Tibetan
མཐའོ། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་སྤྱོད་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡོག་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ལྟ་བའི་སྤྱོད་པ་འདི་དག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །ཉན་ཐོས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་དག་གི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཞེས། །རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་ཡོད་མིན་གྱི། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཚད་མས་གྲུབ་པས་གཟུང་བའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་འགྲུབ་པས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་སོ་སོར་ཡོད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གྲུབ་པའི་ མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཡིས་གང་གིས་མི་ཟིན་པ་ཐ་མི་དད་པའི་བློ་འཇུག་ན་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །རྣལ་འབྱོར་པའི་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །གང་གིས་སྤངས་ན་རབ་གནས་པའི། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་ཏེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ། འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་ཕྱིའི་དོན་བཀག་པས་དེ་རྣམས་ལ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འདོད་པས་རྟག་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་བློ་གཉིས་སྤངས་ནས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་ཏེ། མཁས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་ནས་གང་དུ་འཇུག་འགྱུར་བ། །ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ། །རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་ལྷག་པར་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པས་ཆད་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པར། །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལས་ཤེས་གྱུར་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དུ་གནས། །དེ་ནི་ཟུང་ དུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང༌། རིམ་པ་བཞི་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་ཀྱང་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་བསྡུས་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཁོ་ནའོ། །ཉན་ཐོས་པའི་ཕྱོགས་སླར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས། །འདི་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་རིམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལམ་གྱི་སྒོམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །མར་ཁུ་ཟད་པས་མར་མེ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་རྣམས་འཇིག་པས་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །འདི་དག་གཉིས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འཁོར་བ་ཡོང
Chinese
尽头。将这些合为一体，瑜伽士的哪种行持能够了知双运，因为二者在自性上是无别的。因为不能使自性改变，由于没有完全了知，所以才会产生这些无始以来的见解行持。诸事物的自性唯是无二，如前一样是究竟。为了阐述声闻乘和经部中观派的观点，颂曰：所取与能取，二种心非有，何处有不二，彼说为双运。如是说，由于与近取和合之因的集合所生的非物质的外境，以量成立，所以存在于所取的形相中。同样，内在的眼等也如前一样，成立为能取的形相而存在，这是分别说者的宗义。经部中观派认为，由因和缘所生的十二处，各自存在于所取和能取的形相中，然而却是无自性的。如果这两种宗义不能被二种心所把握，而是融入无别的心中，那就是双运，如前一样是究竟。为了阐述瑜伽行中观派的观点，颂曰：断常之分别，何者能舍弃，善安住者此，双运之次第，知彼即智者。如是说，唯有识显现为境的相状，在此，外境由于不能以量成立，所以是不存在的。然而，识的相状也是无自性的，瑜伽行中观派认为，由于遮止了外境，所以在他们那里会产生断灭的方面，由于承许无自性的识的相状，所以会产生常有的方面。因此，舍弃常断二心，谁能了知与此无别的真如，智者就是了知无学道者。完全了知识与相状，才是解脱。为了阐述自己的宗义，智慧...
English
End. Unifying these, the practice of which yogi knows union, because both are non-different in essence. Because one cannot change the essence, these beginningless views and practices arise because of not fully knowing it. The nature of things is only non-duality, as before, it is ultimate. In order to explain the views of the Hearers and the Sutra-based Madhyamikas: "Grasped and grasper, two minds are not there; where there is non-duality, that is said to be union." It is said that external objects, which are non-material, arising from the collection of causes that act together with grasping, are established by valid cognition, and therefore exist as the form of the grasped. Similarly, the internal eye and so on, as before, are established as the form of the grasper and exist, this is the tenet of the Vaibhashikas. The Sutra-based Madhyamikas believe that the twelve sense bases, which arise from causes and conditions, exist separately as the form of the grasped and the grasper, but are without inherent existence. If those two tenets are not grasped by the two kinds of minds, but merge into the non-dual mind, that is union, as before, it is ultimate. In order to explain the view of the Yogacara Madhyamikas: "The minds of permanence and annihilation, whoever abandons, the well-abiding one, by this order of union, knows that itself and is wise." It is said that only consciousness appears as the aspect of objects, here, external objects do not exist because they cannot be established by valid cognition. However, the aspect of consciousness is also without inherent existence, the Yogacara Madhyamikas believe that because they reject external objects, the aspect of annihilation will arise for them, and because they accept the aspect of consciousness without inherent existence, the aspect of permanence will arise. Therefore, abandoning the two minds of permanence and annihilation, whoever knows the suchness that is non-different from this, the wise one is the one who knows the path of no more learning. Completely knowing consciousness and aspects is liberation. In order to explain one's own tenet, wisdom...
