Tibetan
ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཁོར་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ནི་འདུས་བྱས་ཤིང་ཟག་པ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ཟག་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་ཟག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཟག་པ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའམ། སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ལས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་བྱ། ཨེ་མའོ་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་ངོམ་ཞིང་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་འམ་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་ཕྲ་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང༌། རྣ་བས་སྒྲ་ཉན་པ་དང༌། སྣས་དྲི་བ་བསྣམས་པ་དང༌། ལྕེས་རོ་མྱོང་བ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་རེག་པའམ། ཡིད་ཀྱིས་གསལ་བར་དཔྱད་པ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མངོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་དེ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་བཞིན་མི་བཏུབ་པའམ། འདི་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ཞི་ཞིང་ཕྲ་ཡང་འཁོར་བ་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་རགས་པར་སྣང་བ་ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཨེ་མའོ་འཁོར་བ་དག་གི་རྒྱུན། །ཨེ་མའོ་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་
Chinese
我以寂灭所摄之法， 这些的体性，既非一亦非异，甚为稀有，如是说。为何呢？于真实世俗中，轮回乃是遍满烦恼之体性而住，寂灭乃是清净之体性而住。轮回之有情乃是造作且有漏之体性而住，如来乃是非造作且无漏之体性而住，故非为一。若能了知有情之法性如是之义，则轮回即是寂灭。造作有漏之有情，显现为非造作无漏之佛身，且佛身与智慧遍布一切器情事物之自性，故显现为轮回者之行境，或有情显现为轮回之行境，然寂灭之体性自性本具，故从有情而成佛，佛陀亦显现为有情，故说既非一亦非异，甚为稀有。唉玛，感官极寂静！此乃夸耀且惊叹彼义难以领悟。轮回与寂灭之法，既非一亦非异，此非感官之行境，乃是识所不能知。为何呢？极度或极为寂静且微细，如眼见色，耳闻声，鼻嗅香，舌尝味，身触触觉，或意清晰思辨般，无有显现成立之境，故如彼等作为行境般不可行，或因此无有任何行境，故显示为超越感官。寂灭自性本无，故寂静且微细，然轮回具相之相貌粗显，为何超越感官之行境呢？ 说道：唉玛，轮回诸之流！唉玛，极度之寂灭！如是说。轮回近取之五蕴，依缘而生，因缘聚合之故，无常而住于相续之体性，若不观察则悦意之
English
I speak of the characteristics of these dharmas encompassed by Nirvana as being neither the same nor different, which is very wondrous. Why? In true conventionality, samsara abides in the nature of being completely afflicted, while Nirvana abides in the nature of being completely purified. Sentient beings in samsara abide in the nature of being conditioned and defiled, while the Tathagata abides in the nature of being unconditioned and undefiled, so they are not the same. If one understands the meaning of the suchness of the nature of sentient beings, then samsara itself is Nirvana. Sentient beings who are conditioned and defiled appear as the unconditioned and undefiled body of the Buddha, and the body and wisdom of the Buddha pervade the nature of all objects of vessel and essence, so they appear as the realm of activity of those in samsara. Or, although sentient beings appear as the realm of activity of samsara, the nature of Nirvana is inherently present within themselves, so one becomes a Buddha from a sentient being, and the Buddha himself appears as a sentient being, so it is said that they are neither the same nor different, which is very wondrous. Alas, the senses are extremely peaceful! This is to boast and marvel that that meaning is difficult to understand. The dharmas of samsara and Nirvana are neither the same nor different, and this is not the realm of activity of the senses, for it cannot be known by consciousness. Why? Because it is extremely or very peaceful and subtle, like the eye seeing form, the ear hearing sound, the nose smelling scent, the tongue tasting flavor, the body touching touch, or the mind clearly contemplating, there is no manifest establishment of an object, so it is not possible to act as those do in their realm of activity, or because there is no realm of activity at all in this, it is shown to be beyond the senses. Since the nature of Nirvana is non-existent, it is peaceful and subtle, but why is samsara, which appears gross with the aspect of characteristics, beyond the realm of activity of the senses? It is said: Alas, the continuum of samsaras! Alas, the extreme Nirvana! Thus it is said. The five aggregates of samsara that are closely grasped, arising in dependence, due to the aggregation of causes and conditions, are impermanent and abide in the nature of continuity, and if not examined, are pleasing to the
