, like immeasurable light. The attachment holder of all Tathagatas is immeasurable light, and its mandala is the mandala of speech. Its blessing is that by attracting and introducing, the realms of sentient beings also do not move from their own places, and because they enter with manifest attachment, it is the act of binding, and the rest is the same as before. Since the five aggregates are of a non-verbal nature that is free from the distinction between the ability to grasp and the ability to be grasped, the wisdom that abides in desire and joy is the only miracle, and the perfection of qualities such as supernormal knowledge is the miracle. Its only cause is the causes. For those who take desire and so on as objects, they abide in the memory of the characteristic of not forgetting and initiating diligence, and constantly for the antidote to forgetting the object.
Tibetan
་སྤྱོད་པས་འདུན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་ཡང་དྲན་པ་དང་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བཀག་པས་བསླང་བའི་བརྟེན་པ་པོའི་ངོ་བོ་ནི་པདྨ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་འདུན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་ནི་འདོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ཞེས་བྱ་བ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དྲན་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ནུབ་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་པད་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང༌། བཅིང་བས་ལེ་ལོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྔར་བཤད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་ལ་སྤྲོ་བས་དམིགས་ཤིང་བརྗེད་པ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་སྟོབས་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་བརྟེན་པ་པོའི། །མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་རྣམས་མཐར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ། །བྱང་སྒོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་རྣམས་མཐར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་སྟེ། དེར་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་བིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཐུགས་ གཙོ་འོད་དཔག་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ནི་དབང་བསྐུར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བའི་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ཡང༌། བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།
Chinese
行持能令无欲等完全坏灭。又，以忆念与欲等诸境之法遮止而生起的所依之体性是莲花。彼即是令无欲等终结者。一切如来之语是无量之欲，如是之理，所谓西方之门，是对于欲等境成为忆念之所依的西门，是于彼之义。因此说了莲花终结者（པད་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་，padmāntakṛta，padmāntakṛta，莲花终结者）等二句偈。一切如来即是身语意，是法界之智。彼即是不动摇之三摩地，如不动者般入于等持。一切如来是毗卢遮那佛等，是彼等之身等坛城。彼等之加持是，以勾招、摄入、系缚，以喜乐之事业加持于于懒惰极度执着的有情界。其余与前相同。于不分别的先前所说的诸事物，以三摩地一心之体性的心极喜悦而乐于缘，以无忘失而周遍围绕之法，以极善分别而现前之力量等所具之所依的。以令不信等诸魔终结故，是魔终结者。所谓北方之门，是令不信等诸魔终结之三摩地力所具之所依之门，是住于彼之义。因此说了障碍终结者（བིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་，vighnāntakṛta，vighnāntakṛta，障碍终结者）等。毗卢遮那佛心。 主尊无量光。以如是等之偈颂是说灌顶。根本手印等之决定也，随顺书写的坛城之后，对于诸忿怒尊应如何适应而作。一切如来之身为主要之坛城是身之坛城。语之坛城与意之坛城也应如是了知。
English
The practice completely destroys desirelessness and so on. Moreover, the nature of the support that arises from blocking the objects of mindfulness and desire, etc., is the lotus. That itself is what brings desirelessness and so on to an end. The speech of all Tathagatas is immeasurable desire. In such a manner, the so-called western gate is the western gate that becomes the support of mindfulness for objects such as desire, and it means "there." Therefore, the two verses beginning with "Lotus Ender" (padmāntakṛta, पद्मन्तकृत्, padmāntakṛt, The one who makes an end to the lotus) are mentioned. All the Tathagatas themselves are body, speech, and mind, which are the wisdom of the sphere of reality. That itself is the immutable samadhi, in which one is absorbed as if unmoving. All the Tathagatas are Vairochana and so on, and they are the mandalas of the bodies and so on of those deities. Their blessings are to bless the realms of sentient beings who are manifestly attached to laziness with the activity of delighting through summoning, entering, and binding. The remainder is the same as before. For the previously explained entities of non-discrimination, the mind with the characteristic of single-pointedness of samadhi, taking delight in a very joyful mind, focusing with joy, and being completely surrounded by unfailing Dharma, the support is endowed with the powers of manifestly discriminating. Because it brings the obstacles of disbelief and so on to an end, it is the Ender of Obstacles. The so-called northern gate is the gate that has become the support of the samadhi power that brings the obstacles of disbelief and so on to an end, and it means residing there. Therefore, "Ender of Obstacles" (vighnāntakṛta, विघ्नान्तकृत्, vighnāntakṛt, The one who makes an end to the obstacles) and so on are mentioned. The mind of Vairochana. The main deity is Amitabha. The verses beginning with these words explain the empowerment. Also, the determination of the root hand gestures and so on should be applied to the wrathful deities as appropriate, following the mandala of the drawing. The mandala in which the body of all the Tathagatas is the main one is the mandala of the body. The mandala of speech and the mandala of mind should also be understood in the same way.