Chinese
对于唯一的慈悲，知晓后将融入何处？名为双运，此次第是佛的行境。如是说。一些声闻乘行者特别倾向于在行持的地上，执持缘众生的慈悲，希求菩提。由于他们没有智慧，所以会产生断灭的偏颇。何处知晓这些无有分别，为了利益众生而行持，那就是佛的行境，也就是普光地的行境，被宣说为双运的次第，如前者一样是究竟的。为了宣说圆满次第瑜伽士的方面：方法和智慧平等融入，从一切的集合中知晓，大瑜伽存在于何处，那将成为双运。如是说。对于缘心的手印次第，以及四个次第，方法和智慧平等融入。由此，一切指的是知晓心的光明和自性光明。在第三个次第中，也知晓如幻之法的世俗谛。即使如此，也会堕入两个极端。从胜义谛的角度，将这些集合起来，完全知晓其无有差别，那就是被宣说为双运，是究竟的。为了再次宣说声闻乘的方面：何处是有余依，同样是无余依，没有这样的分别念，那就是双运。如是说。何处对于有余依和无余依涅槃这二者的分别念都不存在，那就应该知晓那是双运的次第。通过道的修习，即使断除了烦恼，但只要蕴还存在，就不是解脱，这就是有余依涅槃。就像油耗尽灯就熄灭一样，蕴坏灭了，就被宣说为无余依涅槃。这些无有差别就是双运。因此，轮回和涅槃之间没有任何差别，只有是否完全知晓所造成的差别。如是说：轮回和涅槃，这两者并不存在，轮回是
English
Regarding the single compassion, knowing it, where will one enter? It is taught as union, this stage is the realm of activity of the Buddhas. Thus it is said. Some Shravakas are particularly inclined to hold onto compassion focused on sentient beings on the ground of practice, desiring enlightenment. Because they lack wisdom, the extreme of annihilation arises. Wherever one knows these to be without distinction and engages for the benefit of beings, that is the realm of activity of the Buddhas, which is the realm of activity of the All-Illuminating Ground, which is taught as the stage of union, which, like the former, is ultimate. In order to explain the aspect of the yogi of the completion stage: When method and wisdom are equally entered, and one knows from the collection of all, wherever the great yoga abides, that will become union. Thus it is said. Regarding the sequence of mudras focused on the mind, and the four stages, method and wisdom are equally entered. By that, "all" means knowing the luminosity of the mind and the naturally occurring luminosity. In the third stage, one also knows the conventional truth of illusory-like phenomena. Even so, one falls into two extremes. From the perspective of ultimate truth, gathering these together and fully knowing them to be non-different, that is what is taught as union, which is ultimate. In order to explain the aspect of the Shravakas again: Wherever there is remainder, and likewise no remainder, without such conceptualization, that is union. Thus it is said. Wherever there is no conceptualization of the two nirvanas, with remainder and without remainder, one should know that to be the stage of union. Through the practice of the path, even though the afflictions are abandoned, as long as the aggregates exist, it is not liberation, which is the nirvana with remainder. Just as a lamp goes out when the oil is exhausted, when the aggregates are destroyed, it is taught as the nirvana without remainder. These being non-different is union. Therefore, there is no difference between samsara and nirvana, there is only the difference made by whether one fully knows or does not fully know. As it is said: Samsara and nirvana, these two do not exist, samsara is