Tibetan
ངོ་བོ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་གཙོ་བོར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་རིག་ན་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ། གཉིས་སུ་ན་གོང་མའི་དོན་ལ་བསྙེགས་ཏེ། ཨེ་མའོ་འཁོར་བ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུན་ལ་གནས་པས་ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་དེ་སེམས་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བས་མཚན་མར་མཐོང་ཡང༌། སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཡུལ་མཚན་མར་མ་གྲུབ་པས་ན། ཡུལ་སེམས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཟབ་མོའི་དབང་དུ་བྱ་སྟེ་བཤད་ན། ཨེ་མའོ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེའོ། །གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་མེད་པར་སྟོན་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་འདི་ཞེའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེ་ཞེ་ན། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བབ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྷ་མོ་གཟུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་རིག་ན་ངེས་མི་འཆིང་ཞིང་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་གྲོལ་བར་གྲུབ་པར་གྱུར་པས་ན་ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རགས་པར་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་ཕྲ་བར་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་སྟོན་པ་འམ། དོན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ལམ་དང་གཉེན་པོ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་ཅིང་མ་བཅོས་པས་དེ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རམ། འགྱུར་ན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་ ཕྱིར། ཨེ་མའོ་འཁོར་བ་དག་གི་རྒྱུན། །ཨེ་མའོ་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨེ་མའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་ནུས་པར་བསྟན་པ་ལ་ངོམ་ཞིང་ངོ་མཚར་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་རྐྱེན་བཞི་ཚོགས་པའི་དུས་ན་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ཞིང་བསྐྱེད་ལ། ཡུལ་རྣམས་དང་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་འདེབས་པ
Chinese
虽然本体存在，但它本身并非主要成立。如果认识到错觉本身是那样显现的，那么它就是涅槃的本体，因此被认为是所有身和智慧的自性，所以称为超越感官的对境。其次，追求更高的意义。唉玛吙！轮回依赖于缘起的连续，因此境和心显得不同，呈现为能取和所取。虽然心是错觉，显现为境，看似有相，但如果认识到心无自性，那么境就不会成立为有相。因此，境和心脱离能取和所取本身就是涅槃，这真是太奇妙了。如果要从深奥的角度来解释，唉玛吙！真是太奇妙了！什么奇妙呢？就是这部宣说一切法皆不离身语意自性的秘密总集续。为什么对此感到奇妙呢？称为感官极其寂静。意思是，如果将眼等五根所对境的色等，以及所欲妙欲的上中下三种显现，都认知为身语意金刚三种自性，认知为妙欲天女色金刚母等的本体，就能确定不被束缚，成为自在和解脱，因此称为极其寂静。不会变成粗大的烦恼，而是变成极其寂静和微细的智慧。因此，宣说如此意义，或者因为是具有意义的原因，所以称为奇妙。那么，通过其他道和对治来修持，未经改造，通过如此禅修就能同样成就吗？如果能成就，那么禅修者应该如何修持才能如此成就呢？ 因此说：唉玛吙！轮回诸法的连续！唉玛吙！殊胜的涅槃！唉玛吙！这表示通过如此禅修，能够消除轮回的所有过患，对此感到自豪和奇妙。为什么呢？因为在知识四缘聚合之时，根和识也会将境视为并生起三种烦恼的自性。境和根也会从识中生起三种烦恼的习气，并将其种在阿赖耶识上。
English
