Tibetan
ལེའུ་དང་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་དང་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་འགྲེལ་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་གུ་ཧྱ་ས་མཱ་ཛ་ཏནྟྲ་བི་བ་ར་ཎཾ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་འདི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྟན། །དེ་ཡི་བདག་གྱུར་དམིགས་མེད་པ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བློ་དམན་གྱུར་ཀྱང་དད་ཙམ་གྱིས། །ཡང་དག་བསྐུལ་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས། །དམ་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་གྱུར་པ། །སྐལ་བཟང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་འགྱུར། །དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ཞལ་སྔ་ཡི། །མན་ངག་རང་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་ཕྱིར། །བློ་གྲོས་བླུན་ཡང་འདུས་པའི་དོན། །འདིར་ནི་ཅི་ནུས་བྲི་བར་བྱ། །རྟོགས་དཀའ་བ་དང་དོན་ཆེ་བའི། །ཚིག་ཉུང་འགའ་ཙམ་ཅུང་ཟད་ཅིག །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དེ་ལས་ནི། །ལྷག་མ་གོ་སླ་རང་ཉིད་གོ །གང་ཡང་ལྷག་དང་ཆད་བའམ། །ཉེས་སྨྲས་འདི་ན་ཅི་སྣང་དེ། །བཤད་མཛད་གཞུང་ནི་མ་རྟོགས་པས། །བདག་བློ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཡིན། །དེས་ན་མཁས་པས་བླ་མ་ཡི། །སྐྱོན་ཡིན་པར་ནི་མི་བརྟག་སྟེ། །སློབ་མ་བློ་དམན་ཉེས་པ་ཡིས། །རྟོགས་པའི་བཤད་མཛད་སྨད་མི་བྱ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་བློ་ལ་རྣམ་པར་གནས་བཞིན་པ་བསྡུས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་བདག་ཉིད་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཏམ་འདི་ནི་བདག་གིས་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་སོ་སོར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་རྟོགས་པའོ། །དྲིས་པ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་མཉན་ལ་སོགས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ གདུལ་བའི་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་མཛད་དེ། བལྟམས་པ་དང་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང༌། དཀ
Chinese
第一品。如来一切之定之坛城加持之释。 第一品。如来一切之定之坛城加持之释。 印度语：Śrīguhyasamājatantravivaraṇaṃ。藏语：吉祥密集根本续之释。 敬礼文殊童子！ 何者此身语意，示现智慧方便之自性，彼之自性无所缘，敬礼文殊彼尊！ 虽为劣慧然仅以信，真实策励诸有情，入于胜道者，享用贤劫之果。 彼等智慧面之前，为自忆念口诀故，虽愚钝亦于集密义，于此尽力书写之。 难解及具大义之，词少许些微，由彼分别之后，余者易懂自悟之。 无论有余或缺，或此有何过失语，乃因未解说者之论，乃是自心之过失。 故智者不应思，为上师之过失，乃弟子劣慧之过失，不应诽谤悟解之说者。 “如是”之语者，乃对于下文所说之续之义，无余于心识中安住，总摄之所依也。 “我”语者，乃集摄者自性无量光，现证菩提者，独自传承而闻，非为连缀也。此语乃我亲闻，非为自造，如是决定持之。言语不能尽者等，以下所出之词，若有相违，则有过失之过。 “闻”者，乃各别显现之自性之续之证悟也。 问：现证菩提者自性即是金刚持，故金刚法之听闻等相违耶？ 答：非也。薄伽梵乃为调伏有情之界与种种意乐，以方便之自在，虽为独一亦以无量之方式而行，如降生与出家等。
Tibetan
འ་བ་སྤྱོད་པར་མཛད་པ་དང༌། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་སྐད་དུ། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་བསམ་པ་ཐ་དད་པའི། །སེམས་ཅན་དབང་གིས་ཁྱད་པར་མང་པོ་འཁྲུངས། །གཅིག་པུའང་ཆུ་ཡི་སྣོད་ནི་དུ་མ་རུ། །ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་དག་དང་མཚུངས། །ཞེས་བཤད་པའོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ཁོ་ན་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་དུས་གཅིག་ན་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་གཞན་དག་གོ་ཞེས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པས་ཚིག་མཆོག་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ངོ་བོར་དགོངས་ཤིང༌། ཐམས་ཅད་ལན་གཅིག་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐོས་པ་མང་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་སྟེ། འདིར་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་སྐལ་བ་ཞེས་བཤད་དེ་དེ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་བཅོམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བཤད་དེ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས། །དེ་བས་ཤེས་རབ་བཅོམ་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང༌། འཆི་བདག་དང༌། ལྷའི་བུ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དེ། བཞི་པོ་འཇོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཅོམ་པ་ཞེས་བཤད་ལ། དེ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་བཞིན་གཤགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ནི་གཞན་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ན་གསང་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ སྟེ་མི་ཕྱེད་པ་དང་འཚེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་སྣང་ཞིང་འབྱུང་བར་ངེས་པར་འབྲེལ་བས་ན་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚིག་མང་པོར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འདོད
Chinese
如示现降生，现证菩提，转法轮等等。如是说： 意乐各异想法不同的， 众生因缘产生诸多差别。 唯一之月于众多水器中， 如同显现月影之相。 这样说的。 所谓“一时”，是指仅在某个时候听闻的意思。 然而并非如此，此乃一时，于他处乃其他，如是显示听闻甚多，故应视为最殊胜之语。 应当如此解释。 依菩提之金刚法，乃将过去等同于现在之体性而作意，乃一次性完全了知一切，因此作意为成就多闻。 所谓“薄伽梵”，乃指自在等六种功德，此处说为如明镜，以及平等性等之自性之分，凡具足此者，即如是称呼。 又说“摧毁者为薄伽梵”，因其摧毁烦恼魔等。 亦云： 烦恼依赖于智慧， 故说智慧为摧毁者。 如是，蕴、死主、天子及烦恼魔，此四者摧毁之智慧体性称为摧毁，凡具足此者即为薄伽梵，乃菩提心之金刚。 所谓“如来”等，乃显示与宣说无上法相符之处所差别，以诸如来之身语意皆非他人之行境，故为秘密。 彼即金刚，乃不可分、无害，以及真实义之体性即是精华，乃彼等无有差别之体性。 所谓“如是体性之妃女བྷ་ག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等”，乃指周遍于一切能动与不能动之事物，坛城之轮完全显现且决定生起，故虽唯一然以众多词语表达。 所谓“安住”，乃指以贪欲等之方便，舍弃一切贪欲等之行
English
Such as demonstrating birth, attaining complete enlightenment, turning the wheel of Dharma, and so on. As it is said: "With diverse interests and different thoughts, many distinctions arise due to the causes of sentient beings. The single moon in many water vessels, is like the appearance of the moon's reflection." This is what is said. The term "at one time" means that it was heard only at a particular time. However, it is not so; this is at one time, and elsewhere it is other, thus showing that much is heard, so it should be regarded as the most excellent word. It should be explained in this way. The Vajra Dharma based on Bodhi contemplates the past as being of the nature of the present, and is the complete and accurate knowledge of all at once, therefore it is contemplated as the accomplishment of much hearing. The term "Bhagavan" refers to the six qualities such as sovereignty, and here it is said to be like a mirror, and a share of the nature of equality, etc., and whoever possesses it is called as such. Or it is said that "the destroyer is the Bhagavan," because he destroys the afflictive demons, etc. It is also said: "Afflictions depend on wisdom, therefore wisdom is said to be the destroyer." Thus, the aggregates, the Lord of Death, the son of the gods, and the afflictive demons, the wisdom nature that destroys these four is called destruction, and whoever possesses it is the Bhagavan, which is the Vajra of the mind of enlightenment. The term "Tathagata" and so on, shows the distinction of the place that is in accordance with the teaching of the unsurpassed Dharma, because the body, speech, and mind of all the Tathagatas are not the objects of others' practice, so it is secret. That itself is Vajra, which is indivisible, harmless, and the nature of the true meaning is the essence, which is the nature of their non-difference. The term "the consorts' bhaga（藏文བྷ་ག་，梵文天城体，梵文罗马拟音bhaga，汉语字面意思：吉祥） of such a nature" refers to the wheel of the mandala that pervades all moving and non-moving things, and is certain to appear and arise completely, so although it is unique, it is expressed in many words. The term "abiding" means abandoning all practices of desire, etc., by means of desire, etc.