Although the essence exists, it is not primarily established as such. If one recognizes that illusion itself appears in that way, then it is the essence of nirvana, and therefore it is considered to be the nature of all body and wisdom, so it is called beyond the realm of the senses. Secondly, striving for a higher meaning. Emaho! Samsara relies on the continuity of dependent origination, so the object and mind appear different, appearing as grasper and grasped. Although the mind is an illusion, appearing as an object, seemingly with characteristics, if one realizes that the mind has no self-nature, then the object will not be established as having characteristics. Therefore, the separation of object and mind from grasper and grasped is itself nirvana, which is truly wonderful. If we are to explain it from a profound perspective, Emaho! It is truly wonderful! What is wonderful? It is this secret collection of tantras that proclaims that all dharmas are inseparable from the nature of body, speech, and mind. Why is there wonder at this? It is called the senses being extremely peaceful. It means that if the forms, etc., that are the objects of the five senses such as the eye, and the three appearances of the upper, middle, and lower of the desired qualities, are all recognized as the three natures of body, speech, and mind vajra, and recognized as the essence of the goddess of desire, the form vajra mother, etc., then one can be sure not to be bound, and become free and liberated, so it is called extremely peaceful. It will not turn into coarse afflictions, but will turn into extremely peaceful and subtle wisdom. Therefore, it proclaims such meaning, or because it is the cause of having meaning, it is called wonderful. Then, can one achieve the same through cultivating other paths and antidotes, without modification, through such meditation? If it can be achieved, then how should the meditator cultivate in order to achieve it? Therefore it is said: Emaho! The continuity of samsaric dharmas! Emaho! Supreme nirvana! Emaho! This indicates that through such meditation, one can eliminate all the faults of samsara, and one feels proud and wonderful about this. Why? Because when the four conditions of knowledge are assembled, the senses and consciousness will also regard the objects as the nature of the three afflictions and generate them. The objects and senses will also generate the habits of the three afflictions from consciousness and plant them on the alaya consciousness.
Tibetan
འི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་ཆོས་འབྱུང་ཞིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བ་དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དང༌། གོང་མ་ལྟ་བུར་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྷ་མོ་གཟུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་རིག་པར་བྱས་ན་བདག་གིས་བདག་མཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་མི་འཆིང་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ནས་དུག་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲུབ་པས་བག་ཆགས་ངན་པ་བསལ་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུན་བཅད་དེ། འཁོར་བ་རྒྱུན་བཅད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཕགས་པའི་ས་པ་གཉེན་རིས་སུ་དང་པོ་ནས་བཅད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་ཡིད་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བས་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་མི་འདི་ཉིད་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཚིག་ཕྱི་མ་འདིས་ཀྱང་རྩ་བའི་ཚིག་གཉིས་ལ་རིམ་པར་སྦྱར་རོ།། དེ་བས་ན་ཨེ་མའོ་ཞེས་པ་ཐ་མ་འདིས་ནི་དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུད་འདིས་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞིང་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་མཐོང་བ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ངག་གིས་རང་གི་རྟོགས་ཚད་ངེས་པའི་དོན་གསོལ་ཞིང་བསྟོད་པ་བརྗོད་པ།
Chinese
由其力量，轮回之法生起并增长。轮回也是依赖于相互关联而生起，是因缘聚合的无常，从恒常的自性中产生果。如同上者，在所有成为感官对象的事物中生起三种烦恼。像这样生起一切，都应知为身语意三金刚，并认知为欲妙天女、色金刚母等的自性，这就是自己供养自己。那些烦恼不会束缚于轮回和恶趣，而是成为解脱之因，三毒完全清净，成就三身，消除恶习，断绝缘起之流。断绝轮回之流，成为寂灭的自性。对此进行禅修，也是圣者之地，从最初就已断绝。轮回的法性，安住于缘起的因中，在众生之中，心的部分占多数，因此赡部洲之人如此禅修，就能如此成就。后面的话语也依次与前面的两个词相连。 因此，最后的“唉玛吙”表示，轮回本身就显现为寂灭的自性，或者说，具有这种意义的续部，是极其稀有和奇妙的。 第一，以如来之功德，领悟并具见佛法的菩萨们，以偈颂之语，祈请并赞颂自己所证悟的真实意义。