Tibetan
་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཛད་པས་ན་འདི་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། སྔོན་བྱུང་བ་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ནི་མ་ཡིན། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་གྱུར་པའི། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་གང་ཡིན། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཤེས། །ཞེས་བཤད་པའོ། །བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཁོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། དེར་ནི་ཉིད་ལ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ཞུགས་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བདག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྟོན་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ་རྒྱུད་འདིར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ན། སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི། དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཉིད་རང་རང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས། གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གྲངས་ ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དགོངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་གང་གིས་གཟུགས་ལ་ཡང་དག་པར་བལྟ་ཞིང་སོ་སོར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་སྟེ། མིག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སའི་སྙིང་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་བརྡའི་དབང་གིས་ན་དམ་ཚིག་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་སའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་ཉེ་བར་དགོད་པ་ལྔས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའམ། སྒྲ་དེ་དག་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང༌། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང༌། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་རིམ་པ་
Chinese
由于将生起等显现菩提的自性作为事业，因此这本身就是如来的事业。并非以过去发生的事为主要。因为通过现在发生的，也能正确认识过去等。如是说：从一到一的显现中，因成为果的自性，现在显现的形象是什么，要知道那就是瑜伽士。如是说。所谓不可言说等，是指眷属，因为菩萨等也是不可言说的，所以是不可言说。因此才说了佛刹等。菩提是遍知一切相的现证菩提，在那里，凡是具有心者，就是菩萨。由于进入了广大利益有情众生的事业，所以是摩诃萨。意思是说，我和他们一起听闻了。以“例如”等，显示了从他们之中稍微显现证悟和随顺证悟。其中，不动、金刚、慈氏等被限定为坛城之主。有人问：如果此续中已分别确定，那么这些菩萨怎么会是不可言说的呢？即使如此，他们每一个都是各自坛城诸神的拥有者，因为是主要者，所以是数量确定的。是这个意思。因此才说了“彼等”等词。其中，以无二金刚正确观察色相并分别了知者，是誓言金刚，是眼睛完全清净的自性，是地藏。以法的名言来说，誓言，以金刚之名，就像地藏一样，在此三摩地中宣说了。同样，以身金刚等词，以五种接近的安立，是金刚手等的誓言差别，或者那些词是名言，因此金刚手、虚空藏、自在世间、除一切盖障、普贤依次
English
Since the very nature of manifest enlightenment, such as arising, is made into activity, this itself is the activity of the Thus-Gone One. It is not primarily concerned with what happened in the past. Because by what is happening now, one can also correctly recognize the past and so forth. As it is said: From one to one in manifestation, the cause becomes the very nature of the fruit, whatever form appears now, know that is the yogi. So it is said. The term "unspeakable" and so forth refers to the retinue, because bodhisattvas and so forth are also unspeakable, therefore they are unspeakable. That is why the Buddha-field and so forth are mentioned. Enlightenment is the manifest enlightenment of knowing all aspects, and there, whoever has mind is a bodhisattva. Because they have entered into the great benefit of sentient beings, they are mahasattvas. The meaning is that I heard it together with them. By "for example" and so forth, it shows a little of the manifestation of realization and accordance with realization from among them. Among them, the immovable, the vajra, the maitreya, and so forth are confined to being the lords of the mandala. Someone asks: If it is clearly defined separately in this tantra, how can these bodhisattvas be unspeakable? Even so, each of them is the owner of the deities of their respective mandalas, because they are the main ones, so they are definite in number. That is the meaning. Therefore, the word "those" and so forth is spoken. Among them, the non-dual vajra who correctly observes form and separately knows it is the samaya-vajra, the very nature of the completely purified eye, the Earth-Essence. In terms of the expression of the Dharma, the samaya, by the name of vajra, like the Earth-Essence, is proclaimed in this samadhi. Similarly, by the words body-vajra and so forth, by the fivefold approximation, it is the difference of the samaya of Vajrapani and so forth, or those words are expressions, therefore Vajrapani, Akashagarbha,自在世间, Sarvanivaranaviskambhin, Samantabhadra in order.